Lucas 23
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NVT
1 Mes, aꞌaaꞌ rais pirsait Yahudi sin ka nmuꞌin fa hak he nhukun naꞌmaet atoniꞌ. Es naan ate, sin neik Naiꞌ Yesus anꞌain gubernur naꞌko prenat pah Roma anbi naan, es reꞌ naiꞌ Pilatus. Sin nromin he gubernur ee nhuukn Ee.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Onaim antean gubernur ee in matan, sin nteek Naiꞌ Yesus In saant ein am nak, “Atoniꞌ reꞌ ia, anraban anaaꞌ aprenat Roma. In nanoniꞌ mnak, kais ambaen beo neu prenat. Ma In nanaib in tuan nak, Kristus, atoin Yahudis sin usif.”
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Anneen on naan ate, gubernur ee nataan Naiꞌ Yesus am nak, “Batuur, aa oo? Ho reꞌ ia atoin Yahudis sin uisf, aa oo?”
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Anparikas anrair Je on naan ate, gubernur ee nait matan ma naꞌuab neu aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ma too mfaun ein. Rarit naꞌuab am nak, “On nai! Au ka ꞌtae ꞌiit fa Atoniꞌ ia In sanat kreꞌ-reꞌo msaꞌ!”
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Mes sin npenan am nak, “Kaah fa, aam! Atoniꞌ reꞌ ia, annao nbi mee-mee jah, ma nanoniꞌ, in nfuaruut too gui he nraban aprenat. In nmoeꞌ taisibu, nmurai naꞌko propinsi Galilea tar antea kota Yerusalem ia.”
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Anneen on naan ate, gubernur ee nataan sin am nak, “Karu on naan ate, in reꞌ ia, atoin Galileas, aiꞌ?”
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Nahiin on naan ate, gubernur ee nreun sin he neik Naiꞌ Yesus anꞌain usif Herodes, reꞌ annaaꞌ aprenat et propinsi Galilea. Oras naan, in nbi kota Yerusalem.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 On nai te, usif Herodes naan anneen anrair beno anmatoom nok Naiꞌ Yesus, ma in anroim he niit Naiꞌ Yesus aꞌroo-ꞌroo goen amsaꞌ. In nhar-harap he bisa niit Naiꞌ Yesus nakriraꞌ naan rais sanmakat esaꞌ-nua. Etun oras sin neik Naiꞌ Yesus neu nee te, in nmariin.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Onaim In nataan rasi humaꞌ-humaꞌ neu Naiꞌ Yesus, mes ka tiit fa haan tahas.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Naiꞌ Herodes naꞌuab nok Naiꞌ Yesus feꞌ, mes aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ma tunggur agaam ein, anmurai ntuꞌiran antein Naiꞌ Yesus nok In saant ein humaꞌ-humaꞌ.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Rarit usif Herodes nok in soraurs ein nmurai nok nakreꞌet ma nkanaꞌpaar Naiꞌ Yesus. Onaim sin napaekb Ee baru mnaun reok goes on reꞌ uisf ee baru, ma sin nakreeꞌt Ee piut. Rarit sin nrenun ma neik Je nfain neu gubernur Pilatus.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Unuꞌ te, gubernur ma usif Herodes anmamusun. Mes anmurai neno naan, sin nua sin anmasoob rekon.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Rarit gubernur Pilatus noꞌen aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, atoni mnais harat Yahudi bian sin, ma too mfaun ein, he nabuan. Rarit in natoon rais ji in atfekan.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 In naꞌuab am nak, “Hi meik Naiꞌ Yesus neem neu kau, ma mtuꞌiirn Ee mmak In nfuaruut too gui he nraban prenat pah Roma. Au ꞌparikas aꞌrair Je namnutu ꞌbi hi maatm ein, mes au ka ꞌtae ꞌiit fa In sanat meseꞌ msaꞌ.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Usif Herodes anparikas anrair Je, mes ka ntae niit fa in sanat meseꞌ msaꞌ. Es naan ate, in nreun tuaf he neik Je nfain neem neu kau. Atoniꞌ reꞌ ia, ka nsaan fa saaꞌ-saaꞌ, onaim au ka bisa ufeek fa he ꞌhukun uꞌmate.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Onaim au ufeek ꞌak, on nai: Au uprenat he mbeso, rarit au ufetin.”
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 — ausente —
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 — ausente —
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 (Naiꞌ Barabas reꞌ ia, antaam bui natuin in afuarutus neu too, araban anaaꞌ aprenat pah Roma nbi kota Yerusalem, ma in aroor atoniꞌ amsaꞌ.)
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Mes gubernur ee he nafetin Naiꞌ Yesus. Onaim in nataan nafaniꞌ too mfaun ein naan am nak, “On mee, karu au ufetin ꞌeu Naiꞌ Yesus reꞌ ia?”
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Mes sin arsin ankoaꞌ ein buꞌ-buaꞌ am nak, “Ka bisa fa! Amkuus muꞌpeit Ee nbi hau nehe! Amkuus muꞌpeit Ee nbi hau nehe!”
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Mes gubernur naan annaben ate, naan ka batuur fa, rarit in nataan antein anfain no teun nak, “Nansaaꞌ am es au ro he ꞌkuus uꞌpetiꞌ atoniꞌ ia on reꞌ naan? In maufiun ii saaꞌ? Au ka ꞌtae ꞌiit fa tuꞌin meseꞌ he ꞌhukun uꞌmaet atoniꞌ ia. Onaim au he ꞌreun he nbeos Goe, rarit nafetin.”
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Mes too mfaun ein ar-arsin ankoaꞌ ein naheran anteinꞌ ein, he naꞌsekeꞌ gubernur ee he nkuus naꞌpetiꞌ Naiꞌ Yesus. Onaim gubernur ee ka bisa ntahan naan fa goen,
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 es naan ate in nafeek natuin too mfaun ein sin roimk ein.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Rarit in nafetin naiꞌ Barabas, reꞌ araban aprenat, ma aroor atoniꞌ. Mes in nanaꞌat Naiꞌ Yesus neu sin, he sin nmoeꞌ Je natuin sin roimk ein kuuk.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Rarit soraur Romas sin anheer neik Naiꞌ Yesus anpoi naꞌko kota Yerusalem. Anbi raan atnanaꞌ te, sin nateef atoin es naꞌko kota Kirene. In feꞌ he ntaam neu kota. In kaan ee, naiꞌ Simon. Sin naꞌsekeꞌ naiꞌ Simon he ntoup Naiꞌ Yesus In hau nehe, rarit nasaah ee ma nnao natuin anbi In kotin.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Neno naan, too mfau-rutu neman ma annonton Naiꞌ Yesus. Bifee bian ankaen npin-piuns ein neu Ne.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Anneen sin ankaen on naan ate, Naiꞌ Yesus anniik sin am naꞌuab am nak, “Airoo, bifeen Yerusalem. Kais amkaenaꞌ Kau. Reko nneis hi mkaenaꞌ hi tuam ein naan kiim, ma hi aanh ein kiim.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Fin nokaꞌ-nmeu te, susat kouꞌ goe ntaam neem, tar antea atoniꞌ naꞌuab am nak, ‘Bifee reꞌ nꞌua reok reꞌuf, es reꞌ bifee ao-ꞌtemef, ma ka nasuus niit fa riꞌana kruꞌuf.’
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Oras susat koꞌu naan antaam neem, mansian ein anhaꞌmuiꞌ jok maꞌtaniꞌ, tar antea sin ntotin am nak, ‘Reko nneis aꞌtoeꞌf ein antaikobin he nkuub niis kit nai!’ Sin naꞌuab ein amsaꞌ am nak, ‘Athaꞌmuiꞌ jok on reꞌ ia, reko nneis kneet ein ankefan he nkuub naneuk kai nai!’
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Karu atoniꞌ nmoeꞌ haꞌmuꞌit on reꞌ ia neu tuaf reꞌ ka nsaan niit fa, saaꞌ antein neu atoin maufinu?”
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Oras soraurs ein neik Naiꞌ Yesus, sin nheer neik atoin maufinu tuaf nua he nhukun sin buꞌ-buaꞌ nok Naiꞌ Yesus.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Sin ntean baer jes, in kaan ee ‘Bare ꞌNaak-Nuif’. Onaim sin nkuus Naiꞌ Yesus ma atoin nuaꞌ ein naan, es-es ate anbi in hau nehe. Rarit sin nahakeꞌ hau nehen naan. Sin nakfirit atoin maufinu es anbi Naiꞌ Yesus in abnapan aꞌneꞌu, es anteniꞌ anbi In abnapan aꞌrii.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 [Oras naan, Naiꞌ Yesus anꞌonen am nak, “Aam! Kais mumnau mtein atoin ein reꞌ ia sin saant ein, natuin sin ka nahinin fa saaꞌ reꞌ sin nmoeꞌ sin.”] Rarit soraurs ein anheran suur anaꞌ he naparaꞌ Naiꞌ Yesus In paken.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Too mfaun ein neman ma annonton anbin bare naan. Atoin Yahudis sin aꞌnaakt ein neman ma nakreꞌet Naiꞌ Yesus am nak, “In nsoi naan kuun biak ein, mes In ka bisa nsoi naan fa In tuan. Karu In reꞌ ia, Kristus batuur-batuur, Atoniꞌ reꞌ Uisneno anpiir nain Je, maut he In nsaun neem kuun naꞌko hau nehe reꞌ ia nai.”
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Soraurs ein naan nakreeꞌt Ee msaꞌ. Sin naꞌiun Ee raur maiꞌninuꞌ,
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 ma ankoaꞌ nakreeꞌt Ee mnak, “Karu ho batuur-batuur atoin Yahudis sin usif, henat amsoi maan om nai!”
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Sin ntuin nbin hau piis es nak,
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Atoin maufinu tuaf es reꞌ ankuus nakfiirt ee nbi Naiꞌ Yesus In abnapan, nakreꞌet nok am nak, “Ho Kristus Ko, batuur, aiꞌ? Karu on naan ate, msoi maan kit arkit nai!”
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Mes amaufinut tuaf es ee nakain ee mnak, “Hoe! Ho ka mumtausan fa Uisneno, oo? Ho mupein hukun aꞌmaten on reꞌ In imsaꞌ.
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Hit nua kit tapein hukun natai nok hit maufinu. Mes Atoniꞌ reꞌ ia ka nmaufiun kuun fa saaꞌ-saaꞌ.”
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Onaim in naꞌuab antein am nak, “Koi, Yesus! Karu Ho mtaam meu Ho pah, mumnau kau, tua!”
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Au ꞌbasan ꞌain ko! Neno ia, ho mtaam amꞌain sonaf neno tunan mok Kau msaꞌ.”
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 — ausente —
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Anbi bare ‘ꞌNaak Nuif’ naan, Naiꞌ Yesus ankoaꞌ am nak, “Aam! Oras ia, Au unaꞌat au smaank ii ꞌeu Ho ꞌnimam.” In naꞌuab anrair on naan ate, In natfeek.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Aꞌnaak soraur Romas tuaf es anhake npaumak-maak anbi Naiꞌ Yesus In hau neeh je uun. Oras in niit Naiꞌ Yesus In aꞌmaten naan ate, in nanaib naꞌratan Uisneno mnak, “Hoe! Atoniꞌ reꞌ ia batuur-batuur neek amneꞌo, joo!”
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Oras too mfaun ein reꞌ anhaken nbin naan, niit Naiꞌ Yesus In aꞌmaetn ee on naan ate, sin nmeiꞌ jok, ma ntebi nfanin nok neek susat.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Mes Naiꞌ Yesus Iin na, nhaken nbin aꞌroo, ma nkius In aꞌmaten naan. Bifeen reꞌ natuin Naiꞌ Yesus naꞌkon Galilea tar antean Yerusalem, anhaken nbin naan amsaꞌ.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 — ausente —
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 — ausente —
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Natuin in he nasanut Naiꞌ Yesus In aon amates naan naꞌko hau nehe, onaim in nnao nbaiseun gubernur Pilatus, he ntoit parmisi he in nꞌurus amates naan.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Napein mainuan on naan ate, in nnao nasanut Naiꞌ Yesus In aon amates naan. Rarit in nꞌaum narek-reokꞌ Ee nok tai maꞌosaꞌ. Rarit annao neik Je ma nataam Ee neu noup fatu, reꞌ atoniꞌ feꞌ anpahat anrari. Noup fatu naan, es ka npaek niit ee fa feꞌ.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Naiꞌ Yesus In aꞌmaten naan nateef nok neon nimaꞌ. Oras naiꞌ Yusuf sin ansuub anrair Je naan, maans ee nmaeb jen. Karu maans ee nmouf goen, atoin Yahudis sin neon onen antaam ein.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Bifeen reꞌ neman nabu-buan nok Naiꞌ Yesus naꞌkon Galilea naan, sin nnaon natuin naiꞌ Yusuf he nitan nak, in ntao amates naan et nopu mee.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Sin nkius narek-rekoꞌ nopu naan in baran. Rarit sin ntebi nfanin ma nabaarb ein bonak ma miin fubonaꞌ. Oras maans ee nmouf, sin nasnasan naꞌkon mepu, natuin atoin Yahudis sin atoran neon onen. Sin npaon oras neon onen naan ankoon, naꞌ sin he nnaon nkaik ein fubonaꞌ neu Naiꞌ Yesus In aon-taꞌun amates.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.