Lucas 16

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Rarit Naiꞌ Yesus naretaꞌ neu In atoup noinꞌ ein, npaek uab manporin es antein am nak, “Anmuiꞌ atoin amuiꞌt es reꞌ namepub atoin es njair in aꞌnaak urusan. Mes aꞌroo-ꞌroo on naan ate, in nneen uab anin nak, aꞌnaak urusan ia nmurai npaꞌeꞌob he naruikb ee.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Onaim in noꞌen aꞌnaak urusan naan, he nataan ee. In naꞌuab am nak, ‘Au ꞌneen ate, nak ho mpaꞌeꞌob au ꞌmuꞌik. Onaim oras ia, ho mnao he mtui ho ꞌmeupm ein, rarit au he uprikas sin. Fin au he usnasab ko.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Anneen on naan ate, aꞌnaak urusan naan natenab neu-mneem am nak, ‘Au urair betiꞌ! Au he unsaaꞌ oras ia? Ureen, au ka ubeꞌif. Aꞌkuir roit, au ꞌmae kuuk.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Karu au ka ꞌmeup fa ꞌteniꞌ ꞌbi ia te, au ro he ꞌaim ranan he biak ein anturun ma ntoup kau.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Es naan ate, in nmurai noꞌen tuaf-tuaf reꞌ natusan roit naꞌkon in usin. In nataan ahuunt ee mnak, ‘Hoe! Ho mutuus fauk et au usiꞌ?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Atoniꞌ naan nataah am nak, ‘Au utuus miin saitun liter nifu haa (4.000), tua.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Rarit in nataan atoin atusat es am nak, ‘Onait ho ntein. Ho mutuus fauk?’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 In nmoeꞌ on naan, tar antea in uisn ee nahiin in ronen naan. Mes usif naan ro he nmanakuꞌ nak, in aꞌnaak urusan reꞌ maufinu naan anpaꞌeꞌob nahiin batuur.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Onaim hi mitenab miit. Maski mansian pah-pinan ia npaek in aꞌmuꞌin he nmoeꞌ reꞌuf, mes reko nneis hi mpaek hi ꞌmuiꞌm ein he mmaturun es nok es. Nok ranan naan, hi mipein partein namfa-faun. Maski aꞌmuꞌif naan okeꞌ, mes Uisneno of nabarab ki bare et sonaf neno tunan.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Karu tuaf ka napoi nahiin fa nbi rais aanꞌ-anaꞌ, in of ka napoi nahiin fa nbi rais koꞌun. Ma karu tuaf anpaꞌeꞌob anbi rais aanꞌ-anaꞌ, in of anpaꞌeꞌob nahiin anbi rais kouꞌ-koꞌun.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Karu atoniꞌ ka bisa npirsai ki fa he mꞌurus rais aanꞌ-anaꞌ nbi pah-pinan ia, Uisneno he bisa npirsai ki he mmoeꞌ rais koꞌun, on mee?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Karu hi ka bisa mꞌurus fa biak ein sin aꞌmuiꞌk ein hen ate, sekau nabrain he nfee ki in aꞌmuꞌin neu ki?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Tuaf ameput meseꞌ ka bisa ntuthae fa usif tuaf nua. Fin in of ka nneek fa tuaf es, ma anneek tuaf es. In naꞌkiiꞌ anbi tuaf es, mes ka nrae natuin fa tuaf es. On naan amsaꞌ hi arki. Hi ka bisa mneek fa Uisneno nata-tai nok hi mneek noni-roit.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Oras naan, anmuiꞌ atoin Farisis fauk nokan nnenan Naiꞌ Yesus In uab ein feꞌe na. Onaim sin nakreeꞌt Ee, natuin sin nakoman roit.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Mes Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Hoe! Maski hi mikninuꞌ hi tuam ein anbi mansian ein sin maatk ein, mes Uisneno nahiin hi neekm ein naan, maufinu. Anmuiꞌ rasi mfaun reꞌ mansian ein antunaꞌ sin, te kaah, Uisneno naan rasin naan neu maufinu, ma nmaiꞌnisin sin.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Anmurai naꞌko kaꞌo Musa ma mafefa kniunꞌ ein napein Uisneno In atoran, tar antea oras naiꞌ Yohanis Asranit neem antea msaꞌ, hit atoin Yahudis atmoin tatuin atoorn ein naan. Mes oras ia Uisneno In Rais Reko natoon On ma nasiin On antea mee-mee. Anmuiꞌ tuaf amfaun nꞌusaha maꞌtaniꞌ, he sin bisa nmoin natuin Uisneno In romin.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Maski neon goe tunan ma pah-pinan ia namneuk, mes Uisneno In atoran aanꞌ-anaꞌ msaꞌ, ka namneuk fa. Titik meseꞌ msaꞌ, ka namneuk fa!
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Atoniꞌ reꞌ nporin in fee, rarit ansao ntein bifee ꞌtetaꞌ, naan amakaket. Rarit atoniꞌ reꞌ ansao bifee porin naan, anmakakeꞌ msaꞌ.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Naiꞌ Yesus naretaꞌ ntein am nak, “Anmuiꞌ atoin amuiꞌt es. In biasa npaek tai amasat. Fai-manas in nfesat anmapii.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Anbi bare naan anmuiꞌ naan atoin amaꞌmuiꞌt es, kaan ee naiꞌ Lasarus. In aon ee, napapaꞌ okeꞌ. Neno-neno te, in partein ngguin nok ne, ma natook ee nbi atoin amuꞌit naan in uim je enon he ttaam.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 In nroim he napeni mnahat naꞌko atoin amuꞌit naan in amnaah neisf ein, mes ka napein niit fa saaꞌ-saaꞌ. Suma ausn ee neman ma nraim in paap oef ein.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Rarit naiꞌ Lasarus anmaet. Onaim Uisneno In ameupt ein naꞌkon sonaf neno tunan neman ma neik je nnao. Rarit natook ee nbi kaꞌo Abraham in aon bian.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Mes in ka ntaam fa neu sonaf neno tunan. In ntaam anꞌain ai maputuꞌ ai mararaꞌ abar-barat, nabua nok amates amfaun. Anbi bare naan, in napein susat-haꞌmuꞌit ma maꞌneꞌat anmapii. Neot es, in nait matan on nai te, in niit naiꞌ Lasarus antoko ma nmarin-riin kuun anbi kaꞌo Abraham in aon bian.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Onaim in nkoaꞌ am nak, ‘Kaꞌo Abraham! Airoo, mkasian maan kau feꞌ, tua! Amreun naiꞌ Lasarus he narepaꞌ in akrurun tuun aan neu oe, he neem napeet naan au maaꞌ tuun ii. Au he ꞌmaet kuuk een es ai abar-barat ia!’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Mes kaꞌo Abraham nataah am nak, ‘Airoo, anah! Mumnau murek-rekoꞌ neno uun aan feꞌ! Neno naan, oras ho mmoin feꞌ mbi pah-pinan, ho mupein main areꞌ kanan reko. Mes naiꞌ Lasarus suma napeni haa susat. Onaim oras ia, Uisneno anseuꞌsaab ee nbi ia. Mes ho mupein suust am nanaꞌrenat.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Anneis-neisi ntein, et ho ma hai, Uisneno nbetis kit. Anmuiꞌ kefa mnanuꞌ ma mainuan. Onaim tuaf anbi ia, ka bisa neitin fa neun naan, ma tuaf abitan naan ka bisa neman fa neun ia.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Rarit atoin amuꞌit naan antoti mnak, ‘Karu on naan ate, kaꞌo mreun naiꞌ Sarus he nfain neu au amaꞌ in uim je feꞌ.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Au ꞌmuiꞌ orif tuaf niim et nee ja feꞌ. Amreun naiꞌ Sarus he nnao namnaub sin, he sin ntebi nfanin nai neu Uisneno. Maut he sin nmaten ate, sin kais antaman neu baer siraak reꞌ ia, tua.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Mes kaꞌo Abraham nataah am nak, ‘Uisneno nfee nrair sin kaꞌo Musa ma In mafefa kniunꞌ ein sin tuis ein. Sin ho oriꞌ bisa nrees nafan-faniꞌ sin, he nahinin batuur-batuur Uisneno In romin.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Mes atoin amuꞌit naan anprotees am nak, ‘Kaꞌo Abraham. Naan ka nanokab fa feꞌ! Sin ka nfairoir fa Uisneno In Kabin ma Prenat naan! Ro he nmuiꞌ amates anpoi naꞌko nopu, he nnao natoon neu sin, naꞌ sin nromin he natninan.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Mes kaꞌo Abraham nataah am nak, ‘Karu sin ka nromin fa he natniin kaꞌo Musa ma Uisneno In mafefa kniunꞌ ein sin haank ein, maski amaets ein anpoin naꞌkon nopun amsaꞌ, sin of ka natninan fa.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.