Marcos 4
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVI
1 Neot es, Naiꞌ Yesus annao nfani ntein nbi nefo Galilea. Ma too mfaun ein neman ma naub naan Ee. Anmuiꞌ koof es anhake nbi naan. Rarit In ansae ma antoko nbi kofaꞌ naan in tunan, ma nanoniꞌ sin. Too mfaun ein reꞌ anbin nefo naan in ninin, anneen In uaban.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Onaim In nanoniꞌ sin anmatoom nok rasin mfaun, neik retaꞌ mnak,
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 “Hi mneen mirek-rekoꞌ! Anmuiꞌ naan akaniꞌ fini tuaf es annao ma nkaniꞌ fini nbi in rene.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Oras in nkaniꞌ fini te, bian anmoufun anbin ranan. Es naan ate, koorn ein neman ma nteo-nsiun nain finin naan.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Ma fini bian anmoufun anbin auf mafatuꞌ reꞌ in auf goe mainihas. Finin naan natoron rabah. Mes natuin afu naan mainihas,
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 es naan ate, oras maans ee nsae, fiin atoors ein naan namnenen ma nmaten, natuin sin aꞌbaaꞌk ein ka ntaman ntean fa auf goe in aꞌpinan.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Fini bian anteniꞌ nmoufun anbin huu maꞌaikaꞌ. Rarit huu maꞌaikaꞌ naan anneo niis finin naan, tar antea ka bisa napunin fa.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Ma fini bian anmoufun nbin auf afaꞌ. Finin naan natoron, ma naꞌnaen tar napunin. Fini bian nasuuf no boꞌ teun, bian no boꞌ nee, ma bian no nautn es.
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Onaim sekau nneen ma nheek naan retaꞌ ia in aꞌmoufun, maut he in nateenb ee nnao nkoon.”
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Rarit oras Naiꞌ Yesus anmes-mees, In atoup noinꞌ ein tuaf boꞌes am nua, nok atoniꞌ bian antein reꞌ anneen niit In retaꞌ naan, neman he natefan nok Ne. Sin antotin henatiꞌ In natoon neu sin retaꞌ naan in aꞌmoufun.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Naiꞌ Yesus nataah sin am nak, “Natuin hi mroim he mihiin Uisneno In Aprenat batuur-batuur, es naan ate, Au utoon ki retaꞌ naan in aꞌmoufun. Mes neu tuaf bian, Au unoniꞌ sin ꞌeik retaꞌ.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Atoniꞌ bian sin nahuum on reꞌ saaꞌ reꞌ Uisneno In mafefa kninuꞌ antui niit am nak,
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Rarit Naiꞌ Yesus anfei oten naꞌko retaꞌ naan am nak, “Karu hi ka mheek fa retaꞌ ia in aꞌmoufun, nok ranan mee, he hi bisa mheek retaꞌ bian sin aꞌmoufk ein?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Onaim retaꞌ ia in aꞌmoufn ii on nai: akaniꞌ fini naan, es reꞌ tuaf reꞌ nsaksii ma natoon Uisneno In Kabin ma Prenat.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Finin reꞌ anmoufun anbin ranan, tar antea koorn ein anteo-nsiun nain sin naan, esan reꞌ tuaf-tuaf reꞌ anneen Uisneno In Kabin ma Prenat. Mes ka ꞌroo fa te, niut reuꞌf ein sin aꞌnaak kouꞌ goe neem ma nasiik naan Kabin ma Prenat naan naꞌko sin neek ein.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Finin reꞌ anmoufun nbin auf mafatuꞌ, esan reꞌ tuaf-tuaf reꞌ anneen ma antoup Kabin ma Prenat naan nok neek marinet.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Mes Kabin ma Prenat naan ka naꞌbaaꞌ fa. Es naan ate, in ka ntahan fa ꞌroo anbi sin neek ein. Ma oras atoniꞌ bian nasusab sin, natuin sin antoup Kabin ma Prenat naan, sin nporin nain Kabin ma Prenat reꞌ naan.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Finin reꞌ anmoufun nbin huu maꞌaikaꞌ in aꞌtnanan, esan reꞌ tuaf ein reꞌ anneen anrair Kabin ma Prenat naan.
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 Mes sin ntaisibun mainenuꞌ nok rasi humaꞌ-humaꞌ, he sin nharineb sin tuak ein. Es naan ate, taisibu humaꞌ-humaꞌ naan, es reꞌ ansiuꞌ napoitan Kabin ma Prenat naan naꞌko sin neek ein, onaim Kabin ma Prenat naan ka nafua fa saaꞌ-saaꞌ.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Ma finin reꞌ anmoufun neu auf afaꞌ, esan reꞌ sin reꞌ anneen ma antoup Kabin ma Prenat naan, rarit natuin Uisneno In aꞌromin. Rarit sin nmoeꞌ ꞌmoeꞌ areokt ein, on reꞌ finin reꞌ nafuan. Moꞌet bian nasuuf no boꞌ teun, bian no boꞌ nee, ma bian no nautn es.”
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Naiꞌ Yesus naꞌuab piut naꞌko koofꞌ ee in tunan. In nfee retaꞌ es anteniꞌ mnak, “On mee! Hi miit miit, aiꞌ kaah, karu atoniꞌ nout pauk anaꞌ, rarit antoeb je npaek aꞌkoraꞌ? Aiꞌ natuun ee nbi haark ee in nupun. Ka tiit fa feꞌ, aiꞌ? Karu natuun ee nbi naan, in ka npiin fa goen. Atoniꞌ ro he natunuꞌ paku nbi bare ꞌratan he npiin.
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Nok ranan naan, rasi reꞌ nahunu te maꞌkoroꞌ, of mamnitaꞌ. Ma saaꞌ reꞌ oras ia ka mahiniꞌ fa, of mahiniꞌ.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Sekau es reꞌ anneen ma anheek naan retaꞌ ia in aꞌmoufun, maut he nateenb ee nnao nkoon.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Mitenab mirek-rekoꞌ! Karu hi mnilei atoniꞌ in aꞌmoꞌen, atoniꞌ bian of annilei ki on naan msaꞌ. Uisneno of annilei ki nneis naꞌko naan amsaꞌ.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Karu sekau he naim Uisneno In romin batuur-batuur ate, in mahiin ee of nafaof gon piut. Mes tuaf reꞌ ka nrae natuin fa Uisneno In romin, in moon goe of nafaof gon piut amsaꞌ.”
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab antein am nak, “Uisneno In Apreent ii anhainua ntein on, on reꞌ finin reꞌ maponeꞌ anbi atoniꞌ in rene.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Maski atoniꞌ naan anfain neu in umi, ma fai-manas in ntuup ma nfeen, in nnikan nain finin naan. Mes finin naan natoor ma naꞌnaen piut.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Finin naan anmonin kuuk anbin afu, anmurai naꞌnaen, nasufan, ma napunin.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Karu maak ee namnatu te, in tuan ee suma neem he noun goah. Uisneno In Apreent ii on naan amsaꞌ. Areꞌ saaꞌ-saaꞌ ii, Uisneno es reꞌ anmeup sin.”
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab antein am nak, “Au ꞌfee ꞌteniꞌ ki reet es on nai. Uisneno Iin na, un-unuꞌ te sin fauk aah, mes naꞌko neno neu neno, sin nmaꞌbaab ok piut ma amfau reuꞌf ein.
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Naan namnees on reꞌ fini reꞌ ana krisiꞌ nbi poꞌon.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Karu hit tseen fua ana krisiꞌ naan, in naꞌnae njair hau kouꞌ reꞌuf nbi poꞌon naan. Tar antea koorn ein neman ma namin mafoꞌ anbin naan, ma nakuun ein.”
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Naiꞌ Yesus nanoniꞌ sin anpake cara on reꞌ naan, natai nok sin hinit.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 In biasa npaek retaꞌ karu In nanoniꞌ tuaf bian sin. Mes karu In nok In atoup noinꞌ ein, In natoon areꞌ retaꞌ naan sin aꞌmoufk ein.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Maans ii nmaeb jen, mes Naiꞌ Yesus anbi koofꞌ ee tuun ee feꞌ. Ma In nreun In atoup noinꞌ ein am nak, “Iim arkit atraak teu neof goe panin.”
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Rarit sin nsaen kofaꞌ buꞌ-buaꞌ nok Naiꞌ Yesus. Ma sin nnao nasaitan too mfaun ein anbin naan. Mes bian ansaen nbin kofaꞌ ꞌtetaꞌ.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 — ausente —
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 — ausente —
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus anfeen ma ntaar anin am nak, “Musnaas nai!” Rarit In naprenat oikn ein naan am nak, “Miꞌtenaꞌ nai!” Oras naan, anin naan nasnaas nain, ma oikn ein naan naꞌteen ein nanin.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Rarit Naiꞌ Yesus nakain In atoup noinꞌ ein am nak, “Nansaaꞌ am es hi mimtau baisekeꞌ on naan? Hi ka mmuiꞌ fa rasi fnekat meu Kau, oo?”
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Sin arsin namtaun ma nsanmakan. Ma sin naꞌuab ein am nak, “In reꞌ ia, sekau? Tar antea anin ma oikn ein sin natuin In aprenat!”
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.