Lucas 20
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Neon goes, Naiꞌ Yesus annao ntaam anbi Uim Onen Uuf, rarit nanoniꞌ Uisneno In Rais Reko nbi kintal. Onaim aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, tunggur agaam ein, ma atoni mnais haart ein neman ma nataan Ee.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Sin nataan Ee mnak, “Sekau es anfee Ko hak, he ho mtao taisibu mbi ia afi naa? Mutoon miit kai!”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Au he utaan aan rais jes amsaꞌ, rarit naꞌ Au utaah ki.
3 Jesus respondeu:
4 On nai: hi mihiin naiꞌ Yohanis Asranit, aiꞌ? Sekau es reꞌ anfee ne kuasa he in nasrain atoniꞌ? Uisneno oo, aiꞌ, mansian?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Onaim sin nabuan ma naꞌuab ein neu-mneman am nak, “Haꞌa! Kreot ii naan kit ein. Karu hit tak, ‘Uisneno es arenut’, of In nak, ‘On naan ate, hi ka mpirsai fa naiꞌ Yohanis neu saaꞌ?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Mes hit ka bisa fa he tak, ‘mansian es arenut’, natuin too mfaun ein of naitin fatu ma npoir naꞌmaet kit. Natuin sin npirsain nak naiꞌ Yohanis naan, Uisneno In mafefa kninuꞌ.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Rarit sin nataah Naiꞌ Yesus am nak, “Hai ka mihiin fa.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Onaim Naiꞌ Yesus nataah neu sin am nak, “Karu on naan ate, Au ka ꞌroim fa he utoon amsaꞌ, ꞌak sekau es anreun Kau.”
8 Jesus disse:
9 Rarit Naiꞌ Yesus naretaꞌ sin reet es antein. Retaꞌ naan nak, “Anmuiꞌ naan atoin es anroe hau anggur. In naꞌsebaꞌ pooꞌ anggur naan neu tuaf asebat, he sin nbatin oras sin napenin poꞌon naan in afan. Rarit in nfooꞌ neu pah aꞌpen-pene ꞌtetaꞌ ma natua sero ꞌroo nbi naan.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Oras he nseun hau fua anggur ate, pooꞌ tuaf naan anreun in ameput tuaf es he neem antoup neik in sapaan naꞌko aseebt ein naan. Mes aseebt ein anbeos ameput naan, ma nriuꞌ goe nfain ruum aah.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Rarit pooꞌ tuaf naan anreek haefan tuaf es antein. Mes aseebt ein naan anbeos goe, ma namae. Rarit anriuꞌ goe nfain ruum aah.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Onaim pooꞌ tuaf naan anreek haefan ameupt es anteniꞌ, mes sin nbeos napaap ee, rarit antokar napoin ee.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Pooꞌ tuaf naan antoko ma natenab am nak, ‘Au he ꞌmoeꞌ on mee ꞌtein? Reko nneis Au ꞌreek haefan au aan nekaꞌ. Sin of anhormaat ma nseun goe rek-reko.’ Onaim in nreek haefan in aan hoin ee nnao neu bare naan.
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Mes oras aseebt ein niit riꞌanaꞌ naan, sin naꞌuab ein am nak, ‘Amkius miit! Aꞌnaef ee nreek haefan neu in aan honiꞌ. In es reꞌ of antoup aꞌnaef ee in pusaak ein ok-okeꞌ. Onaim iim he theek je ma troor tiis ne nai! Maut he hit es atpaar kuuk poꞌon ia.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Oras riꞌanaꞌ naan neem antea te, sin nheer anfoont ee npoi naꞌko poꞌon naan, rarit anroor nisan.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Anbi Au teenb ii te, in ro he neem ma nroor niis sin ok-okeꞌ, rarit naꞌsebaꞌ poꞌon naan neu tuaf bian antein.”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Rarit Naiꞌ Yesus anꞌeer sin, ma nataan sin am nak, “Karu ka njair fa he nhukun sin on naan ate, nansaaꞌ am es Uisneno In mafefa kniunꞌ ein antuin am nak on nai:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Tuaf reꞌ nastuun anbi fatu naan, of namreuꞌ, natuin in napein hukun. Ma karu fatu naan anmouf ma ntoom tuaf es, in of namreꞌu msaꞌ, natuin in napein hukun.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Oras tunggur agaam ein ma aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein annenan retaꞌ naan, sin nahinin nak Naiꞌ Yesus anseer sin npaek uab manporin feꞌe na. Natuin sin natai nok reꞌ aseeb pooꞌ anggur sin naan. Onaim sin natoꞌon nmat-maten. Onaim sin nꞌaotr ein asraak he nheek Naiꞌ Yesus. Mes sin natiun gok neu too mfaun ein reꞌ anroim Naiꞌ Yesus In nonin. Onaim sin nnaon nasaitn Ee on ahaa reꞌ naan.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Rarit Naiꞌ Yesus In musun annuuꞌ Goe ma nsuntiur Goe piut. Sin namin asuntirus, reꞌ bisa nmoeꞌ jon on reꞌ atoin reko, he nnao naꞌuab nakreo Naiꞌ Yesus. Sin nhar-haarp ein he on mee te, Naiꞌ Yesus naꞌuab namouf anaaꞌ aprenat pah Roma, rarit sin natrakan neu gubernur, he in nreek tuaf he nheek Naiꞌ Yesus.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Onaim sin nreek haefan asuntirus naan he nnao nataan Naiꞌ Yesus am nak, “Aam Tungguru! Hai mihiin mak Ho nekam naan amneꞌo. Ho ka mputa-kriu muhiin fa, ma ka mpiir fa humaf. Ho munoniꞌ Uisneno In Kabin ma Prenat namneo ma namnoon goah.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Oras ia, hai he mitaan maan Ko, rais jes: tatuin hit atoran rais pirsait Yahudi, of hit he tbeos beo neu prenat Roma in uis kouꞌ goe, aiꞌ kaah?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Mes Naiꞌ Yesus nahiin nain sin sarit reꞌ he nakreo Goe. Onaim In nataah am nak,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Mikriraꞌ miit Kau roi mutiꞌ fua es feꞌ!” Onaim sin nakriraꞌ roit naan neu Ne. Rarit In nataan am nak, “Sekau in human ma in kanan es reꞌ marunaꞌ reꞌ ia?”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Onaim Naiꞌ Yesus nak, “Karu on naan ate, amfee meu preent ii saaꞌ reꞌ preent ii in hak. Ma mfee meu Uisneno saaꞌ reꞌ Uisneno In hak.”
25 Então Jesus disse:
26 Annenan on naan ate, sin nmasahun, natuin sin ka bisa nakreo naan Ee fa nbi too mfaun ein sin maatk ein. Onaim sin nfeef aꞌtemen nai.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Rarit anmuiꞌ tuaf fauk naꞌkon partei pirsait Saduki neman he naꞌuab naꞌkreo Naiꞌ Yesus. Atoin Sadukis sin nanoin ein am nak, atoin amaets ein ka bisa nmonin nfanin fa oras neon amsoupt ii ntea. Sin neman ma nataan Naiꞌ Yesus am nak,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Aam Tungguru! Kaꞌo Musa antui nain kit atoran am nak: karu anmuiꞌ atoniꞌ nmaet, mes ka nahoniꞌ fa, ro atoniꞌ naan in oirf ee ansao bifee banuꞌ naan, he nfee sufaꞌ neu in tataf amates naan.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Batuur unuꞌ te kaꞌo Musa nanoniꞌ on naan. Mes oras ia hai he mitaan on nai: anmuiꞌ naan atoniꞌ tuaf hiut sin nmaꞌori-taatn ein. Aan moen unu ansao, mes anmaet, ma ka nahoniꞌ fa.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Rarit in orif reꞌ natuin ee ji nsao bifee banuꞌ naan. Ka ꞌroo fa te, in nmaet, mes ka nahoniꞌ fa.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 On naan amsaꞌ, in orif es anteniꞌ. In ansao bifee banuꞌ naan, mes anmate msaꞌ, ma ka nahoniꞌ fa. Matsaos naan nanaob on piut tar namsopu ntea aheit suus goe, mes in nmate msaꞌ.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Namuni te, bifee banuꞌ naan anmate msaꞌ.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Onaim oras ia, hai he mitaan on nai: bifee naan ansao niit atoniꞌ hiut. Karu pah-pinan ia namsopu te, Uisneno namonib nafani amates sin, bifee naan in moen je, es reꞌ mee?”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Mansian ii anmatsaon anbin pah-pinan ia goah.
34 Jesus respondeu:
35 — ausente —
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 — ausente —
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Anbi kaꞌo Musa in surat, anmuiꞌ retaꞌ nak hau uuꞌ aan es anpiin mes ka nputuf. Naꞌko retaꞌ naan hit tahiin tak, amates bisa nmoni nfain. Anbi naan Uisneno naꞌuab neu kaꞌo Musa mnak, ‘Au reꞌ ia, sin ho kaꞌo sin Uisneno. Es reꞌ kaꞌo Abraham, kaꞌo Isak, ma kaꞌo Yakop. Sin arsin ok-okeꞌ naꞌruir ein ma naꞌbesan piut-piut neu Kau ntean neno ia.’
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Te kaah, aꞌnaef ein naan anmaten nrarin et neno unuꞌ. Mes natuin Uisneno naꞌuab anrari mnak, In anjair sin Uisneon goa feꞌ, es naan ate, hit tahiin tak sin nmonin feꞌ. Onaim maski atoniꞌ nmate nrari msaꞌ, sin nmoni nfanin. Fin suma atoin amonit es reꞌ naꞌruriꞌ ma naꞌbees neu Uisneno. Ka tiit fa amates naꞌbees neu Uisneno!”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Anneen Naiꞌ Yesus nataah on naan ate, anmuiꞌ tunggur agama bian naꞌuab ein am nak, “Aam Tungguru. Ho haan tahas naan, reko ꞌmaten.”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Anmurai naꞌko oras naan, ka tiit fa tuaf antein nabrain he nataan Naiꞌ Yesus, natuin ka bisa nakreo naan Ee fa.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Rarit Naiꞌ Yesus nanoniꞌ feꞌ nbi Uim Onen Uuf. Onaim In nataan nafaniꞌ sin am nak, “Natuin hi teenb ein ate, on mee? Tunggur agaam ein nanoniꞌ ki mnak Kristus naan, es reꞌ Tuaf reꞌ Uisneno anruur nain Je naꞌko un-unuꞌ. Tatuin sin, In reꞌ naan suma usif naiꞌ Daut in sufan. Mes naan, ka nanokab fa feꞌ.
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Natuin unuꞌ te, usif naiꞌ Daut neikn on antui nbi in suur Siit Pures-Boꞌis sin am nak,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 Fin Au of aꞌmoeꞌ ho muusn ee,
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Onaim naꞌko surat naan, hit tahiin tak usif naiꞌ Daut amsaꞌ in neikn on anteek Kristus nak, ‘Usiꞌ’. In oetn ii, karu anmuiꞌ tuaf nak Kristus naan, suma usif naiꞌ Daut in sufan, naan ka nanokab fa feꞌ! Natuin In anjair usif naiꞌ Daut in Usin amsaꞌ.”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Oras too mfaun ein antakan sin ruik ein he nnenan Naiꞌ Yesus ate, In naꞌuab neu In atoup noinꞌ ein am nak,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Hi ro he mpanat mirek-rekoꞌ hi tuam ein miꞌko tunggur agaam ein. Natuin sin nroim reꞌ he nnaon pasiar ein npaken baru mnaun pirore, he nateef nok too mfaun ein, he biak ein nak, ‘Hoe! Sin reꞌ naan kaes koꞌu!’ Sin nromin he namin bare ꞌtokoꞌ nbi maat, oras antaman neu uim oen ein, aiꞌ nbin fesat kabin, aiꞌ bare-bare reꞌ biasa too mfaun ein nabuan.
46 — Cuidado com os
47 Mes ampanat hi tuam ein naan, natuin sin nputa-kriu bifee baun ein ma ntetak naan sin umin. Mes anbi too mfaun ein sin maatk ein, sin naꞌkubaꞌ rais maufinu naan anpaek ranan, anꞌonen amnanu-mnanuꞌ. Sin nromin he biak ein nak, sin reꞌ naan tuaf reꞌ anmakoe nbi Uisneno In rasin. Mes Uisneno nahiin nain sin saant ein, onaim In of nasanut hukun neu sin maꞌfenaꞌ anneis-neis.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.