Marcos 11
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Oras sin nhaumaak kota Yerusalem, sin ntean kuan Betfage ma Betania, et aꞌtoꞌef Saitun in abnapan bian. Anbi bare naan, Naiꞌ Yesus sin nasnasan akreꞌo. Rarit In nreun In atoup noinꞌ ein tuaf nua he nnao nahunun.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 In nbasan sin am nak, “Hi nua ki mnao mihuun meu kuan reꞌ nee. Oras hi mtaam, hi of miit bikaes keledai tipuꞌ es, reꞌ ka masaenaꞌ fa feꞌ, mafutuꞌ et bare naan. Hi mnao mseif in tani ma mheer meik je neem.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Karu atoniꞌ nataan ki mnak, ‘Nansaaꞌ am es hi mheer meik bikaes keledai naan?’ On naan ate, hi mitaah am mak, ‘Hai Usiꞌ he npaek je. Ma karu In npake nrair je te, naꞌ hai of meik mifainꞌ ee neem.’ ”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Rarit tua nuaꞌ ein naan sin nnaon, ma sin niit bikaes keledai tipuꞌ naan mafutuꞌ anbi uim jes in enon, et raan ee ninin. Sin nseif je, he nheer neik je nnao.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Mes atoniꞌ fauk reꞌ anhaken anbin naan nataan sin am nak, “Hoe! Baꞌe! Nansaaꞌ am es hi mseif atoniꞌ in bikaseꞌ?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Sin natahan am nak, “Hai Usiꞌ he npaek je. Karu npake nrair je te, hai of meik mifainꞌ ee neem, tua.” Onaim tuaf ein reꞌ naan, anfeen sin mainuan he nheer neik bikaseꞌ naan.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Sin nheer neik je nnaon ntean Naiꞌ Yesus. Rarit sin naꞌpeniꞌ bikaseꞌ naan npaken tai-mutiꞌ. Rarit Naiꞌ Yesus ansae.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Oras sin he noi ntaman neu kota, too mfaun ein nait sin tai-faof ein ma sin pouꞌk ein, rarit naꞌbeen sin anbin ranan. Anmuiꞌ tuaf bian anꞌoten on reꞌ pet-noꞌo nbi raan ee ninin, ma naꞌbeen sin anbi raan ee tnanan. Anpaek moꞌet naan, sin he natonan ma nakriir ein nak sin nseun Naiꞌ Yesus nok hormaat, nahuum on reꞌ sin nseun kaes koꞌu.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Anmuiꞌ tuaf bian reꞌ annao nahunun anbin Naiꞌ Yesus In matan, ma bian namunin. Sin nmurai nsakanan am nak,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Hosana! Hai mpures ma mboꞌis Uisneno!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Oras sin ntean kota naan in nanan, Naiꞌ Yesus sin nnaon ntaman anbin Uisneno In Uim Onen Uuf ee in aꞌfeꞌon. Rarit Naiꞌ Yesus ankius natef-tefan bare naan. Mes, natuin oors ii ka nanokab fa, es naan ate sin ntebi nfanin neun kuan Betania.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Kiuk anaꞌ te, sin npoin naꞌkon Betania he ntaam anfanin neun kota Yerusalem. Anbin raan ee tnanan, Naiꞌ Yesus annaben ate In namnaah.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 In niit hau roet uuꞌ goes et raan ee ninin. Biasa sin naah in fuan. Onaim Naiꞌ Yesus anhaumaak hau roet naan he nkius niit, kar-karu in nafua, aiꞌ kaah. Mes oras In ntea hau roet naan in uun ii te, In ka niit fa saaꞌ-saaꞌ, natuin hau naan in oors ee ka ntea fa feꞌ he nafua. In feꞌ he nanoo.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Es naan ate, Naiꞌ Yesus naꞌuab neu hau roet naan am nak, “Natuin ho ka mufua fa meu Kau, es naan ate anmurai naꞌko oras ia, ho ka mufua mtein fa. Ma of ka tiit fa tuaf es he naah antein ho fuam.”
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Rarit sin nnaon nkonon tar antean Yerusalem, ma Naiꞌ Yesus antaam antein anbi Uisneno in Uim Onen Uuf. Anbi Uim Onen naan in aꞌfeꞌon, too mfaun ein anmoꞌen aꞌmasaꞌ ma naꞌsoos ein kor-kefi, reꞌ biasa sin npaek sin he nfeen fuaꞌ-turuꞌ. Oras Naiꞌ Yesus niit sin on naan ate, In nnao ma nriuꞌ napoitan sin. In nbeso nsisaꞌen mei ngguin reꞌ sin npaek sin he ntuukr ein roit, ma nbeso nsiksakan hau ꞌbeen ein reꞌ sin npaek sin he naꞌsoos ein koron naan.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 In ntaar too mfaun ein he sin kais neik ein bareꞌ ma nnaon refin ntenin npeꞌon Uim Onen naan in aꞌfeꞌon.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Rarit In nanoniꞌ sin am nak, “Hi mihini mrair saaꞌ-saaꞌ reꞌ Uisneno In mafefa kninuꞌ ntui nain je mnak, ‘Au ufenaꞌ Au Uim ji, he tuaf-tuaf naꞌko areꞌ pah ma uuf neman he nꞌoen ein nbin bare naan.’ Mes hi mmoeꞌ Umi naan anjair baer buat neu abaakt ein!”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Oras aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ma tunggur agaam ein annenan nak Naiꞌ Yesus anmoeꞌ rasi naan ate, sin natoꞌon ma nek-neuk niisk ein. Rarit sin namin ranan he nroor niis Ne. Mes sin namtausn Ee msaꞌ, natuin too mfaun ein nroim niis In nonin.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ma oras maans ii nmaeb on naan ate, Naiꞌ Yesus sin anpoin naꞌkon kota Yerusalem, ma ntebin nfanin he ntupan nbin kuan Betania.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 — ausente —
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 — ausente —
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Namneo! Ro hi he mpirsai Uisneno on reꞌ naan.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Karu hi mpirsai batuur-batuur, hi of amreun ꞌtoeꞌf es he nananiꞌ bare neu tasi. Rarit Uisneno of nananiꞌ ꞌtoꞌef naan, asar hi kaisaꞌ mpirsai miꞌbaꞌ-baꞌe! Hi ro he mpirsai batuur-batuur meu Uisneno.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Kais amnikan! Asar hi mpirsai batuur-batuur mak Uisneno bisa nfee saaꞌ-saaꞌ reꞌ hi mtoit je, In of anfee ki on naan.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Mes karu mꞌonen, ma mmuiꞌ neek maꞌfenaꞌ mok es feꞌe te, hi ro he mnao he mmarameꞌ mok ne. Nok ranan naan ate, naꞌ hi Amaꞌ abit sonaf neno tunan he nsaok nain hi saant ein.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 [Mes karu naꞌko ki, anmuiꞌ neek menas, ma ka mroim fa he msaok hi aom-bian in sanat, ro tebes hi Amaꞌ abit sonaf neno tunan ka nsaok fa hi saant ein amsaꞌ.]”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Rarit sin nnaon nkonon. Oras sin ntean Yerusalem, sin ntaman ntenin anbin Uisneno In Uim Onen Uuf. Oras sin ntaman ntean in aꞌfeꞌon, aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, tunggur agaam ein, ma amnais harat Yahudi sin neman
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 ma nataan Naiꞌ Yesus am nak, “Afi naa sekau es reꞌ anreun ko he uum meik taisibu mbi bare ia? Sekau es reꞌ anfee ko hak!?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Naiꞌ Yesus nahiin nak sin namin ranan he namouf Goe. Rarit In nataah sin am nak, “Au he utaan ki msaꞌ. Hi mitaah Kau feꞌ, henaꞌ Au ꞌutaah ki.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Au he utaan ki on nai: hi arki mihiin naiꞌ Yohanis Asranit reꞌ naan, aa oo? Sekau es reꞌ anreek ee he nasrain? Uisneno oo, aiꞌ mansian?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Onaim sin nateenb ein neu-mneman, ma naꞌuab ein am nak, “Amoo! Hit tarair betiꞌ! Karu hit tataah am tak, ‘Uisneno es reꞌ anreun goe te,’ In of nataah kit am nak, ‘Karu on naan ate, neu saaꞌ am es hi ka mpirsai fa naiꞌ Yohanis!?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Mes karu hit tataah am tak, ‘Mansian ee es reꞌ anreun goe.’ Of areꞌ too mfaun ein antaisibun, natuin sin npirsain am nak, naiꞌ Yohanis reꞌ naan Uisneno In mafefa kninuꞌ.”
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Onaim sin natahan am nak, “Ma neuꞌ! Hai ka mihiin fa, tua.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.