Apocalipse 10
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ARIB
1 Nfono mɔ, i san i kya wɔra me fɛɛ oderi mɔ, nɛ wu Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ banban ɔlolonbo ɔko gi kpelegɛ lii Wurubuaarɛ dɔ ɔ kya ba. Wurubuaarɛ awolɛ a mili mɔ ne i kya ŋɛlegi kyaabɔɔ mɔ-gimu fɛɛ okyiimaale. Mɔ-ansi dɔ i dɛ fɛɛ owi, ne mɔ-ayaa a dɛ fɛɛ ɔgya ne n kya dɛɛ.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Ɔwolɛ pii ɔko gi bugi ɔ bo mɔ-gibaa dɔ. O kyu mɔ-giyaa gyisɛ yii apoo dɔ ne o kyu mɔ-benɛ giyaa yii gifuli.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 O kpen ken-ken tɔngɛ fɛɛ guuni ne n kya gbere gipen dɔ. O kpen gɛnen mɔ, nyangbon gi gbere gikpadɔ sono.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Nyangbon gi gbere gikpadɔ sono gɛnen mɔ, nɛ laarɛ nꞌ ŋmarasɛ ilaa ibono nɛ nu lii imɔ dɔ mɔ yela. Nfono mɔ, nɛ nu gɛnɔ gɛko lii Wurubuaarɛ dɔ yɛɛ, “Kyu ilaa ibono nyangbon gi gbere gikpadɔ sono tɔgɛ mɔ kyu wɔra asiiri dɔ ilaa. Gɛŋ sa foꞌ ŋmarasɛ imɔ yela.”
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Nfono mɔ, Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ ɔbono ɔ yelɛ apoo dɔ de ofuli so mɔ gi diirɛ mɔ-gibaa gyisɛ soso,
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 ne ɔ ka ntan yɛɛ, “Nɛ kerɛ fɛɛ Wurubuaarɛ ɔbono ɔ bo no adaa-adaa ne mɔ ne n lɛɛ soso de gɛsɛ de apoo de ilaa kamaasɛ ibono i bo imɔ pɛwu dɔ mɔ yɛɛ, iŋ baa kɛɛla
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 ne Wurubuaarɛ ilaa boduduusɛ i laa ba gɛsintin, fɛɛ gɛnɔɔbono ɔ wolaa tɔgɛ sa mɔ-asonbo, mɔ-ikalan atɔgɛbo mɔ. Gɛnen ilaa ibono i laa ba daa aberɛ abono Wurubuaarɛ dɔ ɔsɔɔ sonosɛ mɔ laa folɛ mɔ-lɛɛ gɛgandan mɔ.”
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Nfono mɔ, gɛnɔ gɛbono nɛ nu gɛ tɔngɛ lii Wurubuaarɛ dɔ mɔ gɛ kii tɔgɛ sa me yɛɛ, “Naa kpe me-ɔsɔɔ ɔbono ɔ yelɛ apoo dɔ de ofuli so mɔ asɛ de foꞌ kpaa sɔɔ ɔwolɛ ɔbono o bugi ɔ bo mɔ-gibaa dɔ mɔ.”
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Ɔ tɔgɛ me gɛnen mɔ, nɛ naa kpe mɔ asɛ kpaa tɔgɛ sa mɔ yɛɛ oꞌ kyu ɔwolɛ pii mɔ ɔ dɛ mɔ sa me. Mɔ mɔ gi kyu sa me yɛɛ, “Sɔɔ de foꞌ wɛ. Fo-gɛnɔ dɔ i laa wɔra fo ɔkon fɛɛ ŋmasan, fo ɔtɔ dɔ berɛ nꞌ tɔgɛ tigi fo yɛɛ i laa wɔra fo ɔloloo.”
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Ɔ tɔgɛ me gɛnen mɔ, nɛ sɔɔ ɔwolɛ pii mɔ lii mɔ-abaa dɔ ne nɛ wɛ. N kya wɛ ɔwolɛ mɔ mɔ, i bo kon fɛɛ ŋmasan me-gɛnɔ dɔ. Nɛ wɛ ta mɔ, me-ɔtɔ dɔ i wɔra me ɔloloo.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Nfono mɔ, mɛ lɛɛ ɔwolɛ ɔbono nɛ wɛ mɔ gɛsɛ sa me yɛɛ, “I tiri yɛɛ foꞌ kii tɔgɛ ilaa ibono Wurubuaarɛ laa yɛgɛ iꞌ ba asa kpɛi-kpɛi, nsinkpan kpɛi-kpɛi, ndɛ kpɛi-kpɛi asa, de awura sakyɔ so mɔ.”
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.