Romanos 10
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Aok-bian arki! Au he utenab saaꞌ ꞌeu atoin Israelas sin? Au ꞌonen he sin nfeen mainuan neun Uisneno he In nsoi nafetin sin naꞌko sin saant ein. Karu njair on naan, naꞌ au ꞌmariin!
1 Meus irmãos, desejo de todo o coração que o meu próprio povo seja salvo. E peço a Deus em favor deles
2 Au bisa utoon anmatoom nok atoin ein ia sin aꞌmoeꞌk ein: sin nmakoen he natuin Uisneno. Maski sin nmakoen on naan, mes sin ka nahiin fa ranan reꞌ batuur.
2 porque eu sou testemunha de que eles são muito dedicados a Deus. Mas a dedicação deles não está baseada no verdadeiro conhecimento,
3 Natuin sin ka nahinin fa raan aꞌhonis reꞌ batuur, reꞌ nmoeꞌ atoniꞌ bisa nmarameꞌ nok Uisneno, etun sin nasoin ein kuuk ranan he nsobaꞌ he nareok ok nok Ne. Nok ranan naan, sin ka nromin fa he natniin Ee.
3 pois eles não conhecem a maneira como Deus aceita as pessoas e assim têm procurado conseguir isso da sua própria maneira. Eles rejeitaram o modo de Deus aceitar as pessoas.
4 Karu tuaf suma nmoeꞌ natuin ahaa atoran, he Uisneno ntoup goe, naan ka nanokab fa. Etun Kristus nmoeꞌ namtisib atoorn ein ok-okeꞌ, maut he hit bisa tmarameꞌ tok Uisneno. Rarit oras ia, ansuun tuaf reꞌ npirsain neun Kristus bisa nmarameꞌ nok Uisneno.
4 Porque, com Cristo, a lei chegou ao fim, e assim os que creem é que são aceitos por Deus.
5 Unuꞌ te, kaꞌo Musa naruruꞌ ma nakriraꞌ nrair ranan anbi Suur Akninuꞌ, he tuaf bisa nmarameꞌ nok Uisneno, asar sin nmoꞌen natuin Uisneno In Atoorn ein ok-okeꞌ. In ntui mnak, “Tuaf reꞌ nmoeꞌ natuin Atoorn ein ok-okeꞌ, sin of napenin aꞌmonit amneot ma amnonot.”
5 Pois o que Moisés escreveu a respeito de as pessoas serem aceitas por Deus pela obediência à lei foi isto: “Viverá aquele que fizer o que a lei manda.”
6 Mes Suur Akninuꞌ Uisneno naruruꞌ ma nakriraꞌ ranan bian amsaꞌ am nak, tuaf bisa nmarameꞌ nok Uisneno asar sin npirsain neun Kristus. Matuꞌi msaꞌ am nak, “Kais mitaan am mak, ‘Sekau es reꞌ bisa nsae neu sonaf neno tunan?’ ” (Naan on reꞌ atoniꞌ nsae natoon neu Kristus am nak, hit mansian ii troim he In ansaun he nsoi nafetin kit.)
6 Porém, quanto a ser aceito por Deus por meio da fé, Moisés diz o seguinte: “Não fique pensando assim: quem vai subir até o céu?”, isto é, para trazer Cristo do céu.
7 Matuꞌi msaꞌ anbi Suur Akninuꞌ mnak, “Kais mitaan am nak, ‘Sekau es reꞌ he nsaun neu koon ai abar-barat, anbi bare neu amaets ein?’ ” (Naan on reꞌ atoniꞌ nsaun he neik nafaniꞌ Kristus ansae naꞌko In aꞌmaten he nsoi nafetin kit.)
7 “Nem pergunte: quem descerá ao mundo lá de baixo?”, isto é, para fazer com que Cristo suba do mundo dos mortos .
8 Kais on naan, tua! Fin anbi Suur Akninuꞌ Uisneno matuꞌi msaꞌ mnak, “Uisneno In beno et ho humam ma ho matam! Fin beno naan et ho fefam ma ho nekam.” Beno naan reꞌ hit tatoon ee neu tuaf am tak, “Karu ho he mupeni ꞌhonis, ho ro he mpirsai meu Kristus!”
8 O que Moisés diz é isto: “A mensagem de Deus está perto de você, nos seus lábios e no seu coração” — isto é, a mensagem de fé que anunciamos.
9 Karu ho mmanakuꞌ mpaek ho fefam kuum am mak, “Yesus naan, au Usiꞌ,” ma ho mpirsai mbi ho nekam mak, Uisneno namonib nafaniꞌ Yesus Kristus naꞌko In aꞌmaten, es naan ate, Uisneno nsoi nafetin ko msaꞌ naꞌko ho sanat ma ho penu sin.
9 Se você disser com a sua boca: “Jesus é Senhor” e no seu coração crer que Deus ressuscitou Jesus, você será salvo.
10 Fin karu ho mpaek ho nekam he mpirsai Kristus, Uisneno nmarak ko nak, atoin neek amneot ma amnonot reꞌ nareko nfain nok Ne. Ma karu ho mpaek ho fefam mak, Naiꞌ Yesus anjair ho Usiꞌ, Uisneno nroim he nafetin ko naꞌko ho sanat ma ho penu sin kuasat.
10 Porque nós cremos com o coração e somos aceitos por Deus; falamos com a boca e assim somos salvos.
11 Anbi Suur Akninuꞌ matuꞌi mnak, “Atoniꞌ reꞌ npirsai Uisneno, of ka napein fa rais mae, fin Uisneno of he najarib areꞌ saaꞌ-saaꞌ reꞌ In naꞌuab anrair sin.”
11 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Quem crer nele não ficará desiludido.”
12 Atoin Yahudis ma ka Yahudis sin fa, humaꞌ meseꞌ. Ka nmuiꞌ fa suri. Fin suma nmuꞌi haa Usif meseꞌ, ma In njair Usif neu areꞌ kanan pah ma ꞌpen-pene. In nroim he naruruꞌ ma nakriraꞌ In nekan arekot kouꞌ-koꞌu neu tuaf meseꞌ-meseꞌ reꞌ he ntoit Je he In nturun ma nbaab sin.
12 Isso vale para todos, pois não existe nenhuma diferença entre judeus e não judeus. Deus é o mesmo Senhor de todos e abençoa generosamente todos os que pedem a sua ajuda.
13 Fin anbi Suur Akninuꞌ matuꞌi mnak, “Areꞌ mansian reꞌ ntoit turun-babat naꞌko Uisneno, In of ansoi nafetin sin naꞌko sin sanat ma penu sin.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
14 Mes on mee atoniꞌ bisa ntoit turun-babat, karu atoniꞌ ka npirsai fa tuaf es fa feꞌ? Ma on mee he sin bisa npirsai neun tuaf naan, karu sin ka nneen niit ee fa feꞌ? Ma on mee he sin bisa nneen niit ee, karu ka tiit fa tuaf natoon ee neu sin?
14 Mas como é que as pessoas irão pedir, se não crerem nele? E como poderão crer, se não ouvirem a mensagem? E como poderão ouvir, se a mensagem não for anunciada?
15 On mee tuaf bisa natoon neu sin, karu ka tiit fa tuaf anreek haefan sin he nnao natoon ee on naan? Anbi Suur Akninuꞌ matuꞌi mnak, “Karu atoniꞌ neem neik rais reko, sin amneemk ein naan, reok reꞌuf!”
15 E como é que a mensagem será anunciada, se não forem enviados mensageiros? As Escrituras Sagradas dizem: “Como é bonito ver os mensageiros trazendo boas notícias!”
16 Mes hi mihini mrari mmak, anmuiꞌ atoin Israelas bian reꞌ ka nromin fa he nneen ma natniin Uisneno In Rais Reko. Fin Uisneno In mafefa kninuꞌ naiꞌ Yesaya ntui mnak,
16 Mas nem todos aceitam a boa notícia do evangelho . Foi Isaías quem disse: “Senhor, quem creu na nossa mensagem?”
17 Onaim karu he mpirsai Uisneno, ro he mitniin In Kabin ma Prenat sin feꞌ. Karu he mneen ma mitniin Uisneno In beon goe te, ro he mneen rasi nmatoom nok Kristus feꞌ.
17 Portanto, a fé vem por ouvir a mensagem, e a mensagem vem por meio da pregação a respeito de Cristo.
18 Au he utaan ꞌiit, on nai: of oniꞌ hi mitenab, mak, atoin Israelas sin ka nneen ma natniin niit fa anmatoom nok Kristus, aiꞌ? Sin nnenan anrarin! On reꞌ matuꞌi nbi Uisneno In Suur Akninuꞌ naꞌko unuꞌ mnak,
18 Mas eu pergunto: será que eles não ouviram a mensagem? É claro que ouviram! Como dizem as Escrituras: “A voz deles se espalhou pelo mundo inteiro; as suas palavras alcançaram a terra toda.”
19 Au he utaan aꞌtein rais jes am ꞌak, “Atoin Israelas sin ka nahinin fa Uisneno In raan ee, oo?” Kaꞌo Musa, tuaf ahunut reꞌ ntui rasi naan am nak, Uisneno natoon anrair atoin Israelas sin nak,
19 Eu pergunto ainda: será que o povo de Israel não soube disso? Moisés foi o primeiro a dar uma resposta. Ele disse: “Eu farei com que vocês fiquem com ciúmes de um povo que não é uma nação; farei com que fiquem com raiva de uma nação de gente sem juízo.”
20 Namuni te, kaꞌo Yesaya ntui maat-maat anmatoom nok ka atoin Yahudis fa mnak,
20 E Isaías foi mais corajoso ao anunciar o que Deus disse: “Eu fui achado por aqueles que não me procuravam e apareci aos que não perguntavam por mim.”
21 Mes anmatoom nok atoin Israelas sin, Uisneno naꞌuab anrari mnak,
21 Mas, a respeito de Israel, Deus disse: “O dia inteiro eu abri os braços, pronto para receber um povo desobediente e rebelde.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.