Gênesis 31
Ayta Abellen (ABP) vs NAA
1 Nabalitaan nan Jacob a anhabiyen nin babayaw na, “Hinamham nan Jacob ye kaganaan a babandi nan bapa tawo. Kaya-bay binumatnang ya.”
1 Jacó ouvia os comentários dos filhos de Labão, que diziam: — Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai. Ele juntou toda essa riqueza a partir do que era de nosso pai.
2 Naimatonan na met Jacob a aliwaynan omen ha alan ye pamakilamo nan Laban kana.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável como anteriormente.
3 Hinabi nan Apo Dioh kanan Jacob, “Mag-udong kayna ha lugal lan nangaunan tutoa mo boy kanlan papaltido mo, ket lamoan kata.”
3 E o Senhor disse a Jacó: — Volte para a terra de seus pais e para a sua parentela; e eu estarei com você.
4 Nangitubol yay Jacob nin mangihabi kanan Raquel boy Lea a mayngingikit hila ihtew ha ampagpahtolan na.
4 Então Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Ha anti hilayna ihtew, hinabi na kanla, “Naimatonan kon lumbo anay pamakilamo nan bapa yo kangko, aliwaynan omen ha alan. Noba anlamoan na kon Dioh nan bapa ko.
5 e lhes disse: — Vejo que o rosto do pai de vocês não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Tanda yo a in-ibyay koy kaganaan a mababa ko ha panumuyo ko kanan bapa yo.
6 Vocês mesmas sabem que com todo empenho tenho trabalhado para o pai de vocês,
7 Noba nikano na koynan kinuhit. Mapo anan ukdo a inuman nay napaykahundoan min upa ko. Noba ahe na impaluboh Apo Dioh a mapahakitan na kon bapa yo.
7 mas ele me tem enganado e por dez vezes mudou o meu salário; porém Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Ha hinabi nan Laban a hiyay iupa na kangko ket hilay bayakan a ayop, ket pawa bayakan ye an-ianak nin kawan.
8 Se ele dizia: “Os salpicados serão o seu salário”, então todos os rebanhos davam salpicados; e, se ele dizia: “Os listrados serão o seu salário”, então os rebanhos todos davam listrados.
9 Kaya-bay inalih nan Apo Namalyadi ye aayop nan bapa yo, ket in-ibyay na kangko.”
9 Assim, Deus tirou o gado do pai de vocês e o deu a mim.
10 “Ha panaon nin anhaklangan lay aayop, nanaynep ako. Nakit ko ha taynep ko a pawa bayakan hilay bobolog a kambing.
10 — Pois, chegado o tempo em que os animais acasalavam, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ha taynep ko, hinabi nin anghil nin Dioh kangko, ‘Jacob,’ wana. ‘Anti ko ihti, Apo,’ wangko met kana.
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: “Jacó!” E eu respondi: “Eis-me aqui!”
12 Hinabi na met kangko nin anghil, ‘Bilewen mo! Hilay kaganaan a bolog a kambing ket anhaklangan la hilay pawa bayakan. Dinyag ko yati ulita nakit ko ye kaganaan a didinyag nan Laban kamo.
12 Ele continuou: “Levante agora os olhos e veja que todos os machos que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão está fazendo com você.
13 Hiko ye Apo Namalyadi a napakit kamo ha Betel. Ihtew ka nanumpa kangko boy binohbohan mon ladak ye maghay dapah a impaideng mo bilang pangihipan. Haanin, mag-aligwat ka, ket alihan moyna yatin lugal. Mag-udong kayna ha lugal a kinaanakan mo.’ ”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna, onde me fez um voto. Levante-se agora, saia desta terra e volte para a terra de sua parentela.”
14 Hinabi na met Raquel boy Lea, “Homain kayinan matawid kanan tatang.
14 Então Raquel e Lia disseram: — Será que ainda existe para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 An-ibilang na kayinan dayohan. Aliwan bengat inlako na kayi kamo, no aliwan in-uboh na po ye napaglakoan na kammi.
15 Não é verdade que ele nos considera como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Homain hapo a hiyay kaganaan a babandin inalih nan Apo Namalyadi kanan tatang, ket konin mi boy kanlan aanak mi. Kaya-bay humbongen moy hinabi nan Apo Namalyadi kamo.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faça tudo o que Deus pediu que você fizesse.
17 Inhakay na hila ha kakamilyo ye aahawa na boy aanak na.
17 Então Jacó se levantou e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 Imbalunbon nay kaganaan a kawan na boy kinaget nay kaganaan a babandin natipon na ha Padan Aram. Ket nag-aligwat hilaynan palakew ha Canaan a lugal nan bapa na a Isaac.
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir, o gado de sua propriedade que havia acumulado em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Noba bayo hilan umalih boy nigena met a nakew yan nangodog nin tupa na ye Laban, tinakaw nan Raquel ye kakalintatao a andiohen nan bapa na.
19 Enquanto Labão tinha ido fazer a tosquia das ovelhas, Raquel roubou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Tinalingo naya met Jacob ye Laban a Arameo, ta ahe na impatanda kana ye pangumalih na.
20 E Jacó enganou Labão, o arameu, não revelando que tinha planos de fugir.
21 Tinumakah yay Jacob, kaget nay kaganaan a babandi na. Nilipay lay kabatowan Eufrates palakew ha mamapantay nin Gilead.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia. Levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo dos montes de Gileade.
22 Pangalabah nin tatloy mangaamot, nabalitaan nan Laban a tinumakah ye Jacob.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Kaya-bay hinagyat na hilay papaltido na, ta kamaten la yay Jacob. Pangalabah nin piton mangaamot, nabunan la yay Jacob ha mamapantay nin Gilead.
23 Reuniu os seus parentes e saiu no encalço de Jacó, por sete dias de viagem, e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Ket kananyatew a madeglem, hinabi nan Apo Namalyadi kanan Laban a Arameo ha taynep na, a wana, “Mag-alla ka! Adi moya ampantaan ye Jacob.”
24 De noite, porém, Deus veio em sonhos a Labão, o arameu, e lhe disse: — Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.
25 Ha nabonan na yan Laban hilan Jacob, nakapondo hilayna ha mamapantay nin Gilead. Ihtew ya met nagpondo ye Laban lamo na hilay papaltido na.
25 Labão alcançou Jacó. Este havia armado a sua tenda naqueles montes. Também Labão armou a sua tenda com os seus parentes, nos montes de Gileade.
26 Hinabi nan Laban kanan Jacob, “Taket ta dinyag mo yati kangko? Tinalingo moko boy intakah mo hilan ba-mon kapyol ye aanak ko.
26 E Labão disse a Jacó: — Que foi que você fez? Você me enganou e levou as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Taket ta tinalingo moko boy inumalih kan ahe nagpatanid kangko? In-atel katawo dayi a main hayaghagan, kantaan boy tigtigan nin kahingkahing boy gitada.
27 Por que você fugiu em segredo, e me enganou, e não me disse nada? Eu o teria despedido com alegria, com cânticos, com tamborins e com harpa.
28 Ahe mo koyna met pinalubohan a maumaan ko hilay aanak boy aapo ko bayo hilan umalih. Kamotawan ye dinyag mo.
28 E por que não permitiu que eu beijasse meus netos e minhas filhas? Nisso você agiu como um tolo.
29 Malyadi katan pahakitan, noba ahe ko diyagen yain. Ta nadeglem hinabi na kangkon Apo Namalyadi nan bapa mo a ahe kata ampantaan.
29 Tenho em minhas mãos poder para fazer mal a vocês, mas ontem à noite o Deus do pai de vocês me falou e disse: “Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.”
30 Tanda kon makauli-uli kayna. Noba taket ta tinakaw mo hila po ye kakalintataon andiohen ko?”
30 E agora que você partiu de vez, pois está com saudades da casa de seu pai, por que roubou os meus deuses?
31 Nakibat yay Jacob kanan Laban, “Nalimo ko, ta nabaan kon piliten mo hilan kowen ye aanak mon babayi.
31 Jacó respondeu: — Porque tive medo. Pensei assim: para que não aconteça que me tome à força as suas filhas.
32 Noba no makit mo yay kakalintatao mo ha agya ayaman kammi, pateyen ya. Hilay papaltido tan anti ihti ye manihtigo. Bilewen mo no main kan makit a konin mo, ket kowen mo.” Ahe na tanda Jacob a hiyay Raquel met manayti ye nangwa nin kakalintataon andiohen nan Laban.
32 Que seja morto aquele com quem o senhor achar os seus deuses. Na presença de nossos parentes, verifique o que pertence ao senhor e, se estiver comigo, pode levar embora. Acontece que Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Tinapol nan Laban ye kakalintataon andiohen na ha hongab nan Jacob boy hongab nan Lea dayon hongab lan luway iipoh a babayi, noba homain yan nakitan. Pangayadi, nilumoob ya met ha hongab nan Raquel,
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na tenda de Lia e na tenda das duas servas, mas não achou nada. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 noba naitayo naynan Raquel ye kakalintatao ha kubot a pangapay ha kamilyo, ket iniknoan naya. Pinakatapol na yan manged Laban ha hongab, noba homain yan nakitan.
34 Ora, Raquel havia pegado os ídolos do lar e, depois de colocá-los na sela de um camelo, estava sentada sobre eles. Labão apalpou toda a tenda e não os achou.
35 Hinabi nan Raquel kanan bapa na, “Tatang, adi ka dayi mapoot kangko no ahe ako makaideng ha adapan mo, ulita andayaen ako.” Pahulong yan nanapol ye Laban, noba ahe naya nakitan ye kakalintatao na.
35 Então Raquel disse ao pai: — Não fique zangado, meu senhor, por eu não poder me levantar na sua presença, pois estou no meu período menstrual. Ele procurou, mas não encontrou os ídolos do lar.
36 Magaynan lumtoh ye pagaw nan Jacob uli ha tubat a poot na. Tinepet na yay Laban, “Hinya nayi ye kahalanan ko? Nakadyag ako nayi nin maloke kamo? Taket ta kinamat moko?
36 Então Jacó ficou zangado e discutiu com Labão. Dirigiu-se a Labão, dizendo: — Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, para o senhor me perseguir com tanta fúria?
37 No main ka man nakitan a konin yo ha ayaman kammi, ipakit moyna ha adapan lan papaltido ko boy papaltido mo ket hilaynay baala a manuhga kanta!
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, quais foram os utensílios de sua casa que o senhor encontrou? Coloque-os aqui diante dos meus parentes e dos seus parentes, para que julguem entre nós dois.
38 20 a taon kitawon napaylamo. Ket kananyatew a panaon, agya nakanoman ket homain nakwaan kanlan tutupa boy kakambing mo. Ket agya maghay tupan bolog ha kawan mo, homain akon kinna.
38 Vinte anos eu estive com o senhor. As suas ovelhas e as suas cabras nunca perderam as crias, e não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 No main tupa a pinatey nin ayop tawon, ket ahe koyna an-ipakit kamo no aliwan anhagiliyan ko yan tampol. Pinilit mon pinabayadan kangko ye hinyaman a natakaw ha madeglem man o mangaamot.
39 Não lhe apresentei os animais que eram despedaçados pelas feras; assumi o prejuízo. Da minha mão o senhor o requeria, tanto o roubado de dia como de noite.
40 Wanae ye kahahaad ko. Nabuyot a panaon a tineeh koy tubat a amot ha mangaamot boy lay-ep ha madeglem. Lanang kulang ye pangatuloy ko.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Yain ye nadihaan ko ha loob nin 20 a taon a pangumonin ko kanyo. 14 a taon akon hinumoyo kamo, uli kanlan luway aanak mon babayi boy hilatin aayop a in-upa mo kangko ket 6 a taon ko hilan hinuyoan kamo. Noba hiyay dinyag mo kangko, mapo a ukdo mon inuman ye huhton iupa mo kangko.
41 Vinte anos permaneci em sua casa. Catorze anos trabalhei para o senhor pelas suas duas filhas e seis anos trabalhei para conseguir o seu rebanho; dez vezes o senhor mudou o meu salário.
42 Noba nilamoan na kon Apo Namalyadi a Namalyadi nan bapa ko, a Namalyadi nan Abraham a anggalangen nan Isaac. No aliwa dayin wanabay, homain hapo a intaboy mo kon homain hinyaman a kaget. Noba nakit nan Apo Namalyadi ye kaidapan a nadihaan ko boy hiyay pag-idap ko ha pag-obda. Kaya-bay nadeglem hinaad na kan Apo Namalyadi.”
42 Se não fosse o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo o senhor me despediria agora de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e ontem à noite ele repreendeu o senhor.
43 Hinabi nan Laban kanan Jacob, “Hilayain a babayi, aanak ko. Hilayain a aanak, aapo ko. Hilayain a kakawan, kakawan ko. Hilayain kaganaan ket kangko. Noba hinya po ye madyag ko haanin?
43 Então Labão respondeu a Jacó: — As filhas são minhas filhas, os filhos são meus netos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que você está vendo é meu. Que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Kaya-bay mamanged po, manyag kita tana nin kahundoan. Mangipaideng kitawon dapah bilang pangihipan ha kahundoan ta.”
44 Venha, pois, e façamos uma aliança, eu e você, que sirva de testemunho entre mim e você.
45 Kaya-bay nanapol yay Jacob nin mayadet a dapah, ket impaideng na bilang pangihipan.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Hinabi nan Jacob kanlan papaltido na, “Manipon kawon dadapah.” Kaya-bay nanipon hilan dadapah ye papaltido nan Jacob boy imbonton la. Ket ihtew hila nangan Jacob, Laban boy papaltido la ha haley nin imbonton a dadapah.
46 E disse aos seus parentes: — Ajuntem pedras. Eles foram ajuntar pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Ket hilatin imbonton a dadapah, hinabtan na yan Laban nin Jegar Sahaduta noba hiyay Jacob, hinabtan naya met nin Galeed.
47 Labão deu-lhe o nome de Jegar-Saaduta, mas Jacó lhe chamou Galeede.
48 Hinabi nan Laban, “Hilatin imbonton a dapah ye pangihipan kanta nin kahundoan ta kananyatin mangaamot.” Kaya-bay hinabtan na yan Galeed.
48 E Labão disse: — Seja hoje este montão de pedras por testemunha entre mim e você. Por isso foi chamado de Galeede
49 Anhabtan ya met nin Mizpa yatew a lugal ulita hinabi nan Laban, “Legan ampaykataang kita, bantayan na kitawo dayin Apo Dioh.
49 e Mispa, pois disse: — Que o
50 No pahakitan mo hilay aanak ko, o mangahawa ka po nin kanayon, pakaihipen mo a agya homain taon ampakakit, hiyay Apo Dioh ye māmapteg nin kahundoan ta.”
50 Se você maltratar as minhas filhas e tomar outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você.
51 Hinabi na po Laban kanan Jacob, “Anti ya ha pietan ta ye nabonton a dadapah boy anti ya met ye impaideng a dapah.
51 E Labão continuou: — Eis aqui este montão de pedras e esta coluna que levantei entre mim e você.
52 Hilayatin imbonton a dadapah boy yatin dapah a impaideng ye pangihipan. Hilayati ye dōn nin lugal ta ta-omen ahe kita mapayloob.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei para o lado de lá do montão e você não passará para o lado de cá do montão e da coluna.
53 Hiyay Apo Namalyadi nan Abraham, hiyay Apo Namalyadi nan Nahor boy hiyay Apo Namalyadi nan bapa la a hiyay Tera ye manuhga dayi kanta.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E Jacó jurou pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Hiyay Jacob, namatey yan ayop bilang hagpa kanan Apo Namalyadi ihtew ha mamapantay. Pangayadi lan nangan Laban boy papaltido la, ket ihtew hilayna met nikahumda.
54 E Jacó ofereceu um sacrifício na montanha e convidou seus parentes para uma refeição. Eles comeram e passaram a noite na montanha.
55 Kabekahan, ha mahanib-hanib po, nimata yaynay Laban, ket inumaan na hila in-inged ye aanak na boy aapo na, ket nagtige yaynan pauli ha baey na.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou de madrugada, beijou os seus netos e as suas filhas e os abençoou. E, partindo, voltou para a sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.