Lucas 24
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NAA
1 Neno krei kik-kiuk anaꞌ te, bifeen naan neikin miin fubonaꞌ ma bonak reꞌ sin nanutu nrair sin naan, ma nnaon nꞌanin Naiꞌ Yesus In naten.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Oras sin ntean nee ja te, sin nkius niit faut koꞌu reꞌ antoeb noup fatu naan, natnani nrair et niniꞌ.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Onaim sin ntaam ankonon neu noup fatu naan, mes Naiꞌ Yesus In aon amates ka mnitaꞌ fa nbi naan.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Onaim sin ntakaꞌnaan ein. Nok askeken ate, atoniꞌ nua anpaken tai arimat, neman nhaken npaumaak sin.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Bifeen naan namtaun nmaten, rarit sin nriꞌtuun ma naꞌruir ein ntean afu. Onaim atoin nuaꞌ ein naan nataan sin am nak, “Nansaaꞌ am es hi iim maim amoint ii nbi amaets ii in baran?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Naiꞌ Yesus ka et fa ia goen! In nmoni nfain jen. Hi of oniꞌ mnikaꞌ main reꞌ In naꞌuab niit ki oras hi feꞌ ambi Galilea, aiꞌ?
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 In naꞌuab nain nak, sin of naꞌsosaꞌ Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia neu amaufiunt ein sin aꞌniimk ein. Rarit sin nkuus naꞌmaet Je nbi hau nehe. Mes anmeu te, In nmoni nfain.”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Annenan on naan ate, naꞌ sin namnau niit Naiꞌ Yesus In uaban unuꞌ naan.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Onaim sin ntebi nfanin rabah, he natonan rasin reꞌ ia ok-okeꞌ neu Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein tuaf boꞌes am meseꞌ ma tuaf-tuaf bian antein reꞌ natuin Naiꞌ Yesus.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 (Bifeen reꞌ anbin noup fatu naan, esan reꞌ: naiꞌ Yakobus in ainaf, es reꞌ bi Maria; bi Maria naꞌko kuan Makdala; bi Yohana; ma bifee bian antein. Sin arsin reꞌ naan es reꞌ annaon ma naretaꞌ rasin reꞌ ia ok-okeꞌ neu Naiꞌ Yesus In haef ein.)
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Mes oras atoup noinꞌ ein annenan retaꞌ naan, sin nateenb ein am nak, sin napoin.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Mes naiꞌ Petrus anpoi ma naen anꞌain nopu naan. Antea nee te, in nraitan ntaam, mes in niit ahaa tais reꞌ anꞌaum Naiꞌ Yesus In aon amates naan anmees. Onaim in ntebi nfain ma nnao naten-tenab am nak, “On mee es reꞌ ia?”
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Neno naan amsaꞌ, Naiꞌ Yesus in atoup noniꞌ tuaf nua annaon neu kuan es, kaan ee, Emaus. In aꞌroon ii of oniꞌ kiru boꞌes am meseꞌ naꞌko kota Yerusalem.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Sin nnaon npe-peon anmatoom rasi reꞌ Naiꞌ Yesus In aꞌmaten.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Nok askeken ate, Naiꞌ Yesus neikn On anpaumak-maak sin, ma nnao nabu-bua nok sin.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Mes sin ka nahiin Je fa, natuin Uisneno anmoeꞌ sin he sin kais nahiin Naiꞌ Yesus.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Onaim Naiꞌ Yesus nataan sin am nak, “Hoe! Hi nua ki mpeo saaꞌ?”
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Rarit tuaf es, kaan ee naiꞌ Klopas nataan Ee mnak, “Ho on reꞌ atoin feꞌu reꞌ ka muhiin fa saaꞌ-saaꞌ reꞌ anjari nbi Yerusalem. Airoo, rasi ia feꞌ, feꞌ-feꞌu.”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Onaim Naiꞌ Yesus nataan sin am nak, “Saaꞌ naa?”
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 On nai te, mes hai aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ma atoni mnais haart ein anheek Je. Rarit nanaaꞌt Ee nbi gubernur he nhukun naꞌmaet Ee. Onaim sin nkuus naꞌmaet Je nbi hau nehe.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Nahunu te, hai mhaarp Ee mmak, In reꞌ naan, Kristus reꞌ neem he nsoi napoitan hai pah ii naꞌko anaaꞌ aprenat pah Roma reꞌ anteir hae kai. Mes maeb es ii, neon niim ii, sin nroor Goe.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Oras ia hai mtakaꞌnanaꞌ mtein. Feꞌe na bifee ngguin neman ma natonan am nak, kik-kiuk aanꞌ ii sin nnaon nbin nopu.
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 Mes sin nak, Naiꞌ Yesus In aon amates naan namneuk. Rarit sin niit Uisneno In ameput nua naꞌkon sonaf neno tunan, reꞌ natonan am nak, Naiꞌ Yesus anmoni nfain!
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Hai mneen on naan ate, hai partein tuaf fauk naenan nꞌanin nopu naan. Onaim sin nitan humaꞌ meseꞌ on reꞌ bifeen naan. Sin ka niit fa Naiꞌ Yesus In aon amates naan.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Sin nua sin anpeon nrarin on naan ate, Naiꞌ Yesus nak sin am nak, “Hi moonm ein kah een! Nansaaꞌ am es hi ka mpirsai fa saaꞌ-saaꞌ reꞌ Uisneno In mafefa kniunꞌ ein natoon nain sin neno unuꞌ!
25 Então ele lhes disse:
26 Sin ntuin am nak, Kristus naan ro he napein maꞌneꞌat on reꞌ naan, naꞌ In ntoup hormaat ma kuasa maꞌtaniꞌ.”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Onaim Naiꞌ Yesus nanoniꞌ sin areꞌ saaꞌ-saaꞌ ein reꞌ Uisneno In mafefa kniunꞌ ein antui sin anmatoom nok Kristus, anmurai naꞌko kaꞌo Musa in tuis ein, tar antea mafefaꞌ bian sin tuis ein amsaꞌ.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Oras sin he ntean Emaus, Naiꞌ Yesus anmoeꞌ Jon on reꞌ he nkoon goen.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Mes sin nua sin nasee Je mnak, “Aam! Amtuup mok kai mabeꞌ reꞌ ia, natuin maans ee he nmouf goen.” Onaim Naiꞌ Yesus anroim ma ntaam nok sin neun umi.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Oras sin ntokon he nbukaen ate, Naiꞌ Yesus nait utunuꞌ fuaꞌ es. Rarit In nꞌonen ntoit makasi neu Uisneno, ma In nteib utunuꞌ naan. Oras In nsoron utunuꞌ naan neu sin nua sin,
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 naꞌ sin nahiin nak, Atoniꞌ reꞌ naan, Naiꞌ Yesus. Mes nok askeken ate, In namneuk naꞌko sin maatk ein!
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Onaim sin nua sin naꞌuab ein am nak, “Hoe! Oras hit tneen In naꞌuab mafefa kniunꞌ ein sin tuis ein feꞌe na, hit tnaben ate hit neek ii on reꞌ napein haꞌtanis.”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Oras naan amsaꞌ, sin nua sin anfain nanin neun Yerusalem. Sin nateef nok Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein tuaf boꞌes am meseꞌ, ma tuaf bian anteinꞌ ein nabuan nbin naan.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Onaim atoup noinꞌ ein naan natonan tua nuaꞌ ein naan am nak, “Batuur! Usif Yesus anmoni nfain! Feꞌe na In nakriir On neu naiꞌ Petrus.”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Rarit tua nuaꞌ ein naan npeon sin saaꞌ-saaꞌ reꞌ sin nnaben niit sin anbin ranan, tar antea sin nahiin Naiꞌ Yesus, oras In nteib utunuꞌ.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Oras sin anpe-peon on naan feꞌ, nok askeken ate, Naiꞌ Yesus anhake nbi sin atnaank ein. In nasee sin am nak, “Saloom!”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Mes sin naskeken ma namtaun, sin nak oniꞌ akaꞌtaus.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Mes Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Nansaaꞌ am es hi mimtau on reꞌ ia? Hi ka mpirsai fa mmak Au ꞌmoni ꞌfani, oo?
38 Mas ele lhes disse:
39 Amkius kiim Au ꞌnimak ma Au haek. Au es reꞌ ia. Ampaumaak he mreoꞌ Kau! Maut he hi mpirsai mmak, Au reꞌ ia, ka akaꞌtaus aa fa. Fin akaꞌtaus ii ka nmuiꞌ fa aof, mes hi ok-okeꞌ mkius miit Au aok ii!”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Oras In naꞌuab feꞌ, In nakriraꞌ sin In bikin reꞌ anbin In aꞌniimk ein ma In haek ein.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Sin nmarinan nmaten, natuin Naiꞌ Yesus anmoni nfain jen. Suma sin ntakaꞌnaan ein, natuin sin ka bisa nahiin narek-rekoꞌ fa, neu saaꞌ am es anjair on reꞌ naan. Onaim Naiꞌ Yesus nataan sin am nak, “Hi miah saaꞌ ambi ia?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Onaim sin nfee Ne iik tunuꞌ tuuk aan es.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Naiꞌ Yesus antoup iik tunuꞌ naan, rarit in neuk goe nbi sin maatk ein.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Onaim In naꞌuab am nak, “On mee? Hi mimnau oras Au ubua ꞌok ki feꞌ, aiꞌ? Au utoon ki oras naan ꞌak, areꞌ saaꞌ-saaꞌ reꞌ Uisneno In mafefa kniunꞌ ein antui sin anmatoom nok Kau naan, ro he njarin. Esan reꞌ: naꞌko kaꞌo Musa, naꞌko mafefa kninuꞌ bian sin, ma naꞌko suur Siit Pures-Boꞌis sin.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Rarit In natoon neu sin namnuut, he sin nahiin batuur-batuur Suur Akninuꞌ In oetk ein.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 In naꞌuab antein am nak, “Uisneno In mafefa kniunꞌ ein antuin nrarin am nak, Kristus reꞌ Uisneno nreek haefan nain Je naan, ro he napein maꞌneꞌat humaꞌ-humaꞌ, rarit In nmaet. Mes of anmeu te, In nmoni nfain. Sin ntui nain sin een!
46 E disse-lhes:
47 Oras ia, Au ꞌfee ki kuasa he hi meik Rais Reko ia meu areꞌ uuf ma pah, ammurai miꞌko kota Yerusalem reꞌ ia. Mitonan sin am mak, atoniꞌ reꞌ anmanakuꞌ neu in nsaan ma ntebi nfain neu Uisneno, Uisneno of annoes nain in saant ein ok-okeꞌ.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Hi ro he mjair saksii he miretaꞌ mmak, Au upein maꞌneꞌat, rarit Au ꞌmaet, mes ꞌmoni ꞌfain.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Au of aꞌsonuꞌ ki Asmaan Akninuꞌ reꞌ Au Amaꞌ anbaꞌan anrair Je. Mes hi ro he mpao mbi kota Yerusalem reꞌ ia, tar antea hi mtoup kuasa naꞌko sonaf neno tunan.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Neon goes, Naiꞌ Yesus nok sin anpoin naꞌkon kota in nanan. Oras sin anpaumaak kuan Betania, In nait In aꞌniman ma naꞌuab anfeen sin tetus.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 In naꞌuab anfeen sin tetus feꞌ on naan ate, In naꞌait On ansae neu sonaf neno tunan.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ankius nitan on naan ate, sin nriꞌtuun ma naꞌbesan neun Ee. Rarit sin nfanin neun kota Yerusalem nok neek mariin koꞌu.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Ansuun-suun neno, sin nabuan anbin Uim Onen Uuf, he nsiin ma npures naꞌnaeb Uisneno.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.