2 Coríntios 7
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ACF
1 Wurubuaarɛ gi ka gɛnen ilaa idɛ yela sa aye Yesu asonbo. Imɔso me-nanboana alaarɛsɛ, aꞌ kpaarɛ ilaa kamaasɛ ibono i kya kyu ilaa nyɛnyɛn bun aye-nyoro gibi abɛɛ aye-oduduu mɔ. Aꞌ selɛ Wurubuaarɛ de aꞌ lɔrɔ aye-nyoro yela sa mɔ-nkon kpaa logɛ.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Fɛꞌ bugi fɛye-gisen sa me. Meŋ wɔra fɛye ɔko ilaa nyɛnyɛn. Meŋ biidɛ ɔko loo ilaa nyɛnyɛn ɔkpa dɔ, ne meŋ kudi ɔko gyi.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Meŋ kya tɔgɛ yɛɛ fɛ bo ilaa nyɛnyɛn daa. Nɛ ti tɔgɛ kyon yɛɛ fɛ bo me-gisen dɔ, iŋ gyɛ abiila. I gyɛ lɛwu‑o, nkpa‑o, me‑rɛ fɛye ne.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Nɛ tansi sɔɔ fɛye gyi, ne nꞌ kya nyiile me-nyoro kyu lii fɛye so. Me‑rɛ me-nanboana a kya wu ɔlaawusɛ gikyɔ gbaa mɔ, kyu lii fɛye so mɔ, i kya kii keda me-nyoro. I kpɛ i bo me ɔkon daa.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Me‑rɛ me-nanboana a baa loo Masadoniya gɛsinkpan so mɔ, nno kee a mɛŋ taa nyɛ kyoola. Ɔkpa kamaasɛ so mɔ, ilaa i tu-tu aye. Asa mɛ kyu nlɔgedɛ de nluu tu aye, ne gifuu gi keda aye.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 To! Nengyene nyamesɛ gisen gi kya nyida mɔ mɔ, Wurubuaarɛ ne n gyɛ ɔbono ɔ kya wɔra ibono i kya kii keda mɔ-nyoro. Imɔso mɔ Wurubuaarɛ ne n kyu aye-nanbo Taatusi lii fɛye asɛ baa tu aye Masadoniya, ne i nyɛ keda aye-nyoro.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 I mɛŋ gyɛ Taatusi giba mɔ wolɛ. Fɛye-ilaa ibono fɛ tɔgɛ keda mɔ-nyoro mɔ, imɔ kee ne n keda aye-nyoro. O buu sa aye yɛɛ fɛ kya laarɛ me fɛɛ gibelɛ nkyu; yɛɛ ilaa ibono i ba me‑rɛ fɛye nsana mɔ i wɔra fɛye ayen. Ne yɛɛ fɛ pɛɛrɛ ansi me-ilaa mɔ so. Imɔ idɛ pɛwu i lɔrɔ wɔra me ɔkon bɔla.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Ɔwolɛ mɔ nɛ ŋmarasɛ fɛye ne i loo fɛye mɔ, meŋ sɔɔ gyi yɛɛ nɛ wɔra ilaa nyɛnyɛn. Nɛ wu yɛɛ i loo fɛye ŋmaraa. Imɔso nkana nɛ sɔɔ me-nyoro akyɔɔlɛ yɛɛ iŋ kaaborɛ nꞌ ŋmarasɛ fɛye gɛnen.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Kon faa, i bo me ɔkon. Iŋ gyɛ ibono i loo fɛye mɔ so berɛ. I loo fɛye mɔ, i yɛgɛ fɛ nu fɛye-nyoro gɛsɛ. Imɔso ne i bo me ɔkon mɔ. Ilaa mɔ i loo fɛye Wurubuaarɛ ɔkpa so daa. Imɔso iŋ gyɛ yɛɛ ilaa nyɛnyɛn iko i tu fɛye naa de me so.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Nyamesɛ gi wɔra ilaa nyɛnyɛn, ne kyu lii Wurubuaarɛ so ne o nu mɔ-nyoro gɛsɛ ne i loo mɔ mɔ, i laa yɛgɛ ɔꞌ taa imɔ yɛgɛ de ɔꞌ nyɛ Wurubuaarɛ asɛ gɛkyena ɔnan. Imɔ gɛmara mɔ, ɔ san nyingi imɔ mɔ, i maŋ baa loo mɔ. Nengyene gɛsinkpan so ilaa ne ɔ kya kerɛ ne i kya loo mɔ berɛ mɔ, imɔ ibono i laa yɛgɛ ɔ laa fuɛ mɔ-lɛwu gɛmara.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Fɛye gbaa-gbaa fɛꞌ nyingi gɛnɔɔbono i wɔra fɛye mɔ. Fɛ selɛ Wurubuaarɛ daa ne n yɛgɛ ɔwolɛ mɔ ilaa i loo fɛye. I yɛgɛ fɛ pɛɛrɛ ansi de fɛꞌ nyɛ gyi aso ilaa nyɛnyɛn so. I loo fɛye, ne i ŋmaa fɛye-asen. Fɛ pɛɛrɛ ansi biidɛ ilaa nyɛnyɛn ɔwɔrabo giso, ne fɛ san fɛ kya laarɛ fɛꞌ wu me. Ɔkpa kamaasɛ so mɔ, fɛ lɛɛ nyiile yɛɛ ilaa mɔ i mɛŋ lii fɛye asɛ ne fɛŋ kyule imɔ.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Ilaa ibono i tiri me gikyɔ so ne nɛ ŋmarasɛ gɛnen ɔwolɛ mɔ mɔ, iŋ gyɛ yɛɛ kaasɛ ɔbono ɔ wɔra ilaa nyɛnyɛn mɔ, ne iŋ kii i gyɛ ɔbono kaasɛ mɔ gi tɔrɔ mɔ so mɔ kee. Nɛ ŋmarasɛ ɔwolɛ mɔ mɔ, n kya laarɛ daa Wurubuaarɛ ɔꞌ kpaa fɛye de fɛꞌ wu bii ɔkara ɔbono fɛ kyu fɛye-nyoro fuɛ sa aye mɔ.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Imɔso fɛye-ilaa i keda aye-nyoro.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 N wolaa mi‑i yen fɛye Korinti awura sa Taatusi. Gɛsintin mɔ, fɛ mɛŋ lɛɛ me tanga. Fɛ nyi yɛɛ nɛ tɔgɛ gɛsintin so‑o sa fɛye. Gɛnen kee ilaa ibono nɛ tɔgɛ kyu lii fɛye so sa Taatusi mɔ, i wɔra gɛsintin.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Taatusi kya nyingi gɛnɔɔbono fɛ kyu buubuu keda mɔ ne fɛ nu mɔ-gɛdɛ mɔ, i kya yɛgɛ ɔ kya lɔrɔ nyɛ gɛlaarɛꞌ gɛko mɔ-gisen dɔ sa fɛye.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Imɔso i kya wɔra me ɔkon ibono nɛ wu yɛɛ nan taalɛ ka gyan fɛye Korinti awura so ilaa kamaasɛ dɔ.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.