Apocalipse 10
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NAA
1 Nfono mɔ, i san i kya wɔra me fɛɛ oderi mɔ, nɛ wu Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ banban ɔlolonbo ɔko gi kpelegɛ lii Wurubuaarɛ dɔ ɔ kya ba. Wurubuaarɛ awolɛ a mili mɔ ne i kya ŋɛlegi kyaabɔɔ mɔ-gimu fɛɛ okyiimaale. Mɔ-ansi dɔ i dɛ fɛɛ owi, ne mɔ-ayaa a dɛ fɛɛ ɔgya ne n kya dɛɛ.
1 Vi outro anjo forte descendo do céu, envolto em nuvem, com o arco-íris por cima de sua cabeça. O rosto dele era como o sol, e as pernas eram como colunas de fogo.
2 Ɔwolɛ pii ɔko gi bugi ɔ bo mɔ-gibaa dɔ. O kyu mɔ-giyaa gyisɛ yii apoo dɔ ne o kyu mɔ-benɛ giyaa yii gifuli.
2 O anjo tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o pé direito sobre o mar e o pé esquerdo sobre a terra
3 O kpen ken-ken tɔngɛ fɛɛ guuni ne n kya gbere gipen dɔ. O kpen gɛnen mɔ, nyangbon gi gbere gikpadɔ sono.
3 e gritou com voz forte, como ruge um leão. E, quando ele gritou, os sete trovões fizeram soar as suas próprias vozes.
4 Nyangbon gi gbere gikpadɔ sono gɛnen mɔ, nɛ laarɛ nꞌ ŋmarasɛ ilaa ibono nɛ nu lii imɔ dɔ mɔ yela. Nfono mɔ, nɛ nu gɛnɔ gɛko lii Wurubuaarɛ dɔ yɛɛ, “Kyu ilaa ibono nyangbon gi gbere gikpadɔ sono tɔgɛ mɔ kyu wɔra asiiri dɔ ilaa. Gɛŋ sa foꞌ ŋmarasɛ imɔ yela.”
4 Logo que os sete trovões falaram, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, dizendo: — Guarde em segredo as coisas que os sete trovões falaram. Não escreva nada.
5 Nfono mɔ, Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ ɔbono ɔ yelɛ apoo dɔ de ofuli so mɔ gi diirɛ mɔ-gibaa gyisɛ soso,
5 Então o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 ne ɔ ka ntan yɛɛ, “Nɛ kerɛ fɛɛ Wurubuaarɛ ɔbono ɔ bo no adaa-adaa ne mɔ ne n lɛɛ soso de gɛsɛ de apoo de ilaa kamaasɛ ibono i bo imɔ pɛwu dɔ mɔ yɛɛ, iŋ baa kɛɛla
6 e jurou por aquele que vive para todo o sempre, o mesmo que criou o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há, dizendo: — Já não haverá demora,
7 ne Wurubuaarɛ ilaa boduduusɛ i laa ba gɛsintin, fɛɛ gɛnɔɔbono ɔ wolaa tɔgɛ sa mɔ-asonbo, mɔ-ikalan atɔgɛbo mɔ. Gɛnen ilaa ibono i laa ba daa aberɛ abono Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ sonosɛ mɔ laa folɛ mɔ-lɛɛ gɛgandan mɔ.”
7 mas, nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver para tocar a trombeta, então se cumprirá o mistério de Deus, como ele anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Nfono mɔ, gɛnɔ gɛbono nɛ nu gɛ tɔngɛ lii Wurubuaarɛ dɔ mɔ gɛ kii tɔgɛ sa me yɛɛ, “Naa kpe me-ɔsɔɔ ɔbono ɔ yelɛ apoo dɔ de ofuli so mɔ asɛ de foꞌ kpaa sɔɔ ɔwolɛ ɔbono o bugi ɔ bo mɔ-gibaa dɔ mɔ.”
8 A voz que ouvi, vinda do céu, estava de novo falando comigo e dizendo: — Vá e pegue o livro que se acha aberto na mão do anjo que está em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Ɔ tɔgɛ me gɛnen mɔ, nɛ naa kpe mɔ asɛ kpaa tɔgɛ sa mɔ yɛɛ oꞌ kyu ɔwolɛ pii mɔ ɔ dɛ mɔ sa me. Mɔ mɔ gi kyu sa me yɛɛ, “Sɔɔ de foꞌ wɛ. Fo-gɛnɔ dɔ i laa wɔra fo ɔkon fɛɛ ŋmasan, fo ɔtɔ dɔ berɛ nꞌ tɔgɛ tigi fo yɛɛ i laa wɔra fo ɔloloo.”
9 Então fui ao anjo, pedindo-lhe que me desse o livrinho. Ele, então, me falou: — Pegue o livrinho e devore-o. No seu estômago ele será amargo, mas na sua boca será doce como mel.
10 Ɔ tɔgɛ me gɛnen mɔ, nɛ sɔɔ ɔwolɛ pii mɔ lii mɔ-abaa dɔ ne nɛ wɛ. N kya wɛ ɔwolɛ mɔ mɔ, i bo kon fɛɛ ŋmasan me-gɛnɔ dɔ. Nɛ wɛ ta mɔ, me-ɔtɔ dɔ i wɔra me ɔloloo.
10 Peguei o livrinho da mão do anjo e o devorei. Na minha boca, era doce como mel; quando, porém, o comi, o meu estômago ficou amargo.
11 Nfono mɔ, mɛ lɛɛ ɔwolɛ ɔbono nɛ wɛ mɔ gɛsɛ sa me yɛɛ, “I tiri yɛɛ foꞌ kii tɔgɛ ilaa ibono Wurubuaarɛ laa yɛgɛ iꞌ ba asa kpɛi-kpɛi, nsinkpan kpɛi-kpɛi, ndɛ kpɛi-kpɛi asa, de awura sakyɔ so mɔ.”
11 Então me disseram: — É necessário que você ainda profetize a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.