Lucas 8
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Ka ꞌroo fa nteniꞌ te, Naiꞌ Yesus ma In atoup noinꞌ ein, tuaf boꞌes am nua, annaon nfuun am natefan neun kota-kota ma kuan-kuan anbin pah naan. In nnao natoon Uisneno In aprenat. Naan njair rais reko ma beno arekot neu sin.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 Anbi pukan anaot ein naan, anmuiꞌ bifee fauk nokan amsaꞌ. Bifeen reꞌ ia, nameen nitan menas humaꞌ-humaꞌ, ma bian anniut sae nitan. Mes Naiꞌ Yesus nareko nrair sin ok-okeꞌ. Tuaf es, es reꞌ bi Maria naꞌko kuan Makdala. Unuꞌ te, Naiꞌ Yesus anriuꞌ napoitan niut reꞌuf hiut naꞌko bi Maria reꞌ ia.
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Tuaf es, es reꞌ bi Susana, rarit ain Yohana. Ain Yohana reꞌ ia, aam Kusa in fee. Aam Kusa naan, aꞌnaak urusan et usif Herodes in sonaf. Ma nmuꞌi ntein bifee mfaun reꞌ nnaon nabu-buan nok Naiꞌ Yesus sin. Bifeen reꞌ ia, npaek kuuk sin roit he nataah baen neu Naiꞌ Yesus oras In nbi raan atnanaꞌ.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Neot es, too mfaun ein neman naꞌkon kuan-kuan he naim Naiꞌ Yesus. Oras too mfaun ein nabua nrarin ate, Naiꞌ Yesus naretaꞌ sin anpaek uab manpoirn es nak,
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Anmuiꞌ naan atoin tani es, anseen fini nbi in rene. Fini bian anmoufun anbin ranan. Oras atoniꞌ nnaon npeꞌon ranan naan, sin nteir finin naan. Rarit koorn ee neman ma nteo nain sin.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Fini bian anmoufun anbin auf faut-makhapiꞌ. Fini naan nmurai natoor, mes namnenen, natuin ka napein fa oe.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Fini bian anmoufun anbin baer maꞌaikaꞌ. Mes oras finin naan anmurai natoron, hau maꞌaik ein nhaip naꞌmaet sin.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Mes fini bian anteniꞌ nmoufun anbin auf amriat. Finin ia natoron, anmonin tar antea nasratan ma nasufan, rarit nafuan. Finin reꞌ ia, nafuan no fuaꞌ nautn es.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Rarit Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein nataan uab manporin naan in aꞌmoufun.
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 In nataah am nak, “On nai! Natuin hi mituin batuur-batuur meu Uisneno In romin, es naan ate, Au he utoon ki maat-maat, he hi mihiin nok ranan mee Uisneno he naprenat Iin na. Mes biak ein ka nfairoir fa Uisneno In romin. Etun Au unoniꞌ sin ꞌeik uab manporin. Fin Uisneno In mafefa kninuꞌ antui nain anmatoom nok atoin ein ia mnak,
10 Jesus respondeu:
11 Onaim Naiꞌ Yesus natoon uab manporin naan in aꞌmoufun am nak, “Finin naan, es reꞌ Uisneno In Kabin ma Prenat.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Fini reꞌ anmoufun anbin ranan, es reꞌ tuaf-tuaf reꞌ annenan Uisneno In Kabin ma Prenat, mes aꞌnaak niut kouꞌ goe neem ma ntetak neik Kabin ma Prenat naan naꞌko sin neek ein. Nok ranan naan, sin ka npirsain fa neu Uisneno, ma sin ka napenin fa saok sanat ma ꞌhonis.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Fini reꞌ anmoufun anbin auf faut-makhapiꞌ, es reꞌ tuaf-tuaf reꞌ anneen Uisneno In Kabin ma Prenat nok neek marine. Mes ka naꞌbaꞌaf. Sin nmurai npirsain, mes karu napenin susat, maan aa fa te, anmoufun.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Fini reꞌ anmoufun anbin auf maꞌaikaꞌ naan, es reꞌ tuaf-tuaf reꞌ annenan ma ntoup Uisneno In Kabin ma Prenat. Mes ka ꞌroo fa te, sin nnikan nain Kabin ma Prenat naan, natuin sin ntaisibun nok sin urusan humaꞌ-humaꞌ ma sin aꞌmuiꞌk ein humaꞌ-humaꞌ, ma sin aꞌmonik reꞌ he nmarin-riin aah. Etun sin neek pirsait naan, ka maꞌafaꞌ fa saaꞌ-saaꞌ.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Mes fini reꞌ anmoufun anbin auf amriat naan, es reꞌ tuaf-tuaf reꞌ neek amneꞌo ma reko. Oras sin neen Uisneno In Kabin ma Prenat on naan ate, sin nahiik ma napaan nain sin anbin sin neek ein. Nok ranan naan, sin npirsain piut, ma nmoꞌen rais reko mfaun.”
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab antein am nak, “Ka neu fa he tout pauk anaꞌ, rarit tait iꞌnai konat ma ttobe. Ma ka tiit tain fa tuaf he nateek paku nbi haark ee nupun. Natuin karu nmoeꞌ on naan ate, of napenin meꞌu on mee ntein? Paku reꞌ mapakeꞌ, es reꞌ toutu trair je te, tateek je nbi baer aꞌratas, he in asnaan ee ntanaꞌ tuaf-tuaf reꞌ antaman neu umi.
16 Jesus continuou:
17 Areꞌ saaꞌ-saaꞌ reꞌ maꞌkoroꞌ oras ia, of mamnitaꞌ. Ma areꞌ kanan rasi reꞌ ka mahiniꞌ fa oras ia, of mahiin ein.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Onaim hi ro he mitenab mirek-rekoꞌ rasin reꞌ ia. Tuaf reꞌ he naim batuur-batuur Uisneno In romin, in mahinif ma manoef of nafaof gon piut. Mes tuaf reꞌ ka nrae natuin fa Uisneno In romin, in moon goe of nafaof gon piut.”
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Neot es, Naiꞌ Yesus naꞌuab nok too mfaun ein. On nai te, In ainaf ma In oirf ein neman he nateef nok Ne. Mes sin ka bisa npaumak-maak Ee fa, natuin too gui kah een.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Onaim anmuiꞌ tuaf annao natonan Naiꞌ Yesus am nak, “Aam! Ho ainaꞌ ma sin Ho oriꞌ sin etan moneꞌ. Sin he nateef nok Ko, tua.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Onaim In nataah am nak, “Tua. Mes on nai. Au ainaꞌ ma Au aok-bian sin batuur-batuur ii, es reꞌ tuaf-tuaf reꞌ anneen ma natniin Uisneno In Kabin ma Prenat, rarit anmoeꞌ natuin sin.”
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Neot es, Naiꞌ Yesus naꞌuab neu In atoup noinꞌ ein am nak, “Iim he tsae kofaꞌ he traak teu neof gui panin.” Onaim sin nsaen neu kofaꞌ es, ma nmurai nnaon.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Oras sin nnaon on naan ate, Naiꞌ Yesus antuup. Ka ꞌroo fa te, ain kouꞌ gui neem. Oikn ein anpesan antaman neu kofaꞌ naan. Sin he napenin siraak ein.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Ankisun on naan ate, atoup noinꞌ ein anpooꞌ nafenaꞌ Naiꞌ Yesus am nak, “Usiꞌ! Usiꞌ! Amfeen feꞌ! Hit he treem atmaet jen!”
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Rarit In naꞌuab neu In atoup noinꞌ ein am nak, “Nansaaꞌ am es hi ka mpirsai fa feꞌ meu Kau?”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Ka ꞌroo fa te, sin ntean Garasa nbi nefo Galilea in panin.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 — ausente —
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 — ausente —
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Naiꞌ Yesus nataan ee mnak, “Ho kaan maan sekau?”
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Nitun naan antoit Naiꞌ Yesus piut he reko te, kais anreun sin he nnaon neu Koon Haꞌmuꞌit, es reꞌ bare reꞌ npaek je he ntahan kuasat maufinu sin.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Mes anpaumak-maak bare naan, anmuiꞌ naan fafi pukan kouꞌ goes anꞌoobn ein anbin aꞌtoeꞌf ee ninin. Onaim nitun naan antotin Naiꞌ Yesus am nak, “Amreun kai he hai mtaam meu fafin nee!” Onaim Naiꞌ Yesus anroim natuin sin.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Rarit nitun naan anpoin nnaon nasaitan atoniꞌ naan, ma ntaman neun fafin naan. Fafin naan ok-okeꞌ njarin faif amaunut, rarit sin naenan nsiksaakn ok ma nasroro nsanun naꞌkon ꞌtoꞌef naan, ma nmoufun ntaman naꞌkon aisanut neun neof goe nanan. Onaim sin nreem anmaten ok-okeꞌ.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Ankius nitan on naan ate, ahao fafin naan naenan neun kuan-kuan anbin naan, ma natonan abitan baren naan ok-okeꞌ.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Anneen anrarin sin uab ein on naan ate, too mfaun ein neman neu bare naan. Sin he nitan kuuk saaꞌ reꞌ anjari nbi naan. Antean naan ate, sin niit atoin amaunut naan antoko ntaaꞌ-taaꞌ npaumaak Naiꞌ Yesus In haek ein. In npake nrair, ma in maun goe namneku nrair. Ankisun on naan ate, sin arsin namtaun.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Rarit tuaf ein reꞌ feꞌe na niit rasi naan, natoon neu amneemt ein naan nak, anmoeꞌ on mee mꞌes naꞌ amaunut naan, nareok.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Onaim abitan Garasa sin arsin reꞌ natuan anbin bare naan, antoit Naiꞌ Yesus he nnao nasaitan sin, natuin sin arsin namtaun nmaten.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Mes amaunut reꞌ nareko nrair feꞌe na, ntoit nafan-fain neu Naiꞌ Yesus am nak, “Aam! Reko te au utuin Ko, tua!”
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “On nai! Reko nneis ho mfain meu ho nonot-asar sin, ma mutonan sin Uisneno In arekon, reꞌ anmoꞌe nrair je neu ko.”
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Rarit Naiꞌ Yesus sin nsaen kofaꞌ ma nfanin neun nefo Galilea in panin. Oras sin nsanun naꞌkon kofaꞌ naan, too mfaun ein anpao nain Je. Sin neman nseit-seitn ok he nseun Goe.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 — ausente —
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 — ausente —
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Anmuiꞌ naan bifee jes nnao nok anbi naan. In meen funan nroni kreꞌo-kreꞌo ka natfeek niit fa oniꞌ toon boꞌes am nua goen. In narair in roit ma in aꞌmuiꞌk ein ok-okeꞌ oras in npairoir in tuan, reꞌ he nbaen apairoirt ein. Mes ka tiit tain fa apairoirt es reꞌ nareokꞌ ee. Menas naan nfoe piut.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Onaim in neem anpaumak-maak Naiꞌ Yesus nbi In kotin. Rarit in nreoꞌ naan kuun Naiꞌ Yesus In baur goe tukan. Anreꞌo nrair on naan ate, in naaꞌ aronit naan, nasnaas nain.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Nok askeken ate, Naiꞌ Yesus nasnaas ma nhaek. In nataan am nak, “Sekau es reꞌ anreoꞌ Kau?”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Mes Naiꞌ Yesus nak neu ne mnak, “Kahaf! Feꞌe na Au ꞌnaben ate, anmuiꞌ kuasa npoi naꞌko Kau. Onaim Au uhiin ꞌak tuaf es anreoꞌ Kau.”
46 Mas Jesus disse:
47 Oras bifee naan nnaben nahiin neu in ka bisa naꞌkoroꞌ fa te, in nmurai namtau nmaet. In naꞌtaꞌi ma nriꞌtuu nbi Naiꞌ Yesus In matan. Rarit in naretaꞌ sin in rasi, nmurai naꞌko in uun-aꞌbaꞌan. In natoon am nak, oras in nreoꞌ Naiꞌ Yesus on naan ate, in nareok nain.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab neu na mnak, “Fetoꞌ! Ho mureok, natuin ho mpirsai Kau. Amfain nai nok mamut!”
48 Aí Jesus disse:
49 Oras Naiꞌ Yesus naꞌuab feꞌ nok bifee naan ate, tuaf es naꞌko naiꞌ Yairus in umi neem natoon am nak, “Airoo, aam! Ho aanh ee, ain ee oekꞌ ein! Onaim kais muhaeb Aam Tungguru.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Mes oras Naiꞌ Yesus anneen uabaꞌ naan ate, In nak neu naiꞌ Yairus am nak, “Baꞌe. Amtaaꞌ kuum! Kais neekm aan nabait! Ampirsai meu Uisneno. In es reꞌ narekoꞌ ho anah, maut he in nmoin.”
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 — ausente —
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 — ausente —
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 — ausente —
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Sin ntaman nrarin ate, Naiꞌ Yesus annaaꞌ riꞌanaꞌ naan in aꞌniman, ma nhaamn ee mnak, “Nona! Amfeen nai!”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Nok askeken ate, riꞌanaꞌ naan anmoni nfain, ma in nfeen nain. Rarit Naiꞌ Yesus anreun riꞌanaꞌ naan in ainf ee mnak, “Amfee ne he nbukae!”
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Riꞌaan feto naan in ainaf-amaf ansanmakan nmaten. Mes Naiꞌ Yesus namnaubaꞌ sin, he kais natoon rasi naan neu tuaf bian sin.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.