Lucas 20
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ACF
1 Neon goes, Naiꞌ Yesus annao ntaam anbi Uim Onen Uuf, rarit nanoniꞌ Uisneno In Rais Reko nbi kintal. Onaim aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein, tunggur agaam ein, ma atoni mnais haart ein neman ma nataan Ee.
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Sin nataan Ee mnak, “Sekau es anfee Ko hak, he ho mtao taisibu mbi ia afi naa? Mutoon miit kai!”
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Au he utaan aan rais jes amsaꞌ, rarit naꞌ Au utaah ki.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 On nai: hi mihiin naiꞌ Yohanis Asranit, aiꞌ? Sekau es reꞌ anfee ne kuasa he in nasrain atoniꞌ? Uisneno oo, aiꞌ, mansian?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Onaim sin nabuan ma naꞌuab ein neu-mneman am nak, “Haꞌa! Kreot ii naan kit ein. Karu hit tak, ‘Uisneno es arenut’, of In nak, ‘On naan ate, hi ka mpirsai fa naiꞌ Yohanis neu saaꞌ?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Mes hit ka bisa fa he tak, ‘mansian es arenut’, natuin too mfaun ein of naitin fatu ma npoir naꞌmaet kit. Natuin sin npirsain nak naiꞌ Yohanis naan, Uisneno In mafefa kninuꞌ.”
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Rarit sin nataah Naiꞌ Yesus am nak, “Hai ka mihiin fa.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Onaim Naiꞌ Yesus nataah neu sin am nak, “Karu on naan ate, Au ka ꞌroim fa he utoon amsaꞌ, ꞌak sekau es anreun Kau.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Rarit Naiꞌ Yesus naretaꞌ sin reet es antein. Retaꞌ naan nak, “Anmuiꞌ naan atoin es anroe hau anggur. In naꞌsebaꞌ pooꞌ anggur naan neu tuaf asebat, he sin nbatin oras sin napenin poꞌon naan in afan. Rarit in nfooꞌ neu pah aꞌpen-pene ꞌtetaꞌ ma natua sero ꞌroo nbi naan.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Oras he nseun hau fua anggur ate, pooꞌ tuaf naan anreun in ameput tuaf es he neem antoup neik in sapaan naꞌko aseebt ein naan. Mes aseebt ein anbeos ameput naan, ma nriuꞌ goe nfain ruum aah.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Rarit pooꞌ tuaf naan anreek haefan tuaf es antein. Mes aseebt ein naan anbeos goe, ma namae. Rarit anriuꞌ goe nfain ruum aah.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Onaim pooꞌ tuaf naan anreek haefan ameupt es anteniꞌ, mes sin nbeos napaap ee, rarit antokar napoin ee.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 Pooꞌ tuaf naan antoko ma natenab am nak, ‘Au he ꞌmoeꞌ on mee ꞌtein? Reko nneis Au ꞌreek haefan au aan nekaꞌ. Sin of anhormaat ma nseun goe rek-reko.’ Onaim in nreek haefan in aan hoin ee nnao neu bare naan.
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Mes oras aseebt ein niit riꞌanaꞌ naan, sin naꞌuab ein am nak, ‘Amkius miit! Aꞌnaef ee nreek haefan neu in aan honiꞌ. In es reꞌ of antoup aꞌnaef ee in pusaak ein ok-okeꞌ. Onaim iim he theek je ma troor tiis ne nai! Maut he hit es atpaar kuuk poꞌon ia.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Oras riꞌanaꞌ naan neem antea te, sin nheer anfoont ee npoi naꞌko poꞌon naan, rarit anroor nisan.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Anbi Au teenb ii te, in ro he neem ma nroor niis sin ok-okeꞌ, rarit naꞌsebaꞌ poꞌon naan neu tuaf bian antein.”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Rarit Naiꞌ Yesus anꞌeer sin, ma nataan sin am nak, “Karu ka njair fa he nhukun sin on naan ate, nansaaꞌ am es Uisneno In mafefa kniunꞌ ein antuin am nak on nai:
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Tuaf reꞌ nastuun anbi fatu naan, of namreuꞌ, natuin in napein hukun. Ma karu fatu naan anmouf ma ntoom tuaf es, in of namreꞌu msaꞌ, natuin in napein hukun.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Oras tunggur agaam ein ma aꞌnaak rais pirsait Yahudi sin aꞌnaakt ein annenan retaꞌ naan, sin nahinin nak Naiꞌ Yesus anseer sin npaek uab manporin feꞌe na. Natuin sin natai nok reꞌ aseeb pooꞌ anggur sin naan. Onaim sin natoꞌon nmat-maten. Onaim sin nꞌaotr ein asraak he nheek Naiꞌ Yesus. Mes sin natiun gok neu too mfaun ein reꞌ anroim Naiꞌ Yesus In nonin. Onaim sin nnaon nasaitn Ee on ahaa reꞌ naan.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Rarit Naiꞌ Yesus In musun annuuꞌ Goe ma nsuntiur Goe piut. Sin namin asuntirus, reꞌ bisa nmoeꞌ jon on reꞌ atoin reko, he nnao naꞌuab nakreo Naiꞌ Yesus. Sin nhar-haarp ein he on mee te, Naiꞌ Yesus naꞌuab namouf anaaꞌ aprenat pah Roma, rarit sin natrakan neu gubernur, he in nreek tuaf he nheek Naiꞌ Yesus.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Onaim sin nreek haefan asuntirus naan he nnao nataan Naiꞌ Yesus am nak, “Aam Tungguru! Hai mihiin mak Ho nekam naan amneꞌo. Ho ka mputa-kriu muhiin fa, ma ka mpiir fa humaf. Ho munoniꞌ Uisneno In Kabin ma Prenat namneo ma namnoon goah.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Oras ia, hai he mitaan maan Ko, rais jes: tatuin hit atoran rais pirsait Yahudi, of hit he tbeos beo neu prenat Roma in uis kouꞌ goe, aiꞌ kaah?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Mes Naiꞌ Yesus nahiin nain sin sarit reꞌ he nakreo Goe. Onaim In nataah am nak,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Mikriraꞌ miit Kau roi mutiꞌ fua es feꞌ!” Onaim sin nakriraꞌ roit naan neu Ne. Rarit In nataan am nak, “Sekau in human ma in kanan es reꞌ marunaꞌ reꞌ ia?”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Onaim Naiꞌ Yesus nak, “Karu on naan ate, amfee meu preent ii saaꞌ reꞌ preent ii in hak. Ma mfee meu Uisneno saaꞌ reꞌ Uisneno In hak.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Annenan on naan ate, sin nmasahun, natuin sin ka bisa nakreo naan Ee fa nbi too mfaun ein sin maatk ein. Onaim sin nfeef aꞌtemen nai.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Rarit anmuiꞌ tuaf fauk naꞌkon partei pirsait Saduki neman he naꞌuab naꞌkreo Naiꞌ Yesus. Atoin Sadukis sin nanoin ein am nak, atoin amaets ein ka bisa nmonin nfanin fa oras neon amsoupt ii ntea. Sin neman ma nataan Naiꞌ Yesus am nak,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 “Aam Tungguru! Kaꞌo Musa antui nain kit atoran am nak: karu anmuiꞌ atoniꞌ nmaet, mes ka nahoniꞌ fa, ro atoniꞌ naan in oirf ee ansao bifee banuꞌ naan, he nfee sufaꞌ neu in tataf amates naan.
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Batuur unuꞌ te kaꞌo Musa nanoniꞌ on naan. Mes oras ia hai he mitaan on nai: anmuiꞌ naan atoniꞌ tuaf hiut sin nmaꞌori-taatn ein. Aan moen unu ansao, mes anmaet, ma ka nahoniꞌ fa.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Rarit in orif reꞌ natuin ee ji nsao bifee banuꞌ naan. Ka ꞌroo fa te, in nmaet, mes ka nahoniꞌ fa.
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 On naan amsaꞌ, in orif es anteniꞌ. In ansao bifee banuꞌ naan, mes anmate msaꞌ, ma ka nahoniꞌ fa. Matsaos naan nanaob on piut tar namsopu ntea aheit suus goe, mes in nmate msaꞌ.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Namuni te, bifee banuꞌ naan anmate msaꞌ.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Onaim oras ia, hai he mitaan on nai: bifee naan ansao niit atoniꞌ hiut. Karu pah-pinan ia namsopu te, Uisneno namonib nafani amates sin, bifee naan in moen je, es reꞌ mee?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Mansian ii anmatsaon anbin pah-pinan ia goah.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 — ausente —
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 — ausente —
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Anbi kaꞌo Musa in surat, anmuiꞌ retaꞌ nak hau uuꞌ aan es anpiin mes ka nputuf. Naꞌko retaꞌ naan hit tahiin tak, amates bisa nmoni nfain. Anbi naan Uisneno naꞌuab neu kaꞌo Musa mnak, ‘Au reꞌ ia, sin ho kaꞌo sin Uisneno. Es reꞌ kaꞌo Abraham, kaꞌo Isak, ma kaꞌo Yakop. Sin arsin ok-okeꞌ naꞌruir ein ma naꞌbesan piut-piut neu Kau ntean neno ia.’
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Te kaah, aꞌnaef ein naan anmaten nrarin et neno unuꞌ. Mes natuin Uisneno naꞌuab anrari mnak, In anjair sin Uisneon goa feꞌ, es naan ate, hit tahiin tak sin nmonin feꞌ. Onaim maski atoniꞌ nmate nrari msaꞌ, sin nmoni nfanin. Fin suma atoin amonit es reꞌ naꞌruriꞌ ma naꞌbees neu Uisneno. Ka tiit fa amates naꞌbees neu Uisneno!”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Anneen Naiꞌ Yesus nataah on naan ate, anmuiꞌ tunggur agama bian naꞌuab ein am nak, “Aam Tungguru. Ho haan tahas naan, reko ꞌmaten.”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Anmurai naꞌko oras naan, ka tiit fa tuaf antein nabrain he nataan Naiꞌ Yesus, natuin ka bisa nakreo naan Ee fa.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Rarit Naiꞌ Yesus nanoniꞌ feꞌ nbi Uim Onen Uuf. Onaim In nataan nafaniꞌ sin am nak, “Natuin hi teenb ein ate, on mee? Tunggur agaam ein nanoniꞌ ki mnak Kristus naan, es reꞌ Tuaf reꞌ Uisneno anruur nain Je naꞌko un-unuꞌ. Tatuin sin, In reꞌ naan suma usif naiꞌ Daut in sufan. Mes naan, ka nanokab fa feꞌ.
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Natuin unuꞌ te, usif naiꞌ Daut neikn on antui nbi in suur Siit Pures-Boꞌis sin am nak,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 Fin Au of aꞌmoeꞌ ho muusn ee,
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Onaim naꞌko surat naan, hit tahiin tak usif naiꞌ Daut amsaꞌ in neikn on anteek Kristus nak, ‘Usiꞌ’. In oetn ii, karu anmuiꞌ tuaf nak Kristus naan, suma usif naiꞌ Daut in sufan, naan ka nanokab fa feꞌ! Natuin In anjair usif naiꞌ Daut in Usin amsaꞌ.”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Oras too mfaun ein antakan sin ruik ein he nnenan Naiꞌ Yesus ate, In naꞌuab neu In atoup noinꞌ ein am nak,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Hi ro he mpanat mirek-rekoꞌ hi tuam ein miꞌko tunggur agaam ein. Natuin sin nroim reꞌ he nnaon pasiar ein npaken baru mnaun pirore, he nateef nok too mfaun ein, he biak ein nak, ‘Hoe! Sin reꞌ naan kaes koꞌu!’ Sin nromin he namin bare ꞌtokoꞌ nbi maat, oras antaman neu uim oen ein, aiꞌ nbin fesat kabin, aiꞌ bare-bare reꞌ biasa too mfaun ein nabuan.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Mes ampanat hi tuam ein naan, natuin sin nputa-kriu bifee baun ein ma ntetak naan sin umin. Mes anbi too mfaun ein sin maatk ein, sin naꞌkubaꞌ rais maufinu naan anpaek ranan, anꞌonen amnanu-mnanuꞌ. Sin nromin he biak ein nak, sin reꞌ naan tuaf reꞌ anmakoe nbi Uisneno In rasin. Mes Uisneno nahiin nain sin saant ein, onaim In of nasanut hukun neu sin maꞌfenaꞌ anneis-neis.”
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.