Romanos 3
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Karu on naan ate, atjair atoin Yahudis reꞌ maꞌheriꞌ te, in upan saaꞌ? Of oniꞌ hi mitenab mak, atoin Yahudis napein koꞌu nneis ma reko nneis, naꞌko atoin ka Yahudis fa. Batuur, aiꞌ kaah?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? A circuncisão tem algum valor?
2 Batuur! Atjair atoin Yahudis, anmuiꞌ in upan anbi rasi mfaun. Esan reꞌ: ahunut, natuin Uisneno anfee mepu neu atoin Yahudis he nruun ma ntui ma mpanat narek-rekoꞌ In Kabin ma Prenat.
2 Sim, há muitos benefícios. Em primeiro lugar, aos judeus foi confiada toda a revelação de Deus.
3 Onaim on mee? Of oniꞌ hi mitenab mak, Uisneno ka bisa nmoeꞌ natuin fa saaꞌ reꞌ In naꞌuab, natuin anmuiꞌ atoin Yahudis bian reꞌ ka npirsai Je fa. Batuur, aiꞌ kaah?
3 É verdade que alguns deles foram infiéis, mas isso significa que Deus será infiel?
4 Ka neu fa, tua! Fin maski mansian ii ok-okeꞌ abitan pah-pinan ia aputa-kriut ein, mes Uisneno kuun naꞌuab namneo ma namnoon piut! Mimnau, fin matuꞌi et Suur Akninuꞌ anmatoom nok Uisneno In tuan am nak,
4 De maneira nenhuma! Ainda que todos sejam mentirosos, Deus é verdadeiro. E as Escrituras dizem a seu respeito: “Será provado que tens razão no que dizes, e ganharás tua causa no juízo”.
5 Mes karu hit tmoꞌe tsaan, rasi naan naruruꞌ ma nakriraꞌ ntein neu mansian ii ok-okeꞌ mnak, saaꞌ reꞌ Uisneno nmoeꞌ je naan, ro batuur on reꞌ naan. Karu on naan, hit he tak saaꞌ? He tak, Uisneno nhukun kit ka natai ma namnoon fa, aiꞌ? (Fin anmuiꞌ tuaf bian naꞌuab on naan ate.)
5 Alguém poderia dizer: “Mas nosso pecado não cumpre um bom propósito, ajudando os outros a verem como Deus é justo? Não é uma injustiça, portanto, Deus nos castigar?”. (Estou seguindo o ponto de vista humano.)
6 Ka neu fa, tua! Uisneno ka nsaan fa karu In nhukun kit. Fin In nmuiꞌ hak he nhukun tuaf-tuaf reꞌ anmoꞌe nsanan nbin pah-pinan ia.
6 Claro que não! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo?
7 Onaim karu au aputa-kriut, naan naruruꞌ ma nakriraꞌ mnak, Uisneno In hukun naan, batuur. Karu au ukriraꞌ ma ururuꞌ ꞌrair In pinan ma krahan on naan, nansaaꞌ am es In naprikas au ꞌmonik, rarit nafeek au rasi mnak, saaꞌ reꞌ au ꞌmoeꞌ je naan, ansaan?
7 Alguém poderia argumentar, ainda: “Mas por que Deus me condena como pecador se minha mentira ressalta sua verdade e lhe traz mais glória?”.
8 Kais on naan, tua! Fin karu hi he mituin tenab on naan, hi mituin tuaf reꞌ nak, “Maut he hit tmoeꞌ maufinu amfaun antein, maut he rais reko naꞌbaab ok amfaun amsaꞌ!” Tuaf reꞌ naꞌuab on reꞌ naan, ro tebes napein hukun. Mes anmuiꞌ tuaf reꞌ naꞌuab naꞌreꞌuf au kanak nak, au unoniꞌ tuaf-tuaf aꞌsaan on naan.
8 E alguns até nos difamam, afirmando que dizemos: “Quanto mais pecarmos, melhor!”. Quem diz essas coisas merece condenação.
9 Onaim on mee? Hi mitenab hit atoin Yahudis es reꞌ reko nneis naꞌko atoin ka Yahudis fa? Kaah fa, tua! Fin au ururuꞌ ma ukriraꞌ ki ꞌak, ansuun tuaf ro nmoꞌe nsanan, maski in atoin Yahudis, aiꞌ ka atoin Yahudis fa.
9 Pois bem, devemos concluir que nós, judeus, somos melhores que os outros? Não, de maneira nenhuma, pois já mostramos que todos, judeus ou gentios, estão sob o poder do pecado.
10 Fin matuꞌi et Uisneno In Suur Akninuꞌ mnak,
10 Como afirmam as Escrituras: “Ninguém é justo, nem um sequer.
11 Ka nmuiꞌ fa tuaf reꞌ nahiin batuur-batuur anmatoom nok Uisneno.
11 Ninguém é sábio, ninguém busca a Deus.
12 Sin arsin anbeon ma npenun nrarin naꞌkon sin aꞌmoink ein reꞌ namneon ma namnonon.
12 Todos se desviaram, todos se tornaram inúteis. Ninguém faz o bem, nem um sequer.”
13 Sin uabk ein, ro foo punuꞌ,
13 “Sua conversa é repulsiva, como o odor de um túmulo aberto; sua língua é cheia de mentiras.” “Veneno de serpentes goteja de seus lábios.”
14 Sin feefk ein suma nahini haa he naseuk ein,
14 “Sua boca é cheia de maldição e amargura.”
15 Sin ka namtaun fa he nroor naꞌmaet atoniꞌ.
15 “Apressam-se em cometer homicídio;
16 Sin nnaon neun bare mee-mee jah ate.
16 por onde passam, deixam destruição e sofrimento.
17 Sin iꞌmoink ein ka nmuꞌin fa rais mamut ma rameꞌ,
17 Não sabem onde encontrar paz.”
18 Sin ka bisa naran ma ntahan naan fa sin tuak ein,
18 “Não têm o menor temor de Deus.”
19 Hit tahiin tak, Uisneno nfee In Atoran neu tuaf reꞌ ro he nmoin natuin Atoorn ein naan. Nok ranan naan, sin ka nmuꞌin fa rasi ꞌsukif saaꞌ-saaꞌ antein. Of ansuun-suun tuaf anbi pah-pinan ia, ro he nbaisenun nꞌanin Uisneno, he In nafeek sin rasin am nak, sin ansanan, aiꞌ kaah.
19 É evidente que a lei se aplica àqueles a quem ela foi entregue, pois seu propósito é evitar desculpas e mostrar que todo o mundo é culpado diante de Deus.
20 Es naan ate, ka tiit fa tuaf es, reꞌ bisa naꞌuab am nak, “Uisneno nmarak kau mnak, atoin neek amneꞌo ma amnonot, natuin au ꞌmoeꞌ utuin In Atoorn ein ok-okeꞌ.” Ka bisa fa, tua! Fin Uisneno In Atoran reꞌ naruruꞌ ma nakriraꞌ mnak, hit ar-arkit atmoꞌe tsaan.
20 Pois ninguém será declarado justo diante de Deus por fazer o que a lei ordena. A lei simplesmente mostra quanto somos pecadores.
21 Kais amkeuk anmatoom nok Uisneno In reon reꞌ naruruꞌ ma nakriraꞌ ranan he hit bisa tareko tfain tok Ne. Batuurn ii, hit bisa tareko tfain tok Ne, mes ka natuin fa hit tmoeꞌ tatuin In Atoran. Fin In Atoran naan, antui on naan, ma In mafefa kniunꞌ ein un-unuꞌ natonan anbi Uisneno In Suur Akninuꞌ on naan amsaꞌ.
21 Agora, porém, conforme prometido na lei de Moisés e nos profetas, Deus nos mostrou como somos declarados justos diante dele sem as exigências da lei:
22 Uisneno nmarak kit nak atoin neek amneot reꞌ he tareko tfain tok Ne, oras hit tpirsai teu Yesus Kristus. In ka npiir fa humaf, fin In nmoeꞌ on reꞌ naan neu tuaf ein ok-okeꞌ reꞌ anpirsain neun Usif Yesus on naan.
22 somos declarados justos diante de Deus por meio da fé em Jesus Cristo, e isso se aplica a todos que creem, sem nenhuma distinção.
23 Fin areꞌ mansian ii ok-okeꞌ nmoꞌen sanat. Es naan ate, tuaf reꞌ nsobaꞌ he nareok on nok Uisneno, ka bisa ntean fa In tuꞌin reꞌ mapinaꞌ-makrahaꞌ.
23 Pois todos pecaram e não alcançam o padrão da glória de Deus,
24 Maski on naan amsaꞌ, mes Uisneno kuun es reꞌ naruruꞌ ma nakriraꞌ In nekan arekot, ma nafeek nak, hit ka tsaan fa goen antein. In ntoup kit on naan, natuin Yesus Kristus ansoi nafetin naan kit naꞌko hit sanat ma penu sin.
24 mas ele, em sua graça, nos declara justos por meio de Cristo Jesus, que nos resgatou do castigo por nossos pecados.
25 — ausente —
25 Deus apresentou Jesus como sacrifício pelo pecado, com o sangue que ele derramou, mostrando assim sua justiça em favor dos que creem. No passado ele se conteve e não castigou os pecados antes cometidos,
26 — ausente —
26 pois planejava revelar sua justiça no tempo presente. Com isso, Deus se mostrou justo, condenando o pecado, e justificador, declarando justo o pecador que crê em Jesus.
27 Onaim on mee? Of oniꞌ hi mitenab hi bisa mifeef, natuin Uisneno ntoupu nrair ki, aiꞌ? Ka bisa fa, tua! He naruruꞌ ki Atoran es he hi mireok om mok Uisneno, oo? Hi mitenab of Uisneno ntoup ki natuin hi mmoeꞌ rais reko, oo? Ka bisa fa, tua! Hit suma bisa taruruꞌ Atoran reꞌ nak, Uisneno ntoup kit natuin hit tpirsai Naiꞌ Yesus. On reꞌ naan, tua!
27 Podemos então nos vangloriar de ter feito algo para sermos aceitos por Deus? Não, pois nossa absolvição não vem pela obediência à lei, mas pela fé.
28 Es naan ate, oras ia hit tahiin on nai: atoniꞌ bisa narekon nok Uisneno natuin sin npirsai Je, ka natuin fa sin nmoꞌen natuin In Atoran.
28 Portanto, somos declarados justos por meio da fé, e não pela obediência à lei.
29 Au he utaan on nai: Uisneno suma antoupu haa atoin Yahudis, aa oo, aiꞌ In ntoup bian amsaꞌ? Batuur! In ntoup mansian ii ok-okeꞌ!
29 Afinal, Deus é Deus apenas dos judeus? Não é também Deus dos gentios? Claro que sim!
30 Fin Uisneno, suma meesꞌ aah. Ma suma nmuiꞌ ranan meesꞌ aah he In ntoup kit mansian ii he bisa tareko tfain tok Ne. Es reꞌ, hit ro he tpirsai teu Kristus. Ranan reꞌ naan, anfei je neu atoin Yahudis ma ka Yahudis fa msaꞌ.
30 Existe um só Deus, e ele declara justos tanto judeus como gentios somente pela fé.
31 Onaim au he utaan on nai: karu hit tpirsai Uisneno, reꞌ naan annoes nain In Atoorn, aa oo? Kaah fa, tua! Reꞌ batuurn ii, naan anmoeꞌ Atoran naan saah.
31 Então, se enfatizamos a fé, quer dizer que podemos abolir a lei? Claro que não! Na realidade, é só quando temos fé que cumprimos verdadeiramente a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.