Lucas 15

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Oras naan, ahoik beo ngguin ma atoin ka mapaek ein neman piut-piut neu Naiꞌ Yesus he nitan ma nnenan kuuk Ee. Mes atoin Yahudis sin naan sin, atoin reꞌuf.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Ankius on naan ate, atoin Farisis ma tunggur agama Yahudi sin naꞌmuun ein am nak, “Phueꞌ! Atoniꞌ reꞌ ia anmapartei nok atoin reuꞌf ein. Antoko ma naah nok sin antein!”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus naretaꞌ sin anpaek uab manporin am nak,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Karu anmuiꞌ tuaf es naꞌko ki, in nmuiꞌ ꞌbib-kase manaꞌ nautn es. Onaim namneuk es. Oras ia, in he nmoeꞌ on mee? In ro nnao nasaitan boꞌ seo mseo ngguin nbi baer mamut es, rarit nnao naim amneukt ee rekaꞌ niit ee.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Karu in napein ꞌbib-kaes amnekut naan ate, in nasaah neik je nok neek marine.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Antea umi te, in noꞌen in nonot-asar sin ma natoon neu sin am nak, ‘Hae! Hi iim he mmarin-riin mok kau feꞌ! Fin au upein ufaniꞌ au ꞌbib-kaes amnekut naan.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Anbi sonaf neno tunan on naan amsaꞌ. Karu anmuiꞌ tuaf asanat es naꞌpiis, rarit antebi nfain neu Uisneno, sonaf neno tunan in naan ee anmarinan ok-okeꞌ. Sin nmarinan nneis, natuin tuaf meseꞌ reꞌ anfain neem neu Uisneno, naꞌko tuaf boꞌ seo mseo reꞌ anmonin nok amneꞌo ma ka nseken fa.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Rarit Naiꞌ Yesus naretaꞌ anpaek uab manporin es antein am nak, “Anmuiꞌ bifee mnais es anmuiꞌ roi mutiꞌ fuaꞌ boꞌes. In ka nakeo naan fa te, fuaꞌ es namneuk. Onaim oras ia, in he nmoeꞌ on mee? In ro he nnao nout paku, rarit antanaꞌ narek-rekoꞌ nbi mee-mee, ma nsaup umi naan barisi, he naim roit naan rek-reko.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Oras in niit nafaniꞌ roit naan ate, in noꞌen abitan in uim je aon bian, rarit natoon neu sin am nak, ‘Au uskau ki, he hi iim ammarin-riin mok kau feꞌ, tua! Fin au ꞌiit ufaniꞌ au roi muit amnekut naan!’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Anbi sonaf neno tunan on naan amsaꞌ. Karu anmuiꞌ tuaf asanat es reꞌ naꞌpiis, rarit antebi nfain neu Uisneno, ameput sonaf neno tunan sin barisi anmarinan nmaten.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Rarit Naiꞌ Yesus antuut In retaꞌ npaek uab manporin es antein am nak, “Anmuꞌi ꞌnaef es nok in aan moen ee tuaf nua.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Neot es, aheit suus goe nak in aamf ee mnak, ‘Aam honiꞌ! Ambati mfee kau au pusaak ein oras ia nai!’ Onaim In aamf ee nbait in aꞌmuiꞌf ein neun in aanh ein nua sin.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Ka ꞌroo fa te, aheit suus goe naꞌsosaꞌ in sapaan. Rarit in nꞌaum in tais ein, ma nnao kuun neu pah aꞌroo-ꞌroo. Anbi bare naan in nbis-biisn ahaa roit ma nmoin nok marine reꞌ ka mapanat fa.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Oras in narair roit on naan ate, pah reꞌ naan amnaahs ee ntaamn ee, tar antea in aꞌmoin ee njair atoin kasian.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Onaim in nnao naim mepu. Atoin es nbi pah reꞌ naan antoup goe he nmeup. Atoniꞌ naan naruur ee meup goes, reꞌ he nhao fafi.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Natuin riꞌanaꞌ ia namnaah ka nabeiꞌ fa goen, onaim in neekn ee he naah mnaah fafi naan. Fin ka tiit fa tuaf he nfee ne he naah.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 In natenab aꞌroo-ꞌroo neu-mneem am nak, ‘Anbi au amaꞌ in umi, ameupt ein ok-okeꞌ, sin nahan tar namsenan. On nai te, au es ia ma umnaah aꞌmaet.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Reko nneis, au ꞌtebi ꞌfain ꞌeu au amaꞌ nee. Rarit utoon ne mꞌak, “Aam honiꞌ! Au usanab aꞌrair ꞌeu Uisneno ma ꞌeu ko, aam honiꞌ.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Au ka pantas fa he ꞌjair ho aan hoin aa goen. Maski ho mtoup kau ꞌjair aet kuri ꞌbi ho umi ia msaꞌ, reko!’ ”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Natenab anrair on naan ate, in nfeen ma nnao nfain neu in aamf ee umi. Oras in anbi ꞌroo goe feꞌ, mes aꞌnaef ee niit anrair je, onaim ansaon ee nmouf ma nkasian ee. In npoi naꞌko uim je naan ee, ma naen anseun goe. Rarit aꞌnaef ee nhoo ma nneek naan ee.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Onaim riꞌanaꞌ naan naꞌuab neu in aamf ee mnak, ‘Aam honiꞌ! Au usanab koꞌu ꞌeu Uisneno ma ꞌeu ko, tua. Au ka pantas fa he ꞌjair ho aan hoin aa goen.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Mes in aamf ee naprenat in ameupt ein am nak, ‘Hae! Rabah! Mait meik maan baru mnaun feuꞌ goes he mibaru. Mikrein je ma msapaut in haek ein rek-reko.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Amnao mheer bijae paron es ma mroor goe, he hit tmoeꞌ fesat kouꞌ-koꞌu.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Natuin au anah reꞌ ia on reꞌ anmaet jen, mes oras ia nmoni nfain jen. In namneuk, mes oras ia au upein ufainꞌ ee.’ Naꞌuab anrair on naan ate, sin nmurai nfeest ein buꞌ-buaꞌ, ma sin nmarinan nmaten.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Oras naan, aan moen uun goe ka nbi fa umi, in nbi rene. Oras in nfain neem naꞌko rene, in anbi ꞌroo goe feꞌe te, in nneen areukt am abobet ansiin ma nabsoꞌon.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 In neem antea te, in noꞌen ate es, rarit nataan ee mnak, ‘Hae! Hi mmariin ambi fesat ia neu saaꞌ?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Ate naan nataah am nak, ‘Usiꞌ, ho oriꞌ nfain neem. Onaim amaꞌ nreek kai he hai mroor bijae he mmoeꞌ fesat ia, fin in aanh ee nfain neem nok ao-minaꞌ, tua.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Anneen on naan ate, aan unu naan natooꞌ. In ka nromi ntein fa he ntaam neu umi. Onaim in aamf ee nnao nfuir ee he ntaam.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Mes in nmaheek je mnak, ‘Aam honiꞌ! Ho mutenab miit! Aꞌroo-ꞌroo reꞌ ia, au ꞌmeup on reꞌ kuri ꞌeu ko. Au ka ꞌtanhai ꞌiit fa ho atoran meseꞌ msaꞌ. Mes ho ka mroor miit fa ꞌbiib aan es, he au ꞌfesat ma ꞌmariin-riin ꞌok au aok-bian sin.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Mes ho aan nekaꞌ reꞌ ia, annao ma nporin roit ruum-ruum, anmakoin tafiꞌ-tafiꞌ nok bifee aꞌhaek ein. Oras ia, in nfain neem on nai te, ho mroor bijae paron ma mmoeꞌ fesat koꞌu neu ne.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Mes in aamf ee nataah am nak, ‘Unu! Amneen murek-rekoꞌ, hee! Ho mok kau ꞌroo-ꞌroo goen. Areꞌ saaꞌ-saaꞌ reꞌ ho amaꞌ kau gui ꞌmuꞌi sin, naan ho nggoa.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Mes oras ia, hit ro he tfesat he tmariin, natuin ho oriꞌ, fuaꞌ meseꞌ. Unuꞌ te, in on reꞌ nmaet, mes oras ia in nmoni nfain. In namneuk, mes oras ia, tiit tafainꞌ ee.’ ”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.