Mateus 25

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab antein anmatoom nok Uisneno In aprenat am nak, “Hi ro he mibarab mirek-rekoꞌ he mseun Kau, on reꞌ retaꞌ reꞌ ia. On nai: neot es, anmuiꞌ bifee munif boꞌes, reꞌ npoin nbin oras fai ma neik ein paku, he nnao nseun baroit atoniꞌ nbi sin partei je in umi.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Mes naꞌko tuaf boꞌes naan, anmuiꞌ tuaf niim reꞌ anmonon, ma tuaf niim reꞌ nahinin.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Tuaf niim reꞌ anmonon naan ka neikin fa minaꞌ anneis.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Mes tuaf niim reꞌ nahinin, sin neik nanin minaꞌ.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Antean umi naan, baroit atoin ee ka neem fa feꞌe msaꞌ. Aꞌroo-ꞌroo te bifee muinf ein naan anreur ein nmaten, onaim sin ntupan nfinin.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Te kaah, fai je natnaan ate, sin annenan atoniꞌ nkoaꞌ ma nsakanan am nak, ‘Hoi! Baroit ee neem een, oo! Iim he tnao tseun goe!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Annenan on naan ate, bifee muinf ein naan anfenan ok-okeꞌ. Rarit sin nabarab sin pakun.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Mes bifee muinf ein reꞌ anmonon naꞌuab nok sin partei ngguin am nak, ‘Hae, baꞌe sin! Ambait maan kai miin aꞌkreꞌo. Hai paukn ii he noi nmaet neen!’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Mes bifee muinf ein reꞌ nahinin natahan am nak, ‘Amoo! Kais mitooꞌ, mes ka bisa fa. Fin hai miin ein ka nanokab fa neu kit ok-okeꞌ! Reko nneis hi mnao msoos minaꞌ.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Onaim sin annaon nsosan minaꞌ. Mes oras sin npoin nnaon, baroit naan neem antea goen. Rarit bifee muinf ein reꞌ nahinin sin ntaman natuin ein anbin baer fesat, nabuan nok baroit ma taumn ein ok-okeꞌ. Sin arsin antaman neun uim je nanan, onaim sin naꞌeek enoꞌ.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Rarit bifee muinf ein reꞌ anmonon neman amsaꞌ. Sin nhaamn ein am nak, ‘Usiꞌ! Usiꞌ! Musoin kai eonꞌ ii feꞌ, tua!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Mes in nataah am nak, ‘Hoe, ka bisa fa. Au ka uhiin ki fa!’
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Es naan ate, hi ro he mibarab batuur-batuur he mhaat ma mpao piut-piut, fin hi ka mihiin fa msaꞌ am mak, oras Au ꞌfain ꞌuum nateef nok neon saaꞌ, aiꞌ nreuk fauk.”
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab retaꞌ es antein am nak, “Oras Au usaitan ki, hi ro he mmeup rek-reko meu Kau, nahuum on reꞌ retaꞌ reꞌ ia. On nai: anmuiꞌ naan uisf es he nnao neu bare ꞌroo. Oras in nabarab he nnao, in noꞌen in ameupt ein, rarit in naprenat sin im nak, ‘Hi mpaek reꞌ roit reꞌ ia njair modal. Oras au ꞌfain ꞌuum ate, hi ro he mitoon kau mmak, hi miis fauk een.’
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Rarit in nfee neu in ameput ahuunt ee noni-roit ꞌkaroꞌ niim, he in nasufab roit ein naan. Rarit in ameput no nuan ii ntoup roit ꞌkaroꞌ nua. Ma ameput no teun ii ntoup roit aꞌkaor es, natuin sin es-es ate sin aꞌbeiꞌk ein. Rarit in nkoen on neu bare ꞌroo.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Antoupu nrair roit ein naan, ameput ahuunt ee nnao nrakan. Ka ꞌroo fa te, in niis naan roit ꞌkaroꞌ niim antein.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 On naan amsaꞌ ameput no nuan ii. In niis naan roit ꞌkaroꞌ nua ntein.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Mes ameput no teun ii reꞌ ntoup roit aꞌkaor meseꞌ naan, in nnao nhain konaꞌ, he naꞌkoroꞌ in uisn ee roit ein naan.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Aꞌroo-ꞌroo te, usif naan neem. Rarit in nabuab in ameupt ein he nmurai nparikas in roit ein reꞌ sin nꞌurus sin naan.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Ameput ahuunt ee ntaam ma nnonaꞌ roit ꞌkaroꞌ boꞌes. Rarit in nak, ‘Usiꞌ! Ia ho roit ein. Neon goes ii ho mnonaꞌ kau roit ꞌkaroꞌ niim. Mes oras ia, au ꞌiis ꞌaan kuuk aꞌkaroꞌ niim aꞌtein.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Anneen on naan ate, in uisn ee nmariin. In naꞌuab am nak, ‘Reko! Ho reꞌ ia, ameup reko. Ho mmakoe, ma mutuin meu au prenat, maski au ka ꞌbi fa ia. Natuin ho bisa mꞌurus rais aanꞌ-anaꞌ on reꞌ ia, au of ꞌait ko he mꞌurus rasi bian reꞌ koꞌu nneisi ntein. Au of aꞌmoeꞌ fesat he hit tmariin ok-okeꞌ.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Rarit ameput no nuan ii neem annonaꞌ in uisn ee roit ꞌkaroꞌ haa mnak, ‘Usi! Neon goes ii ho mnonaꞌ kau roit ꞌkaroꞌ nua. Amkius kuum, au ꞌiis ꞌaan kuuk roit aꞌkaroꞌ nua ꞌtein.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Usif naan anmariin msaꞌ. In naꞌuab am nak, ‘Reko! Ho reꞌ ia, ameup reok goes amsaꞌ. Ho mmakoe, ma mutuin meu au prenat, maski au ka ꞌbi fa ia. Natuin ho bisa mꞌurus rais aanꞌ-anaꞌ on reꞌ ia, au of ꞌait ko he mꞌurus rasi bian reꞌ koꞌu nneisi ntein. Au of aꞌmoeꞌ fesat he hit tmariin ok-okeꞌ.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Rarit ameput no teun ii neem. Onaim in natoon am nak, ‘Usiꞌ! Au uhiin ꞌak ho atoin maputuꞌ ko. Fin ho mait saaꞌ reꞌ biak ein anmoꞌe, ma mseu saaꞌ reꞌ biak ein anseen sin.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Au umtau, tua. Kais-kaisaꞌ roit ein ia namnekun, rarit ho mhukun kau. Es naan ate, au uꞌkoro urek-rekoꞌ sin. Sin esan reꞌ ia, aam! Amtoup mufaniꞌ sin, fin ho roit aꞌkaor meseꞌ reꞌ ia ka saaꞌ-saaꞌ fa, tua.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Anneen on naan ate, in uisn ee naskaar ee mnak, ‘Ho reꞌ ia ameput reꞌ maufinu ma apehet! Karu ho muhiin main mak, au ꞌait saaꞌ reꞌ biak ein anmoꞌe, ma au ꞌseu saaꞌ reꞌ biak ein anseen sin,
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 nansaaꞌ am es ho ka mutunuꞌ fa au roit ii meu bank? He au ꞌfain ꞌuum ate, au bisa upein in sufan, maski kreꞌ-reꞌo msaꞌ, reko!’
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Rarit usif naan anreun in ameput bian am nak, ‘Mait roit ein naꞌkon tuaf ia, he mnonaꞌ sin meu ameput reꞌ niis roit ꞌkaroꞌ niim naan.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Fin tuaf reꞌ anꞌurus rek-reko saaꞌ reꞌ in nnaaꞌ ee, in of napeni mfaun antein. Mes tuaf reꞌ ka nꞌurus fa saaꞌ reꞌ in nnaaꞌ ee naan, of nait nain sin ok-okeꞌ naꞌko in tuan.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Amheek ameput reꞌ ka mapakeꞌ fa ia. Amheer amfonat ma mait impoir ne meu moneꞌ. Maut he in nkae nok haꞌmuꞌit anbi baer meisꞌokan naan!’ ”
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab antein am nak, “Au, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia, of aꞌsaun ꞌuum aꞌpaek Au Amaꞌ In kuasan reꞌ mapinaꞌ-makrahaꞌ, ubua ꞌok In ameupt ein naꞌkon sonaf neno tunan. Rarit Au ꞌtoko ꞌbi Au ꞌtokoꞌ prenat reꞌ mapinaꞌ-makrahaꞌ nneis, he uprikas mansian ein ok-okeꞌ sin aꞌmoink ein.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Mansian ii ok-okeꞌ reꞌ nmoin niit anbin pah-pinan ia, of neman nbaisenun Kau. Rarit Au ꞌbatis sin, nahuum on reꞌ atukus reꞌ nbatis ꞌbib-kase naꞌko ꞌbibi, he njair pukan nua.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Tuaf-tuaf reꞌ nmoin natuin Uisneno In romin, Au ꞌtao sin anbin Au bnapak aꞌneꞌu. Mes tuaf bian, Au ꞌtao sin anbin Au bnapak aꞌrii.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Oras naan, Au ꞌnaaꞌ aprenat nahuum on reꞌ Usif. Au of utoon ꞌeu tuaf ein reꞌ anbin Au bnapak aꞌneꞌu mꞌak, ‘Hi reꞌ ia, es reꞌ mtoup tetus-athoen miꞌko Au Amaꞌ. Iim he mtaam meu In uim je nanan reꞌ In nabarab nain je naꞌko un-unuꞌ neu ki.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Au ꞌfee ki haan askaut, natuin unuꞌ feꞌ oras Au umnaah, hi es amfee Kau bukaet. Oras Au ꞌmeon, hi mfee Kau oe mninut. Au ꞌuum ate on reꞌ atoin kase, mes hi mtoup Kau ꞌbi hi umin.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Au ka ꞌmuiꞌ fa pake-nohas, mes hi msoo mfee Kau. Au umeen, hi es reꞌ iim amꞌurus Kau. Au ꞌbi bui, hi es reꞌ iim amkius Kau.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Annenan on naan ate, tuaf ein reꞌ neek amneꞌo nbin Au bnapak aꞌneꞌu naan, of natahan am nak, ‘Usiꞌ, on mee es reꞌ ia? Usiꞌ mak, Ho mumnaah, rarit hai mfee Ko bukaet. Ho mmeon oe, rarit hai mfee Ko oe mninut amsaꞌ.
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Ho on reꞌ atoin kase, rarit hai mtoup Ko he mtaam meu hai umi. Ho ka mmuiꞌ fa pake-nohas, rarit hai msoo mfee Ko, tua.
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Ho mumeen, rarit hai mnao mꞌurus Ko. Ho mbi bui, rarit hai mnao mturun Ko. Mes anbi oras mee, hai mmoeꞌ rasin reꞌ naan, tua?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Au of utaah sin im ꞌak, ‘Ampirsai Kau! Fin oras hi mmoeꞌ rasin naan meu Au ngguin, maski mmoeꞌ meu tuaf reꞌ ka mapakeꞌ fa msaꞌ, reꞌ naan hi mmoꞌe mfee Kau goe!’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 Rarit Au uꞌuab ꞌeu tuaf ein reꞌ nbin Au bnapak aꞌrii mꞌak, ‘Atoin maufinu ki! Uisneno nkaas anrair ki. Miꞌroo nai miꞌko ia! Au of aꞌreun tuaf he nnao nporin nataam ki meu ai abar-barat. Fin Uisneno nabarab anrair baer haꞌmuꞌit ma maꞌneꞌat naan neu niutn ein ma sin uis koꞌu.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Au ꞌriꞌu ꞌporin ki, natuin oras Au umnaah, hi ka mfee Kau fa bukaet. Oras Au ꞌmeon oe, hi ka mfee Kau fa oe mninut.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Au ꞌuum on reꞌ atoin kase, mes hi ka mtoup Kau fa meu hi umi. Au ka ꞌmuiꞌ fa pake-nohas, mes hi ka msoo mfee Kau fa. Au umeen, mes hi ka iim fa he mꞌurus Kau. Au ꞌbi bui, mes hi ka iim fa he mturun Kau.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Annenan on naan ate, atoin maufiun ein of natahan am nak, ‘Usiꞌ, on mee es reꞌ ia? Usiꞌ mak Ho mumnaah, mes hai ka mfee Ko fa bukaet. Ho mmeon oe, mes hai ka mfee Ko fa oe mninut. Ho on reꞌ atoin kase, mes hai ka mtoup Ko fa meu hai umin. Ho ka mmuiꞌ fa pake-nohas, hai ka msoo mfee Ko fa. Ho mumeen, mes hai ka mnao he mꞌurus Ko fa. Ho mbi bui, mes hai ka mnao mturun Ko fa. Mes anbi oras mee reꞌ hai mmoeꞌ Ko on reꞌ naan, tua?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Au of utaah sin im ꞌak, ‘Ampirsai Kau! Oras hi ka mturun fa tuaf ein reꞌ ka mapakeꞌ fa, reꞌ naan hi ka mturun Kau fa.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Rarit atoin maufiun ein napenin haꞌmuꞌit ma maꞌneꞌat piut-piut tar antea nabar-baar. Mes neu tuaf reꞌ neek amneot ma amnonot, sin napenin ꞌmonit piut-piut nok Uisneno tar antea nabar-baar.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.