Marcos 10

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Rarit Naiꞌ Yesus sin nnaon nfuun am nateef anbin propinsi Yudea, ma nbin bare bian antein et noe Yarden in panin, pasaꞌ neon-saet. Anbi mee-mee, too mfaun ein neman ma naub naan Ee. Ma Naiꞌ Yesus nanoniꞌ sin on reꞌ biasa.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Atoin Farisis tuaf fauk neman he namouf Goe. Sin natanan am nak, “Natuin hit atoran rais pirsait, atoin amatsaos es bisa nporin in fee, aiꞌ kaah?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Mes Naiꞌ Yesus nataah sin am nak, “Mimnau miit feꞌ! Atoran anmatoom nok matsaos fee-mone reꞌ kaꞌo Musa nbaꞌan nain je neu ki naan, nak on mee?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Sin natahan am nak, “Kaꞌo Musa in atoorn ii nak, atoniꞌ bisa nporin in fee, mes ro he ntui surat manporin nahuun ma nnonaꞌ surat naan neu in fee.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Mes Naiꞌ Yesus nataah sin am nak, “Amneen Kau feꞌ! Kaꞌo Musa antui on naan, natuin hi miꞌnaak-faut bainesiꞌ!
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Hi kaisaꞌ mnikan retaꞌ un-unuꞌ oras Uisneno anmoeꞌ neno tunan ma pah-pinan! Fin matuꞌi et Suur Akninuꞌ mnak,
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Es naan ate, atoin es ro he nnao nasaitan in ainaf ma in amaf,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 henatiꞌ sin nua sin njarin meseꞌ.’
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Karu Uisneno neikn On naꞌmeseꞌ sin, ka bole fa he mansian ii nbatis sin!”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Rarit Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein antaman nmesen nbin uim jes. Anbi naan, sin nataan Naiꞌ Yesus anmatoom nok In nonin reꞌ feꞌe na.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Naiꞌ Yesus nataah sin am nak, “Sekau reꞌ anporin in fee, ma nsao nteniꞌ bifee ꞌtetaꞌ, naan antaam rais makaket amsaꞌ!
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 On naan amsaꞌ bifee! Karu in nporin in mone, rarit in nsao nteniꞌ atoniꞌ tetaꞌ, naan antaam rais makaket amsaꞌ!”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Anbi oors es, sin neik sin aanh ein neman neu Naiꞌ Yesus, ma ntotin he In naꞌuab anfeen sin tetus. Mes Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein nakainaꞌ sin.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Oras Naiꞌ Yesus niit rasi naan ate, In natoꞌon In atoup noinꞌ ein. In naꞌuab am nak, “Mifetin riꞌaanꞌ ein naan he neman ntean Kau! Kaisaꞌ mikainaꞌ sin! Natuin atoniꞌ reꞌ nahuumb on, on reꞌ sin reꞌ naan, es reꞌ anjarin Uisneno Iin na.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Mimnau mirek-rekoꞌ! Sekau reꞌ anroim he neem anhaumaak Uisneno, sin ro he namnau niis Ne, on reꞌ riꞌaan ein namnau sin ainaf-amaf. Karu ka on naan fa te, ka nabeiꞌ fa he tteek sin tak Uisneno Iin na.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Rarit Naiꞌ Yesus anhoo naan riꞌaan ein naan, ma ntao In aꞌniman neu sin meseꞌ-meseꞌ he naꞌuab anfeen sin tetus.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Oras Naiꞌ Yesus sin he nnaon nkonon, anmuiꞌ atoin amuiꞌt es naen neem he nateef nok Ne. In naꞌruriꞌ anbi Naiꞌ Yesus In matan, ma nataan Ee mnak, “Aam tungguru reꞌ au ꞌhormaat ꞌain je! Au he utaan akreꞌo. On nai, Aam. Of au he ꞌmoeꞌ on mee, henatiꞌ au bisa ꞌtaam ꞌeu sonaf neno tunan, he ꞌmoin ubar-baar ꞌok Uisneno?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Nansaaꞌ am es ho mteek Kau mmak, ‘reꞌ au ꞌhormaat ꞌain je’? Ka tiit fa es reꞌ he thormaat tain je, mes Uisneno nmees Kuun.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ho muhiin murair prenat ahunut naꞌko Uisneno reꞌ nak,
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Atoniꞌ naan nataah am nak, “Namneo, Aam tungguru! Au unaobaꞌ areꞌ kanan atoorn ein naan ꞌmurai uꞌko oras au feꞌ munif kau, tua.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Naiꞌ Yesus naꞌuab rais manekat neu atoniꞌ naan am nak, “Namneo! Mes anmuiꞌ rais jes anteniꞌ. Ho mfain nai ma muꞌsosaꞌ main areꞌ kanan ho ꞌmuiꞌm ein. Rarit meik roit ein reꞌ ho mupein sin naan ma mnao he mbait main sin meu amaꞌmuiꞌt ein. Rarit ho mtebi mfain uum nai he mutuinaꞌ Kau. Uisneno of anseun baran ko npake ꞌmuꞌif neno tunan.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Oras in neen Naiꞌ Yesus In uaban naan ate, in neekn ii kratiꞌ-kratiꞌ. Ma in nfain nok neek susat maꞌtaniꞌ, natuin atoniꞌ reꞌ naan, amuꞌit batuur-batuur.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Ma Naiꞌ Yesus ankisu nfuun am nateef ma naꞌuab neu In atoup noinꞌ ein am nak, “Amneen, oo! Amuiꞌt ii naꞌ neu goah he ntaam neu sonaf neno tunan!”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Anneen rasi naan ate, In atoup noinꞌ ein anmukekun. Ma Naiꞌ Yesus naꞌuab antein am nak, “Amneen mirek-rekoꞌ! He tjair Uisneno Iin na, suust ii ka aanꞌ-anaꞌ fa! Kaisaꞌ mitenab am mak maꞌkaf-kafaꞌ.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Atoin amuiꞌt es he ntaam neu sonaf neno tunan ma njair Uisneno In aanh ate, in suust ii humaꞌ meseꞌ on reꞌ bikaes unta he ntaam neu in oꞌof, annao ntaam anpeoꞌ aent es in konan.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Naiꞌ Yesus In uaban naan anmoeꞌ sin anjarin ntakaꞌnaan ein antein. Ma sin nmaktaan ein am nak, “Karu namneo on naan ate, sekau es reꞌ bisa napeni ꞌhonis nabar-baar?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Naiꞌ Yesus ankius sin meseꞌ-meseꞌ, rarit naꞌuab am nak, “Natuin mahinif ma manoef mansian ii te, of ka njair fa saaꞌ es. Mes mimnau, natuin mahinif ma manoef Uisneno, ka tiit fa saaꞌ es, reꞌ of ka njair fa.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Rarit naiꞌ Petrus anmurai naꞌuab am nak, “Aam! Hai mnikan main areꞌ kanan saaꞌ-saaꞌ he mituinaꞌ Ko. Onaim hai of mipein saaꞌ, tua?”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 — ausente —
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Mimnau, joo! Natuin Uisneno In teenb ete, sekau naꞌnaebaꞌ in tuan ii te, of naꞌbaunaꞌ. Ma sekau naꞌparan in tuan ii te, natuin Uisneno In tenab, of naꞌraatn ee.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Oras naan, Naiꞌ Yesus sin nnaon neun Yerusalem. Anbi pukan reꞌ naan, Naiꞌ Yesus es reꞌ ahunut. Ma In atoup noinꞌ ein nok tuaf bian antein anbin In kotin. Sin namnau In uaban neon goes ii reꞌ nak, biak ein of naꞌmaet Je nbi Yerusalem. Onaim sin nmukekun ma namtaun amsaꞌ. Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus noꞌen naan In atoup noinꞌ ein anmesen, ma naꞌuab antein saaꞌ reꞌ biak ein of anmoeꞌ Je nbi Yerusalem.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 In naꞌuab am nak, “Hi mneen, oo! Oras ia, hit tnao teu Yerusalem. Au reꞌ ia, Mansian Batuur-Batuur. Mes anbi Yerusalem sin of naꞌsosaꞌ Kau neu aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ma tunggur agaam ein. Rarit sin of anhukun niis Kau. Ma sin nnonaꞌ Kau neu tua sonaꞌ reꞌ ka nahiin fa Uisneno.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Rarit sin naꞌakan Kau reꞌuf-reꞌuf. Sin naroon Kau. Sin nbeos Au aok ii tar papaꞌ okeꞌ. Rarit sin nroor niis Kau. Namneo, Au ꞌmaet. Ma nmeu te, Au ꞌmoni ꞌfain.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Rarit Naiꞌ Sebedius in aanh ein, esan reꞌ naiꞌ Yakobus ma naiꞌ Yohanis, sin neman neu Naiꞌ Yesus. Sin ntotin am nak, “Aam tungguru! Hai he miꞌuab maan akreꞌo, tua!”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Naiꞌ Yesus nataan sin am nak, “Hi he miꞌuab saaꞌ?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Sin natahan am nak, “On nai, Aam! Natiꞌ karu Ho mtook ma mnaaꞌ aprenat ate, hai mtoit he Ho mutokoꞌ kai, tuaf es anbi Ho ꞌnimam aꞌrii, ma tuaf es anteniꞌ anbi Ho ꞌnimam aꞌneꞌu, he hai mnaaꞌ mok aprenat amsaꞌ.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Naiꞌ Yesus nataah sin am nak, “Hi nua ki ka mihiin main fa saaꞌ reꞌ hi mtoti. Au reꞌ ia, of upein susat ma nanaꞌrenat amfaun. Onaim on mee? Anbi hi teenb ii te, hi mak, hi mibeiꞌ he mnaben susat ma nanaꞌrenat tar ammaet mok Kau, oo?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Sin natahan am nak, “Hai mibeiꞌ, tua!”
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Mes sekau es reꞌ antoko nbi Au ꞌnimak aꞌrii aiꞌ aꞌneꞌu, Au ka ꞌseor Ok fa ꞌbi rasi naan. Natuin rasi naan, Uisneno es reꞌ nafeek. Ma In nafeek anrair sekau-sekau es reꞌ he ntoko nbin bare naan.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Oras atoup noniꞌ bian sin annenan naiꞌ Yakobus ma naiꞌ Yohanis sin haan totis on naan ate, sin natoꞌon maꞌtaniꞌ.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Rarit Naiꞌ Yesus noꞌen sin ok-okeꞌ ma naꞌuab am nak, “On nai! Hi mihini mrair jen, aiꞌ kaah? Kaes koꞌu reꞌ annaꞌan aprenat, sin esan reꞌ natiꞌ te anhaꞌmuiꞌ too gui. Tar antea too gui ka nakbeor ein reko fa. Ma ꞌnakaf-aꞌnakaf anbi pah-pah reꞌ ka nahiin fa Uisneno, sin nanaobaꞌ atoran ma prenat humaꞌ-humaꞌ, tar sin too gui ka bisa nait fa sin aꞌnaak ein.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Mes ka nabeiꞌ fa he hi mmoeꞌ on reꞌ naan! Sekau naꞌko ki reꞌ anroim he njair kaes koꞌu, in ro he njair on reꞌ aꞌbaut he ntuthae in aok-bian ein.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Ma sekau es reꞌ anroim he njair aꞌnakat, in ro he nmoeꞌ in tuan aan on reꞌ ate ma nmeup neno-neno on reꞌ naan.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Fin Au, Mansian Batuur-Batuur, es reꞌ ia. Au ka ꞌuum fa he atoniꞌ ntuthae Kau, mes Au ꞌuum he ꞌtuthae too mfaun ein. Au ꞌuum he ꞌnonaꞌ Au ꞌmoink ii ꞌteme-ꞌteme, he ꞌsoi ꞌaan too mfaun ein naꞌkon sin sanat ma penu sin.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein ma too mfaun ein neem antean kota Yeriko. Oras sin he nnaon nkonon, sin niit atoin aforot tuaf es antook ma ntoit piut-piut anbi raan ee ninin. In kaan ee, naiꞌ Bartimeus, naiꞌ Timeus in anah.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Oras in nneen nak, akonot naan Naiꞌ Yesus naꞌko Nasaret te, in nhunun naher-heer am nak, “Yesus! Ho reꞌ naan, sufaꞌ-kaꞌuf naꞌko naiꞌ Daut! Hai mpao Ko ꞌroo-ꞌroo goen, tua! Amturun maan kau, tua!”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Anneen in hanan naan ate, too mfaun ein nakain ee mnak, “Hoe! Mumninuꞌ!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Ma Naiꞌ Yesus anhake mnak, “Hi meik je neem!”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Anneen on naan ate, naiꞌ Bartimeus anporin nain in tai nusat, rarit anfeen ma nnao rab-raab he nateef nok Naiꞌ Yesus.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Rarit Naiꞌ Yesus nataan ee mnak, “Ho mroim saaꞌ he Au ꞌmoeꞌ je ꞌeu ko?”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Naiꞌ Yesus naꞌuab antein am nak, “Natuin ho mpirsai mrair mak, Au bisa urekoꞌ ko, es naan ate oras ia ho mureok nai! Amkoen om amfain nai!”
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.