Lucas 7

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nanoniꞌ nrair on naan ate, Naiꞌ Yesus ntebi nfain neu kota Kapernaum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Anbi naan, anmuiꞌ aꞌnaak sorarus Roma tuaf es. In nmuiꞌ naan ameput tuaf es, mapirsaꞌi. Ameput naan nameen, onaim he nmaet een.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Oras aꞌnakat naan anneen uab anmatoom nok Naiꞌ Yesus, in nreek haefan tuaf naꞌko atoin Yahudis sin he nnaon neu Naiꞌ Yesus, he naskau Goe neem narekoꞌ ameput naan.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Sin naꞌuab anfuir Naiꞌ Yesus, he karu reko te, In neem nok sin he narekoꞌ amenat naan. Sin nfuir Ee mnak, “Aam! Atoin Romas ia, atoin reko! In reꞌ naan, Ho mturun maan ee te, ro pantas.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Fin In nafenaꞌ naan uim onen es neu kit, ma in nneek hit atoin Yahudis amsaꞌ.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Onaim Naiꞌ Yesus natuin sin.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 — ausente —
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 — ausente —
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus ansanmaak. In nabaniꞌ neu tuaf-tuaf reꞌ nok Ne jan. Rarit In nkiꞌun ma naꞌuab am nak, “Aꞌroo-ꞌroo reꞌ ia, Au ka ꞌiit ꞌiit fa tuaf es naꞌko atoin Yahudis reꞌ in pirsait ee naꞌkiiꞌ maꞌtaniꞌ on reꞌ atoin Romas reꞌ ia!”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Onaim Naiꞌ Yesus annao ntuꞌu haa bare naan. Rarit aꞌnaak sorarus naan in partein ngguin ntebi nfanin. Antean aꞌnakat naan in uim je te, sin niit amenat naan nareko nrair.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Nokaꞌ on naan ate, Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein, annaon neun kuan es, kaan ee, Nain. Too amfaun ein nok sin imsaꞌ.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Oras sin he noi ntean neu kuan naan in enoꞌ ꞌtamas, anmuiꞌ too puukn es anpoin naꞌkon kuan naan, he nnaon nsuban amates. Amates naan, baun es in aan moen meseꞌ.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Oras Naiꞌ Yesus ankius bifee banuꞌ naan, In nkasian. Onaim In nhaan mau neu bifee banuꞌ naan am nak, “Ain! Kais amkae!”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Rarit Naiꞌ Yesus annao npaumak-maak neu sin, ma nreꞌo ꞌbokiꞌ naꞌko amates naan. Onaim aꞌtaeb sin anhaken akreꞌo. Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab neu amates naan am nak, “Anah! Amfeen nai!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Onaim riꞌaan amates naan anmoni nfain, rarit anfeen ma ntook nain oras naan. Onaim in nmurai naꞌuab nok ahaekt ein reꞌ anniub naan ee reꞌ naan. Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab neu bifee banuꞌ naan am nak, “Ain! Ho aanh ii es ia.”
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Abitan reꞌ naan ok-okeꞌ namtaun nmaten! Onaim sin nmurai nboꞌis nanaib Uisneno mnak, “Uisneno nreek anrair In mafefa kninuꞌ maꞌtain es neu kit!” Tuaf bian nak, “Uisneno ankoen On neem anrair es hit atnanak, ma nakriraꞌ In nekan arekot!”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Onaim rasi naan masinaꞌ ma matonaꞌ nbi propinsi Yudea, tar antea pah bian amsaꞌ.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 — ausente —
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 — ausente —
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 — ausente —
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Oras haef ein anbin naan, Naiꞌ Yesus narekoꞌ too mfaun ein sin meens ein humaꞌ-humaꞌ. Ma In nriuꞌ napoitan niut reuꞌf ein naꞌko tuaf-tuaf reꞌ anniut saen. Ma In narekoꞌ afoort ein he nitan nfanin.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Rarit Naiꞌ Yesus natoon neu naiꞌ Yohanis in haef ein am nak, “Hi mnao mfain ma mitonan naiꞌ Yohanis, areꞌ kanan rasi reꞌ hi miit ma mneen kiim sin, natai on reꞌ Uisneno In mafefa kninuꞌ naiꞌ Yesaya antui mnak,
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Amfain nai. Meu te mitonan naiꞌ Yohanis am mak, ‘Atoniꞌ reꞌ ka namaeb on fa he ntoup Kau, sin of napenin amnisat.’ ”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Oras naiꞌ Yohanis in haef ein antebi nfanin ate, Naiꞌ Yesus naꞌuab neu too mfaun ein naan, anmatoom nok naiꞌ Yohanis am nak, “Oras hi mnao maim naiꞌ Yohanis ambi baer ruman naꞌroo naꞌko kuan, hi teenb ein hi he miit ma miteef mok atoniꞌ human on reꞌ mee? Ka neu fa he hi miit aiꞌ miteef atoin apeort es, on reꞌ oo goan. Ain ee nfuu nabeub oo goan ate, in natun-tuin aah!
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Ka neu fa he hi mnao he miit aiꞌ miteef mok atoniꞌ reꞌ anpaek tai-maꞌosaꞌ, natuin tuaf on reꞌ naan, suma et ahaa sonaf!
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Onaim hi mnao mkius sekau mbi nee? Hi mitenab mak, hi mnao maim Uisneno In mafefa kninuꞌ? Batuur! Mes in reꞌ naan, mafefaꞌ reꞌ maꞌtain reꞌuf.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Fin antui nain je et Suur Akninuꞌ anmatoom nok naiꞌ Yohanis am nak,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Anbi pah-pinan ia, ka tiit tain fa tuaf es, reꞌ maꞌtaniꞌ neis naꞌko naiꞌ Yohanis. Mes anbi Uisneno In aprenat, tua aꞌoret maꞌtaniꞌ nneis naꞌko naiꞌ Yohanis.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Too mfaun reꞌ anneen Naiꞌ Yesus In uaban naan, nahini nrarin nak, Uisneno In ranan naan, raan aꞌhonis batuur. Ahoik beo ngguin amsaꞌ on naan. Natuin unuꞌ te, naiꞌ Yohanis nasrani nrair sin ma nanoniꞌ sin.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Mes tuaf-tuaf naꞌko partei pirsait Farisi ma ahiin rais hukun Yahudis sin, ka nromin fa he natuin Uisneno In romin. Etun sin ka nak fa naiꞌ Yohanis he nasrain sin.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Rarit Naiꞌ Yesus nataan am nak, “Au he utaib atoniꞌ oras ia nok saaꞌ? Sin reꞌ naan, mansian human on reꞌ mee?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Sin reꞌ naan nahuum on reꞌ muinf ein reꞌ antok-tokon kuuk et aꞌmasaꞌ. Sin nmakoaꞌ ein ma anmatoen am nak,
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Naiꞌ Yohanis Asranit ka niun fa tua min-kase, ma in biasa nanaah on amsaꞌ, mes hi miꞌaakn ee mmak, ‘In nniut sae!’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Mes oras ia, Au, Mansian Batuur-batuur, Au ꞌiun tua min-kase ma ꞌuah utunuꞌ on reꞌ biasa. On nai te, hi mak Kau mmak, ‘In reꞌ naan, akomat! Amauf maꞌtan-tain es antein! Amakuaꞌnoon nok ahoik beo ngguin! Anmapartei nok atoin ka mapaek ein fa! Ka ntae nahiin fa in tuan!’
34 O
35 Mes hi mtanar kiim Au hanak reꞌ ia, hee! Atoniꞌ reꞌ nahiin batuur-batuur, sin natuin Uisneno In romin.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Anbi kota naan, anmuiꞌ atoin Farisis es, kaan ee naiꞌ Simon. Neot es, in naskau Naiꞌ Yesus he neem anbukae nbi in umi. Antoupu nrair haan askaut naan ate, Naiꞌ Yesus sin annaon ma ntokon he nbukaen.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Oras naan, anmuiꞌ bifee aꞌhaek es anneen nak, Naiꞌ Yesus nok anbukae et bare naan. Onaim in ntaam. In nnaaꞌ neik miin foo meniꞌ bootr es. Minaꞌ ia in maꞌosaꞌ batuur.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 In neem anpaumaak Naiꞌ Yesus naꞌko In kotin. Rarit in nriꞌtuu nbi Naiꞌ Yesus In haek ein. Onaim in nkae npin-pinus, tar antea in nuu-pinu nmoufun anbin Naiꞌ Yesus In haek ein. In nnoes Naiꞌ Yesus In haek ein anpaek in aꞌnaak fuun ein, ma anneek nafan-faniꞌ Naiꞌ Yesus In haek ein. Rarit in nꞌoop miin foo meniꞌ naan neu Naiꞌ Yesus In haek ein.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Naiꞌ Simon nahiin batuur-batuur bifee naan in aꞌhaken. Onaim in natenab anbi in nekan am nak, “Ia njair bukti es nak Naiꞌ Yesus ia, ka Uisneno In mafefa kniun aa fa! Karu batuur-batuur Uisneno es anreek ma nhaef Ee neem, ro batuurn ii, Naiꞌ Yesus nahiin nain bifee reꞌ anreoꞌ Goe reꞌ ia, bifee aꞌhakeꞌ. Uisneno In mafefa kniunꞌ ein, ka on fa In reꞌ ia, natuin atoniꞌ kniun ii, ka nabeiꞌ fa he npaumaak atoin ꞌoemetan sin!”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Mes Naiꞌ Yesus antae niit naiꞌ Simon In tenab. Onaim in naꞌuab am nak, “Airoo, Simon. Au he utoon ko rais jes.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Onaim Naiꞌ Yesus nfee uab manporin am nak, “Anmuiꞌ atoin es atusab roit neu tuaf bian. Neot es, in natusab roit neu tuaf nua. Tuaf es, in natusab roi mutiꞌ fuaꞌ natun niim (500). Es anteniꞌ, suma fuaꞌ boꞌ niim (50) aah.
41 Jesus disse:
42 Mes antea in oras he nafaniꞌ roit ein naan, tua nuaꞌ ein naan ka nabeꞌin fa. Onaim tua atusab roit naan ankasian sin nua sin. Es naan ate, in nafreib sin he kais anbaen sin tuus ein naan. Onaim karu tatuin aam Simon ho teenb aan ate, mee es reꞌ anneek nanesib tua atusab roit naan?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Naiꞌ Simon nsenu nfeek am nak, “Ro amuiꞌ tuus amfaun naan!”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Onaim In nabaniꞌ neu bifee naan, ma naꞌuab neu naiꞌ Simon am nak, “Ho mkius miit bifee reꞌ ia. Oras Au ꞌtaam ꞌuum ꞌeu ho uim ji, ho ka mubarab fa oe he ho mufaun Au haek ein mutuin hit atoran harat. Mes bifee ia, nafaun Au haek ein npaek in maat nuu ngguin, rarit annoes nakninuꞌ sin nok in aꞌnaak fuun ein.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ma feꞌe na, oras ho mseun Kau meu ho umi ia, ho ka mneek Kau fa mutuin hit atoran harat. Mes anmurai naꞌko oras Au ꞌtaam aꞌrair iꞌbi umi ia, bifee reꞌ ia anneek au haek ein piut-piut.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Aam Simon, ho mnikan main hit harat reꞌ he muꞌpeeh taumn ein, oras Au ꞌtaam ꞌuum feꞌe na. Mes bifee ia, naꞌpeeh Kau npaek miin foo meniꞌ reꞌ maꞌosaꞌ neu Au haek ein.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Simon, ho mneen rek-reko feꞌ! Bifee reꞌ ia in saant ein ro mfau-rutun. Mes Uisneno nnose nrair sin, natuin in nakriraꞌ in rais manekat ma sukuur kouꞌ-koꞌu neu Kau. Mes tuaf-tuaf reꞌ annaben in tuan ee ka nmoeꞌ fa sanat amfaun, in nnaben nak in ka nperluu fa he napein ampon koꞌu. Etun in ka nmaneek nahiin fa, ma ka nasaeb nahiin fa sukuur neu Uisneno.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Rarit Naiꞌ Yesus ankius bifee naan am nak, “Au ꞌnoes ꞌain ho saant ein naan een!”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Abukaet ein reꞌ nbin naan, anmaꞌseꞌ-seoꞌ guin am nak, “Hae! In natenab nak In reꞌ ia sekau?! In nabrain he nfee ampon neu atoin asanat, aa oo? Te kaah, suma Uisneno Kuun es reꞌ nmuiꞌ hak he nnoes nain sanat mansian! Phueh!”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Mes Naiꞌ Yesus naꞌuab neu bifee naan am nak, “Natuin ho mpirsai Kau, es naan ate, Uisneno nsoi naan ko. Amfain nai nok mamut-aominaꞌ!”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.