Marcos 9
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NAA
1 Hi kaisaꞌ mnikan Au uabk ein reꞌ ia. Naꞌko hi arki ok-okeꞌ reꞌ ia, of anmuiꞌ tuaf reꞌ anmonin feꞌ, tar sin niit Uisneno ntook ma naprenat neik kuasat maꞌtaniꞌ.”
1 Dizia-lhes ainda:
2 Neno nee nkono te, Naiꞌ Yesus antoit naiꞌ Petrus, naiꞌ Yakobus, ma naiꞌ Yohanis, he nnaon nsaen buꞌ-buaꞌ on ꞌtoꞌe mnanuꞌ es, reꞌ ka nmuiꞌ fa tuaf. Oras sin antean in tunan, sin nkius niit Naiꞌ Yesus naꞌbaniꞌ.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Ma In tai-pake naan anjair mutiꞌ ma nariim. Ka nmuiꞌ fa bareꞌ anbi pah-pinan reꞌ ia, muitn ii namnees nok In tai-pake naan.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Nok askeken, sin niit Naiꞌ Yesus naꞌuab nok kaꞌo Elia ma kaꞌo Musa.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 — ausente —
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 — ausente —
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Rarit anmuiꞌ nope reꞌ ansaun neem ma nꞌaum naan sin. Onaim sin anneen hanaf es anpoi neem naꞌko nope naan am nak, “Amneen nai, joo! Naiꞌ Yesus reꞌ ia, Au Aan nekaꞌ. Hi mneen ma mituin Ee rek-reko!”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Oras naiꞌ Petrus sin nneen niit hanaf naan, sin ankisun nfuun am nateef, mes nok askeken sin ka niit anteniꞌ fa tua nuaꞌ ein naan. Suma Naiꞌ Yesus anmees.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Rarit Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein ansanun nfanin naꞌkon ꞌtoꞌef naan. Ma Naiꞌ Yesus antaar sin am nak, “Saaꞌ reꞌ hi miit amrair je feꞌe na, hi kaisaꞌ mitoon meu sekau-sekau. Au reꞌ ia, Mansian Batuur-Batuur, Au ro he ꞌmaet feꞌ. Karu Au ꞌmoni ꞌfain, naꞌ hi mitoon rasi naan meu too mfaun ein.”
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Sin nnaaꞌ naheran Naiꞌ Yesus In rais manbaꞌan naan, ma sin ka natoon ee fa neu tuaf es amsaꞌ. Mes sin teun sin anmaktaan ein es nok es am nak, “In sairt ii, on mee, es naꞌ In nak, In he nmoni nfain naꞌko In aꞌmaten reꞌ naan? On mee?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Ma sin nataan Ee mnak, “Tunggur agaam ein nak, kaꞌo Elia ro he neem nahuun feꞌ, rarit naꞌ Kristus neem. Mes anbi Ho teenb ii te, on mee?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Namneo on naan. Kaꞌo Elia ro he neem nahuun feꞌ, he nfei ranan neu Kristus, Tuaf reꞌ Uisneno anruur nain Je naꞌko un-unuꞌ. Mes on mee? Hi ka mihiin fa saaꞌ reꞌ sin ntui nain je et Uisneno In Suur Akninuꞌ anmatoom nok Mansian Batuur-Batuur? Fin sin ntui nrair Je mnak, karu In neem antea te, atoniꞌ of anhaꞌmuiꞌ Je ma sin of anroor niis Ne.
12 Jesus respondeu:
13 Ma hi ro he mtakan hi ruikm ein rek-reko, joo! Kaꞌo Elia neem anrair jen. Ma atoniꞌ nhaꞌmuiꞌ je, natuin sin roimk ein. Rasi naan namnees nok saaꞌ reꞌ unuꞌ te, sin naꞌi antui nain je.”
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Oras Naiꞌ Yesus nok In atoup noniꞌ tua teun ein natefan nfanin nok atoup noniꞌ bian, sin niit too mfaun ein nabuan. Too mfaun ein naan neman he niit atoup noniꞌ bian sin anmatoen nok tunggur agaam ein.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Oras too mfaun ein niit Naiꞌ Yesus on nai te, sin naskeken, fin sin teenb ein nak of oniꞌ In nabaar feꞌ et aꞌtoeꞌf ee in tunan. Ma sin naen anseun Goe.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Rarit Naiꞌ Yesus nataan sin am nak, “Hi mmatoen rais saaꞌ mok sin?”
16 Então Jesus perguntou:
17 Anmuiꞌ atoin es neem naꞌuab am nak, “Aam, karu reko te, amneen maan kau, tua! Au ꞌeik au aan mone he Ho murekoꞌ maan ee. In nmuu ma ka bisa naꞌuabaꞌ fa, fin niut reuꞌf es ansaen ee.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Karu niut reꞌuf naan ansaen ee, in nbeosn ee neu afu. Rarit riꞌanaꞌ naan in haepn ee naꞌfuriꞌ, ma in neuk in niisn ein. Rarit in aon aan anruur goah on reꞌ hau noon es. Au ꞌtoit ꞌiit Ho atoup noinꞌ ein, he sin nriuꞌ niut reꞌuf naan. Mes sin ka nabeiꞌ je fa, tua.”
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus naskaraꞌ sin am nak, “Hoe! Ro hi bainesiꞌ ki! Au unoniꞌ ki fani-fani, mes hi ka mheek-heek maan fa. Ma hi ka mpirsai Kau fa batuur-batuur! Au he ꞌsabaar ꞌeu ki ꞌtea rekaꞌ! Meik Kau riꞌanaꞌ naan neem neu ia!”
19 Então Jesus exclamou:
20 Rarit sin natnaat neik riꞌanaꞌ naan neem neu Naiꞌ Yesus. Oras niut reꞌuf naan nkius niit Naiꞌ Yesus on naan ate, in nbonan riꞌanaꞌ naan ma nriut ee nbi afu, ma in haep bua-neorn ee nsae.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Rarit Naiꞌ Yesus nataan riꞌanaꞌ naan in aamf ee mnak, “Ho aanh ii in meens ii naꞌko rek-reek ii?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Niut reꞌuf naan he naꞌmaet au aanh ii ꞌroo-ꞌroo goen. In nbeson au aanh ii fani-fani nbi ai, ma nareem ee nbi oe. Onaim amturun maan kai, tua! Karu reko te, amneek kai, he murekoꞌ maan au anah reꞌ ia.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Nansaaꞌ am es ho mak ‘karu reko te’? Namneo Au bisa ꞌmoeꞌ areꞌ saaꞌ-saaꞌ, asar atoniꞌ ro he npirsai feꞌ!”
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Rarit atoni mnasi naan nataah ma nkae nok am nak, “Aam! Namneo, au ꞌpirsai ꞌrair. Mes amturun kau he au ꞌneek aꞌtebes reꞌ ia, maꞌtaniꞌ ntein!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Oras naan, Naiꞌ Yesus nkius too mfaun ein nmurain neem nauban sin. Onaim In naprenat niut reꞌuf naan am nak, “Hoi! Niut aburarut! Ho mpoi nai muꞌko riꞌanaꞌ reꞌ ia, he in bisa nneen, ma in bisa naꞌuabaꞌ. Ho kais amtaam amfain uum!”
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Anneen Naiꞌ Yesus naꞌuab on naan ate, niut reꞌuf naan anhunun naher-heer. In nmoeꞌ riꞌanaꞌ naan antaikoib ma npaiteetk on, rarit naꞌ anpoi nasaitn ee. Ma riꞌanaꞌ naan antuamauf on reꞌ anmate nrair. Tar too mfaun ein reꞌ anbin naan naꞌuab ein am nak, “Ooo! In nmate nrair!”
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Mes Naiꞌ Yesus annaaꞌ riꞌanaꞌ naan in aꞌniman, ma nfiit nafeen ee. Onaim riꞌanaꞌ naan anfeen nain oras naan.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Rarit Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein nnao nasaitan bare naan, ma ntaman neun uim jes. Anbi naan sin nataan Naiꞌ Yesus am nak, “Aam! Nansaaꞌ am es feꞌe na hai ka bisa mriuꞌ maan fa niut reꞌuf naan?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Ma Naiꞌ Yesus naꞌuab neu sin am nak, “Amneen mirek-rekoꞌ! Niut reuꞌf ein ro amaufiunt ein. Es naan ate, karu hi ka mꞌonen he mtoit fa Uisneno, hi ka mibeiꞌ fa he mriuꞌ niut reꞌuf on reꞌ naan.”
29 Jesus respondeu:
30 Rarit Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein nnaon nasaitan bare naan, ma antaman neu propinsi Galilea. Oras naan, Naiꞌ Yesus ka nroim fa he atoniꞌ nahiin nak In et bare naan.
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 Mes In arahaa he nanoniꞌ In atoup noinꞌ ein. In naꞌuab neu sin am nak, “Ka ꞌroo fa heen, sin of naꞌsosaꞌ Kau neu atoin sonaꞌ. Rarit sin nroor niis Kau, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia. Namneo Au ro he ꞌmaet, mes anbi nmeu te, Au ro ꞌmoni ꞌfain.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Naiꞌ Yesus naꞌuab on naan, ma In atoup noinꞌ ein naskeken ntakaꞌnaan ein aah. Sin ka nabranin fa he nataan anteniꞌ Naiꞌ Yesus In teenb ii on mee.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Rarit Naiꞌ Yesus sin annaon ntean Kapernaum. Oras sin antaman anbin umi, In nataan neu In atoup noinꞌ ein am nak, “Feꞌe na hi mmatoenaꞌ rais saaꞌ anbi ranan?”
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Mes ka tiit fa tuaf es he nataah, fin anbi raan atnanaꞌ, sin nmatoen am nak, sekau es reꞌ koꞌu nneis naꞌko sin.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Rarit Naiꞌ Yesus antook ma nanoniꞌ sin am nak, “Sekau es reꞌ anroim he njair atoin koꞌu, in aꞌmoin ee ro he batuur-batuur on reꞌ atoin neek aꞌbaut, he ntuthae areꞌ too mfaun ein.”
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Rarit Naiꞌ Yesus naskau naan riꞌaan es anbi naan, ma nfain neu sin atnaank ein. Onaim In naꞌuab am nak,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Sekau reꞌ natuinaꞌ Kau ma ntuthae tau aꞌbaut ein on reꞌ riꞌaan aꞌbaut reꞌ ia, tuaf reꞌ naan on reꞌ antuthae Kau msaꞌ. Ma in ntuthae Au Amaꞌ reꞌ anreek haefan Kau he ꞌtaam ꞌuum aꞌbi pah-pinan ia msaꞌ.”
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Rarit Naiꞌ Yesus In atoup noniꞌ naiꞌ Yohanis, natraak am nak, “Aam! Anbi oors es, hai miit atoin es anpaek Ho kanam ma nriuꞌ niut reuꞌf ein. Mes hai mtaar ee, natuin hit ka hit ja fa.”
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Mes Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Hoe! Hi kaisaꞌ mikain ee. Fin sekau es anpaek Au kanak he nmoeꞌ rais sanmakat, in of ka neu naꞌuab naꞌreꞌuf fa Au kanak.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Karu in ka nraban kit fa, on naan ate in reꞌ naan hit ja amsaꞌ.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Es naan ate, mimnau mirek-rekoꞌ! Karu anmuiꞌ tuaf reꞌ nahiin nak hi mituinaꞌ Kristus, rarit in nturun ki, Uisneno ka neu nnikan fa in haet naan. Maski in suma naꞌinuꞌ ki neik oe ruman kraas es amsaꞌ, Uisneno ka neu nniikn ee fa.”
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab nteniꞌ neu sin am nak, “Karu atoin es anmoꞌe nsaan neu riꞌaan es, tar in ka npirsai nteniꞌ Kau fa, ampaant om, oo! Reko nneis, nait faut kouꞌ goes, ma nfuut nakfiirt ee neu in neon, ma nporin nataam ee neu tais je tnanan.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Karu ho musanab meik ho ꞌnimam, mketu mporin ho ꞌnimam naan! Fin reko neis ho mtaam meu sonaf neno tunan meik ho ꞌnimam meseꞌ, naꞌko sin anporin nataam ko neu ai maputuꞌ ma ai mararaꞌ abar-barat meik ho ꞌnimam nua.
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 [Ai mararaꞌ naan, namneo-namneo baer nanaꞌrenat. In ai ji ka nmaet niit fa. Ma areꞌ kaunaꞌ soeꞌ ji nsoe nareuꞌ ka nasnaas fa.]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Karu ho musanab meik ho haem, mketu mporin ho haem aan. Fin reko neis ho mtaam meu sonaf neno tunan meik ho haem meseꞌ, naꞌko sin anporin nataam ko neu ai maputuꞌ ma ai mararaꞌ abar-barat meik ho haem nua.
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 [Ai mararaꞌ naan, namneo-namneo baer nanaꞌrenat. In ai ji ka nmaet niit fa. Ma areꞌ kaunaꞌ soeꞌ ji nsoe nareuꞌ ka nasnaas fa.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Ma karu ho musanab meik ho matam, mroꞌi mporin ho matam naan. Fin reko neis ho mtaam meu sonaf neno tunan meik ho matam fuaꞌ meseꞌ, naꞌko sin anporin nataam ko neu ai maputuꞌ ma ai mararaꞌ abar-barat meik ho matam fuaꞌ nua.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 ‘Ai mararaꞌ naan, namneo-namneo baer nanaꞌrenat.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Au ꞌfee noniꞌ reꞌ ia, ro maꞌfenaꞌ. Es naan ate, sekau es reꞌ he natuinaꞌ Kau te, ro in he ntahan he nok Kau piut, on reꞌ siis seꞌik ro he npaek masik, henaꞌ sisi naan antahan aꞌroo.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Masik naan, ro reko. Hit tpaek je he taminab amnahat. Mes karu masik naan ka miin masik fa heen ate, he tpaek je neu saaꞌ antein? Ro hit tait itpoirn aah ee. Hi ro he mjair on reꞌ masik amsaꞌ, he mmoni mbi manekat mok areꞌ too mfaun ein.
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.