Lucas 22

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Oras naan, neon koꞌu atoin Yahudis sin anpaumaak een. Neon koꞌu naan, es reꞌ Fesat Utunuꞌ ka Mamuur fa. Anbi neon koꞌu naan sin anroron aꞌbib-kase he nmoꞌen fesat Paska msaꞌ. Sin nmoꞌen on naan, he namnaun nfanin neu oras unuꞌ, oras sin beif-naꞌif sin anpoin naꞌkon pah Masir.
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 Oras naan, aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ma tunggur agaam ein namin ranan he naꞌmaet Naiꞌ Yesus. Mes sin namtausan too mfaun ein of antaisibun, natuin sin nromin he natniin Ee.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Naꞌko Naiꞌ Yesus In atoup noniꞌ tuaf boꞌes am nuaꞌ ein reꞌ naan, es kaan ee naiꞌ Judas Iskariot. Oras aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein namin ranan he nroor naꞌmaet Naiꞌ Yesus, nitu ꞌnaakf ee ntaam anbi naiꞌ Judas in nekan.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Rarit naiꞌ Judas anpoi nnao naim aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein ma aꞌnaak paot Uim Onen Uuf. In he nnekaꞌ bua nok sin, he naꞌsosaꞌ Naiꞌ Yesus neu sin.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Oras aꞌnaet ein naan annenan naiꞌ Judas in reonaꞌ naan on naan ate, sin nmariin anmaten. Sin nbaꞌan naiꞌ Judas am nak, “Reko! Karu ho mroim he muꞌsosaꞌ kai Naiꞌ Yesus ate, hai mbaen.”
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Naiꞌ Judas anroim natuin sin. Onaim in naim asraak he naꞌsosaꞌ Naiꞌ Yesus amninuꞌ-mninuꞌ neu sin, he too mfaun ein kais nahinin.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Onaim atoin Yahudis sin neon koꞌu naan antea, ma sin nroron ꞌbib-kaes anaꞌ he nmoꞌen fesat Paska.
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 Rarit Naiꞌ Yesus anreun naiꞌ Petrus ma naiꞌ Yohanis am nak, “Hi nua ki mnao mihuun he mibarab bukaet, he hit tbukae tbi fesat Paska buꞌ-buaꞌ.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Onaim sin natanan am nak, “Aam! Hai he mnao mibarab bukaet on mee?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 In nataah am nak, “Karu hi mtaam meu kota Yerusalem, hi of miteef mok atoin es nasaah aꞌhuun oe aan es. Hi mituin ee mtea in umi.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Mitoon meu uim tuaf naan am mak, ‘Hai Aam Tungguru ntoit naan keꞌen es et ho umi, he nmoeꞌ fesat Paska nok In atoup noinꞌ ein. Bisa, oo?’
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Onaim uim tuaf naan of nakriraꞌ ki keꞌen es et umi ktutaꞌ naan. In nkikin anrair bare naan. Suma hi nua ki mibaarb ahaa bukaet.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Rarit sin nua sin annaon. Onaim sin niit saaꞌ-saaꞌ natai on reꞌ Naiꞌ Yesus natoon sin neu sin. Onaim sin nabaarb ein bukaet Paska nbin naan.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Oras barab bukaet ein rekon anrarin te, Naiꞌ Yesus sin neman ntean. In nok In haef ein ntokon he nbukaen buꞌ-buaꞌ.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 Onaim Naiꞌ Yesus naꞌuab neu sin am nak, “Au ꞌmariin aꞌmaet he ꞌtook ma ꞌbukae fesat Paska ꞌok ki, nahuun naꞌko Au ꞌmaꞌneꞌat.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 Amtanar mirek-rekoꞌ reꞌ ia. Tarair reꞌ ia te, Au ka ꞌtook he ꞌbukae ꞌtein fa fesat Paska ꞌok ki. Neno mee te, oras mansian ein nitan maat fu-fua goah nak, Amaꞌ annaaꞌ aprenat te, naꞌ Au ꞌbukae ꞌtein.”
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Rarit In nait iꞌkraas reꞌ matuaꞌ tua min-kase. Rarit in ntoit makasi neu Uisneno, ma nnonaꞌ kraas naan neu sin. Rarit In naꞌuab am nak, “Amtoupu kraas reꞌ ia, he mbukae tuaf meseꞌ-meseꞌ.
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Mimnau! Anmurai mabeꞌ ia, Au ka ꞌinu ꞌtein fa tua min-kase. Neno mee te, oras mansian ein nitan maat fu-fua goah nak, Ama annaaꞌ aprenat te, naꞌ Au ꞌinu ꞌtein.”
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 Rarit In nait utunuꞌ fuaꞌ es, ma ntoit makasi neu Uisneno. Rarit In nteib utunuꞌ naan, ma nnonaꞌ sin. In naꞌuab am nak, “Utunuꞌ reꞌ ia, Au aok reꞌ Au ꞌnonaꞌ ꞌeu ki arki. Ansuun oras hi mbukae utunuꞌ on reꞌ ia te, hi ro he mimnau Kau.”
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Oras sin nbukae nrarin ate, In nait iꞌkraas matuaꞌ tua min-kase. Rarit In naꞌuab antein am nak, “Tua min-kase reꞌ ia, Au naaꞌ aa. Au naaꞌ reꞌ ia natꞌoop ma nsai he nsoi nafetin naan ki. Uisneno npaek naaꞌ reꞌ ia he nahakeꞌ rais manbaꞌan feꞌu neu ki.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Mes ampanat, natuin anmuiꞌ tuaf reꞌ antook nok kit es mei reꞌ ia, of naꞌsosaꞌ Kau.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Batuur! Au, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia, ro he ꞌmaet utuin Uisneno In romin. Mes mukeo! Tuaf reꞌ naꞌsosaꞌ Kau naan, in of nasaah kuun in rais siraak!”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Annenan on naan ate, Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein anmurai nmaktaan ein am nak, “Onaim sekau es reꞌ he nmaufiun neu Ne?”
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Onaim Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein anmurai nmatoen nak, sekau es reꞌ koꞌu nneis ji.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Mes Naiꞌ Yesus nakain sin am nak, “Anbi pah-pah reꞌ ka nahinin naan fa Uisneno, uisf ein naprenat too ngguin baineisi. Te kaah, sin nromin he too nggui anteek sin itnak, ‘Ama reꞌ aturun too’.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Mes hi kais on naan. Tuaf reꞌ he njair kaes kouꞌ gui, in aꞌmoin ii batuur-batuur ro he on reꞌ tua aꞌbaut he ntuthae areꞌ too mfaun. Tuaf reꞌ he njair aꞌnaet, ro he ntuthae areꞌ too mfaun, on reꞌ aan renuꞌ-aan rekaꞌ.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Hi mitenab miit, aꞌnaet ii es reꞌ mee? Tuaf reꞌ antoko nbi mei, aiꞌ tua atuthaes? Atokos mei jaan, in es reꞌ kouꞌ gui, aiꞌ? Te kaah, Au ka ꞌmoeꞌ fa Au tuak ii on naan. Au ꞌuum he ꞌtuthae ki.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 Hi ar-arki reꞌ ia, es reꞌ mok-mook Kau oras Au upein maꞌneꞌat.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Au Amaꞌ nanaib Kau he ꞌnaaꞌ aprenat aꞌbi In pah. Onaim oras ia, Au unaibaꞌ ki msaꞌ,
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 he hi mtoko ma mbukae mok Kau mei meseꞌ mbi sonaf neno tunan. Au ꞌfee ki kuasa msaꞌ, he hi miprenat uuf boꞌes am nua mbi pah Israꞌel.”
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Rarit Naiꞌ Yesus natoon neu naiꞌ Petrus am nak, “Petrus! Nitu ꞌnaakf ee nsobaꞌ he nbatis ki naꞌko Kau, on reꞌ takrai mneas.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Mes Au ꞌonen ma ꞌteek ko, he ho mpirsai Kau piut-piut. Oras ho mfain uum een meu Kau te, ho ro he mhaꞌtain ho aom-bian ein sin neek ein.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Onaim Naiꞌ Petrus nataah am nak, “Kaah fa, tua! Au ka neu he ꞌaen usaitan Ko fa, tua. Maski au ꞌtaam bui ma ꞌmaet ꞌok Ko msaꞌ, reko tua.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Mes Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Petrus! Amneen murek-rekoꞌ. Mabeꞌ ia, maun ee ka nkokreꞌon fa feꞌe te, ho musuan Kau no teun goen mak, ho ka muhiin Kau fa.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab neu sin am nak, “Neon goes ii, oras Au ꞌreek haefan ki he mnao mitoon Au Rais Reko mbi mee-mee, Au ꞌtaar ki he kais meik roit, tas, ma ꞌpein-haef. Oras naan, hi mkuran saaꞌ?”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Rarit In naꞌuab antein am nak, “Mes oras ia, ꞌtetaꞌ. Karu hi mmuiꞌ roit, henat meik. Karu mmuiꞌ tas, henat meik. Karu ka mmuiꞌ fa suniꞌ, miꞌsosaꞌ hi baur goes he msoos.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 Natuin atoin Yahudis sin naan Kau on reꞌ atoin maufinu. Kreoꞌ goes anteniꞌ te, sin neman he nheek Kau. Naan natai nok saaꞌ reꞌ kaꞌo Yesaya antui nain je, mnak:
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Sin natonan am nak, “Aam! Hai meik benas nua.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Anbukaen nrarin Paska te, Naiꞌ Yesus nok In atoup noinꞌ ein anpoin nnaon neu ꞌtoꞌef Saitun, on reꞌ natiꞌ-natiꞌ sin nmoeꞌ je ji.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Antean naan ate, In naꞌuab neu sin am nak, “Hi mꞌonen he hi kais amꞌoer oras hi mipein furit ma ꞌtakaf.”
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Rarit In nnao naꞌroo kreꞌo naꞌko sin. In nriꞌtuu ma nꞌonen am nak,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 “Aam! Karu Ho mromi te, mait muꞌrobaꞌ maꞌneꞌat ia naꞌko Kau. Mes kais mutuin Au romik, maut he mutuin Ho roim aan kuum.”
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 [Rarit Uisneno In ameupt es naꞌko sonaf neno tunan neem ma nhaꞌtain In nekan.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Fin In maꞌneꞌat naan maꞌtain besi, tar antea In puus ee nsai on reꞌ naaꞌ.]
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Anꞌonen anrair on naan ate, In nhaek ma nnao nfain neu In atoup noinꞌ ein. Mes sin ntupan, natuin sin nhaen nmaten, ma nsusan amsaꞌ.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 Rarit Naiꞌ Yesus nataan sin am nak, “Heeꞌ! Hi mtuup neu saaꞌ? Reko nneis hi mꞌonen he aꞌsuuꞌt ee nema te, hi kais ammouf.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Naiꞌ Yesus naꞌuab feꞌ on naan ate, naiꞌ Judas (tuaf es naꞌko atoup noniꞌ boꞌes am nuaꞌ ein naan) neem nok too mfaun. In neem anpaumak-maak Naiꞌ Yesus he nhoo ma neek Ee.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Mes Naiꞌ Yesus nakain ee mnak, “Hoe, Judas! Ho he muꞌsosaꞌ Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia, mpaek tabes ma maneek-panaf, oo?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Oras Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein nahinin nrair naiꞌ Judas in roen maufinu naan ate, sin natanan neu Naiꞌ Yesus am nak, “Aam! Hai mbaan sin, aa oo? Hai meik benas.”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Onaim tuaf es anfaik benas, rarit ansaip namouf atoin es in rukin noon es. Atoniꞌ naan, aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaak kouꞌ goe in ate.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Mes Naiꞌ Yesus naꞌuab am nak, “Noo goah nai! Kais amraban sin!” Onaim In nasbeut atoniꞌ naan in rukin, ma nareokꞌ ee.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Too mfaun ein reꞌ neman ma nheek Naiꞌ Yesus naan sin esan reꞌ: aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, atoni mnais haart ein, ma apaot Uim Onen Uuf, ma tuaf bian antein. Naiꞌ Yesus nataan sin am nak, “On mee? Hi mitenab mak Au reꞌ ia atoin maufinu, es hi iim amheek Kau meik suniꞌ ma hau tukaꞌ?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Neno-neno te Au unoniꞌ ꞌbi Uim Onen Uuf, mes ka tiit fa tuaf es he nheek Kau. Mes nbain nai! Hi oras. Oras ia, nitu ꞌnaakf ee in kuasan!”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Rarit sin nheek neik Naiꞌ Yesus, ma nheer neik Je neu aꞌnaak rais pirsait Yahudis sin aꞌnaak kouꞌ goe in umi. Naiꞌ Petrus nnao naꞌkor-koroꞌ nbi sin koitk ein.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Anbi umi naan in kintal, biak ein anraran ai. Naiꞌ Petrus annao nraar nok ai msaꞌ.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Anmuiꞌ bifee ate es, ankius niit Naiꞌ Petrus antoko ma nraar nok ai. In nkius narek-rekoꞌ naiꞌ Petrus in human, rarit in natoon neu biak ein am nak, “Hoe! Atoniꞌ reꞌ ia msaꞌ, natiꞌ te in nok Naiꞌ Yesus!”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Mes naiꞌ Petrus nasuan am nak, “Kaah fa, tua! Au ka uhiin fa Atoniꞌ naan. Ho muhiin saaꞌ?”
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ka ꞌroo fa te, tuaf es nait matan ma nkius niit naiꞌ Petrus. Rarit naꞌuab am nak, “Tebe, haa! Ho reꞌ ia tuaf es naꞌko Naiꞌ Yesus Iin na, aiꞌ?”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Of oniꞌ jam es ankono te, tuaf es anteniꞌ naꞌuab am nak, “Hoe! Au uhiin, tuaf reꞌ ia Naiꞌ Yesus In atoup noin es, natuin in atoin Galileas!”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Mes naiꞌ Petrus anpeen nmates nak, “Mupoi nai!” Nateef in naꞌuab on naan ate, maun goe ankokreoꞌ.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Onaim Naiꞌ Yesus anniik ma nkius naiꞌ Petrus. Rarit naiꞌ Petrus namnau uab ein reꞌ Naiꞌ Yesus naꞌuab sin am nak, “Mabeꞌ reꞌ ia, maun ein ka nkokreꞌon fa feꞌe te, ho musuan ma mutotan amrair Kau no teun.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Namnau niit on naan ate, naiꞌ Petrus anpoi naꞌko kintal naan, ma nnao nkae npin-pinus.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Rarit atoin ein reꞌ antiut Naiꞌ Yesus naan anmurai nakreꞌet, ma nbeos nafan-fainꞌ Ee.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Sin npooh In maatk ein npaken tais, rarit nataan Ee mnak, “Hae! Karu Ho mjair Uisneno In mafefa kniun es ate, ho mteek miit! Sekau es antuuf ko reꞌ ia?”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 Rarit sin nasekuꞌ niis Ne.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Kik-kiuk anaꞌ te, aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, tunggur agaam ein, ma atoni mnais haart ein, nabuan nrarin he nꞌurus Naiꞌ Yesus In rasi. Rarit sin nrenun he nheer neik Naiꞌ Yesus neem neu bare reꞌ he nafekan rais pirsait.
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 Oras In ntaam anrair, sin natanan neu Ne mnak, “Ho mutoon miit kai! Ho reꞌ ia, Kristus batuur-batuur, aa oo?”
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Rarit karu Au utaan ki haan tanas meseꞌ msaꞌ, hi ka mitaah Kau fa.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Ka ꞌroo fa te, Uisneno anpaek In kuasa maꞌtain ee, he nanaib Kau, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia. Rarit Au ꞌtoko ꞌbi In aon bian aꞌneꞌu he uprenat ꞌok Ne.”
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Annenan on naan ate, sin arsin natanan am nak, “Karu on naan ate, ho mutenab am mak, ho reꞌ ia Uisneno In Aanh, aa oo?”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Onaim atoin aꞌaaꞌ rasin naan naꞌuab ein am nak, “Hit arkit atneen kuuk, aiꞌ? In nanaib kuun in tuan anjair Uisneno In Anah. Reꞌ ia, rasi mꞌakan! Tatuin hit atoran pirsait, karu atoniꞌ nataib on, on reꞌ Uisneno, atoniꞌ naan ro he nmaet. Onaim on mee? Hit kais atperluu saksii ntein. Athukun taꞌmaet Je nai!”
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.