Romanos 4
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Onaim tait iꞌtopeꞌ taꞌko hit atoin Yahudis hit beꞌi-naꞌi, kaꞌo Abraham. Hit bisa tanoniꞌ saaꞌ naꞌko in tuan, anmatoom nok tuaf nareko nfain nok Uisneno natuin in npirsai Kristus?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Hit bisa tanoniꞌ on nai: karu Uisneno ntoup kaꞌo Abraham natuin in nmoeꞌ rais reko, in nmuꞌi ꞌsukif amsaꞌ he bisa nafeef anbi mansian ii in human ma in matan. Mes anbi Uisneno In matan, in ka bisa fefaꞌ meseꞌ fa.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Mes matuꞌi et Suur Akninuꞌ Uisneno mnak,
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Tait iꞌtopeꞌ es antein: ameput antoup in kai. Kai naan ka roi parseen fa, mes roit reꞌ aꞌnaakf ee nbaen ee he nsenuꞌ ma nsekaꞌ atoniꞌ naan in haet ma maskeet. Fin ameput naan in hak.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Uisneno nmuiꞌ hak he nak, tuaf reꞌ npirsai neu Yesus Kristus bisa nareko nfain nok Ne, maski unuꞌ atoniꞌ naan anmoꞌe nsaan ma ka nfairoir fa Uisneno. Ka tiit fa rais jes reꞌ atoniꞌ bisa nmoeꞌ je, he in nareok on nok Uisneno. Fin atoniꞌ ro npirsai neu Yesus Kristus, naꞌ Uisneno nmaark ee mnak, in atoin neek amneot ma ntoup goe.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Usif naiꞌ Daut natoon amsaꞌ mnak, atoniꞌ neekn ee nmariin oras Uisneno nmarak sin nak, sin reꞌ naan atoin neek amneot, maski sin ka nmoꞌen fa saaꞌ-saaꞌ amsaꞌ. Fin naiꞌ Daut antui mnak,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Maski atoin ein ia ntanhai Uisneno In Atoran,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Fin karu Uisneno ka nsoiꞌ fa sin sanat ma penu sin,
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Of oniꞌ hi mitenab mak, suma atoin Yahudis reꞌ naꞌheriꞌ, reꞌ bisa napein upan he nareko nfain nok Uisneno. Batuur, aiꞌ kaah? Ma atoniꞌ naꞌko pah bian reꞌ ka maꞌheriꞌ fa, ka bisa fa, aiꞌ? Kaah fa, tua! Tenab on naan, ansaan! Es reꞌ hai mimnaub main ki mmak, natuin kaꞌo Abraham anpirsai neu Uisneno, es naꞌ Uisneno nmaark ee, atoin neek amneot reꞌ anmarameꞌ nok Ne.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Oras mee Uisneno nmarak kaꞌo Abraham on naan? Oras in naꞌheriꞌ nrair, aiꞌ oras in ka naꞌheriꞌ fa feꞌ? Reꞌ batuurn ii, oras in ka naꞌheriꞌ fa feꞌ.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Batuur! Oras kaꞌo Abraham ka naꞌheriꞌ fa feꞌ, Uisneno nmarak anrair je goen nak, atoin neek amneot. Aꞌroo-ꞌroo te, naꞌ in naꞌheriꞌ he njair tanar nak, in anjair tuaf reꞌ anpirsai Uisneno. Nok ranan naan, kaꞌo Abraham es reꞌ nfei ranan neu mansian ii ok-okeꞌ reꞌ npirsain neun Uisneno. Fin Uisneno ntoup tuaf meseꞌ-meseꞌ reꞌ npirsai Je, he sin nareko nfanin nok Uisneno, maski sin naꞌheriꞌ, aiꞌ kahaf.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Kaꞌo Abraham amsaꞌ nfei ranan neu hit atoin Yahudis reꞌ maꞌheriꞌ. Ka natuin fa nak hit maꞌheriꞌ, mes natuin hit tpirsai Kristus, on reꞌ kaꞌo Abraham anpirsai Uisneno, oras in ka maꞌheriꞌ fa feꞌ.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Uisneno nahakeꞌ rais manbaꞌan nok kaꞌo Abraham ma in sufan-kauꞌn ein nak, aꞌroo-ꞌroo te, pah-pinan aꞌteme-ꞌteme njair sin pusaak. Uisneno nahakeꞌ rais manbaꞌan on naan, natuin kaꞌo Abraham anpirsai Je, rarit Uisneno nmaark ee mnak, atoin neek amneot reꞌ nmarameꞌ nok Ne. Mes Uisneno ka nahakeꞌ fa rais manbaꞌan on naan, natuin kaꞌo Abraham anmoeꞌ natuin In Atoorn ein.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Fin karu atoniꞌ reꞌ suma nmoeꞌ natuin Uisneno In Atoran bisa ntoup naan pusaak reꞌ Uisneno nbaꞌan nrair je, in oetn ii nak, atpirsai teu Uisneno naan parsuum ahaa. Ma Uisneno In rais manbaꞌan naan ka mapakeꞌ fa msaꞌ.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Uisneno In Atoran anbi mee te, anbi naan atoniꞌ ntanhai Atoran naan amsaꞌ. Ma karu atoniꞌ ntanhai In Atoran, Uisneno natooꞌ, rarit In hukun sin. Ma karu Uisneno ka nmuiꞌ fa In Atoran, of ka nmuiꞌ fa atoniꞌ reꞌ ntanhai Atoran naan.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Es naan ate, hit ro he tpirsai Je. Naan, pentiing anneis naꞌko saaꞌ-saaꞌ ii ok-okeꞌ. Fin Uisneno naruruꞌ ma nakriraꞌ In neek arekot ruum-ruum aah neu atoniꞌ reꞌ anpirsai Je. Ma karu hit tpirsai Je nahuum on reꞌ kaꞌo Abraham, ro hit ttoup saaꞌ reꞌ In nbaꞌan, maski hit atoin Yahudis reꞌ tmoeꞌ tatuin In Atoran, aiꞌ kaah. Onaim hit ok-okeꞌ reꞌ atpirsai teu Kristus naan, on reꞌ kaꞌo Abraham in sufan.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Anbi Uisneno In Suur Akninuꞌ, In nbaꞌan neu kaꞌo Abraham am nak, “Au ꞌmoeꞌ he ho mjair aam uuf meu uuf amfaun.” Kaꞌo Abraham anpirsai Uisneno. Rarit aꞌroo-ꞌroo te, Uisneno nmoeꞌ natuin In rais manbaꞌan naan. Uisneno es reꞌ namonib nafaniꞌ amates amsaꞌ. In suma naꞌuab aah, saaꞌ-saaꞌ reꞌ ka nmuiꞌ ma tiit sin fa, anjair nanin.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Kaꞌo Abraham anpirsai Uisneno ma npao-pao Goe, maski in ka nmuiꞌ fa anah fa feꞌ. Es naan ate, Uisneno nmoeꞌ je njair “aam uuf neu uuf amfaun.” Reꞌ naan, on reꞌ matuꞌi nbi Uisneno In Suur Akninuꞌ mnak, “Sufan amfa-faun neman naꞌko ko.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Kaꞌo Abraham anpirsai maꞌtaniꞌ neu Uisneno, maski in nahiin neu in namnais reꞌ-reuꞌf een. In nmoin naan toon nautn es een. Ma ain Saraꞌ ankiu, ma namnais reꞌ-reuꞌf een amsaꞌ.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Mes kaꞌo Abraham in pirsait naan ka naꞌoin on fa, aiꞌ, he natenab am nak Uisneno ka bisa nmoeꞌ natuin fa In rais manbaꞌan. In pirsait neu Uisneno maꞌtaniꞌ anteniꞌ oras in ntunaꞌ ma naꞌratan Uisneno In kanan.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Kaꞌo Abraham anpirsai batuur-batuur nak, saaꞌ reꞌ Uisneno nbaꞌan anrair je naan, In bisa nmoeꞌ natuin ee.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Etun Uisneno nmarak kaꞌo Abraham, atoin neek amneot reꞌ nmarameꞌ nok Ne.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Mes Uisneno In Suur Akninuꞌ antui mnak, Uisneno ka nsoiꞌ ma nareon fa on naan neu kaꞌo Abraham anmees jaah,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 mes anfee neu kit imsaꞌ! Fin karu hit tpirsai Je, In nmarak kit imsaꞌ atoin neek amneot reꞌ tareko tfain tok Ne. Fin Uisneno reꞌ ia, In es reꞌ namonib nafaniꞌ hit Usiꞌ Yesus naꞌko In aꞌmaten.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Naiꞌ Yesus anmaet, natuin hit tmoꞌe tsaan. Rarit In nmoni nfain he nfei ranan, maut he hit bisa tareko tfain tok Uisneno.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.