Romanos 10
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC
1 Aok-bian arki! Au he utenab saaꞌ ꞌeu atoin Israelas sin? Au ꞌonen he sin nfeen mainuan neun Uisneno he In nsoi nafetin sin naꞌko sin saant ein. Karu njair on naan, naꞌ au ꞌmariin!
1 Irmãos, o desejo do meu coração e a súplica que dirijo a Deus por eles são para que se salvem.
2 Au bisa utoon anmatoom nok atoin ein ia sin aꞌmoeꞌk ein: sin nmakoen he natuin Uisneno. Maski sin nmakoen on naan, mes sin ka nahiin fa ranan reꞌ batuur.
2 Pois lhes dou testemunho de que têm zelo por Deus, mas um zelo sem discernimento.
3 Natuin sin ka nahinin fa raan aꞌhonis reꞌ batuur, reꞌ nmoeꞌ atoniꞌ bisa nmarameꞌ nok Uisneno, etun sin nasoin ein kuuk ranan he nsobaꞌ he nareok ok nok Ne. Nok ranan naan, sin ka nromin fa he natniin Ee.
3 Desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria justiça, não se sujeitaram à justiça de Deus.
4 Karu tuaf suma nmoeꞌ natuin ahaa atoran, he Uisneno ntoup goe, naan ka nanokab fa. Etun Kristus nmoeꞌ namtisib atoorn ein ok-okeꞌ, maut he hit bisa tmarameꞌ tok Uisneno. Rarit oras ia, ansuun tuaf reꞌ npirsain neun Kristus bisa nmarameꞌ nok Uisneno.
4 Porque Cristo é o fim da lei, para justificar todo aquele que crê.
5 Unuꞌ te, kaꞌo Musa naruruꞌ ma nakriraꞌ nrair ranan anbi Suur Akninuꞌ, he tuaf bisa nmarameꞌ nok Uisneno, asar sin nmoꞌen natuin Uisneno In Atoorn ein ok-okeꞌ. In ntui mnak, “Tuaf reꞌ nmoeꞌ natuin Atoorn ein ok-okeꞌ, sin of napenin aꞌmonit amneot ma amnonot.”
5 Ora, Moisés escreve da justiça que vem da lei: O homem que a praticar viverá por ela {Lv 18,5}.
6 Mes Suur Akninuꞌ Uisneno naruruꞌ ma nakriraꞌ ranan bian amsaꞌ am nak, tuaf bisa nmarameꞌ nok Uisneno asar sin npirsain neun Kristus. Matuꞌi msaꞌ am nak, “Kais mitaan am mak, ‘Sekau es reꞌ bisa nsae neu sonaf neno tunan?’ ” (Naan on reꞌ atoniꞌ nsae natoon neu Kristus am nak, hit mansian ii troim he In ansaun he nsoi nafetin kit.)
6 Mas a justiça que vem da fé diz assim: Não digas em teu coração: Quem subirá ao céu? Isto é, para trazer do alto o Cristo;
7 Matuꞌi msaꞌ anbi Suur Akninuꞌ mnak, “Kais mitaan am nak, ‘Sekau es reꞌ he nsaun neu koon ai abar-barat, anbi bare neu amaets ein?’ ” (Naan on reꞌ atoniꞌ nsaun he neik nafaniꞌ Kristus ansae naꞌko In aꞌmaten he nsoi nafetin kit.)
7 ou: Quem descerá ao abismo? Isto é, para fazer voltar Cristo dentre os mortos.
8 Kais on naan, tua! Fin anbi Suur Akninuꞌ Uisneno matuꞌi msaꞌ mnak, “Uisneno In beno et ho humam ma ho matam! Fin beno naan et ho fefam ma ho nekam.” Beno naan reꞌ hit tatoon ee neu tuaf am tak, “Karu ho he mupeni ꞌhonis, ho ro he mpirsai meu Kristus!”
8 Que diz ela, afinal? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração {Dt 30,14}. Essa é a palavra da fé, que pregamos.
9 Karu ho mmanakuꞌ mpaek ho fefam kuum am mak, “Yesus naan, au Usiꞌ,” ma ho mpirsai mbi ho nekam mak, Uisneno namonib nafaniꞌ Yesus Kristus naꞌko In aꞌmaten, es naan ate, Uisneno nsoi nafetin ko msaꞌ naꞌko ho sanat ma ho penu sin.
9 Portanto, se com tua boca confessares que Jesus é o Senhor, e se em teu coração creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.
10 Fin karu ho mpaek ho nekam he mpirsai Kristus, Uisneno nmarak ko nak, atoin neek amneot ma amnonot reꞌ nareko nfain nok Ne. Ma karu ho mpaek ho fefam mak, Naiꞌ Yesus anjair ho Usiꞌ, Uisneno nroim he nafetin ko naꞌko ho sanat ma ho penu sin kuasat.
10 É crendo de coração que se obtém a justiça, e é professando com palavras que se chega à salvação.
11 Anbi Suur Akninuꞌ matuꞌi mnak, “Atoniꞌ reꞌ npirsai Uisneno, of ka napein fa rais mae, fin Uisneno of he najarib areꞌ saaꞌ-saaꞌ reꞌ In naꞌuab anrair sin.”
11 A Escritura diz: Todo o que nele crer não será confundido {Is 28,16}.
12 Atoin Yahudis ma ka Yahudis sin fa, humaꞌ meseꞌ. Ka nmuiꞌ fa suri. Fin suma nmuꞌi haa Usif meseꞌ, ma In njair Usif neu areꞌ kanan pah ma ꞌpen-pene. In nroim he naruruꞌ ma nakriraꞌ In nekan arekot kouꞌ-koꞌu neu tuaf meseꞌ-meseꞌ reꞌ he ntoit Je he In nturun ma nbaab sin.
12 Pois não há distinção entre judeu e grego, porque todos têm um mesmo Senhor, rico para com todos os que o invocam,
13 Fin anbi Suur Akninuꞌ matuꞌi mnak, “Areꞌ mansian reꞌ ntoit turun-babat naꞌko Uisneno, In of ansoi nafetin sin naꞌko sin sanat ma penu sin.”
13 porque todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,5}.
14 Mes on mee atoniꞌ bisa ntoit turun-babat, karu atoniꞌ ka npirsai fa tuaf es fa feꞌ? Ma on mee he sin bisa npirsai neun tuaf naan, karu sin ka nneen niit ee fa feꞌ? Ma on mee he sin bisa nneen niit ee, karu ka tiit fa tuaf natoon ee neu sin?
14 Porém, como invocarão aquele em quem não têm fé? E como crerão naquele de quem não ouviram falar? E como ouvirão falar, se não houver quem pregue?
15 On mee tuaf bisa natoon neu sin, karu ka tiit fa tuaf anreek haefan sin he nnao natoon ee on naan? Anbi Suur Akninuꞌ matuꞌi mnak, “Karu atoniꞌ neem neik rais reko, sin amneemk ein naan, reok reꞌuf!”
15 E como pregarão, se não forem enviados, como está escrito: Quão formosos são os pés daqueles que anunciam as boas novas {Is 52,7}?
16 Mes hi mihini mrari mmak, anmuiꞌ atoin Israelas bian reꞌ ka nromin fa he nneen ma natniin Uisneno In Rais Reko. Fin Uisneno In mafefa kninuꞌ naiꞌ Yesaya ntui mnak,
16 Mas não são todos que prestaram ouvido à boa nova. É o que exclama Isaías: Senhor, quem acreditou na nossa pregação {Is 53,1}?
17 Onaim karu he mpirsai Uisneno, ro he mitniin In Kabin ma Prenat sin feꞌ. Karu he mneen ma mitniin Uisneno In beon goe te, ro he mneen rasi nmatoom nok Kristus feꞌ.
17 Logo, a fé provém da pregação e a pregação se exerce em razão da palavra de Cristo.
18 Au he utaan ꞌiit, on nai: of oniꞌ hi mitenab, mak, atoin Israelas sin ka nneen ma natniin niit fa anmatoom nok Kristus, aiꞌ? Sin nnenan anrarin! On reꞌ matuꞌi nbi Uisneno In Suur Akninuꞌ naꞌko unuꞌ mnak,
18 Pergunto, agora: Acaso não ouviram? Claro que sim! Por toda a terra correu a sua voz, e até os confins do mundo foram as suas palavras {Sl 18,5}.
19 Au he utaan aꞌtein rais jes am ꞌak, “Atoin Israelas sin ka nahinin fa Uisneno In raan ee, oo?” Kaꞌo Musa, tuaf ahunut reꞌ ntui rasi naan am nak, Uisneno natoon anrair atoin Israelas sin nak,
19 E pergunto ainda: Acaso Israel não o compreendeu? Já Moisés lhes havia dito: Eu vos despertarei ciúmes com um povo que não merece este nome; provocar-vos-ei a ira contra uma nação insensata {Dt 32,21}.
20 Namuni te, kaꞌo Yesaya ntui maat-maat anmatoom nok ka atoin Yahudis fa mnak,
20 E Isaías se abalança a dizer: Fui achado pelos que não me buscavam; manifestei-me aos que não perguntavam por mim {Is 65,1}.
21 Mes anmatoom nok atoin Israelas sin, Uisneno naꞌuab anrari mnak,
21 Ao passo que a respeito de Israel ele diz: Todo o dia estendi as minhas mãos a um povo desobediente e teimoso {Is 65,2}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.