Marcos 10

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Rarit Naiꞌ Yesus sin nnaon nfuun am nateef anbin propinsi Yudea, ma nbin bare bian antein et noe Yarden in panin, pasaꞌ neon-saet. Anbi mee-mee, too mfaun ein neman ma naub naan Ee. Ma Naiꞌ Yesus nanoniꞌ sin on reꞌ biasa.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Atoin Farisis tuaf fauk neman he namouf Goe. Sin natanan am nak, “Natuin hit atoran rais pirsait, atoin amatsaos es bisa nporin in fee, aiꞌ kaah?”
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 Mes Naiꞌ Yesus nataah sin am nak, “Mimnau miit feꞌ! Atoran anmatoom nok matsaos fee-mone reꞌ kaꞌo Musa nbaꞌan nain je neu ki naan, nak on mee?”
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 Sin natahan am nak, “Kaꞌo Musa in atoorn ii nak, atoniꞌ bisa nporin in fee, mes ro he ntui surat manporin nahuun ma nnonaꞌ surat naan neu in fee.”
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 Mes Naiꞌ Yesus nataah sin am nak, “Amneen Kau feꞌ! Kaꞌo Musa antui on naan, natuin hi miꞌnaak-faut bainesiꞌ!
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 Hi kaisaꞌ mnikan retaꞌ un-unuꞌ oras Uisneno anmoeꞌ neno tunan ma pah-pinan! Fin matuꞌi et Suur Akninuꞌ mnak,
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Es naan ate, atoin es ro he nnao nasaitan in ainaf ma in amaf,
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 henatiꞌ sin nua sin njarin meseꞌ.’
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Karu Uisneno neikn On naꞌmeseꞌ sin, ka bole fa he mansian ii nbatis sin!”
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 Rarit Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein antaman nmesen nbin uim jes. Anbi naan, sin nataan Naiꞌ Yesus anmatoom nok In nonin reꞌ feꞌe na.
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 Naiꞌ Yesus nataah sin am nak, “Sekau reꞌ anporin in fee, ma nsao nteniꞌ bifee ꞌtetaꞌ, naan antaam rais makaket amsaꞌ!
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 On naan amsaꞌ bifee! Karu in nporin in mone, rarit in nsao nteniꞌ atoniꞌ tetaꞌ, naan antaam rais makaket amsaꞌ!”
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Anbi oors es, sin neik sin aanh ein neman neu Naiꞌ Yesus, ma ntotin he In naꞌuab anfeen sin tetus. Mes Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein nakainaꞌ sin.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Oras Naiꞌ Yesus niit rasi naan ate, In natoꞌon In atoup noinꞌ ein. In naꞌuab am nak, “Mifetin riꞌaanꞌ ein naan he neman ntean Kau! Kaisaꞌ mikainaꞌ sin! Natuin atoniꞌ reꞌ nahuumb on, on reꞌ sin reꞌ naan, es reꞌ anjarin Uisneno Iin na.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 Mimnau mirek-rekoꞌ! Sekau reꞌ anroim he neem anhaumaak Uisneno, sin ro he namnau niis Ne, on reꞌ riꞌaan ein namnau sin ainaf-amaf. Karu ka on naan fa te, ka nabeiꞌ fa he tteek sin tak Uisneno Iin na.”
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Rarit Naiꞌ Yesus anhoo naan riꞌaan ein naan, ma ntao In aꞌniman neu sin meseꞌ-meseꞌ he naꞌuab anfeen sin tetus.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Oras Naiꞌ Yesus sin he nnaon nkonon, anmuiꞌ atoin amuiꞌt es naen neem he nateef nok Ne. In naꞌruriꞌ anbi Naiꞌ Yesus In matan, ma nataan Ee mnak, “Aam tungguru reꞌ au ꞌhormaat ꞌain je! Au he utaan akreꞌo. On nai, Aam. Of au he ꞌmoeꞌ on mee, henatiꞌ au bisa ꞌtaam ꞌeu sonaf neno tunan, he ꞌmoin ubar-baar ꞌok Uisneno?”
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Nansaaꞌ am es ho mteek Kau mmak, ‘reꞌ au ꞌhormaat ꞌain je’? Ka tiit fa es reꞌ he thormaat tain je, mes Uisneno nmees Kuun.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 Ho muhiin murair prenat ahunut naꞌko Uisneno reꞌ nak,
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 Atoniꞌ naan nataah am nak, “Namneo, Aam tungguru! Au unaobaꞌ areꞌ kanan atoorn ein naan ꞌmurai uꞌko oras au feꞌ munif kau, tua.”
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Naiꞌ Yesus naꞌuab rais manekat neu atoniꞌ naan am nak, “Namneo! Mes anmuiꞌ rais jes anteniꞌ. Ho mfain nai ma muꞌsosaꞌ main areꞌ kanan ho ꞌmuiꞌm ein. Rarit meik roit ein reꞌ ho mupein sin naan ma mnao he mbait main sin meu amaꞌmuiꞌt ein. Rarit ho mtebi mfain uum nai he mutuinaꞌ Kau. Uisneno of anseun baran ko npake ꞌmuꞌif neno tunan.”
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 Oras in neen Naiꞌ Yesus In uaban naan ate, in neekn ii kratiꞌ-kratiꞌ. Ma in nfain nok neek susat maꞌtaniꞌ, natuin atoniꞌ reꞌ naan, amuꞌit batuur-batuur.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Ma Naiꞌ Yesus ankisu nfuun am nateef ma naꞌuab neu In atoup noinꞌ ein am nak, “Amneen, oo! Amuiꞌt ii naꞌ neu goah he ntaam neu sonaf neno tunan!”
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Anneen rasi naan ate, In atoup noinꞌ ein anmukekun. Ma Naiꞌ Yesus naꞌuab antein am nak, “Amneen mirek-rekoꞌ! He tjair Uisneno Iin na, suust ii ka aanꞌ-anaꞌ fa! Kaisaꞌ mitenab am mak maꞌkaf-kafaꞌ.
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Atoin amuiꞌt es he ntaam neu sonaf neno tunan ma njair Uisneno In aanh ate, in suust ii humaꞌ meseꞌ on reꞌ bikaes unta he ntaam neu in oꞌof, annao ntaam anpeoꞌ aent es in konan.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Naiꞌ Yesus In uaban naan anmoeꞌ sin anjarin ntakaꞌnaan ein antein. Ma sin nmaktaan ein am nak, “Karu namneo on naan ate, sekau es reꞌ bisa napeni ꞌhonis nabar-baar?”
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Naiꞌ Yesus ankius sin meseꞌ-meseꞌ, rarit naꞌuab am nak, “Natuin mahinif ma manoef mansian ii te, of ka njair fa saaꞌ es. Mes mimnau, natuin mahinif ma manoef Uisneno, ka tiit fa saaꞌ es, reꞌ of ka njair fa.”
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 Rarit naiꞌ Petrus anmurai naꞌuab am nak, “Aam! Hai mnikan main areꞌ kanan saaꞌ-saaꞌ he mituinaꞌ Ko. Onaim hai of mipein saaꞌ, tua?”
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 — ausente —
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 — ausente —
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Mimnau, joo! Natuin Uisneno In teenb ete, sekau naꞌnaebaꞌ in tuan ii te, of naꞌbaunaꞌ. Ma sekau naꞌparan in tuan ii te, natuin Uisneno In tenab, of naꞌraatn ee.”
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Oras naan, Naiꞌ Yesus sin nnaon neun Yerusalem. Anbi pukan reꞌ naan, Naiꞌ Yesus es reꞌ ahunut. Ma In atoup noinꞌ ein nok tuaf bian antein anbin In kotin. Sin namnau In uaban neon goes ii reꞌ nak, biak ein of naꞌmaet Je nbi Yerusalem. Onaim sin nmukekun ma namtaun amsaꞌ. Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus noꞌen naan In atoup noinꞌ ein anmesen, ma naꞌuab antein saaꞌ reꞌ biak ein of anmoeꞌ Je nbi Yerusalem.
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 In naꞌuab am nak, “Hi mneen, oo! Oras ia, hit tnao teu Yerusalem. Au reꞌ ia, Mansian Batuur-Batuur. Mes anbi Yerusalem sin of naꞌsosaꞌ Kau neu aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ma tunggur agaam ein. Rarit sin of anhukun niis Kau. Ma sin nnonaꞌ Kau neu tua sonaꞌ reꞌ ka nahiin fa Uisneno.
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 Rarit sin naꞌakan Kau reꞌuf-reꞌuf. Sin naroon Kau. Sin nbeos Au aok ii tar papaꞌ okeꞌ. Rarit sin nroor niis Kau. Namneo, Au ꞌmaet. Ma nmeu te, Au ꞌmoni ꞌfain.”
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Rarit Naiꞌ Sebedius in aanh ein, esan reꞌ naiꞌ Yakobus ma naiꞌ Yohanis, sin neman neu Naiꞌ Yesus. Sin ntotin am nak, “Aam tungguru! Hai he miꞌuab maan akreꞌo, tua!”
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 Naiꞌ Yesus nataan sin am nak, “Hi he miꞌuab saaꞌ?”
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 Sin natahan am nak, “On nai, Aam! Natiꞌ karu Ho mtook ma mnaaꞌ aprenat ate, hai mtoit he Ho mutokoꞌ kai, tuaf es anbi Ho ꞌnimam aꞌrii, ma tuaf es anteniꞌ anbi Ho ꞌnimam aꞌneꞌu, he hai mnaaꞌ mok aprenat amsaꞌ.”
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 Naiꞌ Yesus nataah sin am nak, “Hi nua ki ka mihiin main fa saaꞌ reꞌ hi mtoti. Au reꞌ ia, of upein susat ma nanaꞌrenat amfaun. Onaim on mee? Anbi hi teenb ii te, hi mak, hi mibeiꞌ he mnaben susat ma nanaꞌrenat tar ammaet mok Kau, oo?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 Sin natahan am nak, “Hai mibeiꞌ, tua!”
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 Mes sekau es reꞌ antoko nbi Au ꞌnimak aꞌrii aiꞌ aꞌneꞌu, Au ka ꞌseor Ok fa ꞌbi rasi naan. Natuin rasi naan, Uisneno es reꞌ nafeek. Ma In nafeek anrair sekau-sekau es reꞌ he ntoko nbin bare naan.”
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Oras atoup noniꞌ bian sin annenan naiꞌ Yakobus ma naiꞌ Yohanis sin haan totis on naan ate, sin natoꞌon maꞌtaniꞌ.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Rarit Naiꞌ Yesus noꞌen sin ok-okeꞌ ma naꞌuab am nak, “On nai! Hi mihini mrair jen, aiꞌ kaah? Kaes koꞌu reꞌ annaꞌan aprenat, sin esan reꞌ natiꞌ te anhaꞌmuiꞌ too gui. Tar antea too gui ka nakbeor ein reko fa. Ma ꞌnakaf-aꞌnakaf anbi pah-pah reꞌ ka nahiin fa Uisneno, sin nanaobaꞌ atoran ma prenat humaꞌ-humaꞌ, tar sin too gui ka bisa nait fa sin aꞌnaak ein.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Mes ka nabeiꞌ fa he hi mmoeꞌ on reꞌ naan! Sekau naꞌko ki reꞌ anroim he njair kaes koꞌu, in ro he njair on reꞌ aꞌbaut he ntuthae in aok-bian ein.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 Ma sekau es reꞌ anroim he njair aꞌnakat, in ro he nmoeꞌ in tuan aan on reꞌ ate ma nmeup neno-neno on reꞌ naan.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 Fin Au, Mansian Batuur-Batuur, es reꞌ ia. Au ka ꞌuum fa he atoniꞌ ntuthae Kau, mes Au ꞌuum he ꞌtuthae too mfaun ein. Au ꞌuum he ꞌnonaꞌ Au ꞌmoink ii ꞌteme-ꞌteme, he ꞌsoi ꞌaan too mfaun ein naꞌkon sin sanat ma penu sin.”
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein ma too mfaun ein neem antean kota Yeriko. Oras sin he nnaon nkonon, sin niit atoin aforot tuaf es antook ma ntoit piut-piut anbi raan ee ninin. In kaan ee, naiꞌ Bartimeus, naiꞌ Timeus in anah.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 Oras in nneen nak, akonot naan Naiꞌ Yesus naꞌko Nasaret te, in nhunun naher-heer am nak, “Yesus! Ho reꞌ naan, sufaꞌ-kaꞌuf naꞌko naiꞌ Daut! Hai mpao Ko ꞌroo-ꞌroo goen, tua! Amturun maan kau, tua!”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Anneen in hanan naan ate, too mfaun ein nakain ee mnak, “Hoe! Mumninuꞌ!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Ma Naiꞌ Yesus anhake mnak, “Hi meik je neem!”
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Anneen on naan ate, naiꞌ Bartimeus anporin nain in tai nusat, rarit anfeen ma nnao rab-raab he nateef nok Naiꞌ Yesus.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 Rarit Naiꞌ Yesus nataan ee mnak, “Ho mroim saaꞌ he Au ꞌmoeꞌ je ꞌeu ko?”
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 Naiꞌ Yesus naꞌuab antein am nak, “Natuin ho mpirsai mrair mak, Au bisa urekoꞌ ko, es naan ate oras ia ho mureok nai! Amkoen om amfain nai!”
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.