Marcos 5
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARIB
1 Rarit Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein antean nefo Galilea in panin, anbi baer jes reꞌ anteek ee te, nak Gerasa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 — ausente —
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 — ausente —
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Rarit Naiꞌ Yesus nataan ee mnak, “Ho kaanm ii sekau?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Niut reuꞌf ein anpaek atoniꞌ naan he ntoit Naiꞌ Yesus he kaisaꞌ nreun sin he npoin naꞌkon bare naan.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Anhaumaak bare naan, atoniꞌ fauk antitun fafi pukan kouꞌ goes. Fafin reꞌ naan sin of oniꞌ nifun nua. Sin namin amnahat anbin aꞌtoꞌef naan in abnapan.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Rarit niut reuꞌf ein antotin am nak, “Amreun kai he hai mnao mtaam meu fafin nee, tua.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Naiꞌ Yesus antoup sin haan totis naan. Es naan ate, areꞌ niut reuꞌf ein naan anpoin ma antaman neun fafin naan. Fafi pukan naan, naen ansiksakn ok, ma nasroro nsanun npeꞌon aisanut ma nmoufun ntean niuf goe nanan. Ma sin nreem anmaten ok-okeꞌ.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Ankius nitan on naan ate, atiut faifn ein namtaun nmaten. Sin naenan nfuun am natefan kuan-kuan mapaumaak ein, ma natonan areꞌ too mfaun ein. Es naan ate, too mfaun ein anpoi neman he nkius nitan kuuk saaꞌ reꞌ anjarin nrair anbi naan.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Sin neem natefan nok Naiꞌ Yesus, ma sin niit atoin aniut saes naan antook anbi naan. Mes in teenb ee nareko nrair, ma in anpaek tais. Ma oras sin niit rasi naan sin arsin namtaun, fin sin nahinin nak sekau es reꞌ nabeiꞌ he nriuꞌ napoitan niut reuꞌf ein naꞌkon atoniꞌ naan, ro in atoin maꞌtain reꞌuf.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Rarit sin arsin anmaktoon ein nak sin niit nok sin maatk ein nak, atoin aniut saes naan nareko nrair, ma faifn ein anreman nmaten.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Rarit sin ntotin teb-tebe he Naiꞌ Yesus annao nasaitan sin pah.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Oras Naiꞌ Yesus he nsae nfain neu kofaꞌ naan ate, atoin aniut saes reꞌ nareko nrair naan neem ma ntoit he in bisa nnao nabua nok Naiꞌ Yesus.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Mes Naiꞌ Yesus anpeen. In naꞌuab neu atoniꞌ naan am nak, “Reko nneis ho mfain nai meu ho noont ein. Mutoon meu sin areꞌ kanan rasi reꞌ Uisneno nmoꞌe nrair sin neu ko. Mutoon meu sin am mak, Uisneno nneek ma nkasian ko!”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Rarit atoniꞌ naan annao nfuun am nateef pah es nok nain in koat ein boꞌes, reꞌ anteek ee te, nak ‘Dekapolis’. In nsaksii ma natoon areꞌ kanan rasi reꞌ Naiꞌ Yesus anmoeꞌ nrair sin neu ne. Ma areꞌ tuaf-tuaf reꞌ anneen in uaban naan ansanmakan ma naꞌuab ein nak, “Ro maꞌtaniꞌ, oo!”
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Rarit Naiꞌ Yesus sin ansaen kofaꞌ ma anraak anfanin neun neof goe in panin. Oras sin ansanun naꞌko kofaꞌ naan, too mfaun ein neman ma nauban naan Ee.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Anbi kota naan, anmuiꞌ naan atoin es, in kaan ee naiꞌ Yairus. In es reꞌ aꞌnakat anbi uim onen kota naan. Oras in niit Naiꞌ Yesus, in nriꞌtuu nbi Naiꞌ Yesus In matan,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 ma ntoit Je mnak, “Koi, Aam! Au aan feot goe feꞌ toon boꞌes am nua. In nameen ma he noi nmaet jen. Ho mkoen Om uum he mturun murekoꞌ maan au anah naan, tua!”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Onaim Naiꞌ Yesus annao natuin naiꞌ Yairus neu in umi.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Anbi too mfaun ein naan, anmuiꞌ bifee jes reꞌ napein funan reꞌ nroni kreꞌo-kreꞌo ka natfeek niit fa oniꞌ toon boꞌes am nua goen.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 In narair roit nok in aꞌmuiꞌk ein he nbaen arekoꞌ meens ein. Mes ka tiit fa tuaf es bisa narekoꞌ in menas naan. In naaꞌ ii ka nheut niit fa, tar in menas naan maꞌfenaꞌ.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 — ausente —
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 — ausente —
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Nateef oras naan amsaꞌ, Naiꞌ Yesus annaben ate anmuiꞌ nenuf reꞌ anpoi naꞌko In tuan. Es naan ate, In nabaniꞌ ma nkius neu too mfaun ein naan. Rarit In nataan sin am nak, “Sekau es reꞌ anreoꞌ Au baru?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 In atoup noinꞌ ein natahan am nak, “Ho mkius Kuum. Too mfaun sin anmabeꞌun es nok es ate, Ho mutaan am mak, ‘Sekau es reꞌ anreoꞌ Au baru?’ ”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Naiꞌ Yesus ankius sin meseꞌ-meseꞌ he naim tuaf reꞌ anreoꞌ In baur goe.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Anneen Naiꞌ Yesus nataan on naan ate, bifee reꞌ naan namtau ma naꞌtaꞌi. Rarit in nriꞌtuu nbi Naiꞌ Yesus In human ma In matan, ma nmanakuꞌ mnak, “Koi, Aam! Au es reꞌ aꞌreoꞌ ho baru naan, tua.”
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ma Naiꞌ Yesus antoin bifee naan am nak, “Ain! Natuin ho nekam naꞌteeb batuur neu Kau, es naan ate ho mureok. Ho mfain nai nok neek marinet, fin ho susat naan namsoup goen.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Oras Naiꞌ Yesus naꞌuab feꞌ on naan ate, tuaf neman naꞌkon naiꞌ Yairus in umi, ma natoon am nak, “Eee, kasian! Ho aan feot goe, ain ee oekꞌ ein, tua. Kaisaꞌ muhaebaꞌ Uis tungguru mtein!”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Mes Naiꞌ Yesus ka nfairoir fa tuaf ein naan sin uabk ein. Onaim In naꞌuab neu naiꞌ Yairus am nak, “Kais mumtau! Ampirsai meu Uisneno!”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Rarit Naiꞌ Yesus anreun too mfaun ein ok-okeꞌ he namaik antaahn ein nbin naan. Mes In nok ahaa naiꞌ Petrus, naiꞌ Yakobus ma in orif naiꞌ Yohanis, he sin annaon nkonon.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Oras sin antean naiꞌ Yairus in umi, sin niit too mfaun anꞌuurs ein biru ma tainaunus humaꞌ-humaꞌ, bian ankaen, ma bian nainin.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Naiꞌ Yesus antaam anbi naan. In nataan sin am nak, “Nansaaꞌ am es hi mtaisiub ma mkae on reꞌ ia? Riꞌanaꞌ reꞌ ia ka nmaet fa. In suma ntuup kuun.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Oras sin neen Naiꞌ Yesus naꞌuab on naan ate, sin nmanin nfaer Ee.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Onaim Naiꞌ Yesus annaaꞌ riꞌanaꞌ naan in aꞌniman, rarit In npaek sin uab Aram am nak, “Talita kum!” (Reꞌ neik hit uab ii te nak, “Aan feto! Amfeen nai!”)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 — ausente —
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 — ausente —
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.