Lucas 18
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC
1 Neot es, Naiꞌ Yesus nanoniꞌ In atoup noinꞌ ein, anpaek uab manporin, maut he sin nꞌoen ein kais natfeek ma kais anꞌoren. Sin ro he npirsain piut-piut neu Uisneno.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 In retaꞌ naan on nai: “Anbi kota es anmuiꞌ afeek rasi reꞌ ka nfairoir fa Uisneno. In ka nrae natuin fa sekau-sekau msaꞌ.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Anbi bare naan anmuiꞌ bifee baun es, neem fani-fani ma ntoit afeek rasi naan am nak, ‘Aam afeek rasi! Mufeek maan kau au rais ji, tua. Mufeek ee te, ro he natai!’
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Nahunu te, afeek rasi naan ka nrae natuin fa bifee banuꞌ naan. Mes anna-nao te, in nrenan bifee banuꞌ naan in hanan. Rarit in ntoko ma natenab am nak, ‘Batuur, au reꞌ ia ka ꞌfairoir fa Uisneno, saaꞌ antein mansian.
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 Mes bifee banuꞌ ia, annaak menab kau goen. Es naan ate, maut he au ufeek in rais ji, natai feꞌ! Kaah fa te, in of para nfain neem, he nahaeb niis kau goen.’
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Hi mitenab miit afeek rasi reꞌ amaufinut naan in uaban.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Karu nna-nao ma in nturun bifee banuꞌ naan, Uisneno of anturun Iin na msaꞌ, reꞌ anꞌoen ein fai-manas he ntotin turun-babat naꞌkon Na. Mes Uisneno ka nfeꞌ-feꞌen fa.
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 In nꞌurus sin rasin naan rabah. Onaim Au he utaan ki on nai: oras Au, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia, ꞌtebi ꞌfain ꞌuum aꞌrair, Au of uteef ꞌok atoin apirsait anbin pah-pinan ia, aiꞌ kaah?”
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Naiꞌ Yesus naretaꞌ ntein anpaek uab manporin, anmatoom nok tuaf-tuaf reꞌ naan in tuan ee amneot, ma nasbiniꞌ biak ein. In naretaꞌ mnak,
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 “Anmuiꞌ naan aꞌnaef nua nnaon nꞌoen ein nbin Uim Onen Uuf. Tuaf es naꞌko pukan partei pirsait Farisi; es antein ahoik beo. [Atoin Yahudis sin naan atoin Farisis sin, atoni kninuꞌ. Mes sin naan ahoik beon guin, atoin reꞌuf.]
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Antean uim onen on nai te, atoin Farisis naan anfeen anhaek ma nꞌonen am nak, ‘Makasi Usiꞌ, natuin au reꞌ ia, atoin reko. Au ka maufiun fa on reꞌ biak ein. Au ka ubaak, ka ukoom, ka ꞌmakoin fa ꞌok es in fee. Makasi Usiꞌ, natuin au ka ꞌmaufiun fa on reꞌ ahoik beo reꞌ ia.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Au unaah au tuak ii no nua nbi krei jes in nanan. Au ꞌfee bait boꞌ naꞌko saaꞌ-saaꞌ reꞌ au upein kuuk sin.’ Atoin Farisis naan, anꞌonen on reꞌ naan.
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Mes ahoik beo naan anhaek naꞌroo-ꞌroo nbi kotin nee. In ka nabrain fa he nait in aꞌnakan ma nbaiseun on neno. In nꞌonen, mes in naꞌruir aah, ma in neekn ee kratiꞌ-kratiꞌ mnak, ‘Koi Usiꞌ! Amkasian maan kau, mansian asanat reꞌ ia, tua! Amfee maan kau saok sanat neu areꞌ au saant ein, tua!’
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Oras tua nuaꞌ ein naan anfanin neun sin umin, sekau es reꞌ nmarameꞌ nrair nok Uisneno? Atoin Farisis abeꞌot naan aa oo, aiꞌ, ahoik beo? In ro he ntoup ahoik beo reꞌ neek maꞌnuraꞌ naan. Mes In ka nrae naan fa atoin Farisis naan. Fin Uisneno ntetak namouf abeꞌot, ma ntunaꞌ naꞌratan atoin neek maꞌnuraꞌ.”
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Neot es, mahoint ein naskau neik sin ana kruuꞌf ein neu Naiꞌ Yesus, he In ntao In aꞌniimk ein he naꞌuab anfeen sin tetus-athoen. Ankius on naan ate, Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein nakain mahoint ein naan.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 — ausente —
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 — ausente —
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Neot es, aꞌnakat tuaf es naꞌko atoin Yahudis neem nataan Naiꞌ Yesus am nak, “Aam Tungguru reꞌ mahormataꞌ! Au he ꞌmoeꞌ on mee he uhiin batuur-batuur ꞌak, au bisa ꞌtaam ꞌeu sonaf neno tunan ma ꞌmoin ubar-baar ꞌok Uisneno?”
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Nansaaꞌ am es ho musee Kau mmak, ‘reꞌ mahormataꞌ’? Suma tuaf meesꞌ aah reꞌ mahormataꞌ, es reꞌ Uisneno.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Ho muhini mrair Uisneno In atoran naꞌko unuꞌ nak:
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Atoniꞌ naan nataah am nak, “Batuur, Aam! Au utuin aꞌrair atoorn ein naan nmurai naꞌko au aanꞌ-anaꞌ feꞌ!”
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus nak, “Reko! Mes ho mkuran rais jes. Oras ia, amtebi mfain nai he muꞌsosaꞌ mporin ho ꞌmuiꞌm ein ok-okeꞌ. Rarit amnao mbait roit ein meu amaꞌmuiꞌt ein. Rarit amtebi mfain uum he mutuin Kau. Fin Uisneno of anbaras anfee ko aꞌmuꞌif sonaf neno tunan.”
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Anneen on naan ate, atoniꞌ naan neekn ee nsuus, natuin in aꞌmuiꞌn ii kah een.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Ankius neu in ntebi nfain nok neek susat on naan ate, Naiꞌ Yesus natoon neu In atoup noinꞌ ein am nak, “Atoin amuiꞌt ii, susa maꞌtaniꞌ he ntaam neu sonaf neno tunan.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Hit tataib ee nok rasi bian. Ka neu fa he bikaes unta ntaam neu in oꞌof anpeoꞌ aent ee konan. On naan amsaꞌ atoniꞌ reꞌ suma nharap ma nafnekan anbi in aꞌmuꞌin, mes ka nharap ma nafnekan fa neu Uisneno, ka neu fa he in ntaam neu sonaf neno tunan.”
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Too mfaun ein reꞌ annenan Naiꞌ Yesus naꞌuab on naan, nataan Ee mnak, “Karu batuur susa neu atoin amuꞌit on reꞌ naan, atoniꞌ human on reꞌ mee naꞌ bisa napeni saok sanat ma ꞌhonis?”
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Neu mansian ii te, batuur rasi namfaun ka neu he njair fa. Mes neu Uisneno te, areꞌ saaꞌ-saaꞌ ii ro bisa njarin.”
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Onaim naiꞌ Petrus antuut am nak, “Aam! Hai mnao misaitan hai ꞌmuiꞌm ein oekꞌ een, he mituin Ko. Onaim hai of mipein saaꞌ?”
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Petrus! Amneen murek-rekoꞌ! Atoniꞌ reꞌ nasaitan in umi, in fee, in orif-tataf, in ainaf-amaf, aiꞌ in aanh ein, natuin in nanaob Uisneno In mepu,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 ro tebes, in ntoup nafaniꞌ sin amfaun anbin pah-pinan ia. Rarit anbi oras neon amsoput, in nmoin nabar-baar nok Uisneno.”
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Naiꞌ Yesus annao nok In atoup noinꞌ ein tuaf boꞌes am nua ma naꞌuab nok sin anmesen am nak, “Hi ar-arki mihini mrair mak, oras ia hit atnao teu kota Yerusalem. Attea nee te, areꞌ rasin reꞌ Uisneno In mafefa kniunꞌ ein antui sin unuꞌ anmatoom nok Mansian Batuur-Batuur naan, of anjair teb-tebe on reꞌ saaꞌ reꞌ sin ntui sin.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Sin of nanaꞌat Kau neu atoin sonaꞌ reꞌ ka npirsain fa neun Uisneno. Rarit sin nakreꞌet Kau, naꞌparan Kau humaꞌ-humaꞌ, npuran hape neu Kau,
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 nbeos Kau, rarit anroor naꞌmaet Kau. Mes anmeu on naan ate, Au ꞌmoni ꞌfain.”
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Annenan on naan ate, Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein ankekun, natuin sin ka nheek naan fa In uab naan in aꞌmoufun.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Oras Naiꞌ Yesus sin he noi ntaman neu kota Yeriko, anmuiꞌ atoin afoort es antook ma ntoit roit anbi raan ee ninin.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Oras in nneen too mfaun ein nnaon npeꞌon naan ate, in nataan sin im nak, “Hoe! Saaꞌ na es reꞌ ia, tua?”
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Onaim sin natoon ee mnak, “Naiꞌ Yesus naꞌko Nasaret, neem annao npeoꞌ reꞌ ia.”
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Anneen on naan ate, aforot naan ankoaꞌ naher-heer am nak, “Yesus! Sufaꞌ-kaꞌuf usif naiꞌ Daut. Amkasian maan kau, tua!”
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Tuaf-tuaf reꞌ nahunun anbin Naiꞌ Yesus In matan nakain ee he namninuꞌ. Mes in nkoaꞌ piut, ma naher-heer am nak, “Auwoo, sufaf Daut! Amkasian maan kau, tua!”
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Oras Naiꞌ Yesus anneen on naan ate, In nasnaas. Rarit In nreek tuaf he nnao nnaaꞌ neik aforot naan. Neman ntean Naiꞌ Yesus In matan ate, Naiꞌ Yesus nataan ee mnak,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “Ho mroim he Au ꞌmoeꞌ saaꞌ ꞌeu ko?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Naiꞌ Yesus nataah ee mnak, “Reko. Natuin ho mpirsai mak Au bisa ureko ko, onaim oras ia ho mkius nai.”
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Nok askeken ate, aforot naan nareok nain. Onaim in natuin Naiꞌ Yesus ma nboꞌis Uisneno. Too mfaun reꞌ nitan on naan, nanaib Uisneno msaꞌ.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.