Lucas 22
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC
1 Oras naan, neon koꞌu atoin Yahudis sin anpaumaak een. Neon koꞌu naan, es reꞌ Fesat Utunuꞌ ka Mamuur fa. Anbi neon koꞌu naan sin anroron aꞌbib-kase he nmoꞌen fesat Paska msaꞌ. Sin nmoꞌen on naan, he namnaun nfanin neu oras unuꞌ, oras sin beif-naꞌif sin anpoin naꞌkon pah Masir.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Oras naan, aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ma tunggur agaam ein namin ranan he naꞌmaet Naiꞌ Yesus. Mes sin namtausan too mfaun ein of antaisibun, natuin sin nromin he natniin Ee.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Naꞌko Naiꞌ Yesus In atoup noniꞌ tuaf boꞌes am nuaꞌ ein reꞌ naan, es kaan ee naiꞌ Judas Iskariot. Oras aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein namin ranan he nroor naꞌmaet Naiꞌ Yesus, nitu ꞌnaakf ee ntaam anbi naiꞌ Judas in nekan.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Rarit naiꞌ Judas anpoi nnao naim aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ma aꞌnaak paot Uim Onen Uuf. In he nnekaꞌ bua nok sin, he naꞌsosaꞌ Naiꞌ Yesus neu sin.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Oras aꞌnaet ein naan annenan naiꞌ Judas in reonaꞌ naan on naan ate, sin nmariin anmaten. Sin nbaꞌan naiꞌ Judas am nak, “Reko! Karu ho mroim he muꞌsosaꞌ kai Naiꞌ Yesus ate, hai mbaen.”
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Naiꞌ Judas anroim natuin sin. Onaim in naim asraak he naꞌsosaꞌ Naiꞌ Yesus amninuꞌ-mninuꞌ neu sin, he too mfaun ein kais nahinin.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Onaim atoin Yahudis sin neon koꞌu naan antea, ma sin nroron ꞌbib-kaes anaꞌ he nmoꞌen fesat Paska.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Rarit Naiꞌ Yesus anreun naiꞌ Petrus ma naiꞌ Yohanis am nak, “Hi nua ki mnao mihuun he mibarab bukaet, he hit tbukae tbi fesat Paska buꞌ-buaꞌ.”
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Onaim sin natanan am nak, “Aam! Hai he mnao mibarab bukaet on mee?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 In nataah am nak, “Karu hi mtaam meu kota Yerusalem, hi of miteef mok atoin es nasaah aꞌhuun oe aan es. Hi mituin ee mtea in umi.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Mitoon meu uim tuaf naan am mak, ‘Hai Aam Tungguru ntoit naan keꞌen es et ho umi, he nmoeꞌ fesat Paska nok In atoup noinꞌ ein. Bisa, oo?’
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Onaim uim tuaf naan of nakriraꞌ ki keꞌen es et umi ktutaꞌ naan. In nkikin anrair bare naan. Suma hi nua ki mibaarb ahaa bukaet.”
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Rarit sin nua sin annaon. Onaim sin niit saaꞌ-saaꞌ natai on reꞌ Naiꞌ Yesus natoon sin neu sin. Onaim sin nabaarb ein bukaet Paska nbin naan.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Oras barab bukaet ein rekon anrarin te, Naiꞌ Yesus sin neman ntean. In nok In haef ein ntokon he nbukaen buꞌ-buaꞌ.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Onaim Naiꞌ Yesus naꞌuab neu sin am nak, “Au ꞌmariin aꞌmaet he ꞌtook ma ꞌbukae fesat Paska ꞌok ki, nahuun naꞌko Au ꞌmaꞌneꞌat.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Amtanar mirek-rekoꞌ reꞌ ia. Tarair reꞌ ia te, Au ka ꞌtook he ꞌbukae ꞌtein fa fesat Paska ꞌok ki. Neno mee te, oras mansian ein nitan maat fu-fua goah nak, Amaꞌ annaaꞌ aprenat te, naꞌ Au ꞌbukae ꞌtein.”
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Rarit In nait iꞌkraas reꞌ matuaꞌ tua min-kase. Rarit in ntoit makasi neu Uisneno, ma nnonaꞌ kraas naan neu sin. Rarit In naꞌuab am nak, “Amtoupu kraas reꞌ ia, he mbukae tuaf meseꞌ-meseꞌ.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Mimnau! Anmurai mabeꞌ ia, Au ka ꞌinu ꞌtein fa tua min-kase. Neno mee te, oras mansian ein nitan maat fu-fua goah nak, Ama annaaꞌ aprenat te, naꞌ Au ꞌinu ꞌtein.”
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Rarit In nait utunuꞌ fuaꞌ es, ma ntoit makasi neu Uisneno. Rarit In nteib utunuꞌ naan, ma nnonaꞌ sin. In naꞌuab am nak, “Utunuꞌ reꞌ ia, Au aok reꞌ Au ꞌnonaꞌ ꞌeu ki arki. Ansuun oras hi mbukae utunuꞌ on reꞌ ia te, hi ro he mimnau Kau.”
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Oras sin nbukae nrarin ate, In nait iꞌkraas matuaꞌ tua min-kase. Rarit In naꞌuab antein am nak, “Tua min-kase reꞌ ia, Au naaꞌ aa. Au naaꞌ reꞌ ia natꞌoop ma nsai he nsoi nafetin naan ki. Uisneno npaek naaꞌ reꞌ ia he nahakeꞌ rais manbaꞌan feꞌu neu ki.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Mes ampanat, natuin anmuiꞌ tuaf reꞌ antook nok kit es mei reꞌ ia, of naꞌsosaꞌ Kau.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Batuur! Au, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia, ro he ꞌmaet utuin Uisneno In romin. Mes mukeo! Tuaf reꞌ naꞌsosaꞌ Kau naan, in of nasaah kuun in rais siraak!”
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Annenan on naan ate, Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein anmurai nmaktaan ein am nak, “Onaim sekau es reꞌ he nmaufiun neu Ne?”
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Onaim Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein anmurai nmatoen nak, sekau es reꞌ koꞌu nneis ji.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Mes Naiꞌ Yesus nakain sin am nak, “Anbi pah-pah reꞌ ka nahinin naan fa Uisneno, uisf ein naprenat too ngguin baineisi. Te kaah, sin nromin he too nggui anteek sin itnak, ‘Ama reꞌ aturun too’.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Mes hi kais on naan. Tuaf reꞌ he njair kaes kouꞌ gui, in aꞌmoin ii batuur-batuur ro he on reꞌ tua aꞌbaut he ntuthae areꞌ too mfaun. Tuaf reꞌ he njair aꞌnaet, ro he ntuthae areꞌ too mfaun, on reꞌ aan renuꞌ-aan rekaꞌ.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Hi mitenab miit, aꞌnaet ii es reꞌ mee? Tuaf reꞌ antoko nbi mei, aiꞌ tua atuthaes? Atokos mei jaan, in es reꞌ kouꞌ gui, aiꞌ? Te kaah, Au ka ꞌmoeꞌ fa Au tuak ii on naan. Au ꞌuum he ꞌtuthae ki.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Hi ar-arki reꞌ ia, es reꞌ mok-mook Kau oras Au upein maꞌneꞌat.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Au Amaꞌ nanaib Kau he ꞌnaaꞌ aprenat aꞌbi In pah. Onaim oras ia, Au unaibaꞌ ki msaꞌ,
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 he hi mtoko ma mbukae mok Kau mei meseꞌ mbi sonaf neno tunan. Au ꞌfee ki kuasa msaꞌ, he hi miprenat uuf boꞌes am nua mbi pah Israꞌel.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Rarit Naiꞌ Yesus natoon neu naiꞌ Petrus am nak, “Petrus! Nitu ꞌnaakf ee nsobaꞌ he nbatis ki naꞌko Kau, on reꞌ takrai mneas.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Mes Au ꞌonen ma ꞌteek ko, he ho mpirsai Kau piut-piut. Oras ho mfain uum een meu Kau te, ho ro he mhaꞌtain ho aom-bian ein sin neek ein.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Onaim Naiꞌ Petrus nataah am nak, “Kaah fa, tua! Au ka neu he ꞌaen usaitan Ko fa, tua. Maski au ꞌtaam bui ma ꞌmaet ꞌok Ko msaꞌ, reko tua.”
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Mes Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Petrus! Amneen murek-rekoꞌ. Mabeꞌ ia, maun ee ka nkokreꞌon fa feꞌe te, ho musuan Kau no teun goen mak, ho ka muhiin Kau fa.”
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab neu sin am nak, “Neon goes ii, oras Au ꞌreek haefan ki he mnao mitoon Au Rais Reko mbi mee-mee, Au ꞌtaar ki he kais meik roit, tas, ma ꞌpein-haef. Oras naan, hi mkuran saaꞌ?”
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Rarit In naꞌuab antein am nak, “Mes oras ia, ꞌtetaꞌ. Karu hi mmuiꞌ roit, henat meik. Karu mmuiꞌ tas, henat meik. Karu ka mmuiꞌ fa suniꞌ, miꞌsosaꞌ hi baur goes he msoos.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Natuin atoin Yahudis sin naan Kau on reꞌ atoin maufinu. Kreoꞌ goes anteniꞌ te, sin neman he nheek Kau. Naan natai nok saaꞌ reꞌ kaꞌo Yesaya antui nain je, mnak:
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Sin natonan am nak, “Aam! Hai meik benas nua.”
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Anbukaen nrarin Paska te, Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein anpoin nnaon neu ꞌtoꞌef Saitun, on reꞌ natiꞌ-natiꞌ sin nmoeꞌ je ji.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Antean naan ate, In naꞌuab neu sin am nak, “Hi mꞌonen he hi kais amꞌoer oras hi mipein furit ma ꞌtakaf.”
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Rarit In nnao naꞌroo kreꞌo naꞌko sin. In nriꞌtuu ma nꞌonen am nak,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 “Aam! Karu Ho mromi te, mait muꞌrobaꞌ maꞌneꞌat ia naꞌko Kau. Mes kais mutuin Au romik, maut he mutuin Ho roim aan kuum.”
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 [Rarit Uisneno In ameupt es naꞌko sonaf neno tunan neem ma nhaꞌtain In nekan.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Fin In maꞌneꞌat naan maꞌtain besi, tar antea In puus ee nsai on reꞌ naaꞌ.]
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Anꞌonen anrair on naan ate, In nhaek ma nnao nfain neu In atoup noinꞌ ein. Mes sin ntupan, natuin sin nhaen nmaten, ma nsusan amsaꞌ.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Rarit Naiꞌ Yesus nataan sin am nak, “Heeꞌ! Hi mtuup neu saaꞌ? Reko nneis hi mꞌonen he aꞌsuuꞌt ee nema te, hi kais ammouf.”
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Naiꞌ Yesus naꞌuab feꞌ on naan ate, naiꞌ Judas (tuaf es naꞌko atoup noniꞌ boꞌes am nuaꞌ ein naan) neem nok too mfaun. In neem anpaumak-maak Naiꞌ Yesus he nhoo ma neek Ee.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Mes Naiꞌ Yesus nakain ee mnak, “Hoe, Judas! Ho he muꞌsosaꞌ Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia, mpaek tabes ma maneek-panaf, oo?”
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Oras Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein nahinin nrair naiꞌ Judas in roen maufinu naan ate, sin natanan neu Naiꞌ Yesus am nak, “Aam! Hai mbaan sin, aa oo? Hai meik benas.”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Onaim tuaf es anfaik benas, rarit ansaip namouf atoin es in rukin noon es. Atoniꞌ naan, aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak kouꞌ goe in ate.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Mes Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Noo goah nai! Kais amraban sin!” Onaim In nasbeut atoniꞌ naan in rukin, ma nareokꞌ ee.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Too mfaun ein reꞌ neman ma nheek Naiꞌ Yesus naan sin esan reꞌ: aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, atoni mnais haart ein, ma apaot Uim Onen Uuf, ma tuaf bian antein. Naiꞌ Yesus nataan sin am nak, “On mee? Hi mitenab mak Au reꞌ ia atoin maufinu, es hi iim amheek Kau meik suniꞌ ma hau tukaꞌ?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Neno-neno te Au unoniꞌ ꞌbi Uim Onen Uuf, mes ka tiit fa tuaf es he nheek Kau. Mes nbain nai! Hi oras. Oras ia, nitu ꞌnaakf ee in kuasan!”
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Rarit sin nheek neik Naiꞌ Yesus, ma nheer neik Je neu aꞌnaak rais pirsait Yahudis sin aꞌnaak kouꞌ goe in umi. Naiꞌ Petrus nnao naꞌkor-koroꞌ nbi sin koitk ein.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Anbi umi naan in kintal, biak ein anraran ai. Naiꞌ Petrus annao nraar nok ai msaꞌ.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Anmuiꞌ bifee ate es, ankius niit Naiꞌ Petrus antoko ma nraar nok ai. In nkius narek-rekoꞌ naiꞌ Petrus in human, rarit in natoon neu biak ein am nak, “Hoe! Atoniꞌ reꞌ ia msaꞌ, natiꞌ te in nok Naiꞌ Yesus!”
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Mes naiꞌ Petrus nasuan am nak, “Kaah fa, tua! Au ka uhiin fa Atoniꞌ naan. Ho muhiin saaꞌ?”
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Ka ꞌroo fa te, tuaf es nait matan ma nkius niit naiꞌ Petrus. Rarit naꞌuab am nak, “Tebe, haa! Ho reꞌ ia tuaf es naꞌko Naiꞌ Yesus Iin na, aiꞌ?”
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Of oniꞌ jam es ankono te, tuaf es anteniꞌ naꞌuab am nak, “Hoe! Au uhiin, tuaf reꞌ ia Naiꞌ Yesus In atoup noin es, natuin in atoin Galileas!”
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Mes naiꞌ Petrus anpeen nmates nak, “Mupoi nai!” Nateef in naꞌuab on naan ate, maun goe ankokreoꞌ.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Onaim Naiꞌ Yesus anniik ma nkius naiꞌ Petrus. Rarit naiꞌ Petrus namnau uab ein reꞌ Naiꞌ Yesus naꞌuab sin am nak, “Mabeꞌ reꞌ ia, maun ein ka nkokreꞌon fa feꞌe te, ho musuan ma mutotan amrair Kau no teun.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Namnau niit on naan ate, naiꞌ Petrus anpoi naꞌko kintal naan, ma nnao nkae npin-pinus.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Rarit atoin ein reꞌ antiut Naiꞌ Yesus naan anmurai nakreꞌet, ma nbeos nafan-fainꞌ Ee.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Sin npooh In maatk ein npaken tais, rarit nataan Ee mnak, “Hae! Karu Ho mjair Uisneno In mafefa kniun es ate, ho mteek miit! Sekau es antuuf ko reꞌ ia?”
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Rarit sin nasekuꞌ niis Ne.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Kik-kiuk anaꞌ te, aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, tunggur agaam ein, ma atoni mnais haart ein, nabuan nrarin he nꞌurus Naiꞌ Yesus In rasi. Rarit sin nrenun he nheer neik Naiꞌ Yesus neem neu bare reꞌ he nafekan rais pirsait.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Oras In ntaam anrair, sin natanan neu Ne mnak, “Ho mutoon miit kai! Ho reꞌ ia, Kristus batuur-batuur, aa oo?”
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Rarit karu Au utaan ki haan tanas meseꞌ msaꞌ, hi ka mitaah Kau fa.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Ka ꞌroo fa te, Uisneno anpaek In kuasa maꞌtain ee, he nanaib Kau, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia. Rarit Au ꞌtoko ꞌbi In aon bian aꞌneꞌu he uprenat ꞌok Ne.”
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Annenan on naan ate, sin arsin natanan am nak, “Karu on naan ate, ho mutenab am mak, ho reꞌ ia Uisneno In Aanh, aa oo?”
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Onaim atoin aꞌaaꞌ rasin naan naꞌuab ein am nak, “Hit arkit atneen kuuk, aiꞌ? In nanaib kuun in tuan anjair Uisneno In Anah. Reꞌ ia, rasi mꞌakan! Tatuin hit atoran pirsait, karu atoniꞌ nataib on, on reꞌ Uisneno, atoniꞌ naan ro he nmaet. Onaim on mee? Hit kais atperluu saksii ntein. Athukun taꞌmaet Je nai!”
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.