Atos 2
GODINU IRAU WAKE (ABY) vs ARIB
1 Yesu fearike nono uyarike urero amuke aniro odo fifidi (50) me siniro i Fenidikosi weaisa odo idua fari. Fariro i orou demui uwara ubarenaro yaure ibisa.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 — ausente —
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 — ausente —
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Eno uiro Godinu Imumu Irauma isare aarike i orou yaisina emenu imuka ubarenaro isare wake faraada iwoka daiwere mariero wake imusu imusu weisa.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 — ausente —
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 — ausente —
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Eno uisake we imukada eno weisa, i wake imusu imusu weisa oroue Gareri oroua eno we imuisa.
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Eno imuisake weisa, aneaneme iyanu ba wake weaisaro naukaisi weisa?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 — ausente —
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 — ausente —
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 — ausente —
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Eno weisake imuka foria uisake we imukada moi orouma eno weisa, yewa anemedei ubu weisa?
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Eno weisaro moi orouma moibai we irukake eno weisa, emua awoena waini adua isisake ibake eno gogore wake weaisaya eno weisa.
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 I orouma eno weisa ibake Fidaini i Yesunu iwoka ukeka orou ireweni (11) uyakake Fidama daiwereroma eno wei, nanu Du orouini Derusaremu goiro yaure ibinisa eme yaisina nanu wake naukenewaa uawe wei.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Eno weike nono wei, Yewa orou awoena waini iseroma gogore ukeroma wake imusu imusu we meya wei. Eno weike wei, eweira yewa wai urinuke eweka amuke aare abanaro farinuro iya awoena waini ise meya wei.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 — ausente —
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 — ausente —
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Kubekube efeisaro Nanu Imumu Irau we odaimauro Nanu waiya ukeka orou yaisinabairo isafeku wei. Isafekuro emuama Godinu wake we bou ufeisaya wei.
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 — ausente —
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 — ausente —
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Aina ainama i Dai Waria Mibake iya ma wiroa wefeisaie ma wirofiakua,
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 — ausente —
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 — ausente —
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Feariro Godima Dawa ma uyarike fearekanu buna mune imusu odiba i fearekama Dawa yabakibe daui ibake nono uyaria wei.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 — ausente —
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 — ausente —
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Eno weike nono wei,
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Ama i me ibene ibene ibeka munekanu daaba Nabairo ma boroo yarike ama Nabairo ibeibaku ibake rooro umaua,
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Fidama eno weike nono wei, nanu naiyemuku, i wakenu ubi ma boroo yamane weakunea wei. Iyanu adinaro dai mi, Deiwidi, feariro ooru uisaro danu ooru yewa dooro ibinua wei.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Deiwidiye Godinu we bou ukeka mi. Godima wake daiwereroma we bou ukaada Deiwidibake weiro Deiwidi dawa i wake nauike eno we imui, Godima Deiwidi danu moi sisia sirorari mi mufekuke dai yawokeka minu orofaro odifekuro yaufekua eno we imui.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Dawa ibai iwoka uike i Kerisonu uyareka odo imui ibake weike eno wei,
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Fidama eno weike nono wei, Yesu feariro nono Godima Dawa ma uyariro iya yaisina Dawa eki.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Godi Danu bunama Yesu Danu ba ena wanaro odike Yesu ma dai ukaada eno wei, Imumu Irau abake mamauanea wei. Enaenari mairo muni ibake bunawere erekaini ukekaini yaisina Dawabairoma aarakuro ibai awoena eraisia eno wei.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 — ausente —
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 — ausente —
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 Fidama eno weike nono wei, Isaraera orou, yewa yama korosiro ikokoma ure dabame oisa Mi, Godima Dawa i Dai Waria Mike i Keriso we mune odiba ibake imufone weakunea wei.
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Eno weiro nauisake emenu imukaro imukenewaa uisake eno weisa, aneaneme ufeisi weisa?
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Eno weisaro Fidama wei, yanu sara merama ukekaini imukeka imuke mediaweke Yesu Kerisonu ibiro babadaido uawero Yesu Kerisoma yanu merama merama ukeka yaisina mufike imuke medifike Godinu Imumu Irau we odaifekuro yabairo isare aafekuro mufoisaya wei.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Fidama eno weike nono wei, i we bou ukeka yaini yanu amarananakuini imusu orouini yanu Dai Waria Godima ya yaisinabake u wefeku ibake eno we bou uia Fidama eno wei.
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Eno areare weebe we iifa ukaada eno wei, yanu Du orounu merama ukeka mediaweke ma wiroawero Godima ya fanisi da mafia wei.
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Fida danu wake nauisa i orou keuwere diri dausini (3000) babadaido uisake Godinu wake naukeka oroubairo ane dakaa uisa.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Eno uisake aine wai ure ku ukeibisake i afasoro orounu wake naukeibisake emenu awaawa demuiro ukeibisake uruna demuiro ma birabira yare isaada eno we imukeibisa, Godima Yesu iyabake we odairo isare aarike dooro fari ibake rooro ukaisia eno we imukeibisake guriguri ukeibisa.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Godima Danu afasoro orou buna mariero buna ukeibisaro moi orou ibai ereibisake i orou yaisina ia iyareibisa.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 — ausente —
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 — ausente —
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 — ausente —
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 — ausente —
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.