Atos 25

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wura Fɛsitusɛ gi kpe Sɛsariya ɔꞌ kpaa gyi gɛwura mɔ, imɔ nkɛ nsa mɔ, ɔ lii nno kyon kpe Gyɛrusalem.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Nno ne Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ de mɔmɔ-abelɛnsɛ gbaaꞌgbaa mɔ mɛ buu mɔmɔ‑rɛ Pɔɔlo nbɛlɛ mɔ sa mɔ ne mɛ kolɛ mɔ yɛɛ
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 ɔꞌ wɔra aniya de ɔꞌ wɔra ilaa iko sa mɔmɔ. Ɔꞌ terɛ Pɔɔlo ba Gyɛrusalem nno. Mɛ ŋminde yela yɛɛ mɛ laa bun ɔkpa dɔ gyoo mɔ de mɛꞌ mɔɔ mɔ ɔkpa mɔ dɔ nno.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Mɛ kolɛ Fɛsitusɛ gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Pɔɔlo tii de obu Sɛsariya ɔsowolɛ so. I maŋ kɛɛla ne me gbaa-gbaa nan kpe nno.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Imɔso i fo mɔ, fɛꞌ yɛgɛ me‑rɛ abelɛnsɛ abono fɛ nyi mɔmɔ so mɔ aꞌ kpe. Nengyene ɔ wɔra ilaa iko mɔ, fɛꞌ kpaa buu imɔ nno.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 — ausente —
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 — ausente —
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Pɔɔlo gi lɛɛ mɔ-gɛnɔ yɛɛ, “Meŋ tɔrɔ Gyuda awura abɛɛ Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ nbara, ne mɛŋ kii tɔrɔ Rom awura wura belɛ mɔ lɛɛ nbara.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Fɛsitusɛ kya laarɛ ɔꞌ wɔra ilaa iko de iꞌ wɔra Gyuda awura mɔ ɔkon so mɔ, ɔ taasɛ Pɔɔlo yɛɛ, “Fo laa kyule de aꞌ kii kpe Gyɛrusalem, de foꞌ kpaa lɛɛ fo-gɛnɔ me-ansi dɔ kyu lii ilaa ibono Gyuda awura adɛ mɛ dɛ ma‑a gyan fo so faa?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Pɔɔlo gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Rom awura wura belɛ mɔ ne n kaaborɛ oꞌ gyi me-nbɛlɛ. Mɔ-giyaa dɔ mɔ ne fo tɛ fo kya gyi me-nbɛlɛ faa. Meŋ wɔra Gyuda awura mɔ ilaa nyɛnyɛn iko. Fo gbaa-gbaa kee fo nyi gɛnen.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Nengyene fɛɛ nɛ taa wɔra ilaa nyɛnyɛn iko ne i kaaborɛ nꞌ wu imɔ so lɛwu mɔ, maŋ kine. Ne kuaa, meŋ wɔra ilaa ibono mɛ dɛ ma‑a gyan me so faa dɔ iko mɔ, ɔko mɛŋ bo ɔkpa de oꞌ kyu me kyu wɔra aye Gyuda awura mɔ abaa dɔ. Kiiri me-nbɛlɛ kpe daa Rom wura belɛ mɔ asɛ.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Pɔɔlo gi tɔgɛ gɛnen mɔ, Fɛsitusɛ gi wu mɔ-abelɛnsɛ abono mɛ sin mɛ sin mɔ mɔ, ne mɛ kyu amu sindi abara. Nfono mɔ, ɔ san taasɛ Pɔɔlo yɛɛ, “Fo yɛɛ Rom wura belɛ mɔ ne fo kya laarɛ oꞌ gyi fo-nbɛlɛ? To. Fo laa kpe mɔ asɛ.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Imɔ idɛ gɛmara mɔ, Wura Agiripa mɔ‑rɛ mɔ-pikyii Bɛnisi mɛ kpe Sɛsariya de mɛꞌ kpaa faala Fɛsitusɛ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Mɛ kyena nno nkɛ nko mɔ, Fɛsitusɛ gi kyu Pɔɔlo ilaa mɔ kyu too mɔmɔ-ansi dɔ yɛɛ, “Ɔnyen ɔko bo gɛrɛ. Fɛlisɛ gɛkyena dɔ ne mɛ keda mɔ tii de obu.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Nɛ kpe Gyɛrusalem mɔ, Gyuda awura abelɛnsɛ de mɔmɔ-asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ mɛ buu ilaa ibono i ba mɔ sa me, ne mɛ kolɛ me yɛɛ nꞌ bun mɔ gipuɛɛ sa mɔmɔ.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Mɛ kolɛ me gɛnen mɔ, nɛ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, ‘Aye Rom awura berɛ pɛi de aꞌ lɛɛ isa ɔbono a tii mɔ de obu mɔ sa abono mɔ‑rɛ mɔmɔ mɛ bo nbɛlɛ mɔ, gɛnen mɔ, aꞌ gyi mɔ-nbɛlɛ.’
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 “Imɔso Gyuda awura abelɛnsɛ mɔ mɛ ba gɛrɛ mɔ, meŋ taa waala owi baa pii. Gɛdɛ kɛsɛ mɔ, nɛ kpaa kyena aye awura gɛgyapaa gɛbono a kya kyena gɛmɔ so gyi nbɛlɛ mɔ ne nɛ sun kpaa terɛ ɔnyen mɔ.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Abono mɛ kya tɔgɛ yɛɛ mɔmɔ‑rɛ mɔ mɛ bo nbɛlɛ mɔ mɛ koso yelɛ de mɛꞌ tɔgɛ ilaa ibono ɔ wɔra ɔmɔ mɔ, ilaa ibono me-gɛwɔnsa gɛ gyanꞌ yɛɛ mɛ laa tɔgɛ mɔ, i mɛŋ gyɛ imɔ ne mɛ tɔgɛ.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ilaa ibono mɛ dɛ lii mɔ so mɔ kpɛi. Akyɔɔlɛ ilaa ne mɛ dɛ kyu naa de mɔmɔ-ɔson nbara so de ɔnyen ɔko ilaa so mɛ kya terɛ ɔnyen ɔbono yɛɛ Yesu. Ɔ ti wolaa wuꞌ, ne ɔbono o tii de obu mɔ dɛ yɛɛ o kyingi lii ibuni dɔ ɔ tɛ de ansi.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 “Gɛnen ilaa idɛ i wɔra me-nwɔnsa dɔ faa sentan. Meŋ bii ilaa ibono nan wɔra de nꞌ kerɛ imɔ dɔ mɔ. Imɔso nɛ taasɛ mɔ yɛɛ ɔ kya laarɛ de oꞌ kii kpe Gyɛrusalem de ɔꞌ kpaa lɛɛ mɔ-gɛnɔ nno kyu lii ilaa ibono asa mɔ mɛ tɔgɛ mɔ so?
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Nɛ taasɛ mɔ gɛnen mɔ, ɔ kolɛ me yɛɛ nꞌ yɛgɛ oꞌ tii de obu gɛrɛ kpaa fo owi ɔbono Rom wura belɛ mɔ laa gyi mɔ-nbɛlɛ mɔ. Gɛnen so mɔ, me yɛɛ aꞌ keda mɔ yela gɛrɛ kpaa fo owi ɔbono nan yɛgɛ de mɛꞌ kyu mɔ kperɛ wura belɛ mɔ mɔ.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Fɛsitusɛ gi tɔgɛ gɛnen ta mɔ, Agiripa gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Me gbaa-gbaa n kya laarɛ de nꞌ nu lii mɔ-gɛnɔ dɔ.” Fɛsitusɛ gi buu sa mɔ yɛɛ, “Ɔkɛ fo laa nu lii mɔ asɛ.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Gɛdɛ kɛsɛ mɔ, Agiripa mɔ‑rɛ mɔ-pikyii Bɛnisi mɛ gyere lɔrɔ nyoro mɔmɔ-gɛwuragyi ɔkpa so, ne mɔmɔ‑rɛ abelɛnsɛ abono mɛ kya kerɛ asogya akpen mɔ so mɔ de ɔsowolɛ mɔ so anyamesɛ gbaaꞌgbaa mɔ mɛ kyon kpe nfono mɛ kya kpaa gyanꞌ gyi nbɛlɛ mɔ, ne Fɛsitusɛ gi yɛgɛ mɛ kpaa kyu Pɔɔlo kpe mɔmɔ asɛ nno.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Nfono ne Fɛsitusɛ gi taasɛ yɛɛ, “Wura Agiripa de fɛye abono pɛwu fɛ bo aye asɛ gɛrɛnaa mɔ, fɛ wu gɛnen ɔnyen baarɛ? Gyuda awura abono mɛ bo Gyɛrusalem mɔ de Gyuda awura abono mɛ bo gɛrɛ kee mɔ mɛ nyida mɔ sa me. Mɛ kya kpen mɛ kya tɔgɛ mɛ kya sa me yɛɛ nꞌ yɛgɛ ɔꞌ wɔra ɔmɔɔsɛ.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Mi‑i me mɔ, meŋ wu ilaa ibono ɔ wɔra ne i kaaborɛ ɔꞌ wɔra ɔmɔɔsɛ mɔ. Mɔ gbaa-gbaa gi kolɛ me yɛɛ aꞌ kyu mɔ kpe wura belɛ mɔ ansi dɔ de oꞌ gyi mɔ-nbɛlɛ. Imɔso me yɛɛ nan yɛgɛ de mɛꞌ kyu mɔ kpe wura belɛ mɔ asɛ.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Meŋ nyi ilaa kolon kiti‑i ibono nan ŋmarasɛ kyu bunge me-wura belɛ mɔ. Gɛnen so ne nɛ yɛgɛ mɛ kyu mɔ kyu ba fɛye-ansi dɔ faa, titirigu mɔ, fo Wura Agiripa. Nengyene a taasɛ nu mɔ-gɛnɔ dɔ ilaa dandan mɔ, nan nyɛ ilaa iko ŋmarasɛ kyu bunge aye-wura belɛ mɔ.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Nan kyu isa ɔbono mɛ keda tii de obu mɔ bunge giyan ne meŋ ŋmarasɛ ilaa ibono kaasɛ mɔ gi wɔra mɔ, me asɛ mɔ, i gyɛ ilaa ibono iŋ bo gɛsɛ.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.