Lucas 6

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Neot es, nateef nok atoin Yahudis sin neno snasat naꞌko mepu, Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein annaon npeꞌon biak ein sin reen je ninin. Onaim In atoup noinꞌ ein anheut naan maak-gandum in punin reꞌ anbin sin maatk ein. Rarit sin anfoer sin, ma nahan.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Anbi naan, anmuiꞌ tuaf fak-fauk naꞌkon partei pirsait Farisi reꞌ annaaꞌ naher-heran atoran harat Yahudi. Ankius niit Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein anmoꞌen on naan ate, sin nakain Ee mnak, “Nansaaꞌ am es Ho atoup noinꞌ ein antanhai hit atoran pirsait? Sin nmepun nateef nok neno snasat! Amkius sin! Sin nheut maak-gandum. Kais on naan!”
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 — ausente —
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 — ausente —
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Amtakan hi ruikm ein he mneen mirek-rekoꞌ! Au reꞌ ia, Mansian Batuur-batuur. Au ꞌmuiꞌ hak he ufeek ꞌak, atoniꞌ nabeiꞌ he nmoeꞌ saaꞌ-saaꞌ anbi neno snasat.”
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Neon goes, nateef nok neno snasat, Naiꞌ Yesus annao nanoniꞌ nbi uim onen. Anbi naan, anmuiꞌ atoin es, in aꞌniman es ee nmaet.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Anbi naan amsaꞌ, anmuiꞌ tunggur agama fak-fauk ma atoniꞌ naꞌkon partei pirsait Farisi reꞌ namin raan asraak he nakreo namouf Naiꞌ Yesus. Rarit sin nnuuꞌ Naiꞌ Yesus, kar-karu In narekoꞌ atoniꞌ naan, nateef nok neno snasat. Nok ranan naan, sin bisa ntuꞌiirn Ee maat-maat.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Mes Naiꞌ Yesus nahiin namneo-namneo neu sin sarit naan. Es naan ate, In noꞌen atoniꞌ naan nak, “Baꞌe! Uum amhaek meu reꞌ ia feꞌ!” Onaim in nnao ma nhake nbi naan.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Rarit Naiꞌ Yesus nataan abitan reꞌ naan am nak, “Au he utaan ꞌaan ki feꞌ. Tatuin hit atoran rais pirsait, saaꞌ na es reꞌ hit he tmoeꞌ je nateef nok neno snasat taꞌko mepu? Tmoeꞌ reko, oo? Aiꞌ, tmoeꞌ maufinu? Tsoi tafetin tuaf, aa oo? Aiꞌ, tareuꞌ in aꞌmonin?”
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Rarit Naiꞌ Yesus ankius natef-tefan sin, ma In naꞌuab neu atoniꞌ naan am nak, “Amnonaꞌ ho ꞌnimam naan neem!” Rarit in nsoron in aꞌniman naan, ma nareok nain.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Ankius on naan ate, tuaf-tuaf reꞌ anmusun Naiꞌ Yesus nek-neuk nisik. Rarit sin nmurai nareon ein rais maufinu nak, “Hit ro he tami ꞌtein raan aꞌpoꞌi bian, he naꞌ bisa tamouf Goe!”
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Ka ꞌroo-ꞌroo fa ntein, Naiꞌ Yesus ansae neu ꞌtoꞌef es ma nꞌonen. In nꞌonen anbi naan fai jes aꞌteme.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Nokaꞌ kik-kiku on naan ate, In noꞌen naan In atoup noinꞌ ein. Rarit naꞌko sin reꞌ naan, in nbetis naan tuaf boꞌes am nua he njarin In haef ein. Tuaf ein reꞌ In nbetis sin naan, es reꞌ:
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Naiꞌ Simon (reꞌ natiꞌ te, Naiꞌ Yesus noeꞌn ee te nak, ‘Petrus’),
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 naiꞌ Mateos,
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 naiꞌ Judas (naiꞌ Yakobus in anah), ma
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Oras ansaun neman naꞌko ꞌtoꞌef naan, Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein anhaken anbin amneraꞌ. Too mfaun ein nabua nanin anbin naan. Sin neman naꞌkon propinsi Yudea, kota Yerusalem, ma kota nua et tais je ninin, esan reꞌ Tirus ma Sidon.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Sin neman he nnenan kuuk naꞌkon Naiꞌ Yesus, ma bian he ntotin he In narekoꞌ amenat. Onaim In narekoꞌ sin. In narekoꞌ aniut saes ein, ma nriuꞌ napoitan niut reuꞌf ein naꞌkon tuaf ein naan.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Sekau-sekau reꞌ anroim he nreoꞌ aiꞌ nasbetu haa Naiꞌ Yesus aꞌkreoꞌ goah, anmuiꞌ kuasa npoi naꞌko Na, ma narekoꞌ sin.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Rarit Naiꞌ Yesus nabaniꞌ neu In atoup noinꞌ ein ma nanoniꞌ sin am nak,
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 Atoin amnahas ki!
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 — ausente —
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 — ausente —
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 Mes neu atoin amuꞌit ki!
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 Amsenat ma apetas ki!
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 Atoin asinmakan rais hormaat ki!
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 Rarit Naiꞌ Yesus antuta ntein In uaban am nak, “Amtakan hi ruikm ein he mneen mirek-rekoꞌ! Ho ro he mneek ho musun, ma mmoeꞌ ꞌmoeꞌ reko meu tuaf-tuaf reꞌ neekn ee nameen neu ko.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Amꞌonen meu Uisneno he In nmoeꞌ reko neu tuaf-tuaf reꞌ ankaas ko. Ma mtoit Je he In nmoeꞌ ꞌmoeꞌ reko neu tuaf-tuaf reꞌ nmoꞌ-moeꞌ ko goan.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Karu anmuiꞌ tuaf anpaas ho ꞌkinum es, mkoon ee he npaas ho ꞌkinum bian naan. Karu ntetak naan ho baur mainikin, mnoon ee ho baur guan amsaꞌ.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Karu anmuiꞌ tuaf antoit ho baer es, mnoon ee he. Ma karu anmuiꞌ tuaf nait neik ho baer es, maut he in npaar kuun ee. Kais amtoup mufaniꞌ!
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Ho ro he mmoeꞌ meu biak ein, natai on reꞌ ho mroim he sin nmoeꞌ saaꞌ neu ko.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 Ho mrom-roim he mneek ho noont ein kuum. Naan reko. Mes in arekon anneis-neis ji, saaꞌ? Fin amoeꞌ maufiun ein amsaꞌ anneek sin tuaf ein kuuk!
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Karu ho suma mmoeꞌ reko meu tuaf-tuaf amoeꞌ reko neu ko, in arekon anneis-neis ji, es reꞌ mee? Fin amoeꞌ maufiun ein anbaras ꞌmoeꞌ reko on naan amsaꞌ.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Karu ho mutusab roit meu tuaf-tuaf reꞌ bisa nbaen nafaniꞌ ko ho roit ein naan, in arekon anneis-neis ji, saaꞌ? Fin amoeꞌ maufiun ein natuusb ein roit neu tuaf bian, asar ramu nokaꞌ-nmeu te sin ntoup nafaniꞌ sin ite, nanookb ok.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Mes reꞌ reko anneis-neis ji, on nai: amneek ho musu sin! Ma mmoeꞌ ꞌmoeꞌ reko meu sin. Sin nperluu saaꞌ ate, mutusab sin. Kais mutenab mak, sin of bisa nfee nafaniꞌ ko sin, aiꞌ kaah. Nok ranan naan, Uisneno of anbaras neu ko. Ma ho mjair Uisneno Aꞌraat Reꞌuf In anah. Natuin ho mmoin on reꞌ ho Amaꞌ reꞌ anroim he nmoeꞌ reko neu tuaf-tuaf amoeꞌ maufinu. In anmoeꞌ ꞌmoeꞌ reko msaꞌ neu tuaf-tuaf reꞌ ka ntoit nahiin fa makasi.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Onaim ho ro he mukriraꞌ rais kasian meu tuaf bian, nahuum on reꞌ ho Amaꞌ abit sonaf neno tunan nakriraꞌ In rais kasian neu ko.”
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Naiꞌ Yesus nanoniꞌ piut am nak, “Kais mutaib tuaf, he tuaf kais nataib neu ko msaꞌ. Kais mukritik tuaf, fin tuaf of nakritik nafaniꞌ neu ko msaꞌ. Amnikan main tuaf ein sin saant ein, he sin annikan nain ho saant ein amsaꞌ.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Karu ho mfee meu tuaf saaꞌ reꞌ sin nperluu, ho of amtoup mufaniꞌ sin. Fin of Uisneno anꞌator he ho mtoup mufaniꞌ sin anho-hoen. Naan nahuum on reꞌ tuaf anꞌoop aknaaꞌ neu bree-ukur, rarit anhasuꞌ ma nneen je. Rarit nꞌopaꞌ nteinꞌ ein tar antea naheun ma natꞌoop. Reꞌ ho mtoup sin naan, nahuum on reꞌ naan. Karu ho mfee kreꞌ-reꞌo, ho mtoup mufaniꞌ sin kreꞌo msaꞌ. Mes karu ho mfee kouꞌ-koꞌu, ho mtoup mufaniꞌ sin anho-hoen.”
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Naiꞌ Yesus nanoniꞌ npaek uab manporin amsaꞌ. In naretaꞌ am nak, “Afoort ii, ka neu he nakriraꞌ fa ranan neu aforot bian. Fin sin nua sin of anroron ntaman neu konaꞌ!
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Aan muirt ii, ka neu he nneis fa in tungguru! Mes karu in natuin rek-reko in tunggur goe in nonin, in bisa natai nok in tungguru.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 Ho mroim he mtanar tuaf-tuaf bian sin sanat aanꞌ-anaꞌ. Mes ho sanat reꞌ kouꞌ-kouꞌ goan, ho mak, ka mnitaꞌ fa. Naan on reꞌ ho mtae miit afu skuuk aan es anbi es in matan. Te kaah, hau tbaa kouꞌ goes anꞌeek ho maat maan, mes ho ka mnaben fa!
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Anmoeꞌ on meeꞌ mꞌes ho mubrain he muꞌuab am mak, ‘Baꞌe, uum he au ꞌfuu upoin afu skukuꞌ naꞌko ho maatm aan feꞌ.’ Te kaah, ho tuam aan kuum ka miit fa saaꞌ-saaꞌ, natuin hau tuuk kouꞌ goes anꞌtoeb naan ho maatm ein naan! Hae! Ro ho batuur-batuur atoin aputa-kriut ko! Airoo! Mait imporin hau tbaat naan naꞌko ho maatm ein feꞌ. Naꞌ ho mkisu te nakninuꞌ, rarit naꞌ amfuu afu skuuk anaꞌ naan naꞌko ho baꞌe in matan.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 Naiꞌ Yesus naꞌuab anteniꞌ rais manporin es am nak, “Ka neu fa he roet reok gui nafua fua reꞌuf. Ma ka neu fa he hau fua reok gui, npoi naꞌko hau reꞌuf.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Atoniꞌ bisa ntanar, karu roet es reko, aiꞌ kahaf, es reꞌ naꞌko hau roet naan in fuan. Sekau-sekau goah nahinin nak, ka neu fa he atoniꞌ nseu kaut aiꞌ hau fua anggur, naꞌko hau maꞌaikaꞌ.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 On naan amsaꞌ, atoin neek akninuꞌ bisa nmoeꞌ ꞌmoeꞌ arekot. Mes atoin neek meisꞌokan, nmoeꞌ ꞌmoeꞌ maufinu. Fin naꞌko atoniꞌ in uaban, in nakriraꞌ in tuan batuur.”
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 Rarit Naiꞌ Yesus antuta ntein am nak, “Hi mhaman Kau te, mak ‘Usiꞌ’. Mes nansaaꞌ am es hi ka mroim fa he mituin Au uab ein?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Atoniꞌ reꞌ neem ma natniin Kau, rarit anmoeꞌ natuin Au uabak, in reꞌ naan nahuum on reꞌ
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 tuaf reꞌ he nafenaꞌ uim reko maꞌtain es. In nhain uim baarf ee ntaam antea auf manuꞌ aiꞌ mafatuꞌ te, nasnasab. Rarit in nraem fanderen nmurai naꞌko auf manuꞌ aiꞌ mafatuꞌ naan, he naꞌ in nafenaꞌ umi. Karu noe saok goe nsae, umiꞌ naan antaaꞌ aah, natuin in faut fanderen naan maꞌtaniꞌ.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Mes atoniꞌ reꞌ anneen nok neek ao-biaf neu Au uabak, tuaf reꞌ naan nahuum on reꞌ he nafenaꞌ umiꞌ rabah. In ka nraem fa fanderen, mes naꞌpesib umi naan anbi auf afaꞌ anpaumaak noe je ninin. Onaim oras noe saok goe neem ate, nsaen ma nmemun, rarit anroi neik umi naan!”
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.