Mateus 22
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARC
1 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab antein anpaek retaꞌ mnak,
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Uisneno In aprenat naan, nahuum on reꞌ uisf es, reꞌ nmoeꞌ fesat kabin neu in aan mone.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Oras naroitan anrair fesat naan ate, in nreek haefan in aten he nnaon naskau tuaf-tuaf reꞌ napenin haan askaut am nak. ‘Au uskau tua, natuin acara fesat he nmurai jen.’ Mes tuaf ein naan ka nromin fa he nokan.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 Rarit aten naan antebi nfanin ma natonan neun sin usif. Anneen on naan ate, usif naan nreek haefan in aten bian am nak, ‘Hi mnao miskau tuaf ein naan he neman, fin fest ee naroitan anrair je. Au ꞌroro ꞌrair bijae, ma uhaan namin-miin. Miskau sin he neman ma nbukaen fesat, fin au ubarab urair je.’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 Aten naan annaon naskaun on naan. Mes tuaf-tuaf reꞌ napenin haan askaut ka nfairorin fa. Bian annaon on poꞌon, bian annaon on baer mepu,
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 ma bian anheek usif naan in aten, ma nhaꞌmuiꞌ naꞌmaet sin.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Anneen on naan ate, usif naan natooꞌ batuur-batuur. Rarit in naprenat in soraurs ein he nnaon nroor tuaf-tuaf reꞌ nroor in aten. Rarit soraurs ein naan nout kota naan tar namneer antea afu.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Rarit usif naan anhaman in aten bian ma naꞌuab am nak, ‘Tabarab atrair fesat kabin, mes tuaf-tuaf reꞌ au uskau sin naan, ka neu fa he nokan anbin au fesat.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Oras ia, hi mnao meu raan oopt ein, he miskau sekau goah reꞌ hi miteef sin anbin naan.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Rarit aten naan annaon neun raan oopt ein. Sin neik tuaf amfaun reꞌ sin nateef sin anbin naan, he nnaon neun fesat kabin. Anmuiꞌ atoin reko ma anmuiꞌ atoin maufinu reꞌ neman namfa-faun anbin fesat naan.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 Rarit usif naan antaam neu baer fesat he nkisu nfuun am nateef in taumn ein ok-okeꞌ. Onaim in niit tamu tuaf es, reꞌ ka npaek fa baur fesat.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Rarit usif naan nataan am nak, ‘Hae, baꞌe! Nansaaꞌ am es ho mtaam meu ia ka mpaek fa baur fesat?’ Mes tuaf naan ntakaꞌnanaꞌ on ahaa reꞌ naan.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Onaim usif naan naprenat in aten am nak, ‘Amfuut atoniꞌ reꞌ ia in haen-niman, he mait impoir ee meu moneꞌ. Maut he in nkae ma napein haꞌmuꞌit anbi baer meisꞌokan naan.’
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 On naan amsaꞌ, Uisneno nfee haan askaut ma naskau tuaf amfaun, mes In npiir ma nbetis naan ahaa bian reꞌ ka namfaun fa he njair Iin na.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Anneen anrair Naiꞌ Yesus In uaban naan, atoin Farisis sin anꞌakoran he nakuu ma nakreo Naiꞌ Yesus.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Rarit sin nreek haefan sin aten ma tuaf naꞌko Herodes in partei purtik, he nataan Naiꞌ Yesus. Sin nanaib ma naꞌraatn Ee mnak, “Aam Tungguru! Hai mihiin mak Ho nekam naan amneꞌo. Ho ka mputa-kriu muhiin fa ma ka mpiir fa humaf. Ho munoniꞌ Uisneno In Kabin ma Prenat nok rek-reko.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Oras ia, hai mitaan maan Ko rais jes. Tatuin hit atoran pirsait Yahudi, hit ro he tbeos beo neu uis koꞌu keser Roma, aiꞌ kaah?”
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Mes Naiꞌ Yesus nahiin nak sin he nakreo Goe, he In naꞌuab namouf anaꞌ prenat Roma. Onaim In nataah am nak, “Atoin puta-kriut ki! Nansaaꞌ am es hi he mikreo Kau nok rasi naan?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Mikriraꞌ miit Kau roi mutiꞌ fua es, reꞌ tuaf anpaek je he nbaen beo!” Onaim sin nakriraꞌ roi mutiꞌ fua es neu Ne.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Rarit In nataan sin im nak, “Sekau in human ma in kanan es reꞌ marunaꞌ ia?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Sin natahan am nak, “Reꞌ naan keser, prenat Roma in uis koꞌu.”
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Anneen In nataah on naan ate, sin ok-okeꞌ nmasahun, In naꞌuab naan batuur. Es naan ate, sin ka bisa nakreo naan Ee fa. Onaim sin nnao nasaitan Naiꞌ Yesus.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Anbi naan, anmuꞌi msaꞌ tuaf naꞌkon partei Saduki. Sin reꞌ ia nanoin ein am nak, atoin amaets ein ka bisa nmonin nfanin fa. Neno naan, sin namin ranan he nakreo Naiꞌ Yesus. Es naan ate, sin neman ma nataan Naiꞌ Yesus am nak,
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Aam Tungguru! Kaꞌo Musa antui nain kit atoran harat ia mnak: karu anmuiꞌ atoniꞌ nmate nporin in fee, mes ka nahoniꞌ fa riꞌanaꞌ, henaꞌ te atoniꞌ naan in oirf ee ro he nsao bifee banuꞌ naan, he nahoniꞌ nfee sufaꞌ neu in tataf amates naan.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Batuur, unuꞌ te kaꞌo Musa nanoniꞌ on naan, mes oras ia hai he mitaan on nai: anmuiꞌ naan atoniꞌ tuaf hiut sin nmaꞌori-taatn ein. Aan moen unu nsao, mes anmaet ma ka nahoniꞌ fa. Onaim in orif reꞌ natuin ee ji nsao bifee banuꞌ naan.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Ka ꞌroo fa te, in nmaet ma ka nahoniꞌ fa. On naan amsaꞌ oirf es anteniꞌ; in nsao bifee banuꞌ naan, mes anmate ma ka nahoniꞌ fa msaꞌ. Matsaos naan nanaob on piut tar nasopu ntea aheit suus goe, mes in anmate msaꞌ.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Rarit bifee banuꞌ naan anmaet.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Onaim oras ia, hai he mitaan on nai: bifee naan ansao niit atoniꞌ hiut. Oras pah-pinan ia namsopu te, Uisneno namonib nafaniꞌ amaets ein, bifee naan in moen je, es reꞌ mee?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Rarit Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Karu hi mitaan on naan, hi msaan koꞌu! Fin hi ka mihiin fa Uisneno In Suur Akninuꞌ In afan. Ma hi ka mihiin fa In kuasan reꞌ maꞌtaniꞌ msaꞌ!
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Batuurn ii, on nai. Oras Uisneno namonib nafaniꞌ amaets ein, sin ka nmatsao nteinꞌ ein fa on reꞌ In ameupt ein sonaf neno tunan amsaꞌ.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Au he uꞌuab amsaꞌ anmatoom nok amates anmoni nfain, aiꞌ kaah? Anbi kaꞌo Musa in surat anmuiꞌ retaꞌ hau aan es, reꞌ anpiin mes ka nputuf. Naꞌko retaꞌ naan hit tahiin tak, amates bisa nmoni nfain. Fin naan Uisneno natoon neu kaꞌo Musa mnak,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Au reꞌ ia, sin ho kaꞌo sin Uisneno.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Anneen Naiꞌ Yesus nanoniꞌ on naan ate, tuaf ein naꞌkon partei Saduki sin ka bisa fa he nbaras saaꞌ-saaꞌ ntein. Mes too mfaun ein anmasahun ma naꞌuab ein am nak, “Amoo! Atoniꞌ ia, In noin ii maꞌtain reꞌuf!”
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Oras atoin Farisis sin annenan am nak, Naiꞌ Yesus niis anrair atoin Sadukis sin on naan ate, sin nabuan ok-okeꞌ he nataan Naiꞌ Yesus.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Sin tuaf ahinit es nbi rais pirsait, he nakreo nsobaꞌ Naiꞌ Yesus am nak,
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Aam Tungguru! Au he utaan on nai: hit haart ii in atoran ma rais pirsait ii in apreent ein, amfau reꞌuf. Naꞌko preent ein ok-okeꞌ reꞌ neman naꞌkon kaꞌo Musa naan, mee es reꞌ pentiing anneisi?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Onaim In nataah am nak, “Prenat reꞌ pentiing anneis anbi Uisneno In Suur Akninuꞌ naan nak, on nai:
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Prenat naan, es reꞌ pentiing anneis ma maꞌtaniꞌ nneis!
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Ma nmuiꞌ prenat es anteniꞌ, mnak on nai:
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Prenat noon nuaꞌ ein reꞌ ia, esan reꞌ naꞌuu ma naꞌbaꞌan naꞌkon kaꞌo Musa in atoran, ma Uisneno In mafefa kniunꞌ ein sin noinꞌ ein ok-okeꞌ. Tuaf ka bisa natuin fa prenat bian, karu sin ka natuin nahunun fa prenat noon nuaꞌ ein reꞌ ia.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Oras atoin Farisis sin nabuan feꞌe nbin naan ate, Naiꞌ Yesus nataan sin im nak,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Naꞌko un-unuꞌ Uisneno anbaꞌan he nruur ma nreek Kristus he nsoi nafetin Iin na. Natuin hi peint ein ate, Kristus naan, sekau in sufan?”
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Naiꞌ Yesus naꞌuab antein am nak, “Karu on naan ate, nansaaꞌ am es Uisneno In Asmaan Akninuꞌ natoon neu usif naiꞌ Daut he nteek Kristus nak ‘Usi’? Fin usif naiꞌ Daut antui mnak,
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Uisneno nꞌeut ma natoon neu au usiꞌ mnak,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Naꞌko surat naan, hit tahiin tak usif naiꞌ Daut amsaꞌ in neikn on anteek Kristus naan, ‘Usiꞌ’. Onaim karu anmuiꞌ tuaf nak Kristus naan, suma usif naiꞌ Daut in sufan, naan ka nanokab fa feꞌ! Natuin In njair usif naiꞌ Daut in Uisf amsaꞌ!”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Anneen Naiꞌ Yesus naꞌuab on naan ate, atoin Farisis sin anfeef aꞌtemen, ka tiit fa tuaf es reꞌ bisa nataah Naiꞌ Yesus amsaꞌ. Es naan ate, anmurai naꞌko neno naan, sin namtaun he natanan, ma sin ka nabranin fa ha nakreo ntein Ee.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.