João 13

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 I san gɛkɛ kolon de Gyuda awura mɛꞌ gyi mɔmɔ Lɛwu Gi Seregɛ Aye So gɛkɛ belɛ mɔ, Yesu gi bii yɛɛ owi mɔ gi fo ibono ɔ laa lii gɛsinkpan so de oꞌ kii kpe mɔ-sɛ asɛ. Mɔ-gɛkyena dɔ mɔ, ɔ laarɛ mɔ-akasɛbo abono mɛ bo mɔ asɛ mɔ ilaa. Gɛnen aberɛ adɛ dɔ mɔ Yesu kya laarɛ ɔꞌ baa lɛɛ nyiile gɛnɔɔbono ɔkara ɔ kya laarɛ ɔmɔ-ilaa mɔ.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Gɛnen gɛkɛ gɛbono gɛdɔɔdɛ mɔ, Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ tɛ mɛ kya gyi mɔ, ilaa nyɛnyɛn pɛwu gɛmu mɔ gi ti suu de Gyudasɛ Isikaayɔtɛ, ɔbono ɔ gyɛ Simon mɔ-bi mɔ de ɔꞌ yɛgɛ Yesu akyobo mɛꞌ nyɛ mɔ.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yesu nyi ibono mɔ-sɛ Wurubuaarɛ gi kyu ilaa kamaasɛ kyu wɔra mɔ Yesu abaa dɔ. O nyi kee yɛɛ ɔ lii Wurubuaarɛ asɛ ne ɔ laa kii kpe mɔ asɛ.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Mɛ gyi ta mɔ, ɔ koso yelɛ ne o luu soso-lɛɛ gɛgbɛ gɛbono o suu mɔ, ne o kyu bɔdɛbaa kyu dela mɔ-gɛsara dɔ.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Nfono mɔ, ɔ kyɛɛgɛ nkyu wɔra tasa dɔ ne o yii gɛsɛ ɔ kya foro mɔ-akasɛbo mɔ-ayaa ɔko ɔko yɛgɛ ɔ dɛ bɔdɛbaa mɔ o kyu dela mɔ-gɛsara dɔ mɔ, ɔ kya lɛɛ mɔmɔ-ayaa nkyu.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Yesu gi baa fo Simon Piita asɛ mɔ, Piita gi taasɛ mɔ yɛɛ, “Me-Wura, fo ne nan foro me-ayaa sa me?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Ne Yesu gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Fo mɛŋ nyi ilaa ibono n kya wɔra faa. Gɛmara mɔ, fo laa baa bii.”
7 Jesus respondeu:
8 Piita gi kii tɔgɛ mɔ yɛɛ, “O kuaa! Iŋ kaaborɛ foꞌ foro me-ayaa sa me gɛkaako.” Yesu gi tɔgɛ mɔ yɛɛ, “Nengyene maŋ foro fo-ayaa sa fo mɔ, gɛnen berɛ mɔ, me‑rɛ fo a mɛŋ baa a bo sɛi giwɔra.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Nfono mɔ, Piita gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, gɛnen berɛ mɔ, i mɛŋ gyɛ me-ayaa wolɛ. Tɛsɛ foro me-abaa de me-gimu kee sa me.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Ne Yesu gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Nengyene nyamesɛ gi gyere mɔ, mɔ-nyoro gɛtɛɛko giŋ baa gi bo ineesi ibono i tiri yɛɛ oꞌ kii gyere. Mɔ-ayaa dɔ wolɛ ne n tiri yɛɛ ɔꞌ foro. Fɛye adɛ pɛwu fɛŋ bo ineesi, gɛnen mɔ, fɛye dɔ nyamesɛ kolon guan ne n bo ineesi.”
10 Aí Jesus disse:
11 Yesu ti wolaa o nyi ɔbono ɔ laa yɛgɛ mɔ-akyobo mɛꞌ nyɛ mɔ mɔ. Imɔso ne ɔ tɔgɛ yɛɛ, “Fɛye adɛ pɛwu fɛŋ bo ineesi, gɛnen mɔ, fɛye dɔ nyamesɛ kolon guan.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Yesu gi foro mɔ-akasɛbo mɔ ayaa ta mɔ, o kiiri mɔ-soso lɛɛ gɛgbɛ mɔ suu ne ɔ naa kii kpaa kyena mɔ-ɔkyenaten ogyiten mɔ. Nfono mɔ ɔ taasɛ mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Fɛ nu ilaa ibono nɛ wɔra sa fɛye faa gɛsɛ?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Fɛ kya terɛ me yɛɛ fɛye-Ɔbelɛnsɛ de fɛye-Wura. Fɛ terɛ me gɛnen mɔ, fɛ mɛŋ fuɛ. I kya nyiile yɛɛ gɛnen nyamesɛ ne nꞌ gyɛ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 To, me ɔbono n gyɛ fɛye-ɔbelɛnsɛ de fɛye-wura mɔ ne n bara me-nyoro gɛsɛ, ne nɛ foro fɛye-ayaa sa fɛye faa. Imɔso, fɛye kee fɛꞌ bara fɛye-nyoro gɛsɛ de fɛꞌ foro abara ayaa sa abara gɛnen.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Nɛ wɔra sinkaala yela sa fɛye ne. Fɛye kee fɛꞌ wɔra ilaa ibono nɛ wɔra sa fɛye faa ɔnan.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Gɛsintin ne nꞌ kya tɔgɛ mi‑i sa fɛye faa, dega mɛŋ kya don mɔ-ɔbelɛnsɛ. Ɔsɔɔ mɛŋ kya don ɔbono o sun mɔ mɔ.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Ibono fɛ nyɛ bii yɛɛ i kaaborɛ fɛꞌ son abara faa, ne fɛ kya son abara gɛsintin mɔ, fɛ laa wɔra amudɛnsɛbo.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “I mɛŋ gyɛ fɛye pɛwu ne nꞌ darɛ. N nyi fɛye abono nɛ lɛɛ yɛɛ fɛꞌ wɔra me-gɛsun mɔ. I tiri yɛɛ ilaa ibono mɛ wolaa ŋmarasɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ mɔ, mɔ, iꞌ nyɛ ba gɛsintin. Mɛ wolaa ŋmarasɛ yela yɛɛ,
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 N wolaa mi‑i tɔgɛ fɛye gɛnen ilaa idɛ nperɛ pɛi de iꞌ lɔɔ ba. Nengyene i san ba mɔ, de fɛꞌ sɔɔ me gyi yɛɛ me ne n bo no pɛi ne ilaa kamaasɛ i bo no.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Gɛsintin ne nꞌ kya tɔgɛ mi‑i sa fɛye faa, ɔbono ɔ sɔɔ ɔbono nɛ sun mɔ abaa anyɔ mɔ, me ne ɔ sɔɔ gɛnen. Ne ɔbono ɔ sɔɔ me abaa anyɔ mɔ, ɔbono o sun me mɔ ne ɔ sɔɔ gɛnen.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Yesu gi tɔgɛ gɛnen ta mɔ, mɔ-gisen dɔ i nyida mɔ ne o buu sa mɔmɔ yɛɛ, “Gɛsintin ne nꞌ kya tɔgɛ mi‑i sa fɛye faa; fɛye dɔ ɔko laa kyu me wɔra me-akyobo abaa dɔ.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Yesu gi tɔgɛ gɛnen mɔ, mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kpɛɛlɛ kerɛ abara. Mɛ mɛŋ nyi ɔbono ɔ darɛ mɔ.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Me, Yesu ɔkasɛbo ɔbono ɔ kya laarɛ me-ilaa mɔ ne n tɛ n sindi mɔ ogyiten mɔ.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Nfono ne Simon Piita gi da gimu sa me yɛɛ nꞌ taasɛ mɔ yɛɛ aye dɔ anɛ ne ɔ darɛ daa?
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Gɛsintin mɔ, nɛ tu sindi Yesu ne nɛ taasɛ mɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, anɛ ne fo darɛ daa?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Yesu gi tɔgɛ sa me yɛɛ, “Kaasɛ ɔbono nan kyu bodobodo nyɔɔ ipɔ dɔ sa mɔ de oꞌ gyi mɔ, mɔ ne nꞌ darɛ gɛnen.” Nfono mɔ Yesu gi kyu bodobodo ɔbono ɔ dɛ mɔ kyu nyɔɔ ipɔ mɔ dɔ gɛsintin ne o kyu sa Gyudasɛ, Simon Isikaayɔtɛ mɔ-bi yɛɛ ɔꞌ sɔɔ gyi.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Gyudasɛ gi kpɛ sɔɔ bodobodo mɔ gyi mɔ, ilaa nyɛnyɛn pɛwu gɛmu mɔ gi suu de mɔ. Nfono mɔ Yesu gi tɔgɛ sa Gyudasɛ yɛɛ, “Idɛ kon ilaa ibono fo laa wɔra mɔ, wɔra imɔ kusaa.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 (Aye akasɛbo sɛnsɛ abono aye‑rɛ Yesu a tɛ a kya gyi mɔ dɔ ɔko‑rɛ ɔko mɛŋ nu ilaa ibono Yesu gi tɔgɛ sa Gyudasɛ mɔ gɛsɛ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Mɔmɔ ako berɛ, mɛ nyi daa yɛɛ Yesu kya tɔgɛ ɔ kya sa Gyudasɛ yɛɛ ɔꞌ kpaa sɔɔ ilaa ibonoana mɛ laa kyu gyi gɛkɛ belɛ mɔ abɛɛ ɔꞌ kpaa kyu ilaa iko kpaa sa ayenbo. I kya nyiile yɛɛ Gyudasɛ ne n kya keda mɔmɔ-aterenbi.)
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Gyudasɛ gi kpɛ gyi bodobodo mɔ, ayaa abono so mɔ, ɔ lii taa mɔmɔ yɛgɛ. Gɛnen owi ɔbono mɔ, i gyɛ gɛnyɛ.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Gyudasɛ gi lii, ne i san Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo sɛnsɛ mɔ, Yesu gi tɔgɛ yɛɛ, “Idɛ kon ne me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ nyisigyi mɔ laa lii gɛwi ne. Gɛnen kee ne Wurubuaarɛ-lɛɛ nyisigyi mɔ laa lii gɛwi kyu lii me so ne.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Nengyene Wurubuaarɛ nyisigyi mɔ gi lii gɛwi kyu lii me so mɔ, gɛnen kee ne Wurubuaarɛ laa yɛgɛ me-lɛɛ nyisigyi mɔ ɔꞌ lii gɛwi kyu lii mɔ Wurubuaarɛ so ne. Ayaa adɛ so ne Wurubuaarɛ laa wɔra gɛnen ilaa idɛ.”
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Yesu gi kii tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Me-biana, nan kyena fɛye dɔ ŋmaraa daa faa bɔla. Fɛ laa laarɛ me-gɛten. Fɛɛ gɛnɔɔbono nɛ tɔgɛ sa Gyuda awura abelɛnsɛ baa kyon mɔ, nperɛ n kya tɔgɛ mi‑i sa fɛye kee yɛɛ nfono n kya kpe mɔ, fɛ maŋ taalɛ kpe nno.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Pɛi ne nan kyon mɔ, n kya yela nbara pobɔrɔ n kya sa fɛye yɛɛ fɛꞌ laarɛ abara ilaa. Fɛɛ gɛnɔɔbono nɛ laarɛ fɛye-ilaa mɔ, fɛye kee fɛꞌ laarɛ abara ilaa gɛnen.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Nengyene fɛ laarɛ abara ilaa mɔ, imɔ ne nan yɛgɛ ɔkamaasɛ ɔꞌ bii yɛɛ me-akasɛbo ne fɛ gyɛ.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Yesu gi tɔgɛ gɛnen mɔ, Simon Piita gi taasɛ mɔ yɛɛ, “Me-wura, fo laa kpe fonɛ?” Nfono ne Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Nfono n kya kpe mɔ, fo maŋ taalɛ buu me kpe nno nperɛ. Gɛmara mɔ fo laa buu me ba nno.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Piita gi kii taasɛ mɔ yɛɛ, “Me-wura, menɛ n wɔra so ne maŋ taalɛ buu fo kpe nno nperɛ yɛgɛ nan taalɛ sɔɔ fo-lɛwu wuꞌ?”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Ne Yesu gi taasɛ Piita yɛɛ, “Fo laa sɔɔ me-lɛwu wuꞌ? Sɔɔ gibui yela, pɛi de kyaasɛ gyangbarasɛ ɔꞌ lɔɔ folɛ ndɛ mɔ, fo laa sorogɛ gikpadɔ gisaꞌ yɛɛ fo mɛŋ nyi me.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.