Marcos 6

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Rarit Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein annaon nfanin neun In kuan Nasaret.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Nateef nok atoin Yahudis sin neon onen, Naiꞌ Yesus antaam anbi uim onen he nfee noniꞌ. Neno naan, too mfaun ein neman he nꞌoen ein. Oras sin arsin anneen In noinꞌ ein ate, sin nsanmakan ma naꞌuab ein am nak, “Atoniꞌ ia mahiin ii maꞌtaniꞌ! In anmuiꞌ kuasat amsaꞌ! Nok ranan mee mꞌes In bisa on reꞌ ia?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Amneon ii, In suma tukan hau. Hit tahiin In ainaf bi Maria, nok areꞌ In oirf ein, esan reꞌ: naiꞌ Yakobus, naiꞌ Yoses, naiꞌ Judas nok naiꞌ Simon. Hit tahiin In feotf ein amsaꞌ. Hit tok Ne arkit tatua kuan meseꞌ!” Onaim sin nsaekn Ee ma ka nnenan ntein Ee fa.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Tebe! Atoniꞌ anhormaat mafefaꞌ kninuꞌ Uisneno reꞌ anao-amnemat, anneis naꞌko mafefa kninuꞌ kua tuaf.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 In noꞌen naan atoup noniꞌ tuaf boꞌes am nua, ma nreun sin tuaf nu-nua, he nnaon ma natoon Uisneno In Rais Reko. In nfee kuasat amsaꞌ neu sin he nriꞌun niut reꞌuf.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Karu sekau ntoup ki he mtaam meu in umi, mimaikaꞌ ambi naan tar antea hi mnao mkoon meu bare bian.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Mes karu nbi bare mee sin ka ntoup ki fa, ma sin ka natniin ki fa, ampoi miꞌko bare naan. Ma mitonan sin am mak, ‘Natuin hi ka mroim he mitniin fa, es naan ate maut he hi msutai kiim in amreꞌun!’ ”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Rarit sin nnaon ma natoon Rais Reko naan. Sin nak, “Areꞌ mansian arki ro he misaitan hi sanat ma penu sin, ma mtebi mfain he mmoin mituin Uisneno In romin.”
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Onaim sin anriuꞌ napoitan niut reuꞌf ein amfaun. On naan amsaꞌ, sin naronip minaꞌ neu atoin amenat sin aꞌnaak ein, ma nꞌoen ein he narekoꞌ sin. Onaim sin narekon.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Oras naan, too nbi bare-bare anneen anrair anmatoom nok Naiꞌ Yesus. Retaꞌ anmatoom nok Naiꞌ Yesus In kuasan manenaꞌ anrair antean usif Herodes amsaꞌ. Tuaf bian naꞌuab ein am nak, “Naiꞌ Yohanis Asranit anmoni nfain et Naiꞌ Yesus In tuan! Etun In naꞌbeiꞌ he nmoeꞌ areꞌ kanan rais sanmakat.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Mes tuaf bian nak, “Kahaf! In reꞌ ia, mafefa kninuꞌ naiꞌ Elia es reꞌ anmoni nfain et In tuan.” Bian amsaꞌ nak, “In reꞌ naan, Uisneno In mafefa kninuꞌ tuaf es naꞌko ahuunt ein.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Mes oras Usif Herodes anneen rasi naan ate, in nak, “Ia naiꞌ Yohanis Asranit, reꞌ neon goes ii au ꞌreek tuaf he nꞌoet nafeek in aꞌnakan. Oras ia in nmoin anfain jen.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Natuin naiꞌ Yohanis nakain ee fani-fani on reꞌ naan, es naan ate bifee naan natunuꞌ neek menas he nroor niis ne. Mes in ka napein mainuan fa feꞌ, fin naiꞌ Herodes nataam anrair naiꞌ Yohanis anbi bui,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 ma nreek soraurs ein he npao goe rek-reko.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Neot es, fenai Herodias napein mainuan he nateabaꞌ in neek menas naan. Oras naan, sin nfeest ein neun naiꞌ Herodes in neon mahonin. Sin naskau aꞌnaet ein he nokan nbukaen anbin fesat naan. Amnookt ein, sin esan reꞌ anaaꞌ aprenat, aꞌnaak sorarus, ma mnasi-mnasiꞌ pah Galilea.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Oras feest ii ntainua goen, fenai Herodias in aan feot goe antaam neem ma nabsooꞌ. In absooꞌn ii reokn ii kah een, tar antea nmoeꞌ Usif Herodes nok areꞌ taumn ein fesat naan anmariin anmaten. Es naan ate, Naiꞌ Herodes noꞌen riꞌfeot absoꞌot naan ma nak ee mnak, “Ho mroim he mtoit saaꞌ ate, mutoon! Au ro he ꞌfee ko.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Maski ho mtoit tar antea nbait nua au preent ii msaꞌ, au ꞌfee ko goe. Au ꞌsuup ꞌeik Uisneno In kanan!”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Riꞌaan feto naan annao ma nataan in ainf ee mnak, “Ain! Ho mroim he au ꞌtoit saaꞌ reꞌ reko nneis naꞌko amaꞌ?”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Rarit riꞌaan feto naan neem rabah neu naiꞌ Herodes in matan am nak, “Aam! Au ꞌtoit he mfee kau naiꞌ Yohanis in aꞌnakan. Amtao maan ee mbi dulang es. Rabah!”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Oras naiꞌ Herodes anneen haan totis naan ate, in neekn ii namneuk. In ka nabeiꞌ fa he nheer nafaniꞌ in haan supat, natuin areꞌ too mfaun ein anneen narair haan supat naan.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Rarit in naprenat naan aꞌnaak soraurs es ma nnao nꞌoet neik naiꞌ Yohanis in aꞌnakan naꞌko uim bui.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Rarit sin nꞌoet naan naiꞌ Yohanis in aꞌnakan, ma ntao goe nbi dulang es. Rarit sin annao naat ee neu riꞌaan feto naan. Riꞌaan feto naan antoup goe, ma nnao nfee je neu in ainaf.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Oras naiꞌ Yohanis in atoup noinꞌ ein annenan nak, anꞌote nrair naiꞌ Yohanis in aꞌnakan, sin neman ma nait neik naiꞌ Yohanis in aon, ma annaon nsuub ee.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Neot es, Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein reꞌ In nreek haefan sin neon goes ii, sin nfain neman ma nabuan nok Ne. Sin natoon areꞌ kanan rasi reꞌ sin nmoꞌe nrair sin, nok areꞌ saaꞌ reꞌ sin nanoniꞌ nrair sin neu too mfaun ein.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Oras naan, too mfaun ein annao naꞌonin neu-mneman he naim Naiꞌ Yesus. Tar antea In nok In atoup noinꞌ ein ka napenin fa mainuan he nbukaen. Naiꞌ Yesus naꞌuab nok In atoup noinꞌ ein am nak, “Iim he tnao taim baer maꞌkoroꞌ, he tapein mainuan he tasnaas akreꞌo.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Onaim sin arsin nsaen anbin kofaꞌ, ma sin nnao namin baer maꞌkoroꞌ, naꞌroo naꞌko kuan.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Mes too mfaun ein niit kofaꞌ naan nnao nabnoon anpeoꞌ nefo naan in ninin. Rarit sin natuin ein anpeꞌon raan metoꞌ, ma sin ntean nahunun Naiꞌ Yesus nok atoup noinꞌ ein.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Oras Naiꞌ Yesus ansaun naꞌko kofaꞌ naan, In niit too mfaun ein anpao nain Je. Rarit In nkasian sin, natuin sin ka nahinin fa he nmoꞌen saaꞌ, nahuum on reꞌ aꞌbib-kasen reꞌ ka nmuꞌin fa atukus. Rarit In nanoniꞌ sin Uisneno In romin
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 — ausente —
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Mes Naiꞌ Yesus nataah sin am nak, “Anbain! Ro hi es reꞌ he mfeen sin he nbukaen.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Mes Naiꞌ Yesus nataah sin am nak, “Hi mnao maim miit feꞌ, sekau es amneik betiꞌ.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Rarit Naiꞌ Yesus anreun too mfaun ein naan he ntokon pukan-pukan anbin huun.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Onaim sin ntokon puukn ok. Pukan bian nabuan nat-natun, ma pukan bian anteniꞌ boꞌ nim-niim.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Rarit Naiꞌ Yesus nait naan utunuꞌ fuaꞌ niim ma ikaꞌ fuaꞌ nua. Onaim In nbaiseun neu neon goe tunan ma ntoit makasi neu Uisneno. Rarit In nteib utunuꞌ naan pisaꞌ-pisaꞌ, ma anfee sin neu In atoup noinꞌ ein, he nnao nbatin too mfaun ein naan ok-okeꞌ. Ikaꞌ fuaꞌ nuaꞌ ein naan amsaꞌ, In nbait sin neu sin arsin.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Onaim sin arsin anbukaen tar antea namsenan.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Oras sin anbukae nrarin on naan ate, atoup noinꞌ ein nabuab nafaniꞌ mnaah nesif naan, naheun aꞌkoraꞌ boꞌes am nua.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Sin arsin of oniꞌ too nifun niim. Naan sin nsoiꞌ naan ahaa atoin ein. Bifee ma riꞌanaꞌ ka masoꞌik fa.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Rarit Naiꞌ Yesus anreun In atoup noinꞌ ein he nnao nsaen kofaꞌ he nnao nahunun neun kuan Betsaida et neof goe panin. Mes In namaikaꞌ nbi nana feꞌ, he nreun too mfaun ein he nnao nfanin.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Oras sin arsin nfanin ate, In nsae neu ꞌtoeꞌf es ma nꞌonen.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 — ausente —
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 — ausente —
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 — ausente —
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Oras Naiꞌ Yesus antaam neu kofaꞌ naan, anin naan nasnaas nain. In atoup noinꞌ ein ansanmakan batuur-batuur.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Sin feꞌ niit Naiꞌ Yesus In npaek kuasat ma ntuthae too nifu niim anneis, mes sin ka nahiin namneo fa feꞌ In kuasat naan, natuin sin neek manun.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Oras sin antean nefo naan in panin, sin nsanun anbi kota Genesaret in ninin.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Oras sin nsanun naꞌkon kofaꞌ naan, too mfaun ein niit sin. Ma sin anmakoaꞌ ein am nak, “Hoe! Naiꞌ Yesus neem een, oo!”
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 — ausente —
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 — ausente —
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.