Romanos 9
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NAA
1 Hit reꞌ tmafuut tok Kristus, taꞌuab ate namneo ma namnoon goah. Onaim au ka upoi ki fa. Au nekak nanan ia msaꞌ natoon am nak, Uisneno In Asmanan anꞌator au nekak.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 — ausente —
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 — ausente —
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Te kaah, sin reꞌ naan atoin Israelas, es reꞌ pah es, reꞌ maꞌupan anneis. Uisneno nait inrair sin anjarin In aanh ein naꞌko unuꞌ. In naruruꞌ ma nakriraꞌ In kuasa reꞌ mapinaꞌ-makrahaꞌ neu sin. In nahakeꞌ rais manbaꞌan humaꞌ-humaꞌ nok sin. In nfee In atoran neu sin. Sin es reꞌ naꞌbesan nahinin neun Uisneno, ma ntuthae Je. In nbaꞌan he naruruꞌ ma nakriraꞌ In nekan arekot neu sin.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Sin naꞌuun naꞌkon hit beꞌi-naꞌi sin, esan reꞌ: kaꞌo Abraham, kaꞌo Isakꞌ ma kaꞌo Yakop (atoniꞌ nait kanaf ‘Israꞌel’ naꞌko Yakop). Ma Kristus reꞌ Uisneno nbaꞌan nain Je naꞌko unuꞌ reꞌ he nreek haefn Ee ntaam neem naan, naꞌuu naꞌko hit pah Yahudis sin beꞌi-naꞌi sin. Kristus naan amsaꞌ, es reꞌ Uisneno reꞌ naprenat nain areꞌ saaꞌ-saaꞌ ii ok-okeꞌ. Onaim pantas karu atoniꞌ naikas ma nboiꞌs Ee tar antea nabar-baar. Batuur on naan, tua!
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Maski atoin Israelas sin amfaun reꞌ ka ntoup fa Kristus fa feꞌ, mes atoniꞌ ka bisa naꞌuab fa mnak, Uisneno In rais manbaꞌan naan ka njair fa. Kais mak, mansian ii ok-okeꞌ reꞌ naꞌuu neman naꞌkon beꞌi-naꞌi Israꞌel naan, anjair pah Israꞌel reꞌ Uisneno npiir je he njair Iin ja.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 On reꞌ, too mfaun ii naꞌuu neman naꞌkon hit beꞌi-naꞌi, kaꞌo Abraham. Mes sin arsin ok-okeꞌ ka kaꞌo Abraham in sufan-kauꞌn ein fa reꞌ Uisneno npiir sin. Fin Uisneno natoon anrair kaꞌo Abraham am nak, “Ho sufam-kaꞌum reꞌ Au uhiin sin naan, suma esan reꞌ naꞌuu neman naꞌkon ho anah naiꞌ Isak.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 In oetn ii nak, naꞌko unuꞌ tar antea oras ia, ka sufaꞌ-kaꞌuf sin ok-okeꞌ fa reꞌ naꞌuu neman naꞌkon hit atoin Yahudis hit kaꞌo Abraham, reꞌ njarin Uisneno In aanh ein. Suma sufaꞌ-kaꞌuf reꞌ naꞌko Uisneno In rais manbaꞌan neu kaꞌo Abraham anmees jah, Uisneno nsoiꞌ je njair In aanh ein reꞌ batuur.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Fin Uisneno nahakeꞌ rais manbaꞌan nok kaꞌo Abraham am nak, “Toon amnemat, of Au ꞌfain ꞌuum. Oras naan, ho fee bi Saraꞌ nahoniꞌ naan riꞌaan moen jes.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Ka on fa naan ahaa. Fin hit kaꞌo Isak nok in fee bi Ripka nahoniꞌ naan riꞌaan koenaꞌ.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 — ausente —
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Fin Uisneno naꞌuab anbi In Suur Akninuꞌ anmatoom nok riꞌaan koen naan am nak,
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 Onaim hit he taꞌuab saaꞌ? Of oniꞌ nmuiꞌ tuaf naꞌuab am nak, “Uisneno nafeek rasi ka natai fa?” Kaah fa, tua!
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Fin unuꞌ feꞌe te, Uisneno natoon neu kaꞌo Musa mnak,
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Onaim tuaf naan ka nnaben fa Uisneno In rais kasian, natuin tuaf naan in roimn aa kuun, aiꞌ natuin in aꞌmoeꞌn aa kuun. Mes natuin Uisneno kuun es reꞌ anroim he naruruꞌ ma nakriraꞌ In rais kasian ee neu tuaf naan.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Fin anbi Suur Akninuꞌ, Uisneno naꞌuab neu usif pah Masir am nak, “Au usaeb ꞌpiruꞌ-baru he ho mjair usif, natuin Au he ꞌpaek ko he mururuꞌ ma mukriraꞌ Au kuasat meu too mfaun ein. Nok ranan naan, mansian ii ok-okeꞌ reꞌ nbin pah-pinan ia bisa naikas naꞌrat-ratan Au kanak.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Onaim karu Uisneno he naruruꞌ ma nakriraꞌ In rais kasian ee neu tuaf es, In nmoeꞌ je goen. Ma karu In nmoeꞌ tuaf es in nekan he naheer on fatu, In nmoeꞌ je goen.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Karu nmuiꞌ tuaf es, reꞌ nprotees kau mnak, “Karu on naan ate, karu Uisneno he nmoeꞌ rais jes, sekau es reꞌ bisa nraban? Ka tiit fa, aiꞌ? Onaim nansaaꞌ am es In he nasaeb sanat neu kit? Naan ka natai ma namneo fa, tua!”
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Karu nmuiꞌ tuaf reꞌ natenab on naan, au utaah am ꞌak, on nai: “Ho mutenab, mak ho reꞌ ia sekau! Ho he muꞌuab amraban Uisneno, aiꞌ?” Kais on naan, tua! Fin anbi Suur Akninuꞌ Uisneno matuꞌi mnak, “Karu atoniꞌ nmoeꞌ baer es, ka bisa fa bareꞌ naan nataan nafainꞌ ee mnak, ‘Nansaaꞌ am es ho mmoeꞌ kau on reꞌ ia?’ ”
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 On reꞌ amoꞌe ꞌnaꞌi. Naꞌko auf makriꞌit akboeꞌs es, in nmuiꞌ hak he nmoeꞌ ꞌhuun arimat he atoniꞌ nboꞌis. In nmuiꞌ hak amsaꞌ anpaek afu kboꞌes naan he nmoeꞌ baer porin makrafuꞌ, natuin in romin.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 On naan amsaꞌ Uisneno. In nmuiꞌ hak he nmoeꞌ saaꞌ-saaꞌ natuin In romin. In he naruruꞌ ma nakriraꞌ neu mansian ein ok-okeꞌ am nak, In natooꞌ, ma ka ntoup fa ꞌmoeꞌ maufinu saaꞌ-saaꞌ reꞌ atoniꞌ nmoeꞌ je. In nroim he atoniꞌ nahini msaꞌ mnak, In nmuiꞌ kuasat kouꞌ-koꞌu. Maut he atoniꞌ nahiin on naan, he In naran ma ntahan In tuan nok ꞌmoeꞌ maufinu humaꞌ-humaꞌ reꞌ atoniꞌ nmoeꞌ sin. Mes neu atoniꞌ reꞌ nmoeꞌ maufinu, sin suma npa-paon sin oras he sin namreꞌun.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 In nmoeꞌ on naan, he naruruꞌ ma nakriraꞌ neu too mfaun ein am nak, In he naruruꞌ ma nakriraꞌ In rais kasian neu atoniꞌ fauk aah. Sin reꞌ naan, reꞌ In npiir nain sin he ntunaꞌ naꞌratan sin. Ma In nroim he mansian ii nahinin nak, In kuun mapinaꞌ-makrahaꞌ.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Fin hit reꞌ ia, reꞌ In npiir nain kit he tjair Iin na. Hit reꞌ ia, bian taꞌko atoin Yahudis, ma bian taꞌko pah bian antein.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Unuꞌ te, Uisneno npaek In mafefa kninuꞌ naiꞌ Hosea, he ntuiꞌ nmatoom nok ka atoin Yahudis sin fa mnak,
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 In imsaꞌ ntuiꞌ mnak,
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Mafefa kninuꞌ bian es reꞌ naiꞌ Yesaya, nhunun ma nkoaꞌ niit anmatoom nok pah Israꞌel am nak,
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Fin In oras he neem,
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Un-unuꞌ te, naiꞌ Yesaya natoon anmatoom nok atoin Yahudis sin im nak,
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Hit he taꞌuab saaꞌ? Taꞌuab tak, ka atoin Yahudis fa naꞌko mee-mee, reꞌ unuꞌ te ka naim nitan fa ranan he naraem ok nok Uisneno, mes oras ia nmarameꞌ nok Ne goen, natuin sin npirsain neun Yesus Kristus.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Te kaah abitan Israꞌel sin, sin nsobaꞌ he nmoeꞌ natuin kaꞌo Musa in atoran he sin bisa naraem ok nok Uisneno, mes ka njair niit fa msaꞌ.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 — ausente —
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 — ausente —
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.