Marcos 6
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC
1 Rarit Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein annaon nfanin neun In kuan Nasaret.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Nateef nok atoin Yahudis sin neon onen, Naiꞌ Yesus antaam anbi uim onen he nfee noniꞌ. Neno naan, too mfaun ein neman he nꞌoen ein. Oras sin arsin anneen In noinꞌ ein ate, sin nsanmakan ma naꞌuab ein am nak, “Atoniꞌ ia mahiin ii maꞌtaniꞌ! In anmuiꞌ kuasat amsaꞌ! Nok ranan mee mꞌes In bisa on reꞌ ia?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Amneon ii, In suma tukan hau. Hit tahiin In ainaf bi Maria, nok areꞌ In oirf ein, esan reꞌ: naiꞌ Yakobus, naiꞌ Yoses, naiꞌ Judas nok naiꞌ Simon. Hit tahiin In feotf ein amsaꞌ. Hit tok Ne arkit tatua kuan meseꞌ!” Onaim sin nsaekn Ee ma ka nnenan ntein Ee fa.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Tebe! Atoniꞌ anhormaat mafefaꞌ kninuꞌ Uisneno reꞌ anao-amnemat, anneis naꞌko mafefa kninuꞌ kua tuaf.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 In noꞌen naan atoup noniꞌ tuaf boꞌes am nua, ma nreun sin tuaf nu-nua, he nnaon ma natoon Uisneno In Rais Reko. In nfee kuasat amsaꞌ neu sin he nriꞌun niut reꞌuf.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Karu sekau ntoup ki he mtaam meu in umi, mimaikaꞌ ambi naan tar antea hi mnao mkoon meu bare bian.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Mes karu nbi bare mee sin ka ntoup ki fa, ma sin ka natniin ki fa, ampoi miꞌko bare naan. Ma mitonan sin am mak, ‘Natuin hi ka mroim he mitniin fa, es naan ate maut he hi msutai kiim in amreꞌun!’ ”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Rarit sin nnaon ma natoon Rais Reko naan. Sin nak, “Areꞌ mansian arki ro he misaitan hi sanat ma penu sin, ma mtebi mfain he mmoin mituin Uisneno In romin.”
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Onaim sin anriuꞌ napoitan niut reuꞌf ein amfaun. On naan amsaꞌ, sin naronip minaꞌ neu atoin amenat sin aꞌnaak ein, ma nꞌoen ein he narekoꞌ sin. Onaim sin narekon.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Oras naan, too nbi bare-bare anneen anrair anmatoom nok Naiꞌ Yesus. Retaꞌ anmatoom nok Naiꞌ Yesus In kuasan manenaꞌ anrair antean usif Herodes amsaꞌ. Tuaf bian naꞌuab ein am nak, “Naiꞌ Yohanis Asranit anmoni nfain et Naiꞌ Yesus In tuan! Etun In naꞌbeiꞌ he nmoeꞌ areꞌ kanan rais sanmakat.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Mes tuaf bian nak, “Kahaf! In reꞌ ia, mafefa kninuꞌ naiꞌ Elia es reꞌ anmoni nfain et In tuan.” Bian amsaꞌ nak, “In reꞌ naan, Uisneno In mafefa kninuꞌ tuaf es naꞌko ahuunt ein.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Mes oras Usif Herodes anneen rasi naan ate, in nak, “Ia naiꞌ Yohanis Asranit, reꞌ neon goes ii au ꞌreek tuaf he nꞌoet nafeek in aꞌnakan. Oras ia in nmoin anfain jen.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Natuin naiꞌ Yohanis nakain ee fani-fani on reꞌ naan, es naan ate bifee naan natunuꞌ neek menas he nroor niis ne. Mes in ka napein mainuan fa feꞌ, fin naiꞌ Herodes nataam anrair naiꞌ Yohanis anbi bui,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 ma nreek soraurs ein he npao goe rek-reko.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Neot es, fenai Herodias napein mainuan he nateabaꞌ in neek menas naan. Oras naan, sin nfeest ein neun naiꞌ Herodes in neon mahonin. Sin naskau aꞌnaet ein he nokan nbukaen anbin fesat naan. Amnookt ein, sin esan reꞌ anaaꞌ aprenat, aꞌnaak sorarus, ma mnasi-mnasiꞌ pah Galilea.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Oras feest ii ntainua goen, fenai Herodias in aan feot goe antaam neem ma nabsooꞌ. In absooꞌn ii reokn ii kah een, tar antea nmoeꞌ Usif Herodes nok areꞌ taumn ein fesat naan anmariin anmaten. Es naan ate, Naiꞌ Herodes noꞌen riꞌfeot absoꞌot naan ma nak ee mnak, “Ho mroim he mtoit saaꞌ ate, mutoon! Au ro he ꞌfee ko.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Maski ho mtoit tar antea nbait nua au preent ii msaꞌ, au ꞌfee ko goe. Au ꞌsuup ꞌeik Uisneno In kanan!”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Riꞌaan feto naan annao ma nataan in ainf ee mnak, “Ain! Ho mroim he au ꞌtoit saaꞌ reꞌ reko nneis naꞌko amaꞌ?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Rarit riꞌaan feto naan neem rabah neu naiꞌ Herodes in matan am nak, “Aam! Au ꞌtoit he mfee kau naiꞌ Yohanis in aꞌnakan. Amtao maan ee mbi dulang es. Rabah!”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Oras naiꞌ Herodes anneen haan totis naan ate, in neekn ii namneuk. In ka nabeiꞌ fa he nheer nafaniꞌ in haan supat, natuin areꞌ too mfaun ein anneen narair haan supat naan.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Rarit in naprenat naan aꞌnaak soraurs es ma nnao nꞌoet neik naiꞌ Yohanis in aꞌnakan naꞌko uim bui.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Rarit sin nꞌoet naan naiꞌ Yohanis in aꞌnakan, ma ntao goe nbi dulang es. Rarit sin annao naat ee neu riꞌaan feto naan. Riꞌaan feto naan antoup goe, ma nnao nfee je neu in ainaf.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Oras naiꞌ Yohanis in atoup noinꞌ ein annenan nak, anꞌote nrair naiꞌ Yohanis in aꞌnakan, sin neman ma nait neik naiꞌ Yohanis in aon, ma annaon nsuub ee.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Neot es, Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein reꞌ In nreek haefan sin neon goes ii, sin nfain neman ma nabuan nok Ne. Sin natoon areꞌ kanan rasi reꞌ sin nmoꞌe nrair sin, nok areꞌ saaꞌ reꞌ sin nanoniꞌ nrair sin neu too mfaun ein.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Oras naan, too mfaun ein annao naꞌonin neu-mneman he naim Naiꞌ Yesus. Tar antea In nok In atoup noinꞌ ein ka napenin fa mainuan he nbukaen. Naiꞌ Yesus naꞌuab nok In atoup noinꞌ ein am nak, “Iim he tnao taim baer maꞌkoroꞌ, he tapein mainuan he tasnaas akreꞌo.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Onaim sin arsin nsaen anbin kofaꞌ, ma sin nnao namin baer maꞌkoroꞌ, naꞌroo naꞌko kuan.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Mes too mfaun ein niit kofaꞌ naan nnao nabnoon anpeoꞌ nefo naan in ninin. Rarit sin natuin ein anpeꞌon raan metoꞌ, ma sin ntean nahunun Naiꞌ Yesus nok atoup noinꞌ ein.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Oras Naiꞌ Yesus ansaun naꞌko kofaꞌ naan, In niit too mfaun ein anpao nain Je. Rarit In nkasian sin, natuin sin ka nahinin fa he nmoꞌen saaꞌ, nahuum on reꞌ aꞌbib-kasen reꞌ ka nmuꞌin fa atukus. Rarit In nanoniꞌ sin Uisneno In romin
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 — ausente —
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Mes Naiꞌ Yesus nataah sin am nak, “Anbain! Ro hi es reꞌ he mfeen sin he nbukaen.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Mes Naiꞌ Yesus nataah sin am nak, “Hi mnao maim miit feꞌ, sekau es amneik betiꞌ.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Rarit Naiꞌ Yesus anreun too mfaun ein naan he ntokon pukan-pukan anbin huun.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Onaim sin ntokon puukn ok. Pukan bian nabuan nat-natun, ma pukan bian anteniꞌ boꞌ nim-niim.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Rarit Naiꞌ Yesus nait naan utunuꞌ fuaꞌ niim ma ikaꞌ fuaꞌ nua. Onaim In nbaiseun neu neon goe tunan ma ntoit makasi neu Uisneno. Rarit In nteib utunuꞌ naan pisaꞌ-pisaꞌ, ma anfee sin neu In atoup noinꞌ ein, he nnao nbatin too mfaun ein naan ok-okeꞌ. Ikaꞌ fuaꞌ nuaꞌ ein naan amsaꞌ, In nbait sin neu sin arsin.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Onaim sin arsin anbukaen tar antea namsenan.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Oras sin anbukae nrarin on naan ate, atoup noinꞌ ein nabuab nafaniꞌ mnaah nesif naan, naheun aꞌkoraꞌ boꞌes am nua.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Sin arsin of oniꞌ too nifun niim. Naan sin nsoiꞌ naan ahaa atoin ein. Bifee ma riꞌanaꞌ ka masoꞌik fa.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Rarit Naiꞌ Yesus anreun In atoup noinꞌ ein he nnao nsaen kofaꞌ he nnao nahunun neun kuan Betsaida et neof goe panin. Mes In namaikaꞌ nbi nana feꞌ, he nreun too mfaun ein he nnao nfanin.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Oras sin arsin nfanin ate, In nsae neu ꞌtoeꞌf es ma nꞌonen.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 — ausente —
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 — ausente —
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Oras Naiꞌ Yesus antaam neu kofaꞌ naan, anin naan nasnaas nain. In atoup noinꞌ ein ansanmakan batuur-batuur.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Sin feꞌ niit Naiꞌ Yesus In npaek kuasat ma ntuthae too nifu niim anneis, mes sin ka nahiin namneo fa feꞌ In kuasat naan, natuin sin neek manun.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Oras sin antean nefo naan in panin, sin nsanun anbi kota Genesaret in ninin.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Oras sin nsanun naꞌkon kofaꞌ naan, too mfaun ein niit sin. Ma sin anmakoaꞌ ein am nak, “Hoe! Naiꞌ Yesus neem een, oo!”
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 — ausente —
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 — ausente —
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.