Mateus 20

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Rarit Naiꞌ Yesus nanoniꞌ sin im nak, “Uisneno In aprenat naan, on reꞌ uab manporin reꞌ ia: anmuiꞌ pooꞌ tuaf es, reꞌ npoi nnao kik-kiku oras anreuk nee, nnao naim tuaf he nmepu nbin in pooꞌ anggur.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 In napein ameput, onaim sin nnekaꞌ buan he nmeup neon goes, nok in nbaen sebaꞌ, roi mutiꞌ fua es, on reꞌ osaf biasa. Anromin nrarin on naan ate, in nreun sin nnaon nmepun.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Oras anreuk seo te, in npoi nnao ntein neu ꞌmasaꞌ. Anbi naan in nkius niit tuaf fauk reꞌ antokon ntakaꞌnaan ein aah.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Onaim in naꞌuab nok sin im nak, ‘Baꞌe sin! Hi mroim he mmepu mbi au pooꞌn ee, oo? Au of aꞌbaen ki nok reko.’ Annenan on naan ate, sin anromin, rarit sin nnaon nmepun.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Oras anreuk boꞌes am nua on naan ate, pooꞌ tuaf naan anpoi nnao naim ameput antein. On naan amsaꞌ oras nreuk teun maans ee nteib.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Maans ee nmaeb on naan ate, of oniꞌ nreuk niim pooꞌ tuaf naan npoi ntein. In nkius neu-mneem, anmuiꞌ tuaf reꞌ anhaek ruum aah. Rarit in nataan sin im nak, ‘Nansaaꞌ am es hi mhaek ruum aah naꞌko kiku ntea maans ee nmaeb jen, ma ka mmeup fa saaꞌ-saaꞌ?’
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Tuaf ein naan nataah am nak, ‘Aam! Ka nmuiꞌ fa tuaf reꞌ anfee kai mepu, tua.’
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 Antea oras reꞌ sin nasnasan naꞌkon sin meup goe te, pooꞌ tuaf ee nhaman in mandoor ee am nak, ‘Amhaman ameupt ein naan, he mbaen sin kai ngguin meseꞌ-meseꞌ. Ammurai muꞌko tuaf reꞌ antaam muniꞌ tar antea tuaf reꞌ ntaam nahuun naan.’
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Rarit mandoor ee nhaman ameupt ein reꞌ nmurai nmepun naꞌkon oras nreuk niim maans ee nmaeb. In nfeen sin es-es ate antoup roi mutiꞌ fua es.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Rarit mandoor naan anhaman ameput bian, ntea tuaf reꞌ nmurai nmepun naꞌko oras nreuk nee kik-kiku. Reꞌ nmepun naꞌko kiku natenab am nak, sin of napenin nneis naꞌko tuaf reꞌ nmurai nmepun oras nreuk niim maans ee nmaeb. Te kaah, sin ntoup roi mutiꞌ fuaꞌ meesꞌ aah amsaꞌ.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Antoupun on naan ate, sin nmaheek pooꞌ tuaf ee mnak,
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 ‘Hae! Aam! Ka bisa fa on nai. Sin neem namunin, suma anmeup naan jam meesꞌ aah. Mes hai reꞌ mtaam miꞌko kik-kiku, ammeup maꞌtaniꞌ ma mhae maet tar antea puus ein nsai! On nai te, nansaaꞌ am es ho mbaen kai natai?’
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Onaim pooꞌ tuaf ee nataah am nak, ‘Baꞌe, au ka upoi ko fa. Fin ho es amroim kuum he mmeup neon goes, ma in sapaan ee roi mutiꞌ fua es. Batuur, aiꞌ on mee? Onaim au ꞌbaen utuin hit atfekaꞌ naan, aiꞌ?
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Reko nneis, ho mtoup ho roi sebaꞌ he mfain nai. Karu au ꞌroim he ꞌfee ꞌeu tuaf reꞌ ntaam anmeup muniꞌ naꞌko ko, natai nok saaꞌ reꞌ au ꞌfee je ꞌeu ko, naan au urusan.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Au ꞌroim he ꞌpaek au roit utuin au romik. On mee mꞌes ho mutooꞌ natuin au neek ii reko?’
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 On naan amsaꞌ, oras Uisneno njair Usif neu mansian ein, In nbaras neu In tuaf ein natuin In romin. Onaim tuaf reꞌ neem namuni te, in of antoup in sapaan ee on reꞌ tuaf reꞌ neem nahuun. Ma tuaf reꞌ neem nahuun, of in ntoup in sapaan ee on reꞌ tuaf reꞌ neem namuin.”
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Rarit Naiꞌ Yesus sin nmurai nnaon neun Yerusalem. Anbin raan atnanaꞌ, In nhaman In atoup noinꞌ ein he sin nmes-mesen nok Ne. Rarit In natoon antein am nak,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 “Hi mneen! Oras ia hit he tnao teu Yerusalem. Mes oras hit tbi nee, sin of naꞌsosaꞌ Kau, Mansian Batuur-Batuur, neu aꞌnaak pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, ma tunggur agaam ein. Rarit sin nhukun naꞌmaet Kau.
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Sin nanaꞌat Kau neu tuaf ein reꞌ ka nahiin fa Uisneno. Rarit sin naꞌuab namae Kau. Ma sin nbeos nakratiꞌ niis Au aok. Rarit naꞌ sin naꞌmaet Kau ꞌbi hau nehe. Batuur Au ꞌmaet. Mes nmeu te, Au ꞌmoni ꞌfain.”
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Rarit naiꞌ Sebedius in fee je nok in anah naiꞌ Yakobus ma naiꞌ Yohanis neman neun Naiꞌ Yesus. In nriꞌtuu ma nfee hormaat he nbaiseun neik uab furiꞌ neu Naiꞌ Yesus.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Onaim Naiꞌ Yesus nataan ee mnak, “Ain! Ho mperluu saaꞌ?”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Anneen in ntoit on naan ate, Naiꞌ Yesus naꞌuab neu naiꞌ Yakobus ma naiꞌ Yohanis am nak, “Hi ka mihiin fa saaꞌ reꞌ hi mtoti. Fin Au of upein haꞌmuꞌit ma maꞌneꞌat amfaun. Onaim on mee? Hi of mitenab mak hi bisa misaah haꞌmuꞌit ma maꞌneꞌat naan mok Kau, oo?”
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Rarit In nataah antein sin im nak, “Batuur, hi of misaah haꞌmuꞌit ma maꞌneꞌat on reꞌ Au msaꞌ. Mes sekau reꞌ es atokos anbi Au ꞌnimak aꞌneꞌu aiꞌ aꞌrii, Au ka es reꞌ ufeek ee fa. Naan Uisneno In hak he nafeek. In nafeek anrair sekau-sekau reꞌ antoko nbi bare naan.”
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Oras atoup noniꞌ tuaf boꞌes anneen sin nua sin antotin on naan ate, sin nsaken.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Mes Naiꞌ Yesus anhaman naan sin ok-okeꞌ, onaim In naꞌuab neu sin im nak, “On nai! Hi mihini mrair, aiꞌ? Aꞌnaet ein reꞌ annaꞌan aprenat biasa sin nhaꞌmuiꞌ sin too ngguin, tar antea sin ka bisa nmoꞌen fa saaꞌ-saaꞌ. Ma aꞌnaakt ein naꞌkon pah reꞌ ka nahiin fa Uisneno, sin nasanut prenat humaꞌ-humaꞌ, tar antea too gui kaꞌ bisa nait fa ꞌnakan.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Mes hi kais ammoeꞌ on naan! Sekau naꞌko ki reꞌ he njair aꞌnaet, in ro he njair on reꞌ ate atuthaes neu tuaf bian.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Ma sekau reꞌ he njair aꞌnakat, in ro he nmoeꞌ on reꞌ ate.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Amneen! Au on naan amsaꞌ. Au, Mansian Batuur-Batuur ia, ꞌuum he ꞌtuthae tuaf. Au ka ꞌuum fa he atoniꞌ ntuthae Kau. Fin Au ꞌuum he ꞌfee Au ꞌmoin ki ꞌteme-ꞌteme he ꞌsoi ꞌain too mfaun ein naꞌkon sin sanat ma penu sin.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Rarit Naiꞌ Yesus sin nnaon nkonon. Oras sin npoin naꞌkon kota Yeriko, nmuiꞌ too mfaun reꞌ natuin sin.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Anbi naan, anmuiꞌ aforot tuaf nua reꞌ ntokon nbin raan ee ninin. Oras sin nnenan nak, reꞌ annao npeoꞌ naan es reꞌ Naiꞌ Yesus naꞌko Nasaret, sin ankoaꞌ ein naher-heran am nak, “Usiꞌ! Sufaꞌ-kaꞌuf naiꞌ Daut! Hai mpao Ko ꞌroo-ꞌroo goen! Amkasian maan kai, tua!”
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Anneen sin nkoaꞌan on naan ate, bian nakain sin im nak, “Hoe! Hi nua ki kais amtaisiub!”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Oras In nneen on naan ate, In nhaek. Onaim In nataan sin im nak, “Hi mroim he Au ꞌmoeꞌ saaꞌ ꞌeu ki?”
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Sin natahan am nak, “Usiꞌ! Amturun kai, he hai bisa mkius miit, tua!”
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Anneen sin naꞌuab ein on naan ate, In nkasian sin. Rarit In nreoꞌ sin maatk ein, onaim sin niit nanin oras naan. Rarit sin natuin Ee.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.