Lucas 8

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ka ꞌroo fa nteniꞌ te, Naiꞌ Yesus ma In atoup noinꞌ ein, tuaf boꞌes am nua, annaon nfuun am natefan neun kota-kota ma kuan-kuan anbin pah naan. In nnao natoon Uisneno In aprenat. Naan njair rais reko ma beno arekot neu sin.
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Anbi pukan anaot ein naan, anmuiꞌ bifee fauk nokan amsaꞌ. Bifeen reꞌ ia, nameen nitan menas humaꞌ-humaꞌ, ma bian anniut sae nitan. Mes Naiꞌ Yesus nareko nrair sin ok-okeꞌ. Tuaf es, es reꞌ bi Maria naꞌko kuan Makdala. Unuꞌ te, Naiꞌ Yesus anriuꞌ napoitan niut reꞌuf hiut naꞌko bi Maria reꞌ ia.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Tuaf es, es reꞌ bi Susana, rarit ain Yohana. Ain Yohana reꞌ ia, aam Kusa in fee. Aam Kusa naan, aꞌnaak urusan et usif Herodes in sonaf. Ma nmuꞌi ntein bifee mfaun reꞌ nnaon nabu-buan nok Naiꞌ Yesus sin. Bifeen reꞌ ia, npaek kuuk sin roit he nataah baen neu Naiꞌ Yesus oras In nbi raan atnanaꞌ.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Neot es, too mfaun ein neman naꞌkon kuan-kuan he naim Naiꞌ Yesus. Oras too mfaun ein nabua nrarin ate, Naiꞌ Yesus naretaꞌ sin anpaek uab manpoirn es nak,
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 “Anmuiꞌ naan atoin tani es, anseen fini nbi in rene. Fini bian anmoufun anbin ranan. Oras atoniꞌ nnaon npeꞌon ranan naan, sin nteir finin naan. Rarit koorn ee neman ma nteo nain sin.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Fini bian anmoufun anbin auf faut-makhapiꞌ. Fini naan nmurai natoor, mes namnenen, natuin ka napein fa oe.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Fini bian anmoufun anbin baer maꞌaikaꞌ. Mes oras finin naan anmurai natoron, hau maꞌaik ein nhaip naꞌmaet sin.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Mes fini bian anteniꞌ nmoufun anbin auf amriat. Finin ia natoron, anmonin tar antea nasratan ma nasufan, rarit nafuan. Finin reꞌ ia, nafuan no fuaꞌ nautn es.”
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Rarit Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein nataan uab manporin naan in aꞌmoufun.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 In nataah am nak, “On nai! Natuin hi mituin batuur-batuur meu Uisneno In romin, es naan ate, Au he utoon ki maat-maat, he hi mihiin nok ranan mee Uisneno he naprenat Iin na. Mes biak ein ka nfairoir fa Uisneno In romin. Etun Au unoniꞌ sin ꞌeik uab manporin. Fin Uisneno In mafefa kninuꞌ antui nain anmatoom nok atoin ein ia mnak,
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 Onaim Naiꞌ Yesus natoon uab manporin naan in aꞌmoufun am nak, “Finin naan, es reꞌ Uisneno In Kabin ma Prenat.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Fini reꞌ anmoufun anbin ranan, es reꞌ tuaf-tuaf reꞌ annenan Uisneno In Kabin ma Prenat, mes aꞌnaak niut kouꞌ goe neem ma ntetak neik Kabin ma Prenat naan naꞌko sin neek ein. Nok ranan naan, sin ka npirsain fa neu Uisneno, ma sin ka napenin fa saok sanat ma ꞌhonis.
12 e os que
13 Fini reꞌ anmoufun anbin auf faut-makhapiꞌ, es reꞌ tuaf-tuaf reꞌ anneen Uisneno In Kabin ma Prenat nok neek marine. Mes ka naꞌbaꞌaf. Sin nmurai npirsain, mes karu napenin susat, maan aa fa te, anmoufun.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Fini reꞌ anmoufun anbin auf maꞌaikaꞌ naan, es reꞌ tuaf-tuaf reꞌ annenan ma ntoup Uisneno In Kabin ma Prenat. Mes ka ꞌroo fa te, sin nnikan nain Kabin ma Prenat naan, natuin sin ntaisibun nok sin urusan humaꞌ-humaꞌ ma sin aꞌmuiꞌk ein humaꞌ-humaꞌ, ma sin aꞌmonik reꞌ he nmarin-riin aah. Etun sin neek pirsait naan, ka maꞌafaꞌ fa saaꞌ-saaꞌ.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Mes fini reꞌ anmoufun anbin auf amriat naan, es reꞌ tuaf-tuaf reꞌ neek amneꞌo ma reko. Oras sin neen Uisneno In Kabin ma Prenat on naan ate, sin nahiik ma napaan nain sin anbin sin neek ein. Nok ranan naan, sin npirsain piut, ma nmoꞌen rais reko mfaun.”
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab antein am nak, “Ka neu fa he tout pauk anaꞌ, rarit tait iꞌnai konat ma ttobe. Ma ka tiit tain fa tuaf he nateek paku nbi haark ee nupun. Natuin karu nmoeꞌ on naan ate, of napenin meꞌu on mee ntein? Paku reꞌ mapakeꞌ, es reꞌ toutu trair je te, tateek je nbi baer aꞌratas, he in asnaan ee ntanaꞌ tuaf-tuaf reꞌ antaman neu umi.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Areꞌ saaꞌ-saaꞌ reꞌ maꞌkoroꞌ oras ia, of mamnitaꞌ. Ma areꞌ kanan rasi reꞌ ka mahiniꞌ fa oras ia, of mahiin ein.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Onaim hi ro he mitenab mirek-rekoꞌ rasin reꞌ ia. Tuaf reꞌ he naim batuur-batuur Uisneno In romin, in mahinif ma manoef of nafaof gon piut. Mes tuaf reꞌ ka nrae natuin fa Uisneno In romin, in moon goe of nafaof gon piut.”
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Neot es, Naiꞌ Yesus naꞌuab nok too mfaun ein. On nai te, In ainaf ma In oirf ein neman he nateef nok Ne. Mes sin ka bisa npaumak-maak Ee fa, natuin too gui kah een.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Onaim anmuiꞌ tuaf annao natonan Naiꞌ Yesus am nak, “Aam! Ho ainaꞌ ma sin Ho oriꞌ sin etan moneꞌ. Sin he nateef nok Ko, tua.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Onaim In nataah am nak, “Tua. Mes on nai. Au ainaꞌ ma Au aok-bian sin batuur-batuur ii, es reꞌ tuaf-tuaf reꞌ anneen ma natniin Uisneno In Kabin ma Prenat, rarit anmoeꞌ natuin sin.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Neot es, Naiꞌ Yesus naꞌuab neu In atoup noinꞌ ein am nak, “Iim he tsae kofaꞌ he traak teu neof gui panin.” Onaim sin nsaen neu kofaꞌ es, ma nmurai nnaon.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Oras sin nnaon on naan ate, Naiꞌ Yesus antuup. Ka ꞌroo fa te, ain kouꞌ gui neem. Oikn ein anpesan antaman neu kofaꞌ naan. Sin he napenin siraak ein.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Ankisun on naan ate, atoup noinꞌ ein anpooꞌ nafenaꞌ Naiꞌ Yesus am nak, “Usiꞌ! Usiꞌ! Amfeen feꞌ! Hit he treem atmaet jen!”
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Rarit In naꞌuab neu In atoup noinꞌ ein am nak, “Nansaaꞌ am es hi ka mpirsai fa feꞌ meu Kau?”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ka ꞌroo fa te, sin ntean Garasa nbi nefo Galilea in panin.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 — ausente —
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Naiꞌ Yesus nataan ee mnak, “Ho kaan maan sekau?”
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Nitun naan antoit Naiꞌ Yesus piut he reko te, kais anreun sin he nnaon neu Koon Haꞌmuꞌit, es reꞌ bare reꞌ npaek je he ntahan kuasat maufinu sin.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Mes anpaumak-maak bare naan, anmuiꞌ naan fafi pukan kouꞌ goes anꞌoobn ein anbin aꞌtoeꞌf ee ninin. Onaim nitun naan antotin Naiꞌ Yesus am nak, “Amreun kai he hai mtaam meu fafin nee!” Onaim Naiꞌ Yesus anroim natuin sin.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Rarit nitun naan anpoin nnaon nasaitan atoniꞌ naan, ma ntaman neun fafin naan. Fafin naan ok-okeꞌ njarin faif amaunut, rarit sin naenan nsiksaakn ok ma nasroro nsanun naꞌkon ꞌtoꞌef naan, ma nmoufun ntaman naꞌkon aisanut neun neof goe nanan. Onaim sin nreem anmaten ok-okeꞌ.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Ankius nitan on naan ate, ahao fafin naan naenan neun kuan-kuan anbin naan, ma natonan abitan baren naan ok-okeꞌ.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Anneen anrarin sin uab ein on naan ate, too mfaun ein neman neu bare naan. Sin he nitan kuuk saaꞌ reꞌ anjari nbi naan. Antean naan ate, sin niit atoin amaunut naan antoko ntaaꞌ-taaꞌ npaumaak Naiꞌ Yesus In haek ein. In npake nrair, ma in maun goe namneku nrair. Ankisun on naan ate, sin arsin namtaun.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Rarit tuaf ein reꞌ feꞌe na niit rasi naan, natoon neu amneemt ein naan nak, anmoeꞌ on mee mꞌes naꞌ amaunut naan, nareok.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Onaim abitan Garasa sin arsin reꞌ natuan anbin bare naan, antoit Naiꞌ Yesus he nnao nasaitan sin, natuin sin arsin namtaun nmaten.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Mes amaunut reꞌ nareko nrair feꞌe na, ntoit nafan-fain neu Naiꞌ Yesus am nak, “Aam! Reko te au utuin Ko, tua!”
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “On nai! Reko nneis ho mfain meu ho nonot-asar sin, ma mutonan sin Uisneno In arekon, reꞌ anmoꞌe nrair je neu ko.”
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Rarit Naiꞌ Yesus sin nsaen kofaꞌ ma nfanin neun nefo Galilea in panin. Oras sin nsanun naꞌkon kofaꞌ naan, too mfaun ein anpao nain Je. Sin neman nseit-seitn ok he nseun Goe.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Anmuiꞌ naan bifee jes nnao nok anbi naan. In meen funan nroni kreꞌo-kreꞌo ka natfeek niit fa oniꞌ toon boꞌes am nua goen. In narair in roit ma in aꞌmuiꞌk ein ok-okeꞌ oras in npairoir in tuan, reꞌ he nbaen apairoirt ein. Mes ka tiit tain fa apairoirt es reꞌ nareokꞌ ee. Menas naan nfoe piut.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Onaim in neem anpaumak-maak Naiꞌ Yesus nbi In kotin. Rarit in nreoꞌ naan kuun Naiꞌ Yesus In baur goe tukan. Anreꞌo nrair on naan ate, in naaꞌ aronit naan, nasnaas nain.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Nok askeken ate, Naiꞌ Yesus nasnaas ma nhaek. In nataan am nak, “Sekau es reꞌ anreoꞌ Kau?”
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Mes Naiꞌ Yesus nak neu ne mnak, “Kahaf! Feꞌe na Au ꞌnaben ate, anmuiꞌ kuasa npoi naꞌko Kau. Onaim Au uhiin ꞌak tuaf es anreoꞌ Kau.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Oras bifee naan nnaben nahiin neu in ka bisa naꞌkoroꞌ fa te, in nmurai namtau nmaet. In naꞌtaꞌi ma nriꞌtuu nbi Naiꞌ Yesus In matan. Rarit in naretaꞌ sin in rasi, nmurai naꞌko in uun-aꞌbaꞌan. In natoon am nak, oras in nreoꞌ Naiꞌ Yesus on naan ate, in nareok nain.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab neu na mnak, “Fetoꞌ! Ho mureok, natuin ho mpirsai Kau. Amfain nai nok mamut!”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Oras Naiꞌ Yesus naꞌuab feꞌ nok bifee naan ate, tuaf es naꞌko naiꞌ Yairus in umi neem natoon am nak, “Airoo, aam! Ho aanh ee, ain ee oekꞌ ein! Onaim kais muhaeb Aam Tungguru.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Mes oras Naiꞌ Yesus anneen uabaꞌ naan ate, In nak neu naiꞌ Yairus am nak, “Baꞌe. Amtaaꞌ kuum! Kais neekm aan nabait! Ampirsai meu Uisneno. In es reꞌ narekoꞌ ho anah, maut he in nmoin.”
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 — ausente —
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Sin ntaman nrarin ate, Naiꞌ Yesus annaaꞌ riꞌanaꞌ naan in aꞌniman, ma nhaamn ee mnak, “Nona! Amfeen nai!”
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 Nok askeken ate, riꞌanaꞌ naan anmoni nfain, ma in nfeen nain. Rarit Naiꞌ Yesus anreun riꞌanaꞌ naan in ainf ee mnak, “Amfee ne he nbukae!”
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Riꞌaan feto naan in ainaf-amaf ansanmakan nmaten. Mes Naiꞌ Yesus namnaubaꞌ sin, he kais natoon rasi naan neu tuaf bian sin.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.