Atos 25

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Wura Fɛsitusɛ gi kpe Sɛsariya ɔꞌ kpaa gyi gɛwura mɔ, imɔ nkɛ nsa mɔ, ɔ lii nno kyon kpe Gyɛrusalem.
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 Nno ne Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ de mɔmɔ-abelɛnsɛ gbaaꞌgbaa mɔ mɛ buu mɔmɔ‑rɛ Pɔɔlo nbɛlɛ mɔ sa mɔ ne mɛ kolɛ mɔ yɛɛ
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 ɔꞌ wɔra aniya de ɔꞌ wɔra ilaa iko sa mɔmɔ. Ɔꞌ terɛ Pɔɔlo ba Gyɛrusalem nno. Mɛ ŋminde yela yɛɛ mɛ laa bun ɔkpa dɔ gyoo mɔ de mɛꞌ mɔɔ mɔ ɔkpa mɔ dɔ nno.
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Mɛ kolɛ Fɛsitusɛ gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Pɔɔlo tii de obu Sɛsariya ɔsowolɛ so. I maŋ kɛɛla ne me gbaa-gbaa nan kpe nno.
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 Imɔso i fo mɔ, fɛꞌ yɛgɛ me‑rɛ abelɛnsɛ abono fɛ nyi mɔmɔ so mɔ aꞌ kpe. Nengyene ɔ wɔra ilaa iko mɔ, fɛꞌ kpaa buu imɔ nno.”
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 — ausente —
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 — ausente —
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Pɔɔlo gi lɛɛ mɔ-gɛnɔ yɛɛ, “Meŋ tɔrɔ Gyuda awura abɛɛ Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ nbara, ne mɛŋ kii tɔrɔ Rom awura wura belɛ mɔ lɛɛ nbara.”
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 Fɛsitusɛ kya laarɛ ɔꞌ wɔra ilaa iko de iꞌ wɔra Gyuda awura mɔ ɔkon so mɔ, ɔ taasɛ Pɔɔlo yɛɛ, “Fo laa kyule de aꞌ kii kpe Gyɛrusalem, de foꞌ kpaa lɛɛ fo-gɛnɔ me-ansi dɔ kyu lii ilaa ibono Gyuda awura adɛ mɛ dɛ ma‑a gyan fo so faa?”
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 Pɔɔlo gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Rom awura wura belɛ mɔ ne n kaaborɛ oꞌ gyi me-nbɛlɛ. Mɔ-giyaa dɔ mɔ ne fo tɛ fo kya gyi me-nbɛlɛ faa. Meŋ wɔra Gyuda awura mɔ ilaa nyɛnyɛn iko. Fo gbaa-gbaa kee fo nyi gɛnen.
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Nengyene fɛɛ nɛ taa wɔra ilaa nyɛnyɛn iko ne i kaaborɛ nꞌ wu imɔ so lɛwu mɔ, maŋ kine. Ne kuaa, meŋ wɔra ilaa ibono mɛ dɛ ma‑a gyan me so faa dɔ iko mɔ, ɔko mɛŋ bo ɔkpa de oꞌ kyu me kyu wɔra aye Gyuda awura mɔ abaa dɔ. Kiiri me-nbɛlɛ kpe daa Rom wura belɛ mɔ asɛ.”
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 Pɔɔlo gi tɔgɛ gɛnen mɔ, Fɛsitusɛ gi wu mɔ-abelɛnsɛ abono mɛ sin mɛ sin mɔ mɔ, ne mɛ kyu amu sindi abara. Nfono mɔ, ɔ san taasɛ Pɔɔlo yɛɛ, “Fo yɛɛ Rom wura belɛ mɔ ne fo kya laarɛ oꞌ gyi fo-nbɛlɛ? To. Fo laa kpe mɔ asɛ.”
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 Imɔ idɛ gɛmara mɔ, Wura Agiripa mɔ‑rɛ mɔ-pikyii Bɛnisi mɛ kpe Sɛsariya de mɛꞌ kpaa faala Fɛsitusɛ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Mɛ kyena nno nkɛ nko mɔ, Fɛsitusɛ gi kyu Pɔɔlo ilaa mɔ kyu too mɔmɔ-ansi dɔ yɛɛ, “Ɔnyen ɔko bo gɛrɛ. Fɛlisɛ gɛkyena dɔ ne mɛ keda mɔ tii de obu.
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 Nɛ kpe Gyɛrusalem mɔ, Gyuda awura abelɛnsɛ de mɔmɔ-asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ mɛ buu ilaa ibono i ba mɔ sa me, ne mɛ kolɛ me yɛɛ nꞌ bun mɔ gipuɛɛ sa mɔmɔ.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 Mɛ kolɛ me gɛnen mɔ, nɛ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, ‘Aye Rom awura berɛ pɛi de aꞌ lɛɛ isa ɔbono a tii mɔ de obu mɔ sa abono mɔ‑rɛ mɔmɔ mɛ bo nbɛlɛ mɔ, gɛnen mɔ, aꞌ gyi mɔ-nbɛlɛ.’
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 “Imɔso Gyuda awura abelɛnsɛ mɔ mɛ ba gɛrɛ mɔ, meŋ taa waala owi baa pii. Gɛdɛ kɛsɛ mɔ, nɛ kpaa kyena aye awura gɛgyapaa gɛbono a kya kyena gɛmɔ so gyi nbɛlɛ mɔ ne nɛ sun kpaa terɛ ɔnyen mɔ.
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 Abono mɛ kya tɔgɛ yɛɛ mɔmɔ‑rɛ mɔ mɛ bo nbɛlɛ mɔ mɛ koso yelɛ de mɛꞌ tɔgɛ ilaa ibono ɔ wɔra ɔmɔ mɔ, ilaa ibono me-gɛwɔnsa gɛ gyanꞌ yɛɛ mɛ laa tɔgɛ mɔ, i mɛŋ gyɛ imɔ ne mɛ tɔgɛ.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ilaa ibono mɛ dɛ lii mɔ so mɔ kpɛi. Akyɔɔlɛ ilaa ne mɛ dɛ kyu naa de mɔmɔ-ɔson nbara so de ɔnyen ɔko ilaa so mɛ kya terɛ ɔnyen ɔbono yɛɛ Yesu. Ɔ ti wolaa wuꞌ, ne ɔbono o tii de obu mɔ dɛ yɛɛ o kyingi lii ibuni dɔ ɔ tɛ de ansi.
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 “Gɛnen ilaa idɛ i wɔra me-nwɔnsa dɔ faa sentan. Meŋ bii ilaa ibono nan wɔra de nꞌ kerɛ imɔ dɔ mɔ. Imɔso nɛ taasɛ mɔ yɛɛ ɔ kya laarɛ de oꞌ kii kpe Gyɛrusalem de ɔꞌ kpaa lɛɛ mɔ-gɛnɔ nno kyu lii ilaa ibono asa mɔ mɛ tɔgɛ mɔ so?
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 Nɛ taasɛ mɔ gɛnen mɔ, ɔ kolɛ me yɛɛ nꞌ yɛgɛ oꞌ tii de obu gɛrɛ kpaa fo owi ɔbono Rom wura belɛ mɔ laa gyi mɔ-nbɛlɛ mɔ. Gɛnen so mɔ, me yɛɛ aꞌ keda mɔ yela gɛrɛ kpaa fo owi ɔbono nan yɛgɛ de mɛꞌ kyu mɔ kperɛ wura belɛ mɔ mɔ.”
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 Fɛsitusɛ gi tɔgɛ gɛnen ta mɔ, Agiripa gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Me gbaa-gbaa n kya laarɛ de nꞌ nu lii mɔ-gɛnɔ dɔ.” Fɛsitusɛ gi buu sa mɔ yɛɛ, “Ɔkɛ fo laa nu lii mɔ asɛ.”
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 Gɛdɛ kɛsɛ mɔ, Agiripa mɔ‑rɛ mɔ-pikyii Bɛnisi mɛ gyere lɔrɔ nyoro mɔmɔ-gɛwuragyi ɔkpa so, ne mɔmɔ‑rɛ abelɛnsɛ abono mɛ kya kerɛ asogya akpen mɔ so mɔ de ɔsowolɛ mɔ so anyamesɛ gbaaꞌgbaa mɔ mɛ kyon kpe nfono mɛ kya kpaa gyanꞌ gyi nbɛlɛ mɔ, ne Fɛsitusɛ gi yɛgɛ mɛ kpaa kyu Pɔɔlo kpe mɔmɔ asɛ nno.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Nfono ne Fɛsitusɛ gi taasɛ yɛɛ, “Wura Agiripa de fɛye abono pɛwu fɛ bo aye asɛ gɛrɛnaa mɔ, fɛ wu gɛnen ɔnyen baarɛ? Gyuda awura abono mɛ bo Gyɛrusalem mɔ de Gyuda awura abono mɛ bo gɛrɛ kee mɔ mɛ nyida mɔ sa me. Mɛ kya kpen mɛ kya tɔgɛ mɛ kya sa me yɛɛ nꞌ yɛgɛ ɔꞌ wɔra ɔmɔɔsɛ.
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 Mi‑i me mɔ, meŋ wu ilaa ibono ɔ wɔra ne i kaaborɛ ɔꞌ wɔra ɔmɔɔsɛ mɔ. Mɔ gbaa-gbaa gi kolɛ me yɛɛ aꞌ kyu mɔ kpe wura belɛ mɔ ansi dɔ de oꞌ gyi mɔ-nbɛlɛ. Imɔso me yɛɛ nan yɛgɛ de mɛꞌ kyu mɔ kpe wura belɛ mɔ asɛ.
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Meŋ nyi ilaa kolon kiti‑i ibono nan ŋmarasɛ kyu bunge me-wura belɛ mɔ. Gɛnen so ne nɛ yɛgɛ mɛ kyu mɔ kyu ba fɛye-ansi dɔ faa, titirigu mɔ, fo Wura Agiripa. Nengyene a taasɛ nu mɔ-gɛnɔ dɔ ilaa dandan mɔ, nan nyɛ ilaa iko ŋmarasɛ kyu bunge aye-wura belɛ mɔ.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 Nan kyu isa ɔbono mɛ keda tii de obu mɔ bunge giyan ne meŋ ŋmarasɛ ilaa ibono kaasɛ mɔ gi wɔra mɔ, me asɛ mɔ, i gyɛ ilaa ibono iŋ bo gɛsɛ.”
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.