Marcos 4
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARC
1 Moi odoro Gareri kuna udiro Yesuma we ma iwoka ukeibiriero eme keuwere enare kara uisa. Enare kara uisa ibake youro amuike yaure ibiro i orou kuna udiro enare ibisa.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 — ausente —
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 — ausente —
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Sianeibiro moi yobai daabaro isakaro adama fakake i yobai ise me sika.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Moi yobai oma duboro isakake sabu warake amuisa.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Warake amuisake doo aweawewere ibake ewekama farike yanairo iini funanaku ibake boke ure me sika.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Nono moi yobai sinisini bobo i ou ubarenaro isakake warakakema nono orobuwereba onu eriro kaibai uwane da uisa.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Moi yobai irau dooro isakake warakenewaa uisake kaibai keuwere uwaka. Moibai keukeunaku uwaka, kai demuima kaibai dedi (30) uwaka. Nono moibai keukeuwere uwaka, kai demuima kaibai sikisidi (60) uwaka. Nono moibai keuwere uwaka, kai demuima kaibai wani aderedi (100) uwakaya wei.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Yesuma weike eno wei, ya ome bobo orouronae Nanu wake naukenewaa uawe wei.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 — ausente —
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 — ausente —
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Eno weike wei, ibake ereka eraisakema nono ba bai ere dakaisaya wei. Naukeka naukaisakema nono i wakenu ubi ma nuna ukaisaya wei. I wakenu ubi iwoka sinao ufeisake emenu imuka yaisina Godibairo odinao ufeisaro Godima emenu merama ukeka sineka mune imuke medinao ufeku ibake weakunea Yesuma eno wei.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Yesuma eno wei, yewa dubo waure wene wake ya iwokaba me ari wei. Iwoka da sifoisa ide moi dubo waure weeka wake aneme aneme iwoka sifoisa wei?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Eno weike wei, i yo waweka miye Godinu wake we eneibaku mi ari enoya wei. Nono i daabae Godinu wake naukaisa orou ari eno.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Enoba i mi Godinu wake we enarakuro i daabaro enareibaisa orou Godinu wake naukaisaro nono seidanima sabu farakuke i wake idua emuabairoma munaku.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 — ausente —
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 — ausente —
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 — ausente —
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 — ausente —
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Nono moi orou emuae irauaiai doo ari eno. Enoba Godinu wake naukaisake imukenewaa ukaisake moi orou keukeunaku naukaisa, i oroue dedi (30) ari naukaisa. Nono moi oroue keukeuwere naukaisa, i arie sikisidi (60) ari naukaisa. Nono i ba moi oroue keuwere naukaisa i arie wani aderedi ari (100) naukaisaya Yesuma eno wei.
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Yesuma eno weike nono wei, ramefa biafoisake okea ubarenaro odifoisaba sebo wowonaro odifoisa wei? Eno we nauke erike wei, meya aiso odeka orofaro odifoisaya wei.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Eno weike wei, i oba uke ibinisa eraerabusa yaisina woromifekuke emenu imukaro i fema imukaisa eraerabusa yaisinae ma boroo yafekuro efeisaya wei.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Ya ome bobo orouronae naukenewaa uawe wei. Aneme aneme mafoisaie moko enaenari mufoisaya wei.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Eno weike emuabake nono wei, yanu naukaisa eraerabusa imukenewaa uawe wei. Ya okoanaku naufoisaie moko ma owere okoanaku mafiakua wei.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Naukeka daiwere naukaku mi dawabairo naukeka moi mafekuke nono i dai menaku mane naukaku mi danu okoanaku naukeka mareke mufekua wei.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesuma nono eno wei, Godinu yawokaku odoe yewa wake ariya wei. Moi mima yobai munakuke waiyaro ane farakuke wawaku.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Nono aine wai ure ibakuro yo kaibai kua faraisake warakaisa. Yobai kua aneme aneme faraisake warakaisa ari ibai dawa iwoka me.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Doo mane ma warakakuro kua faraisake kaka uraisake daiwere sinaisake kai uwanaisake ayo uraisaya wei.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Ayo uraisaro kaibai ma diwakaisa odo ido farakuba ibake bauma umane kuure munakua Yesuma eno wei.
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Yesuma eno wei, Godinu yawokaku odo abo odo ari wemau wei? Godinu yawokaku odo abodei dubo waure weeka wake ari wemau wei.
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 — ausente —
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 — ausente —
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Godinu dubo waure weeka wakeroma wake keuwere Yesuma eno weibi.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Enoba i wake idua medike Danu iwoka ukeka orou emenu imusu ibisaba i wakenu ubi we ma boroo yariro nauisa.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Dumudumu siniro Danu iwoka ukeka oroubake Yesuma eno wei, kuna ekabokenaro siraa yafe wei.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 — ausente —
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 — ausente —
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 — ausente —
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 — ausente —
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Yesuma emuabake eno wei, anemebake ia iyarada imuke dakaisa wei?
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Yesuma eno weiro imuka foria uisake ia sikake eno weisa, i mide abo miro oyauini adua ufeini Danu wake naukisa weisa.
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.