Lucas 7
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Nanoniꞌ nrair on naan ate, Naiꞌ Yesus ntebi nfain neu kota Kapernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Anbi naan, anmuiꞌ aꞌnaak sorarus Roma tuaf es. In nmuiꞌ naan ameput tuaf es, mapirsaꞌi. Ameput naan nameen, onaim he nmaet een.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Oras aꞌnakat naan anneen uab anmatoom nok Naiꞌ Yesus, in nreek haefan tuaf naꞌko atoin Yahudis sin he nnaon neu Naiꞌ Yesus, he naskau Goe neem narekoꞌ ameput naan.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Sin naꞌuab anfuir Naiꞌ Yesus, he karu reko te, In neem nok sin he narekoꞌ amenat naan. Sin nfuir Ee mnak, “Aam! Atoin Romas ia, atoin reko! In reꞌ naan, Ho mturun maan ee te, ro pantas.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Fin In nafenaꞌ naan uim onen es neu kit, ma in nneek hit atoin Yahudis amsaꞌ.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Onaim Naiꞌ Yesus natuin sin.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 — ausente —
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 — ausente —
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus ansanmaak. In nabaniꞌ neu tuaf-tuaf reꞌ nok Ne jan. Rarit In nkiꞌun ma naꞌuab am nak, “Aꞌroo-ꞌroo reꞌ ia, Au ka ꞌiit ꞌiit fa tuaf es naꞌko atoin Yahudis reꞌ in pirsait ee naꞌkiiꞌ maꞌtaniꞌ on reꞌ atoin Romas reꞌ ia!”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Onaim Naiꞌ Yesus annao ntuꞌu haa bare naan. Rarit aꞌnaak sorarus naan in partein ngguin ntebi nfanin. Antean aꞌnakat naan in uim je te, sin niit amenat naan nareko nrair.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Nokaꞌ on naan ate, Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein, annaon neun kuan es, kaan ee, Nain. Too amfaun ein nok sin imsaꞌ.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Oras sin he noi ntean neu kuan naan in enoꞌ ꞌtamas, anmuiꞌ too puukn es anpoin naꞌkon kuan naan, he nnaon nsuban amates. Amates naan, baun es in aan moen meseꞌ.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Oras Naiꞌ Yesus ankius bifee banuꞌ naan, In nkasian. Onaim In nhaan mau neu bifee banuꞌ naan am nak, “Ain! Kais amkae!”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Rarit Naiꞌ Yesus annao npaumak-maak neu sin, ma nreꞌo ꞌbokiꞌ naꞌko amates naan. Onaim aꞌtaeb sin anhaken akreꞌo. Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab neu amates naan am nak, “Anah! Amfeen nai!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Onaim riꞌaan amates naan anmoni nfain, rarit anfeen ma ntook nain oras naan. Onaim in nmurai naꞌuab nok ahaekt ein reꞌ anniub naan ee reꞌ naan. Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab neu bifee banuꞌ naan am nak, “Ain! Ho aanh ii es ia.”
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Abitan reꞌ naan ok-okeꞌ namtaun nmaten! Onaim sin nmurai nboꞌis nanaib Uisneno mnak, “Uisneno nreek anrair In mafefa kninuꞌ maꞌtain es neu kit!” Tuaf bian nak, “Uisneno ankoen On neem anrair es hit atnanak, ma nakriraꞌ In nekan arekot!”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Onaim rasi naan masinaꞌ ma matonaꞌ nbi propinsi Yudea, tar antea pah bian amsaꞌ.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 — ausente —
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 — ausente —
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 — ausente —
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Oras haef ein anbin naan, Naiꞌ Yesus narekoꞌ too mfaun ein sin meens ein humaꞌ-humaꞌ. Ma In nriuꞌ napoitan niut reuꞌf ein naꞌko tuaf-tuaf reꞌ anniut saen. Ma In narekoꞌ afoort ein he nitan nfanin.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Rarit Naiꞌ Yesus natoon neu naiꞌ Yohanis in haef ein am nak, “Hi mnao mfain ma mitonan naiꞌ Yohanis, areꞌ kanan rasi reꞌ hi miit ma mneen kiim sin, natai on reꞌ Uisneno In mafefa kninuꞌ naiꞌ Yesaya antui mnak,
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Amfain nai. Meu te mitonan naiꞌ Yohanis am mak, ‘Atoniꞌ reꞌ ka namaeb on fa he ntoup Kau, sin of napenin amnisat.’ ”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Oras naiꞌ Yohanis in haef ein antebi nfanin ate, Naiꞌ Yesus naꞌuab neu too mfaun ein naan, anmatoom nok naiꞌ Yohanis am nak, “Oras hi mnao maim naiꞌ Yohanis ambi baer ruman naꞌroo naꞌko kuan, hi teenb ein hi he miit ma miteef mok atoniꞌ human on reꞌ mee? Ka neu fa he hi miit aiꞌ miteef atoin apeort es, on reꞌ oo goan. Ain ee nfuu nabeub oo goan ate, in natun-tuin aah!
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Ka neu fa he hi mnao he miit aiꞌ miteef mok atoniꞌ reꞌ anpaek tai-maꞌosaꞌ, natuin tuaf on reꞌ naan, suma et ahaa sonaf!
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Onaim hi mnao mkius sekau mbi nee? Hi mitenab mak, hi mnao maim Uisneno In mafefa kninuꞌ? Batuur! Mes in reꞌ naan, mafefaꞌ reꞌ maꞌtain reꞌuf.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Fin antui nain je et Suur Akninuꞌ anmatoom nok naiꞌ Yohanis am nak,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Anbi pah-pinan ia, ka tiit tain fa tuaf es, reꞌ maꞌtaniꞌ neis naꞌko naiꞌ Yohanis. Mes anbi Uisneno In aprenat, tua aꞌoret maꞌtaniꞌ nneis naꞌko naiꞌ Yohanis.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Too mfaun reꞌ anneen Naiꞌ Yesus In uaban naan, nahini nrarin nak, Uisneno In ranan naan, raan aꞌhonis batuur. Ahoik beo ngguin amsaꞌ on naan. Natuin unuꞌ te, naiꞌ Yohanis nasrani nrair sin ma nanoniꞌ sin.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Mes tuaf-tuaf naꞌko partei pirsait Farisi ma ahiin rais hukun Yahudis sin, ka nromin fa he natuin Uisneno In romin. Etun sin ka nak fa naiꞌ Yohanis he nasrain sin.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Rarit Naiꞌ Yesus nataan am nak, “Au he utaib atoniꞌ oras ia nok saaꞌ? Sin reꞌ naan, mansian human on reꞌ mee?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Sin reꞌ naan nahuum on reꞌ muinf ein reꞌ antok-tokon kuuk et aꞌmasaꞌ. Sin nmakoaꞌ ein ma anmatoen am nak,
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Naiꞌ Yohanis Asranit ka niun fa tua min-kase, ma in biasa nanaah on amsaꞌ, mes hi miꞌaakn ee mmak, ‘In nniut sae!’
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Mes oras ia, Au, Mansian Batuur-batuur, Au ꞌiun tua min-kase ma ꞌuah utunuꞌ on reꞌ biasa. On nai te, hi mak Kau mmak, ‘In reꞌ naan, akomat! Amauf maꞌtan-tain es antein! Amakuaꞌnoon nok ahoik beo ngguin! Anmapartei nok atoin ka mapaek ein fa! Ka ntae nahiin fa in tuan!’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Mes hi mtanar kiim Au hanak reꞌ ia, hee! Atoniꞌ reꞌ nahiin batuur-batuur, sin natuin Uisneno In romin.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Anbi kota naan, anmuiꞌ atoin Farisis es, kaan ee naiꞌ Simon. Neot es, in naskau Naiꞌ Yesus he neem anbukae nbi in umi. Antoupu nrair haan askaut naan ate, Naiꞌ Yesus sin annaon ma ntokon he nbukaen.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Oras naan, anmuiꞌ bifee aꞌhaek es anneen nak, Naiꞌ Yesus nok anbukae et bare naan. Onaim in ntaam. In nnaaꞌ neik miin foo meniꞌ bootr es. Minaꞌ ia in maꞌosaꞌ batuur.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 In neem anpaumaak Naiꞌ Yesus naꞌko In kotin. Rarit in nriꞌtuu nbi Naiꞌ Yesus In haek ein. Onaim in nkae npin-pinus, tar antea in nuu-pinu nmoufun anbin Naiꞌ Yesus In haek ein. In nnoes Naiꞌ Yesus In haek ein anpaek in aꞌnaak fuun ein, ma anneek nafan-faniꞌ Naiꞌ Yesus In haek ein. Rarit in nꞌoop miin foo meniꞌ naan neu Naiꞌ Yesus In haek ein.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Naiꞌ Simon nahiin batuur-batuur bifee naan in aꞌhaken. Onaim in natenab anbi in nekan am nak, “Ia njair bukti es nak Naiꞌ Yesus ia, ka Uisneno In mafefa kniun aa fa! Karu batuur-batuur Uisneno es anreek ma nhaef Ee neem, ro batuurn ii, Naiꞌ Yesus nahiin nain bifee reꞌ anreoꞌ Goe reꞌ ia, bifee aꞌhakeꞌ. Uisneno In mafefa kniunꞌ ein, ka on fa In reꞌ ia, natuin atoniꞌ kniun ii, ka nabeiꞌ fa he npaumaak atoin ꞌoemetan sin!”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Mes Naiꞌ Yesus antae niit naiꞌ Simon In tenab. Onaim in naꞌuab am nak, “Airoo, Simon. Au he utoon ko rais jes.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Onaim Naiꞌ Yesus nfee uab manporin am nak, “Anmuiꞌ atoin es atusab roit neu tuaf bian. Neot es, in natusab roit neu tuaf nua. Tuaf es, in natusab roi mutiꞌ fuaꞌ natun niim (500). Es anteniꞌ, suma fuaꞌ boꞌ niim (50) aah.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Mes antea in oras he nafaniꞌ roit ein naan, tua nuaꞌ ein naan ka nabeꞌin fa. Onaim tua atusab roit naan ankasian sin nua sin. Es naan ate, in nafreib sin he kais anbaen sin tuus ein naan. Onaim karu tatuin aam Simon ho teenb aan ate, mee es reꞌ anneek nanesib tua atusab roit naan?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Naiꞌ Simon nsenu nfeek am nak, “Ro amuiꞌ tuus amfaun naan!”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Onaim In nabaniꞌ neu bifee naan, ma naꞌuab neu naiꞌ Simon am nak, “Ho mkius miit bifee reꞌ ia. Oras Au ꞌtaam ꞌuum ꞌeu ho uim ji, ho ka mubarab fa oe he ho mufaun Au haek ein mutuin hit atoran harat. Mes bifee ia, nafaun Au haek ein npaek in maat nuu ngguin, rarit annoes nakninuꞌ sin nok in aꞌnaak fuun ein.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ma feꞌe na, oras ho mseun Kau meu ho umi ia, ho ka mneek Kau fa mutuin hit atoran harat. Mes anmurai naꞌko oras Au ꞌtaam aꞌrair iꞌbi umi ia, bifee reꞌ ia anneek au haek ein piut-piut.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Aam Simon, ho mnikan main hit harat reꞌ he muꞌpeeh taumn ein, oras Au ꞌtaam ꞌuum feꞌe na. Mes bifee ia, naꞌpeeh Kau npaek miin foo meniꞌ reꞌ maꞌosaꞌ neu Au haek ein.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Simon, ho mneen rek-reko feꞌ! Bifee reꞌ ia in saant ein ro mfau-rutun. Mes Uisneno nnose nrair sin, natuin in nakriraꞌ in rais manekat ma sukuur kouꞌ-koꞌu neu Kau. Mes tuaf-tuaf reꞌ annaben in tuan ee ka nmoeꞌ fa sanat amfaun, in nnaben nak in ka nperluu fa he napein ampon koꞌu. Etun in ka nmaneek nahiin fa, ma ka nasaeb nahiin fa sukuur neu Uisneno.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Rarit Naiꞌ Yesus ankius bifee naan am nak, “Au ꞌnoes ꞌain ho saant ein naan een!”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Abukaet ein reꞌ nbin naan, anmaꞌseꞌ-seoꞌ guin am nak, “Hae! In natenab nak In reꞌ ia sekau?! In nabrain he nfee ampon neu atoin asanat, aa oo? Te kaah, suma Uisneno Kuun es reꞌ nmuiꞌ hak he nnoes nain sanat mansian! Phueh!”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Mes Naiꞌ Yesus naꞌuab neu bifee naan am nak, “Natuin ho mpirsai Kau, es naan ate, Uisneno nsoi naan ko. Amfain nai nok mamut-aominaꞌ!”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.