Lucas 4
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Oras naiꞌ Yohanis nasrani nrair Naiꞌ Yesus ate, Naiꞌ Yesus annao nasaitan noe Yarden. Uisneno In Asmaan Akniunꞌ ee nok Ne. Rarit Asmaan Akniunꞌ ee neik Je neu baer ruman naꞌroo naꞌko kuan.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Naiꞌ Yesus natua nbi bare naan, ntea neno boꞌ haa. Oras naan, In ka nbukae niit fa saaꞌ-saaꞌ, tar antea In namnaah anmaet. Rarit niut reuꞌf ein sin aꞌnaakt ee neem he nakreo nsobaꞌ Naiꞌ Yesus.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 In naꞌuab nakreo nsobaꞌ neu Naiꞌ Yesus am nak, “Karu batuur-batuur Uisneno In Aanh aa Ko, Ho mmuiꞌ kuasa. Onaim muꞌuab meu fatun reꞌ ia, he njarin utunuꞌ, he Ho bisa muah sin.”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Mes Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Ho roim aan in reokn ii kaah een! Ho ka muhiin fa, oo? Matuꞌi et Uisneno In Suur Akninuꞌ mnak,
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 — ausente —
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 — ausente —
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Au ꞌroim he ꞌfee sin neu Ko. Suma Ho ro he mmoeꞌ maan rais jes, he naꞌ au ꞌnonaꞌ Ko goe. Maꞌkafaꞌ! Muꞌbees meu kau. Es ahaa reꞌ naan, tua!”
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Mes Naiꞌ Yesus nataah ee mnak, “Ho mupein rasi naan muꞌko mee? Anbi Uisneno In Suur Akniunꞌ ee matuꞌi mnak,
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Rarit aꞌnaak nitu naan neik Naiꞌ Yesus antaam neu kota Yerusalem. Anbi naan, in nasaeb Naiꞌ Yesus anbi Uim Onen Uuf ee in aꞌpupun. Rarit in naꞌuab am nak, “Karu Ho batuur-batuur Uisneno In Anah, mumoufut Ho tuam aan nai!
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Fin matuꞌi et Uisneno In Suur Akniunꞌ ee mnak,
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Sin of natnaat Ko,
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Mes Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Kais muꞌkakeꞌ Kau. Fin matuꞌi et Uisneno In Suur Akniunꞌ ee mnak,
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Aꞌnaak nitu naan ansobaꞌ Naiꞌ Yesus npaek ranan humaꞌ-humaꞌ, mes ka niis Ee fa. Rarit In nnao nasaitan Naiꞌ Yesus he npao ntein oras bian.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Rarit Naiꞌ Yesus anfani ntein on propinsi Galilea, fin Uisneno In Asmaan Akniunꞌ ee nfee Ne kuasa. Ka ꞌroo fa te, Naiꞌ Yesus In kaan ee nmurai matekaꞌ nbi abitan pah reꞌ naan.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 In nanoniꞌ nbi atoin Yahudis sin uim oen ein anbin mee-mee. Onaim too mfaun ein anboiꞌs Ee mnak, “Naiꞌ Yesus naan, atoin maꞌtaniꞌ!”
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Neot es, Naiꞌ Yesus neem anbi In kuan Nasaret. Nateef nok atoin Yahudis sin neon onen, reꞌ sin nteek ee te, ‘neon Sabat’, In ntaam neu uim onen, on reꞌ natiꞌ te In nmoꞌe. Rarit In nhaek he nrees naꞌko Uisneno In Suur Akninuꞌ.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Onaim sin naꞌnaaꞌt Ee kaꞌo Yesaya in tuis. In nfei, he naim resat, onaim In nrees nak,
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 “Kuasat naꞌko Uisneno In Asmaan ee, et Au.
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Fin oras ia, Uisneno In oors ii ntea goen,
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Anrees anrair tuis naan ate, Naiꞌ Yesus annuun goe ma nnonaꞌ nafainꞌ ee neu ameup ibadat, rarit In ntook. Abitan uim onen naan ok-okeꞌ ankius Goe piut.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Rarit In naꞌuab neu sin im nak, “Saaꞌ reꞌ feꞌe na hi mneen amrair je naan, oras ia najairb on.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Rarit too mfaun ein reꞌ anbin naan, nmurai naꞌuab nanaib Naiꞌ Yesus am nak, “Hoe! Saaꞌ reꞌ feꞌe na In naꞌuab ee ji, reokn ii kah! Mes naiꞌ Usu Anah, aiꞌ? Nansaaꞌ am es on reꞌ ia?”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Onaim Naiꞌ Yesus naꞌuab neu sin am nak, “Hi of mihiin uab es nak, ‘Hoe, apairoir menas! Murekoꞌ ho tuam aan feꞌ!’ Hi mpaek uab naan he mꞌoet Au uabak mak, ‘Nansaaꞌ am es Ho ka mmoeꞌ fa rais sanmakat es neu kai mbi ia, nahuum on reꞌ Ho mmoeꞌ je mbi kota Kapernaum?’
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 In batuurn ii on nai: atoniꞌ ka nroim fa he ntoup Uisneno In mafefa kninuꞌ nbi in kuan ee kuun.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 — ausente —
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 — ausente —
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Tait iꞌtopeꞌ bian naꞌko Uisneno In mafefa kninuꞌ, naiꞌ Elisa. Oras naan, anmuiꞌ atoin Yahudis amfaun napenin meen nui-atrokiꞌ nbi pah Israꞌel. Mes Uisneno ka narekoꞌ sin fa. Uisneno suma nreun naiꞌ Elisa he narekoꞌ tuaf meesꞌ aah, kaan ee naiꞌ Naꞌaman. Te kaah, amenat naan atoin Sirias, ka atoin Yahudis fa. Mes in npirsai Uisneno In kuasan.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Oras sin nneen Usif Yesus naꞌuab on naan ate, sin ar-arsin nek-neuk nisik neu Ne.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Rarit sin nfenan buꞌ-buaꞌ, ma nriuꞌ napoitn Ee naꞌko uim onen naan. Rarit sin nheer neik Je neu kuan ee ninin, he ntitar nataam Ee neu kefa mnanuꞌ nbi naan.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Mes In suma nnao npoi kuun naꞌko too mfaun ein naan sin atnaank ein, rarit annao nasaitan sin anbin bare naan.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Rarit Naiꞌ Yesus annao neu kota Kapernaum et nefo Galilea in ninin. Ansuun neon onen sin ate, In nanoniꞌ too mfaun anbin uim oen ein.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Too mfaun ein ansanmakan oras sin nneen In uaban naan, fin In nahiin batuur-batuur saaꞌ reꞌ In nanoniꞌ sin naan in afan.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Neot es, oras Naiꞌ Yesus nanoniꞌ anbi uim onen, anmuiꞌ naan tuaf es anniut sae ma nmurai nkoaꞌ naher-heer am nak,
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 “Hoe, Yesus, Atoin Nasaretas! Ho mmuiꞌ urusan saaꞌ mok kai! Ho uum he mureuꞌ miis kai, oo? Hai mihiin Ko. Ho reꞌ ia, Atoni Kninuꞌ reꞌ Uisneno anbaꞌan he nreek haefn Ee neem.”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Mes Naiꞌ Yesus naskaar ee mnak, “Kais mufeef! Ampoi nai muꞌko atoniꞌ naan!” Nok askeken ate, nitu naan nait anpesek atoniꞌ naan neu afu, anbi too mfaun ein sin maatk ein. Anpesek anrair je on naan ate, nitu naan anpoi naꞌko atoniꞌ naan ma nasaitn ee, ma ka nameenb ee fa.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Too mfaun ein ansanmakan ok-okeꞌ mnak, “Airoo! Atoniꞌ ia In uabn ii anmuiꞌ kuasa maꞌtaniꞌ, joo! Tar antea niut reuꞌf ein amsaꞌ natuin In aprenat, ma npoin naꞌko tuaf-tuaf aniut saes ein!”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Rarit retaꞌ anmatoom nok Naiꞌ Yesus nasiin ok ma nabeon ok nfuun am natef-tefan bare naan.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Oras sin npoin naꞌkon uim onen naan, Naiꞌ Yesus annao neu atoin es in umi. Atoniꞌ naan, kaan ee naiꞌ Simon. Naiꞌ Simon in ain baabf ee nmaniin ma nbeis maꞌtaniꞌ. Rarit sin ntoit Naiꞌ Yesus am nak, “Aam! Amturun kai he murekoꞌ maan bifee mnais ee feꞌ!”
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Naiꞌ Yesus annao nhake nbi koi je matan, rarit nriuꞌ napoitan maininit naan. Oras naan amsaꞌ, maininit naan namneuk nain naꞌko bifee mnasiꞌ naan. Rarit in nfeen ma nabarab bukaet neu sin.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Oras maans ee noi nmouf naan, too mfaun ein nmurai neman ma neikin amenat humaꞌ-humaꞌ neu Naiꞌ Yesus. Rarit In ntao In aꞌniman neu sin ok-okeꞌ, ma narekoꞌ sin.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Anbi ameent ein naan amsaꞌ anmuiꞌ tuaf fauk reꞌ anniut saen. Rarit Naiꞌ Yesus naprenat niut reuꞌf ein naan he npoin naꞌkon tuaf-tuaf ein naan. Oras sin npoin, sin nhuun ein am nak, “Ho reꞌ ia, Uisneno In Anah!” Fin niut reuꞌf ein naan nahiin Je nak, In reꞌ naan, Kristus reꞌ Uisneno anbaꞌan nain Je he nreek Ee neem. Natuin rasi naan, es naꞌ Naiꞌ Yesus nakain sin nok maꞌtaniꞌ he sin kaisaꞌ naꞌuab ein hanaf meseꞌ msaꞌ anmatoom nok In tuan.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Oras snaat ee nsae te, Naiꞌ Yesus anfeen ma nnao neu baer ruman es nbi kota in kotin. Too mfaun ein naim Je nbin mee-mee. Oras sin niit ma nateef nok Ne, sin naꞌuab ein am nak, “Aam. Reko te, Ho mutua mok kai mbi ia nai! Kais amnao mtein meu bare bian!”
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Mes In nataah am nak, “Au ro he ꞌnao ꞌeu kuan bian he utoon Rais Reko anmatoom nok Uisneno In Aprenat. Fin Uisneno reꞌ anhaef Kau gui, nak Au ro he ꞌmeup mepu naan.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Onaim In nmurai nnao, npoi ma ntaam naꞌko kuan es neu kuan es, ma nanoniꞌ tuaf anbin uim oen ein nbin propinsi Yudea.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.