Lucas 19
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs NVI
1 — ausente —
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 — ausente —
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Yesuma fare aneibibaie Sakiyasima Yesu efine aneibiro eme keuwere fare ku siakaro dawae fu miba Yesu ere daui.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Enoba iduama medike durame ane sikamu ana daaro amuke ane yauri.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Amuke ane yaure ibiro Yesuma i orofaro fare anaada eku eribaie i mi idua yaure ibiba Yesuma eno wei, Sakiyasi, anu uwararo anakunea sabu isare aara wei.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Eno weiba ibake i mima sabu isarike daiwere rooro ukaada Sakiyasima danu uwararo Yesu waure ani.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 I fare ku siane ibisa orouma ibai ekake wake mumuuroma eno weisa, Yesuma yeka meramawere minu uwararo ibinua eno weisa.
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Sakiyasima Yesunu ibooro enare ibaada eno wei, Dai Waria Mi, ea. Nanu eraerabusa moibai nanu mumauke moibaiye i eraerabusa me oroubairo mamiaua wei. Eno weike nono wei, moi minu eraerabusa waira uebaini iini nono moi foini (4) i mibake ma owere mamaua eno wei.
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Eno weiro Yesuma wei, awoenae Godinu wirokeka yewa uwararo farinua wei. Yewa mi dawaini Eibaramunu sisia miya Yesuma eno wei.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 I Ba Eme Sini mima yewa mini i Godibairoma fe yaraisa orouini emua yaisina yodia ufiake ma wirofiane ibake faria Yesuma eno wei.
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 — ausente —
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 — ausente —
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Anifine ukaada danu waiya ukeka orou deni (10) weiro dawabairo ane faka. Dawabairo ane fakaro emua demui demuibake duenidi kina (K20.00) marieke wei, yewa oi yawokenewaa uaweke i oima oi muneka waiya ukeibiawero na owere famake emia wei.
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Eno weike danu orofa orou emua arara me danu yawokeka ibake moi orou we odairiekaro anisake dawabake eno weisa, iyae arara me anu yawokeka ibake iyae ama da yawomisia eno weisa.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 Dubuenaro i mima danu adaadake yawokeka wake nauike owere goiro aare fari. Goiro owere aare farike danu oi marie orou emuae i oi muneka waiya aneaneme ukeibisa ibai dawa iwoka sifine ibake emua weiro dawabairo aare faka.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Dawabairo aare fakake i bokai mima eno wei, dai mi, anu makara duenidi kina (K20.00) duboro moi du aderedi kina (K200.00) odinea mua wei.
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Eno weiro danu dai mima eno wei, ae gienabu irauaiai waiya ukeka mi. Abake okoanaku manero irauaiai yawokinuba goi yaisina deni (10) mamauanero yawofiakua wei.
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Nono moi abana mima farike eno wei, dai mi, anu makara duenidi kina (K20.00) duboro moi wani aderedi kina (K100.00) odinea mua wei.
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Eno weiro danu dai mima eno wei, ae goi yaisina fai (5) mamauanero yawofiakua wei.
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 — ausente —
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 — ausente —
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 — ausente —
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 — ausente —
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Eno weike i fare ku siane ibisa oroubake eno wei, i minu duenidi kina (K20.00) mareke muaweke yeka du aderedi kina (K200.00) bobo mibairo maewe wei.
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Eno weiro emuama eno weisa, dawabairo du aderedi kina (K200.00) ibinudeie weisa!
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Eno weisaro i dai mima emuabake eno wei, nanu wake nauawe wei, i keuwere bobo mibairo moibai duboro mafekua wei. Nono i keu menaku ibifekubainakue yaisina mareke mufekua wei.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Eno weike wei, nanu yawokakunia moi oroue wasai orou ari nanu yawokekae emua arara meya emua waure aayakaweke nanu ibooro emua uyakawero feafisa wei. Yesuma i dubo waure wakeroma i oroubake eno wei.
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Yesuma i wake we me sinike Dawako Derusaremu goiro amuke aneibiro Danu iwoka ukeka orouma Danu umuro amuke anisa.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 — ausente —
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 — ausente —
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Eno weike nono wei, i okoa doniki anemebake naa ma woromaisi wefeisaie emuabairo eno weawa wei, uwanu Dai Waria Mima mufike iro yaure anifine wenuba munaisua weawa wei.
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 — ausente —
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 — ausente —
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Eno weisaro emuama ma owekike eno weisi, uwanu Dai Waria Mima mufike iro yaure anifine wenuba munaisua eno weisi.
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 I miyaima i okoa doniki waure fare oisi. Waure fare oisiro Danu iwoka ukeka orouma wau i doniki duboro yaweke oisake weisaro Yesu i doniki duboro yauri. Yesuma i doniki duboro yaurike ani.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 — ausente —
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 — ausente —
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 — ausente —
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Eno weibisaro moi Ferosi orouma Yesubake eno weisa, Sisa Mi, Anu iwoka ukeka orou wearo i weaisabai medifisa eno weisa.
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Eno weisaro Yesuma wei, yabake wemaro nauawe wei, yewa orouma wake da wefeisake medifeisaie i oma yaisina wake daiwere wefeisaya Yesuma eno wei.
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 — ausente —
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 — ausente —
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 — ausente —
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 — ausente —
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 — ausente —
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 — ausente —
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 — ausente —
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 — ausente —
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.