2 Coríntios 7

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Wurubuaarɛ gi ka gɛnen ilaa idɛ yela sa aye Yesu asonbo. Imɔso me-nanboana alaarɛsɛ, aꞌ kpaarɛ ilaa kamaasɛ ibono i kya kyu ilaa nyɛnyɛn bun aye-nyoro gibi abɛɛ aye-oduduu mɔ. Aꞌ selɛ Wurubuaarɛ de aꞌ lɔrɔ aye-nyoro yela sa mɔ-nkon kpaa logɛ.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Fɛꞌ bugi fɛye-gisen sa me. Meŋ wɔra fɛye ɔko ilaa nyɛnyɛn. Meŋ biidɛ ɔko loo ilaa nyɛnyɛn ɔkpa dɔ, ne meŋ kudi ɔko gyi.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Meŋ kya tɔgɛ yɛɛ fɛ bo ilaa nyɛnyɛn daa. Nɛ ti tɔgɛ kyon yɛɛ fɛ bo me-gisen dɔ, iŋ gyɛ abiila. I gyɛ lɛwu‑o, nkpa‑o, me‑rɛ fɛye ne.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nɛ tansi sɔɔ fɛye gyi, ne nꞌ kya nyiile me-nyoro kyu lii fɛye so. Me‑rɛ me-nanboana a kya wu ɔlaawusɛ gikyɔ gbaa mɔ, kyu lii fɛye so mɔ, i kya kii keda me-nyoro. I kpɛ i bo me ɔkon daa.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Me‑rɛ me-nanboana a baa loo Masadoniya gɛsinkpan so mɔ, nno kee a mɛŋ taa nyɛ kyoola. Ɔkpa kamaasɛ so mɔ, ilaa i tu-tu aye. Asa mɛ kyu nlɔgedɛ de nluu tu aye, ne gifuu gi keda aye.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 To! Nengyene nyamesɛ gisen gi kya nyida mɔ mɔ, Wurubuaarɛ ne n gyɛ ɔbono ɔ kya wɔra ibono i kya kii keda mɔ-nyoro. Imɔso mɔ Wurubuaarɛ ne n kyu aye-nanbo Taatusi lii fɛye asɛ baa tu aye Masadoniya, ne i nyɛ keda aye-nyoro.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 I mɛŋ gyɛ Taatusi giba mɔ wolɛ. Fɛye-ilaa ibono fɛ tɔgɛ keda mɔ-nyoro mɔ, imɔ kee ne n keda aye-nyoro. O buu sa aye yɛɛ fɛ kya laarɛ me fɛɛ gibelɛ nkyu; yɛɛ ilaa ibono i ba me‑rɛ fɛye nsana mɔ i wɔra fɛye ayen. Ne yɛɛ fɛ pɛɛrɛ ansi me-ilaa mɔ so. Imɔ idɛ pɛwu i lɔrɔ wɔra me ɔkon bɔla.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Ɔwolɛ mɔ nɛ ŋmarasɛ fɛye ne i loo fɛye mɔ, meŋ sɔɔ gyi yɛɛ nɛ wɔra ilaa nyɛnyɛn. Nɛ wu yɛɛ i loo fɛye ŋmaraa. Imɔso nkana nɛ sɔɔ me-nyoro akyɔɔlɛ yɛɛ iŋ kaaborɛ nꞌ ŋmarasɛ fɛye gɛnen.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Kon faa, i bo me ɔkon. Iŋ gyɛ ibono i loo fɛye mɔ so berɛ. I loo fɛye mɔ, i yɛgɛ fɛ nu fɛye-nyoro gɛsɛ. Imɔso ne i bo me ɔkon mɔ. Ilaa mɔ i loo fɛye Wurubuaarɛ ɔkpa so daa. Imɔso iŋ gyɛ yɛɛ ilaa nyɛnyɛn iko i tu fɛye naa de me so.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Nyamesɛ gi wɔra ilaa nyɛnyɛn, ne kyu lii Wurubuaarɛ so ne o nu mɔ-nyoro gɛsɛ ne i loo mɔ mɔ, i laa yɛgɛ ɔꞌ taa imɔ yɛgɛ de ɔꞌ nyɛ Wurubuaarɛ asɛ gɛkyena ɔnan. Imɔ gɛmara mɔ, ɔ san nyingi imɔ mɔ, i maŋ baa loo mɔ. Nengyene gɛsinkpan so ilaa ne ɔ kya kerɛ ne i kya loo mɔ berɛ mɔ, imɔ ibono i laa yɛgɛ ɔ laa fuɛ mɔ-lɛwu gɛmara.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Fɛye gbaa-gbaa fɛꞌ nyingi gɛnɔɔbono i wɔra fɛye mɔ. Fɛ selɛ Wurubuaarɛ daa ne n yɛgɛ ɔwolɛ mɔ ilaa i loo fɛye. I yɛgɛ fɛ pɛɛrɛ ansi de fɛꞌ nyɛ gyi aso ilaa nyɛnyɛn so. I loo fɛye, ne i ŋmaa fɛye-asen. Fɛ pɛɛrɛ ansi biidɛ ilaa nyɛnyɛn ɔwɔrabo giso, ne fɛ san fɛ kya laarɛ fɛꞌ wu me. Ɔkpa kamaasɛ so mɔ, fɛ lɛɛ nyiile yɛɛ ilaa mɔ i mɛŋ lii fɛye asɛ ne fɛŋ kyule imɔ.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Ilaa ibono i tiri me gikyɔ so ne nɛ ŋmarasɛ gɛnen ɔwolɛ mɔ mɔ, iŋ gyɛ yɛɛ kaasɛ ɔbono ɔ wɔra ilaa nyɛnyɛn mɔ, ne iŋ kii i gyɛ ɔbono kaasɛ mɔ gi tɔrɔ mɔ so mɔ kee. Nɛ ŋmarasɛ ɔwolɛ mɔ mɔ, n kya laarɛ daa Wurubuaarɛ ɔꞌ kpaa fɛye de fɛꞌ wu bii ɔkara ɔbono fɛ kyu fɛye-nyoro fuɛ sa aye mɔ.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Imɔso fɛye-ilaa i keda aye-nyoro.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 N wolaa mi‑i yen fɛye Korinti awura sa Taatusi. Gɛsintin mɔ, fɛ mɛŋ lɛɛ me tanga. Fɛ nyi yɛɛ nɛ tɔgɛ gɛsintin so‑o sa fɛye. Gɛnen kee ilaa ibono nɛ tɔgɛ kyu lii fɛye so sa Taatusi mɔ, i wɔra gɛsintin.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Taatusi kya nyingi gɛnɔɔbono fɛ kyu buubuu keda mɔ ne fɛ nu mɔ-gɛdɛ mɔ, i kya yɛgɛ ɔ kya lɔrɔ nyɛ gɛlaarɛꞌ gɛko mɔ-gisen dɔ sa fɛye.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Imɔso i kya wɔra me ɔkon ibono nɛ wu yɛɛ nan taalɛ ka gyan fɛye Korinti awura so ilaa kamaasɛ dɔ.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.