Lucas 16

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Rarit Naiꞌ Yesus naretaꞌ neu In atoup noinꞌ ein, npaek uab manporin es antein am nak, “Anmuiꞌ atoin amuiꞌt es reꞌ namepub atoin es njair in aꞌnaak urusan. Mes aꞌroo-ꞌroo on naan ate, in nneen uab anin nak, aꞌnaak urusan ia nmurai npaꞌeꞌob he naruikb ee.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Onaim in noꞌen aꞌnaak urusan naan, he nataan ee. In naꞌuab am nak, ‘Au ꞌneen ate, nak ho mpaꞌeꞌob au ꞌmuꞌik. Onaim oras ia, ho mnao he mtui ho ꞌmeupm ein, rarit au he uprikas sin. Fin au he usnasab ko.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Anneen on naan ate, aꞌnaak urusan naan natenab neu-mneem am nak, ‘Au urair betiꞌ! Au he unsaaꞌ oras ia? Ureen, au ka ubeꞌif. Aꞌkuir roit, au ꞌmae kuuk.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Karu au ka ꞌmeup fa ꞌteniꞌ ꞌbi ia te, au ro he ꞌaim ranan he biak ein anturun ma ntoup kau.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Es naan ate, in nmurai noꞌen tuaf-tuaf reꞌ natusan roit naꞌkon in usin. In nataan ahuunt ee mnak, ‘Hoe! Ho mutuus fauk et au usiꞌ?’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Atoniꞌ naan nataah am nak, ‘Au utuus miin saitun liter nifu haa (4.000), tua.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Rarit in nataan atoin atusat es am nak, ‘Onait ho ntein. Ho mutuus fauk?’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 In nmoeꞌ on naan, tar antea in uisn ee nahiin in ronen naan. Mes usif naan ro he nmanakuꞌ nak, in aꞌnaak urusan reꞌ maufinu naan anpaꞌeꞌob nahiin batuur.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Onaim hi mitenab miit. Maski mansian pah-pinan ia npaek in aꞌmuꞌin he nmoeꞌ reꞌuf, mes reko nneis hi mpaek hi ꞌmuiꞌm ein he mmaturun es nok es. Nok ranan naan, hi mipein partein namfa-faun. Maski aꞌmuꞌif naan okeꞌ, mes Uisneno of nabarab ki bare et sonaf neno tunan.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Karu tuaf ka napoi nahiin fa nbi rais aanꞌ-anaꞌ, in of ka napoi nahiin fa nbi rais koꞌun. Ma karu tuaf anpaꞌeꞌob anbi rais aanꞌ-anaꞌ, in of anpaꞌeꞌob nahiin anbi rais kouꞌ-koꞌun.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Karu atoniꞌ ka bisa npirsai ki fa he mꞌurus rais aanꞌ-anaꞌ nbi pah-pinan ia, Uisneno he bisa npirsai ki he mmoeꞌ rais koꞌun, on mee?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Karu hi ka bisa mꞌurus fa biak ein sin aꞌmuiꞌk ein hen ate, sekau nabrain he nfee ki in aꞌmuꞌin neu ki?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Tuaf ameput meseꞌ ka bisa ntuthae fa usif tuaf nua. Fin in of ka nneek fa tuaf es, ma anneek tuaf es. In naꞌkiiꞌ anbi tuaf es, mes ka nrae natuin fa tuaf es. On naan amsaꞌ hi arki. Hi ka bisa mneek fa Uisneno nata-tai nok hi mneek noni-roit.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Oras naan, anmuiꞌ atoin Farisis fauk nokan nnenan Naiꞌ Yesus In uab ein feꞌe na. Onaim sin nakreeꞌt Ee, natuin sin nakoman roit.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Mes Naiꞌ Yesus nataah am nak, “Hoe! Maski hi mikninuꞌ hi tuam ein anbi mansian ein sin maatk ein, mes Uisneno nahiin hi neekm ein naan, maufinu. Anmuiꞌ rasi mfaun reꞌ mansian ein antunaꞌ sin, te kaah, Uisneno naan rasin naan neu maufinu, ma nmaiꞌnisin sin.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Anmurai naꞌko kaꞌo Musa ma mafefa kniunꞌ ein napein Uisneno In atoran, tar antea oras naiꞌ Yohanis Asranit neem antea msaꞌ, hit atoin Yahudis atmoin tatuin atoorn ein naan. Mes oras ia Uisneno In Rais Reko natoon On ma nasiin On antea mee-mee. Anmuiꞌ tuaf amfaun nꞌusaha maꞌtaniꞌ, he sin bisa nmoin natuin Uisneno In romin.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Maski neon goe tunan ma pah-pinan ia namneuk, mes Uisneno In atoran aanꞌ-anaꞌ msaꞌ, ka namneuk fa. Titik meseꞌ msaꞌ, ka namneuk fa!
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Atoniꞌ reꞌ nporin in fee, rarit ansao ntein bifee ꞌtetaꞌ, naan amakaket. Rarit atoniꞌ reꞌ ansao bifee porin naan, anmakakeꞌ msaꞌ.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Naiꞌ Yesus naretaꞌ ntein am nak, “Anmuiꞌ atoin amuiꞌt es. In biasa npaek tai amasat. Fai-manas in nfesat anmapii.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Anbi bare naan anmuiꞌ naan atoin amaꞌmuiꞌt es, kaan ee naiꞌ Lasarus. In aon ee, napapaꞌ okeꞌ. Neno-neno te, in partein ngguin nok ne, ma natook ee nbi atoin amuꞌit naan in uim je enon he ttaam.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 In nroim he napeni mnahat naꞌko atoin amuꞌit naan in amnaah neisf ein, mes ka napein niit fa saaꞌ-saaꞌ. Suma ausn ee neman ma nraim in paap oef ein.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Rarit naiꞌ Lasarus anmaet. Onaim Uisneno In ameupt ein naꞌkon sonaf neno tunan neman ma neik je nnao. Rarit natook ee nbi kaꞌo Abraham in aon bian.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Mes in ka ntaam fa neu sonaf neno tunan. In ntaam anꞌain ai maputuꞌ ai mararaꞌ abar-barat, nabua nok amates amfaun. Anbi bare naan, in napein susat-haꞌmuꞌit ma maꞌneꞌat anmapii. Neot es, in nait matan on nai te, in niit naiꞌ Lasarus antoko ma nmarin-riin kuun anbi kaꞌo Abraham in aon bian.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Onaim in nkoaꞌ am nak, ‘Kaꞌo Abraham! Airoo, mkasian maan kau feꞌ, tua! Amreun naiꞌ Lasarus he narepaꞌ in akrurun tuun aan neu oe, he neem napeet naan au maaꞌ tuun ii. Au he ꞌmaet kuuk een es ai abar-barat ia!’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Mes kaꞌo Abraham nataah am nak, ‘Airoo, anah! Mumnau murek-rekoꞌ neno uun aan feꞌ! Neno naan, oras ho mmoin feꞌ mbi pah-pinan, ho mupein main areꞌ kanan reko. Mes naiꞌ Lasarus suma napeni haa susat. Onaim oras ia, Uisneno anseuꞌsaab ee nbi ia. Mes ho mupein suust am nanaꞌrenat.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Anneis-neisi ntein, et ho ma hai, Uisneno nbetis kit. Anmuiꞌ kefa mnanuꞌ ma mainuan. Onaim tuaf anbi ia, ka bisa neitin fa neun naan, ma tuaf abitan naan ka bisa neman fa neun ia.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Rarit atoin amuꞌit naan antoti mnak, ‘Karu on naan ate, kaꞌo mreun naiꞌ Sarus he nfain neu au amaꞌ in uim je feꞌ.
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 Au ꞌmuiꞌ orif tuaf niim et nee ja feꞌ. Amreun naiꞌ Sarus he nnao namnaub sin, he sin ntebi nfanin nai neu Uisneno. Maut he sin nmaten ate, sin kais antaman neu baer siraak reꞌ ia, tua.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Mes kaꞌo Abraham nataah am nak, ‘Uisneno nfee nrair sin kaꞌo Musa ma In mafefa kniunꞌ ein sin tuis ein. Sin ho oriꞌ bisa nrees nafan-faniꞌ sin, he nahinin batuur-batuur Uisneno In romin.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Mes atoin amuꞌit naan anprotees am nak, ‘Kaꞌo Abraham. Naan ka nanokab fa feꞌ! Sin ka nfairoir fa Uisneno In Kabin ma Prenat naan! Ro he nmuiꞌ amates anpoi naꞌko nopu, he nnao natoon neu sin, naꞌ sin nromin he natninan.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Mes kaꞌo Abraham nataah am nak, ‘Karu sin ka nromin fa he natniin kaꞌo Musa ma Uisneno In mafefa kniunꞌ ein sin haank ein, maski amaets ein anpoin naꞌkon nopun amsaꞌ, sin of ka natninan fa.’ ”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.