Marcos 9

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hi kaisaꞌ mnikan Au uabk ein reꞌ ia. Naꞌko hi arki ok-okeꞌ reꞌ ia, of anmuiꞌ tuaf reꞌ anmonin feꞌ, tar sin niit Uisneno ntook ma naprenat neik kuasat maꞌtaniꞌ.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Neno nee nkono te, Naiꞌ Yesus antoit naiꞌ Petrus, naiꞌ Yakobus, ma naiꞌ Yohanis, he nnaon nsaen buꞌ-buaꞌ on ꞌtoꞌe mnanuꞌ es, reꞌ ka nmuiꞌ fa tuaf. Oras sin antean in tunan, sin nkius niit Naiꞌ Yesus naꞌbaniꞌ.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Ma In tai-pake naan anjair mutiꞌ ma nariim. Ka nmuiꞌ fa bareꞌ anbi pah-pinan reꞌ ia, muitn ii namnees nok In tai-pake naan.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Nok askeken, sin niit Naiꞌ Yesus naꞌuab nok kaꞌo Elia ma kaꞌo Musa.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 — ausente —
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 — ausente —
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Rarit anmuiꞌ nope reꞌ ansaun neem ma nꞌaum naan sin. Onaim sin anneen hanaf es anpoi neem naꞌko nope naan am nak, “Amneen nai, joo! Naiꞌ Yesus reꞌ ia, Au Aan nekaꞌ. Hi mneen ma mituin Ee rek-reko!”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Oras naiꞌ Petrus sin nneen niit hanaf naan, sin ankisun nfuun am nateef, mes nok askeken sin ka niit anteniꞌ fa tua nuaꞌ ein naan. Suma Naiꞌ Yesus anmees.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Rarit Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein ansanun nfanin naꞌkon ꞌtoꞌef naan. Ma Naiꞌ Yesus antaar sin am nak, “Saaꞌ reꞌ hi miit amrair je feꞌe na, hi kaisaꞌ mitoon meu sekau-sekau. Au reꞌ ia, Mansian Batuur-Batuur, Au ro he ꞌmaet feꞌ. Karu Au ꞌmoni ꞌfain, naꞌ hi mitoon rasi naan meu too mfaun ein.”
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Sin nnaaꞌ naheran Naiꞌ Yesus In rais manbaꞌan naan, ma sin ka natoon ee fa neu tuaf es amsaꞌ. Mes sin teun sin anmaktaan ein es nok es am nak, “In sairt ii, on mee, es naꞌ In nak, In he nmoni nfain naꞌko In aꞌmaten reꞌ naan? On mee?”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Ma sin nataan Ee mnak, “Tunggur agaam ein nak, kaꞌo Elia ro he neem nahuun feꞌ, rarit naꞌ Kristus neem. Mes anbi Ho teenb ii te, on mee?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Namneo on naan. Kaꞌo Elia ro he neem nahuun feꞌ, he nfei ranan neu Kristus, Tuaf reꞌ Uisneno anruur nain Je naꞌko un-unuꞌ. Mes on mee? Hi ka mihiin fa saaꞌ reꞌ sin ntui nain je et Uisneno In Suur Akninuꞌ anmatoom nok Mansian Batuur-Batuur? Fin sin ntui nrair Je mnak, karu In neem antea te, atoniꞌ of anhaꞌmuiꞌ Je ma sin of anroor niis Ne.
12 Ele respondeu:
13 Ma hi ro he mtakan hi ruikm ein rek-reko, joo! Kaꞌo Elia neem anrair jen. Ma atoniꞌ nhaꞌmuiꞌ je, natuin sin roimk ein. Rasi naan namnees nok saaꞌ reꞌ unuꞌ te, sin naꞌi antui nain je.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Oras Naiꞌ Yesus nok In atoup noniꞌ tua teun ein natefan nfanin nok atoup noniꞌ bian, sin niit too mfaun ein nabuan. Too mfaun ein naan neman he niit atoup noniꞌ bian sin anmatoen nok tunggur agaam ein.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Oras too mfaun ein niit Naiꞌ Yesus on nai te, sin naskeken, fin sin teenb ein nak of oniꞌ In nabaar feꞌ et aꞌtoeꞌf ee in tunan. Ma sin naen anseun Goe.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Rarit Naiꞌ Yesus nataan sin am nak, “Hi mmatoen rais saaꞌ mok sin?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Anmuiꞌ atoin es neem naꞌuab am nak, “Aam, karu reko te, amneen maan kau, tua! Au ꞌeik au aan mone he Ho murekoꞌ maan ee. In nmuu ma ka bisa naꞌuabaꞌ fa, fin niut reuꞌf es ansaen ee.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Karu niut reꞌuf naan ansaen ee, in nbeosn ee neu afu. Rarit riꞌanaꞌ naan in haepn ee naꞌfuriꞌ, ma in neuk in niisn ein. Rarit in aon aan anruur goah on reꞌ hau noon es. Au ꞌtoit ꞌiit Ho atoup noinꞌ ein, he sin nriuꞌ niut reꞌuf naan. Mes sin ka nabeiꞌ je fa, tua.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus naskaraꞌ sin am nak, “Hoe! Ro hi bainesiꞌ ki! Au unoniꞌ ki fani-fani, mes hi ka mheek-heek maan fa. Ma hi ka mpirsai Kau fa batuur-batuur! Au he ꞌsabaar ꞌeu ki ꞌtea rekaꞌ! Meik Kau riꞌanaꞌ naan neem neu ia!”
19 Jesus disse:
20 Rarit sin natnaat neik riꞌanaꞌ naan neem neu Naiꞌ Yesus. Oras niut reꞌuf naan nkius niit Naiꞌ Yesus on naan ate, in nbonan riꞌanaꞌ naan ma nriut ee nbi afu, ma in haep bua-neorn ee nsae.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Rarit Naiꞌ Yesus nataan riꞌanaꞌ naan in aamf ee mnak, “Ho aanh ii in meens ii naꞌko rek-reek ii?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Niut reꞌuf naan he naꞌmaet au aanh ii ꞌroo-ꞌroo goen. In nbeson au aanh ii fani-fani nbi ai, ma nareem ee nbi oe. Onaim amturun maan kai, tua! Karu reko te, amneek kai, he murekoꞌ maan au anah reꞌ ia.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Nansaaꞌ am es ho mak ‘karu reko te’? Namneo Au bisa ꞌmoeꞌ areꞌ saaꞌ-saaꞌ, asar atoniꞌ ro he npirsai feꞌ!”
23 Jesus respondeu:
24 Rarit atoni mnasi naan nataah ma nkae nok am nak, “Aam! Namneo, au ꞌpirsai ꞌrair. Mes amturun kau he au ꞌneek aꞌtebes reꞌ ia, maꞌtaniꞌ ntein!”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Oras naan, Naiꞌ Yesus nkius too mfaun ein nmurain neem nauban sin. Onaim In naprenat niut reꞌuf naan am nak, “Hoi! Niut aburarut! Ho mpoi nai muꞌko riꞌanaꞌ reꞌ ia, he in bisa nneen, ma in bisa naꞌuabaꞌ. Ho kais amtaam amfain uum!”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Anneen Naiꞌ Yesus naꞌuab on naan ate, niut reꞌuf naan anhunun naher-heer. In nmoeꞌ riꞌanaꞌ naan antaikoib ma npaiteetk on, rarit naꞌ anpoi nasaitn ee. Ma riꞌanaꞌ naan antuamauf on reꞌ anmate nrair. Tar too mfaun ein reꞌ anbin naan naꞌuab ein am nak, “Ooo! In nmate nrair!”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Mes Naiꞌ Yesus annaaꞌ riꞌanaꞌ naan in aꞌniman, ma nfiit nafeen ee. Onaim riꞌanaꞌ naan anfeen nain oras naan.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Rarit Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein nnao nasaitan bare naan, ma ntaman neun uim jes. Anbi naan sin nataan Naiꞌ Yesus am nak, “Aam! Nansaaꞌ am es feꞌe na hai ka bisa mriuꞌ maan fa niut reꞌuf naan?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Ma Naiꞌ Yesus naꞌuab neu sin am nak, “Amneen mirek-rekoꞌ! Niut reuꞌf ein ro amaufiunt ein. Es naan ate, karu hi ka mꞌonen he mtoit fa Uisneno, hi ka mibeiꞌ fa he mriuꞌ niut reꞌuf on reꞌ naan.”
29 Jesus respondeu:
30 Rarit Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein nnaon nasaitan bare naan, ma antaman neu propinsi Galilea. Oras naan, Naiꞌ Yesus ka nroim fa he atoniꞌ nahiin nak In et bare naan.
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 Mes In arahaa he nanoniꞌ In atoup noinꞌ ein. In naꞌuab neu sin am nak, “Ka ꞌroo fa heen, sin of naꞌsosaꞌ Kau neu atoin sonaꞌ. Rarit sin nroor niis Kau, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia. Namneo Au ro he ꞌmaet, mes anbi nmeu te, Au ro ꞌmoni ꞌfain.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Naiꞌ Yesus naꞌuab on naan, ma In atoup noinꞌ ein naskeken ntakaꞌnaan ein aah. Sin ka nabranin fa he nataan anteniꞌ Naiꞌ Yesus In teenb ii on mee.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Rarit Naiꞌ Yesus sin annaon ntean Kapernaum. Oras sin antaman anbin umi, In nataan neu In atoup noinꞌ ein am nak, “Feꞌe na hi mmatoenaꞌ rais saaꞌ anbi ranan?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Mes ka tiit fa tuaf es he nataah, fin anbi raan atnanaꞌ, sin nmatoen am nak, sekau es reꞌ koꞌu nneis naꞌko sin.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Rarit Naiꞌ Yesus antook ma nanoniꞌ sin am nak, “Sekau es reꞌ anroim he njair atoin koꞌu, in aꞌmoin ee ro he batuur-batuur on reꞌ atoin neek aꞌbaut, he ntuthae areꞌ too mfaun ein.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Rarit Naiꞌ Yesus naskau naan riꞌaan es anbi naan, ma nfain neu sin atnaank ein. Onaim In naꞌuab am nak,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Sekau reꞌ natuinaꞌ Kau ma ntuthae tau aꞌbaut ein on reꞌ riꞌaan aꞌbaut reꞌ ia, tuaf reꞌ naan on reꞌ antuthae Kau msaꞌ. Ma in ntuthae Au Amaꞌ reꞌ anreek haefan Kau he ꞌtaam ꞌuum aꞌbi pah-pinan ia msaꞌ.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Rarit Naiꞌ Yesus In atoup noniꞌ naiꞌ Yohanis, natraak am nak, “Aam! Anbi oors es, hai miit atoin es anpaek Ho kanam ma nriuꞌ niut reuꞌf ein. Mes hai mtaar ee, natuin hit ka hit ja fa.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Mes Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Hoe! Hi kaisaꞌ mikain ee. Fin sekau es anpaek Au kanak he nmoeꞌ rais sanmakat, in of ka neu naꞌuab naꞌreꞌuf fa Au kanak.
39 Jesus respondeu:
40 Karu in ka nraban kit fa, on naan ate in reꞌ naan hit ja amsaꞌ.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Es naan ate, mimnau mirek-rekoꞌ! Karu anmuiꞌ tuaf reꞌ nahiin nak hi mituinaꞌ Kristus, rarit in nturun ki, Uisneno ka neu nnikan fa in haet naan. Maski in suma naꞌinuꞌ ki neik oe ruman kraas es amsaꞌ, Uisneno ka neu nniikn ee fa.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab nteniꞌ neu sin am nak, “Karu atoin es anmoꞌe nsaan neu riꞌaan es, tar in ka npirsai nteniꞌ Kau fa, ampaant om, oo! Reko nneis, nait faut kouꞌ goes, ma nfuut nakfiirt ee neu in neon, ma nporin nataam ee neu tais je tnanan.
42 Jesus continuou:
43 Karu ho musanab meik ho ꞌnimam, mketu mporin ho ꞌnimam naan! Fin reko neis ho mtaam meu sonaf neno tunan meik ho ꞌnimam meseꞌ, naꞌko sin anporin nataam ko neu ai maputuꞌ ma ai mararaꞌ abar-barat meik ho ꞌnimam nua.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 [Ai mararaꞌ naan, namneo-namneo baer nanaꞌrenat. In ai ji ka nmaet niit fa. Ma areꞌ kaunaꞌ soeꞌ ji nsoe nareuꞌ ka nasnaas fa.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Karu ho musanab meik ho haem, mketu mporin ho haem aan. Fin reko neis ho mtaam meu sonaf neno tunan meik ho haem meseꞌ, naꞌko sin anporin nataam ko neu ai maputuꞌ ma ai mararaꞌ abar-barat meik ho haem nua.
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 [Ai mararaꞌ naan, namneo-namneo baer nanaꞌrenat. In ai ji ka nmaet niit fa. Ma areꞌ kaunaꞌ soeꞌ ji nsoe nareuꞌ ka nasnaas fa.]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Ma karu ho musanab meik ho matam, mroꞌi mporin ho matam naan. Fin reko neis ho mtaam meu sonaf neno tunan meik ho matam fuaꞌ meseꞌ, naꞌko sin anporin nataam ko neu ai maputuꞌ ma ai mararaꞌ abar-barat meik ho matam fuaꞌ nua.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 ‘Ai mararaꞌ naan, namneo-namneo baer nanaꞌrenat.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Au ꞌfee noniꞌ reꞌ ia, ro maꞌfenaꞌ. Es naan ate, sekau es reꞌ he natuinaꞌ Kau te, ro in he ntahan he nok Kau piut, on reꞌ siis seꞌik ro he npaek masik, henaꞌ sisi naan antahan aꞌroo.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Masik naan, ro reko. Hit tpaek je he taminab amnahat. Mes karu masik naan ka miin masik fa heen ate, he tpaek je neu saaꞌ antein? Ro hit tait itpoirn aah ee. Hi ro he mjair on reꞌ masik amsaꞌ, he mmoni mbi manekat mok areꞌ too mfaun ein.
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.