Lucas 18

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Neot es, Naiꞌ Yesus nanoniꞌ In atoup noinꞌ ein, anpaek uab manporin, maut he sin nꞌoen ein kais natfeek ma kais anꞌoren. Sin ro he npirsain piut-piut neu Uisneno.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 In retaꞌ naan on nai: “Anbi kota es anmuiꞌ afeek rasi reꞌ ka nfairoir fa Uisneno. In ka nrae natuin fa sekau-sekau msaꞌ.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Anbi bare naan anmuiꞌ bifee baun es, neem fani-fani ma ntoit afeek rasi naan am nak, ‘Aam afeek rasi! Mufeek maan kau au rais ji, tua. Mufeek ee te, ro he natai!’
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Nahunu te, afeek rasi naan ka nrae natuin fa bifee banuꞌ naan. Mes anna-nao te, in nrenan bifee banuꞌ naan in hanan. Rarit in ntoko ma natenab am nak, ‘Batuur, au reꞌ ia ka ꞌfairoir fa Uisneno, saaꞌ antein mansian.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Mes bifee banuꞌ ia, annaak menab kau goen. Es naan ate, maut he au ufeek in rais ji, natai feꞌ! Kaah fa te, in of para nfain neem, he nahaeb niis kau goen.’
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Hi mitenab miit afeek rasi reꞌ amaufinut naan in uaban.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Karu nna-nao ma in nturun bifee banuꞌ naan, Uisneno of anturun Iin na msaꞌ, reꞌ anꞌoen ein fai-manas he ntotin turun-babat naꞌkon Na. Mes Uisneno ka nfeꞌ-feꞌen fa.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 In nꞌurus sin rasin naan rabah. Onaim Au he utaan ki on nai: oras Au, Mansian Batuur-Batuur reꞌ ia, ꞌtebi ꞌfain ꞌuum aꞌrair, Au of uteef ꞌok atoin apirsait anbin pah-pinan ia, aiꞌ kaah?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Naiꞌ Yesus naretaꞌ ntein anpaek uab manporin, anmatoom nok tuaf-tuaf reꞌ naan in tuan ee amneot, ma nasbiniꞌ biak ein. In naretaꞌ mnak,
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Anmuiꞌ naan aꞌnaef nua nnaon nꞌoen ein nbin Uim Onen Uuf. Tuaf es naꞌko pukan partei pirsait Farisi; es antein ahoik beo. [Atoin Yahudis sin naan atoin Farisis sin, atoni kninuꞌ. Mes sin naan ahoik beon guin, atoin reꞌuf.]
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Antean uim onen on nai te, atoin Farisis naan anfeen anhaek ma nꞌonen am nak, ‘Makasi Usiꞌ, natuin au reꞌ ia, atoin reko. Au ka maufiun fa on reꞌ biak ein. Au ka ubaak, ka ukoom, ka ꞌmakoin fa ꞌok es in fee. Makasi Usiꞌ, natuin au ka ꞌmaufiun fa on reꞌ ahoik beo reꞌ ia.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Au unaah au tuak ii no nua nbi krei jes in nanan. Au ꞌfee bait boꞌ naꞌko saaꞌ-saaꞌ reꞌ au upein kuuk sin.’ Atoin Farisis naan, anꞌonen on reꞌ naan.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Mes ahoik beo naan anhaek naꞌroo-ꞌroo nbi kotin nee. In ka nabrain fa he nait in aꞌnakan ma nbaiseun on neno. In nꞌonen, mes in naꞌruir aah, ma in neekn ee kratiꞌ-kratiꞌ mnak, ‘Koi Usiꞌ! Amkasian maan kau, mansian asanat reꞌ ia, tua! Amfee maan kau saok sanat neu areꞌ au saant ein, tua!’
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Oras tua nuaꞌ ein naan anfanin neun sin umin, sekau es reꞌ nmarameꞌ nrair nok Uisneno? Atoin Farisis abeꞌot naan aa oo, aiꞌ, ahoik beo? In ro he ntoup ahoik beo reꞌ neek maꞌnuraꞌ naan. Mes In ka nrae naan fa atoin Farisis naan. Fin Uisneno ntetak namouf abeꞌot, ma ntunaꞌ naꞌratan atoin neek maꞌnuraꞌ.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Neot es, mahoint ein naskau neik sin ana kruuꞌf ein neu Naiꞌ Yesus, he In ntao In aꞌniimk ein he naꞌuab anfeen sin tetus-athoen. Ankius on naan ate, Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein nakain mahoint ein naan.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 — ausente —
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 — ausente —
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Neot es, aꞌnakat tuaf es naꞌko atoin Yahudis neem nataan Naiꞌ Yesus am nak, “Aam Tungguru reꞌ mahormataꞌ! Au he ꞌmoeꞌ on mee he uhiin batuur-batuur ꞌak, au bisa ꞌtaam ꞌeu sonaf neno tunan ma ꞌmoin ubar-baar ꞌok Uisneno?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Onaim Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Nansaaꞌ am es ho musee Kau mmak, ‘reꞌ mahormataꞌ’? Suma tuaf meesꞌ aah reꞌ mahormataꞌ, es reꞌ Uisneno.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ho muhini mrair Uisneno In atoran naꞌko unuꞌ nak:
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Atoniꞌ naan nataah am nak, “Batuur, Aam! Au utuin aꞌrair atoorn ein naan nmurai naꞌko au aanꞌ-anaꞌ feꞌ!”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus nak, “Reko! Mes ho mkuran rais jes. Oras ia, amtebi mfain nai he muꞌsosaꞌ mporin ho ꞌmuiꞌm ein ok-okeꞌ. Rarit amnao mbait roit ein meu amaꞌmuiꞌt ein. Rarit amtebi mfain uum he mutuin Kau. Fin Uisneno of anbaras anfee ko aꞌmuꞌif sonaf neno tunan.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Anneen on naan ate, atoniꞌ naan neekn ee nsuus, natuin in aꞌmuiꞌn ii kah een.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Ankius neu in ntebi nfain nok neek susat on naan ate, Naiꞌ Yesus natoon neu In atoup noinꞌ ein am nak, “Atoin amuiꞌt ii, susa maꞌtaniꞌ he ntaam neu sonaf neno tunan.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Hit tataib ee nok rasi bian. Ka neu fa he bikaes unta ntaam neu in oꞌof anpeoꞌ aent ee konan. On naan amsaꞌ atoniꞌ reꞌ suma nharap ma nafnekan anbi in aꞌmuꞌin, mes ka nharap ma nafnekan fa neu Uisneno, ka neu fa he in ntaam neu sonaf neno tunan.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Too mfaun ein reꞌ annenan Naiꞌ Yesus naꞌuab on naan, nataan Ee mnak, “Karu batuur susa neu atoin amuꞌit on reꞌ naan, atoniꞌ human on reꞌ mee naꞌ bisa napeni saok sanat ma ꞌhonis?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Neu mansian ii te, batuur rasi namfaun ka neu he njair fa. Mes neu Uisneno te, areꞌ saaꞌ-saaꞌ ii ro bisa njarin.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Onaim naiꞌ Petrus antuut am nak, “Aam! Hai mnao misaitan hai ꞌmuiꞌm ein oekꞌ een, he mituin Ko. Onaim hai of mipein saaꞌ?”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Petrus! Amneen murek-rekoꞌ! Atoniꞌ reꞌ nasaitan in umi, in fee, in orif-tataf, in ainaf-amaf, aiꞌ in aanh ein, natuin in nanaob Uisneno In mepu,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 ro tebes, in ntoup nafaniꞌ sin amfaun anbin pah-pinan ia. Rarit anbi oras neon amsoput, in nmoin nabar-baar nok Uisneno.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Naiꞌ Yesus annao nok In atoup noinꞌ ein tuaf boꞌes am nua ma naꞌuab nok sin anmesen am nak, “Hi ar-arki mihini mrair mak, oras ia hit atnao teu kota Yerusalem. Attea nee te, areꞌ rasin reꞌ Uisneno In mafefa kniunꞌ ein antui sin unuꞌ anmatoom nok Mansian Batuur-Batuur naan, of anjair teb-tebe on reꞌ saaꞌ reꞌ sin ntui sin.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Sin of nanaꞌat Kau neu atoin sonaꞌ reꞌ ka npirsain fa neun Uisneno. Rarit sin nakreꞌet Kau, naꞌparan Kau humaꞌ-humaꞌ, npuran hape neu Kau,
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 nbeos Kau, rarit anroor naꞌmaet Kau. Mes anmeu on naan ate, Au ꞌmoni ꞌfain.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Annenan on naan ate, Naiꞌ Yesus In atoup noinꞌ ein ankekun, natuin sin ka nheek naan fa In uab naan in aꞌmoufun.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Oras Naiꞌ Yesus sin he noi ntaman neu kota Yeriko, anmuiꞌ atoin afoort es antook ma ntoit roit anbi raan ee ninin.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Oras in nneen too mfaun ein nnaon npeꞌon naan ate, in nataan sin im nak, “Hoe! Saaꞌ na es reꞌ ia, tua?”
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Onaim sin natoon ee mnak, “Naiꞌ Yesus naꞌko Nasaret, neem annao npeoꞌ reꞌ ia.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Anneen on naan ate, aforot naan ankoaꞌ naher-heer am nak, “Yesus! Sufaꞌ-kaꞌuf usif naiꞌ Daut. Amkasian maan kau, tua!”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Tuaf-tuaf reꞌ nahunun anbin Naiꞌ Yesus In matan nakain ee he namninuꞌ. Mes in nkoaꞌ piut, ma naher-heer am nak, “Auwoo, sufaf Daut! Amkasian maan kau, tua!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Oras Naiꞌ Yesus anneen on naan ate, In nasnaas. Rarit In nreek tuaf he nnao nnaaꞌ neik aforot naan. Neman ntean Naiꞌ Yesus In matan ate, Naiꞌ Yesus nataan ee mnak,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Ho mroim he Au ꞌmoeꞌ saaꞌ ꞌeu ko?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Naiꞌ Yesus nataah ee mnak, “Reko. Natuin ho mpirsai mak Au bisa ureko ko, onaim oras ia ho mkius nai.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Nok askeken ate, aforot naan nareok nain. Onaim in natuin Naiꞌ Yesus ma nboꞌis Uisneno. Too mfaun reꞌ nitan on naan, nanaib Uisneno msaꞌ.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.