Marcos 5

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Rarit Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein antean nefo Galilea in panin, anbi baer jes reꞌ anteek ee te, nak Gerasa.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 — ausente —
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 — ausente —
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 — ausente —
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 — ausente —
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Rarit Naiꞌ Yesus nataan ee mnak, “Ho kaanm ii sekau?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Niut reuꞌf ein anpaek atoniꞌ naan he ntoit Naiꞌ Yesus he kaisaꞌ nreun sin he npoin naꞌkon bare naan.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Anhaumaak bare naan, atoniꞌ fauk antitun fafi pukan kouꞌ goes. Fafin reꞌ naan sin of oniꞌ nifun nua. Sin namin amnahat anbin aꞌtoꞌef naan in abnapan.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Rarit niut reuꞌf ein antotin am nak, “Amreun kai he hai mnao mtaam meu fafin nee, tua.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Naiꞌ Yesus antoup sin haan totis naan. Es naan ate, areꞌ niut reuꞌf ein naan anpoin ma antaman neun fafin naan. Fafi pukan naan, naen ansiksakn ok, ma nasroro nsanun npeꞌon aisanut ma nmoufun ntean niuf goe nanan. Ma sin nreem anmaten ok-okeꞌ.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Ankius nitan on naan ate, atiut faifn ein namtaun nmaten. Sin naenan nfuun am natefan kuan-kuan mapaumaak ein, ma natonan areꞌ too mfaun ein. Es naan ate, too mfaun ein anpoi neman he nkius nitan kuuk saaꞌ reꞌ anjarin nrair anbi naan.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Sin neem natefan nok Naiꞌ Yesus, ma sin niit atoin aniut saes naan antook anbi naan. Mes in teenb ee nareko nrair, ma in anpaek tais. Ma oras sin niit rasi naan sin arsin namtaun, fin sin nahinin nak sekau es reꞌ nabeiꞌ he nriuꞌ napoitan niut reuꞌf ein naꞌkon atoniꞌ naan, ro in atoin maꞌtain reꞌuf.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Rarit sin arsin anmaktoon ein nak sin niit nok sin maatk ein nak, atoin aniut saes naan nareko nrair, ma faifn ein anreman nmaten.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Rarit sin ntotin teb-tebe he Naiꞌ Yesus annao nasaitan sin pah.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Oras Naiꞌ Yesus he nsae nfain neu kofaꞌ naan ate, atoin aniut saes reꞌ nareko nrair naan neem ma ntoit he in bisa nnao nabua nok Naiꞌ Yesus.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Mes Naiꞌ Yesus anpeen. In naꞌuab neu atoniꞌ naan am nak, “Reko nneis ho mfain nai meu ho noont ein. Mutoon meu sin areꞌ kanan rasi reꞌ Uisneno nmoꞌe nrair sin neu ko. Mutoon meu sin am mak, Uisneno nneek ma nkasian ko!”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Rarit atoniꞌ naan annao nfuun am nateef pah es nok nain in koat ein boꞌes, reꞌ anteek ee te, nak ‘Dekapolis’. In nsaksii ma natoon areꞌ kanan rasi reꞌ Naiꞌ Yesus anmoeꞌ nrair sin neu ne. Ma areꞌ tuaf-tuaf reꞌ anneen in uaban naan ansanmakan ma naꞌuab ein nak, “Ro maꞌtaniꞌ, oo!”
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Rarit Naiꞌ Yesus sin ansaen kofaꞌ ma anraak anfanin neun neof goe in panin. Oras sin ansanun naꞌko kofaꞌ naan, too mfaun ein neman ma nauban naan Ee.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Anbi kota naan, anmuiꞌ naan atoin es, in kaan ee naiꞌ Yairus. In es reꞌ aꞌnakat anbi uim onen kota naan. Oras in niit Naiꞌ Yesus, in nriꞌtuu nbi Naiꞌ Yesus In matan,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 ma ntoit Je mnak, “Koi, Aam! Au aan feot goe feꞌ toon boꞌes am nua. In nameen ma he noi nmaet jen. Ho mkoen Om uum he mturun murekoꞌ maan au anah naan, tua!”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Onaim Naiꞌ Yesus annao natuin naiꞌ Yairus neu in umi.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Anbi too mfaun ein naan, anmuiꞌ bifee jes reꞌ napein funan reꞌ nroni kreꞌo-kreꞌo ka natfeek niit fa oniꞌ toon boꞌes am nua goen.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 In narair roit nok in aꞌmuiꞌk ein he nbaen arekoꞌ meens ein. Mes ka tiit fa tuaf es bisa narekoꞌ in menas naan. In naaꞌ ii ka nheut niit fa, tar in menas naan maꞌfenaꞌ.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 — ausente —
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 — ausente —
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Nateef oras naan amsaꞌ, Naiꞌ Yesus annaben ate anmuiꞌ nenuf reꞌ anpoi naꞌko In tuan. Es naan ate, In nabaniꞌ ma nkius neu too mfaun ein naan. Rarit In nataan sin am nak, “Sekau es reꞌ anreoꞌ Au baru?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 In atoup noinꞌ ein natahan am nak, “Ho mkius Kuum. Too mfaun sin anmabeꞌun es nok es ate, Ho mutaan am mak, ‘Sekau es reꞌ anreoꞌ Au baru?’ ”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Naiꞌ Yesus ankius sin meseꞌ-meseꞌ he naim tuaf reꞌ anreoꞌ In baur goe.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Anneen Naiꞌ Yesus nataan on naan ate, bifee reꞌ naan namtau ma naꞌtaꞌi. Rarit in nriꞌtuu nbi Naiꞌ Yesus In human ma In matan, ma nmanakuꞌ mnak, “Koi, Aam! Au es reꞌ aꞌreoꞌ ho baru naan, tua.”
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ma Naiꞌ Yesus antoin bifee naan am nak, “Ain! Natuin ho nekam naꞌteeb batuur neu Kau, es naan ate ho mureok. Ho mfain nai nok neek marinet, fin ho susat naan namsoup goen.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Oras Naiꞌ Yesus naꞌuab feꞌ on naan ate, tuaf neman naꞌkon naiꞌ Yairus in umi, ma natoon am nak, “Eee, kasian! Ho aan feot goe, ain ee oekꞌ ein, tua. Kaisaꞌ muhaebaꞌ Uis tungguru mtein!”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Mes Naiꞌ Yesus ka nfairoir fa tuaf ein naan sin uabk ein. Onaim In naꞌuab neu naiꞌ Yairus am nak, “Kais mumtau! Ampirsai meu Uisneno!”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Rarit Naiꞌ Yesus anreun too mfaun ein ok-okeꞌ he namaik antaahn ein nbin naan. Mes In nok ahaa naiꞌ Petrus, naiꞌ Yakobus ma in orif naiꞌ Yohanis, he sin annaon nkonon.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Oras sin antean naiꞌ Yairus in umi, sin niit too mfaun anꞌuurs ein biru ma tainaunus humaꞌ-humaꞌ, bian ankaen, ma bian nainin.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Naiꞌ Yesus antaam anbi naan. In nataan sin am nak, “Nansaaꞌ am es hi mtaisiub ma mkae on reꞌ ia? Riꞌanaꞌ reꞌ ia ka nmaet fa. In suma ntuup kuun.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Oras sin neen Naiꞌ Yesus naꞌuab on naan ate, sin nmanin nfaer Ee.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Onaim Naiꞌ Yesus annaaꞌ riꞌanaꞌ naan in aꞌniman, rarit In npaek sin uab Aram am nak, “Talita kum!” (Reꞌ neik hit uab ii te nak, “Aan feto! Amfeen nai!”)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 — ausente —
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 — ausente —
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.