Lucas 6
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARA
1 Neot es, nateef nok atoin Yahudis sin neno snasat naꞌko mepu, Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein annaon npeꞌon biak ein sin reen je ninin. Onaim In atoup noinꞌ ein anheut naan maak-gandum in punin reꞌ anbin sin maatk ein. Rarit sin anfoer sin, ma nahan.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Anbi naan, anmuiꞌ tuaf fak-fauk naꞌkon partei pirsait Farisi reꞌ annaaꞌ naher-heran atoran harat Yahudi. Ankius niit Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein anmoꞌen on naan ate, sin nakain Ee mnak, “Nansaaꞌ am es Ho atoup noinꞌ ein antanhai hit atoran pirsait? Sin nmepun nateef nok neno snasat! Amkius sin! Sin nheut maak-gandum. Kais on naan!”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 — ausente —
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 — ausente —
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Amtakan hi ruikm ein he mneen mirek-rekoꞌ! Au reꞌ ia, Mansian Batuur-batuur. Au ꞌmuiꞌ hak he ufeek ꞌak, atoniꞌ nabeiꞌ he nmoeꞌ saaꞌ-saaꞌ anbi neno snasat.”
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Neon goes, nateef nok neno snasat, Naiꞌ Yesus annao nanoniꞌ nbi uim onen. Anbi naan, anmuiꞌ atoin es, in aꞌniman es ee nmaet.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 Anbi naan amsaꞌ, anmuiꞌ tunggur agama fak-fauk ma atoniꞌ naꞌkon partei pirsait Farisi reꞌ namin raan asraak he nakreo namouf Naiꞌ Yesus. Rarit sin nnuuꞌ Naiꞌ Yesus, kar-karu In narekoꞌ atoniꞌ naan, nateef nok neno snasat. Nok ranan naan, sin bisa ntuꞌiirn Ee maat-maat.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Mes Naiꞌ Yesus nahiin namneo-namneo neu sin sarit naan. Es naan ate, In noꞌen atoniꞌ naan nak, “Baꞌe! Uum amhaek meu reꞌ ia feꞌ!” Onaim in nnao ma nhake nbi naan.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Rarit Naiꞌ Yesus nataan abitan reꞌ naan am nak, “Au he utaan ꞌaan ki feꞌ. Tatuin hit atoran rais pirsait, saaꞌ na es reꞌ hit he tmoeꞌ je nateef nok neno snasat taꞌko mepu? Tmoeꞌ reko, oo? Aiꞌ, tmoeꞌ maufinu? Tsoi tafetin tuaf, aa oo? Aiꞌ, tareuꞌ in aꞌmonin?”
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Rarit Naiꞌ Yesus ankius natef-tefan sin, ma In naꞌuab neu atoniꞌ naan am nak, “Amnonaꞌ ho ꞌnimam naan neem!” Rarit in nsoron in aꞌniman naan, ma nareok nain.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Ankius on naan ate, tuaf-tuaf reꞌ anmusun Naiꞌ Yesus nek-neuk nisik. Rarit sin nmurai nareon ein rais maufinu nak, “Hit ro he tami ꞌtein raan aꞌpoꞌi bian, he naꞌ bisa tamouf Goe!”
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Ka ꞌroo-ꞌroo fa ntein, Naiꞌ Yesus ansae neu ꞌtoꞌef es ma nꞌonen. In nꞌonen anbi naan fai jes aꞌteme.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Nokaꞌ kik-kiku on naan ate, In noꞌen naan In atoup noinꞌ ein. Rarit naꞌko sin reꞌ naan, in nbetis naan tuaf boꞌes am nua he njarin In haef ein. Tuaf ein reꞌ In nbetis sin naan, es reꞌ:
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Naiꞌ Simon (reꞌ natiꞌ te, Naiꞌ Yesus noeꞌn ee te nak, ‘Petrus’),
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 naiꞌ Mateos,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 naiꞌ Judas (naiꞌ Yakobus in anah), ma
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Oras ansaun neman naꞌko ꞌtoꞌef naan, Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein anhaken anbin amneraꞌ. Too mfaun ein nabua nanin anbin naan. Sin neman naꞌkon propinsi Yudea, kota Yerusalem, ma kota nua et tais je ninin, esan reꞌ Tirus ma Sidon.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Sin neman he nnenan kuuk naꞌkon Naiꞌ Yesus, ma bian he ntotin he In narekoꞌ amenat. Onaim In narekoꞌ sin. In narekoꞌ aniut saes ein, ma nriuꞌ napoitan niut reuꞌf ein naꞌkon tuaf ein naan.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Sekau-sekau reꞌ anroim he nreoꞌ aiꞌ nasbetu haa Naiꞌ Yesus aꞌkreoꞌ goah, anmuiꞌ kuasa npoi naꞌko Na, ma narekoꞌ sin.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Rarit Naiꞌ Yesus nabaniꞌ neu In atoup noinꞌ ein ma nanoniꞌ sin am nak,
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 Atoin amnahas ki!
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 — ausente —
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 — ausente —
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 Mes neu atoin amuꞌit ki!
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 Amsenat ma apetas ki!
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 Atoin asinmakan rais hormaat ki!
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 Rarit Naiꞌ Yesus antuta ntein In uaban am nak, “Amtakan hi ruikm ein he mneen mirek-rekoꞌ! Ho ro he mneek ho musun, ma mmoeꞌ ꞌmoeꞌ reko meu tuaf-tuaf reꞌ neekn ee nameen neu ko.
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 Amꞌonen meu Uisneno he In nmoeꞌ reko neu tuaf-tuaf reꞌ ankaas ko. Ma mtoit Je he In nmoeꞌ ꞌmoeꞌ reko neu tuaf-tuaf reꞌ nmoꞌ-moeꞌ ko goan.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Karu anmuiꞌ tuaf anpaas ho ꞌkinum es, mkoon ee he npaas ho ꞌkinum bian naan. Karu ntetak naan ho baur mainikin, mnoon ee ho baur guan amsaꞌ.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 Karu anmuiꞌ tuaf antoit ho baer es, mnoon ee he. Ma karu anmuiꞌ tuaf nait neik ho baer es, maut he in npaar kuun ee. Kais amtoup mufaniꞌ!
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Ho ro he mmoeꞌ meu biak ein, natai on reꞌ ho mroim he sin nmoeꞌ saaꞌ neu ko.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 Ho mrom-roim he mneek ho noont ein kuum. Naan reko. Mes in arekon anneis-neis ji, saaꞌ? Fin amoeꞌ maufiun ein amsaꞌ anneek sin tuaf ein kuuk!
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Karu ho suma mmoeꞌ reko meu tuaf-tuaf amoeꞌ reko neu ko, in arekon anneis-neis ji, es reꞌ mee? Fin amoeꞌ maufiun ein anbaras ꞌmoeꞌ reko on naan amsaꞌ.
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Karu ho mutusab roit meu tuaf-tuaf reꞌ bisa nbaen nafaniꞌ ko ho roit ein naan, in arekon anneis-neis ji, saaꞌ? Fin amoeꞌ maufiun ein natuusb ein roit neu tuaf bian, asar ramu nokaꞌ-nmeu te sin ntoup nafaniꞌ sin ite, nanookb ok.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Mes reꞌ reko anneis-neis ji, on nai: amneek ho musu sin! Ma mmoeꞌ ꞌmoeꞌ reko meu sin. Sin nperluu saaꞌ ate, mutusab sin. Kais mutenab mak, sin of bisa nfee nafaniꞌ ko sin, aiꞌ kaah. Nok ranan naan, Uisneno of anbaras neu ko. Ma ho mjair Uisneno Aꞌraat Reꞌuf In anah. Natuin ho mmoin on reꞌ ho Amaꞌ reꞌ anroim he nmoeꞌ reko neu tuaf-tuaf amoeꞌ maufinu. In anmoeꞌ ꞌmoeꞌ reko msaꞌ neu tuaf-tuaf reꞌ ka ntoit nahiin fa makasi.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Onaim ho ro he mukriraꞌ rais kasian meu tuaf bian, nahuum on reꞌ ho Amaꞌ abit sonaf neno tunan nakriraꞌ In rais kasian neu ko.”
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 Naiꞌ Yesus nanoniꞌ piut am nak, “Kais mutaib tuaf, he tuaf kais nataib neu ko msaꞌ. Kais mukritik tuaf, fin tuaf of nakritik nafaniꞌ neu ko msaꞌ. Amnikan main tuaf ein sin saant ein, he sin annikan nain ho saant ein amsaꞌ.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Karu ho mfee meu tuaf saaꞌ reꞌ sin nperluu, ho of amtoup mufaniꞌ sin. Fin of Uisneno anꞌator he ho mtoup mufaniꞌ sin anho-hoen. Naan nahuum on reꞌ tuaf anꞌoop aknaaꞌ neu bree-ukur, rarit anhasuꞌ ma nneen je. Rarit nꞌopaꞌ nteinꞌ ein tar antea naheun ma natꞌoop. Reꞌ ho mtoup sin naan, nahuum on reꞌ naan. Karu ho mfee kreꞌ-reꞌo, ho mtoup mufaniꞌ sin kreꞌo msaꞌ. Mes karu ho mfee kouꞌ-koꞌu, ho mtoup mufaniꞌ sin anho-hoen.”
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Naiꞌ Yesus nanoniꞌ npaek uab manporin amsaꞌ. In naretaꞌ am nak, “Afoort ii, ka neu he nakriraꞌ fa ranan neu aforot bian. Fin sin nua sin of anroron ntaman neu konaꞌ!
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Aan muirt ii, ka neu he nneis fa in tungguru! Mes karu in natuin rek-reko in tunggur goe in nonin, in bisa natai nok in tungguru.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 Ho mroim he mtanar tuaf-tuaf bian sin sanat aanꞌ-anaꞌ. Mes ho sanat reꞌ kouꞌ-kouꞌ goan, ho mak, ka mnitaꞌ fa. Naan on reꞌ ho mtae miit afu skuuk aan es anbi es in matan. Te kaah, hau tbaa kouꞌ goes anꞌeek ho maat maan, mes ho ka mnaben fa!
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 Anmoeꞌ on meeꞌ mꞌes ho mubrain he muꞌuab am mak, ‘Baꞌe, uum he au ꞌfuu upoin afu skukuꞌ naꞌko ho maatm aan feꞌ.’ Te kaah, ho tuam aan kuum ka miit fa saaꞌ-saaꞌ, natuin hau tuuk kouꞌ goes anꞌtoeb naan ho maatm ein naan! Hae! Ro ho batuur-batuur atoin aputa-kriut ko! Airoo! Mait imporin hau tbaat naan naꞌko ho maatm ein feꞌ. Naꞌ ho mkisu te nakninuꞌ, rarit naꞌ amfuu afu skuuk anaꞌ naan naꞌko ho baꞌe in matan.”
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Naiꞌ Yesus naꞌuab anteniꞌ rais manporin es am nak, “Ka neu fa he roet reok gui nafua fua reꞌuf. Ma ka neu fa he hau fua reok gui, npoi naꞌko hau reꞌuf.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Atoniꞌ bisa ntanar, karu roet es reko, aiꞌ kahaf, es reꞌ naꞌko hau roet naan in fuan. Sekau-sekau goah nahinin nak, ka neu fa he atoniꞌ nseu kaut aiꞌ hau fua anggur, naꞌko hau maꞌaikaꞌ.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 On naan amsaꞌ, atoin neek akninuꞌ bisa nmoeꞌ ꞌmoeꞌ arekot. Mes atoin neek meisꞌokan, nmoeꞌ ꞌmoeꞌ maufinu. Fin naꞌko atoniꞌ in uaban, in nakriraꞌ in tuan batuur.”
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 Rarit Naiꞌ Yesus antuta ntein am nak, “Hi mhaman Kau te, mak ‘Usiꞌ’. Mes nansaaꞌ am es hi ka mroim fa he mituin Au uab ein?
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Atoniꞌ reꞌ neem ma natniin Kau, rarit anmoeꞌ natuin Au uabak, in reꞌ naan nahuum on reꞌ
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 tuaf reꞌ he nafenaꞌ uim reko maꞌtain es. In nhain uim baarf ee ntaam antea auf manuꞌ aiꞌ mafatuꞌ te, nasnasab. Rarit in nraem fanderen nmurai naꞌko auf manuꞌ aiꞌ mafatuꞌ naan, he naꞌ in nafenaꞌ umi. Karu noe saok goe nsae, umiꞌ naan antaaꞌ aah, natuin in faut fanderen naan maꞌtaniꞌ.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Mes atoniꞌ reꞌ anneen nok neek ao-biaf neu Au uabak, tuaf reꞌ naan nahuum on reꞌ he nafenaꞌ umiꞌ rabah. In ka nraem fa fanderen, mes naꞌpesib umi naan anbi auf afaꞌ anpaumaak noe je ninin. Onaim oras noe saok goe neem ate, nsaen ma nmemun, rarit anroi neik umi naan!”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.