João 13
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NAA
1 I san gɛkɛ kolon de Gyuda awura mɛꞌ gyi mɔmɔ Lɛwu Gi Seregɛ Aye So gɛkɛ belɛ mɔ, Yesu gi bii yɛɛ owi mɔ gi fo ibono ɔ laa lii gɛsinkpan so de oꞌ kii kpe mɔ-sɛ asɛ. Mɔ-gɛkyena dɔ mɔ, ɔ laarɛ mɔ-akasɛbo abono mɛ bo mɔ asɛ mɔ ilaa. Gɛnen aberɛ adɛ dɔ mɔ Yesu kya laarɛ ɔꞌ baa lɛɛ nyiile gɛnɔɔbono ɔkara ɔ kya laarɛ ɔmɔ-ilaa mɔ.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Gɛnen gɛkɛ gɛbono gɛdɔɔdɛ mɔ, Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ tɛ mɛ kya gyi mɔ, ilaa nyɛnyɛn pɛwu gɛmu mɔ gi ti suu de Gyudasɛ Isikaayɔtɛ, ɔbono ɔ gyɛ Simon mɔ-bi mɔ de ɔꞌ yɛgɛ Yesu akyobo mɛꞌ nyɛ mɔ.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Yesu nyi ibono mɔ-sɛ Wurubuaarɛ gi kyu ilaa kamaasɛ kyu wɔra mɔ Yesu abaa dɔ. O nyi kee yɛɛ ɔ lii Wurubuaarɛ asɛ ne ɔ laa kii kpe mɔ asɛ.
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 Mɛ gyi ta mɔ, ɔ koso yelɛ ne o luu soso-lɛɛ gɛgbɛ gɛbono o suu mɔ, ne o kyu bɔdɛbaa kyu dela mɔ-gɛsara dɔ.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Nfono mɔ, ɔ kyɛɛgɛ nkyu wɔra tasa dɔ ne o yii gɛsɛ ɔ kya foro mɔ-akasɛbo mɔ-ayaa ɔko ɔko yɛgɛ ɔ dɛ bɔdɛbaa mɔ o kyu dela mɔ-gɛsara dɔ mɔ, ɔ kya lɛɛ mɔmɔ-ayaa nkyu.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Yesu gi baa fo Simon Piita asɛ mɔ, Piita gi taasɛ mɔ yɛɛ, “Me-Wura, fo ne nan foro me-ayaa sa me?”
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Ne Yesu gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Fo mɛŋ nyi ilaa ibono n kya wɔra faa. Gɛmara mɔ, fo laa baa bii.”
7 Jesus respondeu:
8 Piita gi kii tɔgɛ mɔ yɛɛ, “O kuaa! Iŋ kaaborɛ foꞌ foro me-ayaa sa me gɛkaako.” Yesu gi tɔgɛ mɔ yɛɛ, “Nengyene maŋ foro fo-ayaa sa fo mɔ, gɛnen berɛ mɔ, me‑rɛ fo a mɛŋ baa a bo sɛi giwɔra.”
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Nfono mɔ, Piita gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, gɛnen berɛ mɔ, i mɛŋ gyɛ me-ayaa wolɛ. Tɛsɛ foro me-abaa de me-gimu kee sa me.”
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Ne Yesu gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Nengyene nyamesɛ gi gyere mɔ, mɔ-nyoro gɛtɛɛko giŋ baa gi bo ineesi ibono i tiri yɛɛ oꞌ kii gyere. Mɔ-ayaa dɔ wolɛ ne n tiri yɛɛ ɔꞌ foro. Fɛye adɛ pɛwu fɛŋ bo ineesi, gɛnen mɔ, fɛye dɔ nyamesɛ kolon guan ne n bo ineesi.”
10 Jesus respondeu:
11 Yesu ti wolaa o nyi ɔbono ɔ laa yɛgɛ mɔ-akyobo mɛꞌ nyɛ mɔ mɔ. Imɔso ne ɔ tɔgɛ yɛɛ, “Fɛye adɛ pɛwu fɛŋ bo ineesi, gɛnen mɔ, fɛye dɔ nyamesɛ kolon guan.”
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Yesu gi foro mɔ-akasɛbo mɔ ayaa ta mɔ, o kiiri mɔ-soso lɛɛ gɛgbɛ mɔ suu ne ɔ naa kii kpaa kyena mɔ-ɔkyenaten ogyiten mɔ. Nfono mɔ ɔ taasɛ mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Fɛ nu ilaa ibono nɛ wɔra sa fɛye faa gɛsɛ?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Fɛ kya terɛ me yɛɛ fɛye-Ɔbelɛnsɛ de fɛye-Wura. Fɛ terɛ me gɛnen mɔ, fɛ mɛŋ fuɛ. I kya nyiile yɛɛ gɛnen nyamesɛ ne nꞌ gyɛ.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 To, me ɔbono n gyɛ fɛye-ɔbelɛnsɛ de fɛye-wura mɔ ne n bara me-nyoro gɛsɛ, ne nɛ foro fɛye-ayaa sa fɛye faa. Imɔso, fɛye kee fɛꞌ bara fɛye-nyoro gɛsɛ de fɛꞌ foro abara ayaa sa abara gɛnen.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Nɛ wɔra sinkaala yela sa fɛye ne. Fɛye kee fɛꞌ wɔra ilaa ibono nɛ wɔra sa fɛye faa ɔnan.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Gɛsintin ne nꞌ kya tɔgɛ mi‑i sa fɛye faa, dega mɛŋ kya don mɔ-ɔbelɛnsɛ. Ɔsɔɔ mɛŋ kya don ɔbono o sun mɔ mɔ.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Ibono fɛ nyɛ bii yɛɛ i kaaborɛ fɛꞌ son abara faa, ne fɛ kya son abara gɛsintin mɔ, fɛ laa wɔra amudɛnsɛbo.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 “I mɛŋ gyɛ fɛye pɛwu ne nꞌ darɛ. N nyi fɛye abono nɛ lɛɛ yɛɛ fɛꞌ wɔra me-gɛsun mɔ. I tiri yɛɛ ilaa ibono mɛ wolaa ŋmarasɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ mɔ, mɔ, iꞌ nyɛ ba gɛsintin. Mɛ wolaa ŋmarasɛ yela yɛɛ,
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 N wolaa mi‑i tɔgɛ fɛye gɛnen ilaa idɛ nperɛ pɛi de iꞌ lɔɔ ba. Nengyene i san ba mɔ, de fɛꞌ sɔɔ me gyi yɛɛ me ne n bo no pɛi ne ilaa kamaasɛ i bo no.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Gɛsintin ne nꞌ kya tɔgɛ mi‑i sa fɛye faa, ɔbono ɔ sɔɔ ɔbono nɛ sun mɔ abaa anyɔ mɔ, me ne ɔ sɔɔ gɛnen. Ne ɔbono ɔ sɔɔ me abaa anyɔ mɔ, ɔbono o sun me mɔ ne ɔ sɔɔ gɛnen.”
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Yesu gi tɔgɛ gɛnen ta mɔ, mɔ-gisen dɔ i nyida mɔ ne o buu sa mɔmɔ yɛɛ, “Gɛsintin ne nꞌ kya tɔgɛ mi‑i sa fɛye faa; fɛye dɔ ɔko laa kyu me wɔra me-akyobo abaa dɔ.”
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Yesu gi tɔgɛ gɛnen mɔ, mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kpɛɛlɛ kerɛ abara. Mɛ mɛŋ nyi ɔbono ɔ darɛ mɔ.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Me, Yesu ɔkasɛbo ɔbono ɔ kya laarɛ me-ilaa mɔ ne n tɛ n sindi mɔ ogyiten mɔ.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Nfono ne Simon Piita gi da gimu sa me yɛɛ nꞌ taasɛ mɔ yɛɛ aye dɔ anɛ ne ɔ darɛ daa?
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Gɛsintin mɔ, nɛ tu sindi Yesu ne nɛ taasɛ mɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, anɛ ne fo darɛ daa?”
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Yesu gi tɔgɛ sa me yɛɛ, “Kaasɛ ɔbono nan kyu bodobodo nyɔɔ ipɔ dɔ sa mɔ de oꞌ gyi mɔ, mɔ ne nꞌ darɛ gɛnen.” Nfono mɔ Yesu gi kyu bodobodo ɔbono ɔ dɛ mɔ kyu nyɔɔ ipɔ mɔ dɔ gɛsintin ne o kyu sa Gyudasɛ, Simon Isikaayɔtɛ mɔ-bi yɛɛ ɔꞌ sɔɔ gyi.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Gyudasɛ gi kpɛ sɔɔ bodobodo mɔ gyi mɔ, ilaa nyɛnyɛn pɛwu gɛmu mɔ gi suu de mɔ. Nfono mɔ Yesu gi tɔgɛ sa Gyudasɛ yɛɛ, “Idɛ kon ilaa ibono fo laa wɔra mɔ, wɔra imɔ kusaa.”
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 (Aye akasɛbo sɛnsɛ abono aye‑rɛ Yesu a tɛ a kya gyi mɔ dɔ ɔko‑rɛ ɔko mɛŋ nu ilaa ibono Yesu gi tɔgɛ sa Gyudasɛ mɔ gɛsɛ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Mɔmɔ ako berɛ, mɛ nyi daa yɛɛ Yesu kya tɔgɛ ɔ kya sa Gyudasɛ yɛɛ ɔꞌ kpaa sɔɔ ilaa ibonoana mɛ laa kyu gyi gɛkɛ belɛ mɔ abɛɛ ɔꞌ kpaa kyu ilaa iko kpaa sa ayenbo. I kya nyiile yɛɛ Gyudasɛ ne n kya keda mɔmɔ-aterenbi.)
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Gyudasɛ gi kpɛ gyi bodobodo mɔ, ayaa abono so mɔ, ɔ lii taa mɔmɔ yɛgɛ. Gɛnen owi ɔbono mɔ, i gyɛ gɛnyɛ.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Gyudasɛ gi lii, ne i san Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo sɛnsɛ mɔ, Yesu gi tɔgɛ yɛɛ, “Idɛ kon ne me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ nyisigyi mɔ laa lii gɛwi ne. Gɛnen kee ne Wurubuaarɛ-lɛɛ nyisigyi mɔ laa lii gɛwi kyu lii me so ne.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Nengyene Wurubuaarɛ nyisigyi mɔ gi lii gɛwi kyu lii me so mɔ, gɛnen kee ne Wurubuaarɛ laa yɛgɛ me-lɛɛ nyisigyi mɔ ɔꞌ lii gɛwi kyu lii mɔ Wurubuaarɛ so ne. Ayaa adɛ so ne Wurubuaarɛ laa wɔra gɛnen ilaa idɛ.”
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Yesu gi kii tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Me-biana, nan kyena fɛye dɔ ŋmaraa daa faa bɔla. Fɛ laa laarɛ me-gɛten. Fɛɛ gɛnɔɔbono nɛ tɔgɛ sa Gyuda awura abelɛnsɛ baa kyon mɔ, nperɛ n kya tɔgɛ mi‑i sa fɛye kee yɛɛ nfono n kya kpe mɔ, fɛ maŋ taalɛ kpe nno.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Pɛi ne nan kyon mɔ, n kya yela nbara pobɔrɔ n kya sa fɛye yɛɛ fɛꞌ laarɛ abara ilaa. Fɛɛ gɛnɔɔbono nɛ laarɛ fɛye-ilaa mɔ, fɛye kee fɛꞌ laarɛ abara ilaa gɛnen.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Nengyene fɛ laarɛ abara ilaa mɔ, imɔ ne nan yɛgɛ ɔkamaasɛ ɔꞌ bii yɛɛ me-akasɛbo ne fɛ gyɛ.”
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Yesu gi tɔgɛ gɛnen mɔ, Simon Piita gi taasɛ mɔ yɛɛ, “Me-wura, fo laa kpe fonɛ?” Nfono ne Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Nfono n kya kpe mɔ, fo maŋ taalɛ buu me kpe nno nperɛ. Gɛmara mɔ fo laa buu me ba nno.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Piita gi kii taasɛ mɔ yɛɛ, “Me-wura, menɛ n wɔra so ne maŋ taalɛ buu fo kpe nno nperɛ yɛgɛ nan taalɛ sɔɔ fo-lɛwu wuꞌ?”
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Ne Yesu gi taasɛ Piita yɛɛ, “Fo laa sɔɔ me-lɛwu wuꞌ? Sɔɔ gibui yela, pɛi de kyaasɛ gyangbarasɛ ɔꞌ lɔɔ folɛ ndɛ mɔ, fo laa sorogɛ gikpadɔ gisaꞌ yɛɛ fo mɛŋ nyi me.”
38 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.