Lucas 14

Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Neot es, nateef nok neon onen, atoin Farisis sin aꞌnaakt es naskau Naiꞌ Yesus he neem anbukae nbi in umi. In ntook ma nbukae, mes anmuiꞌ tuaf reꞌ annuuꞌ Goe he nahinin nak in he nmoeꞌ saaꞌ nbi neon onen naan.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Oras naan anmuiꞌ tuaf es nameen boo bere-bere, reꞌ nok antoko nbi naan.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Rarit Naiꞌ Yesus nataan neu ahiin rais hukun Yahudi ma atoin Farisis sin reꞌ antokon ma nbukaen nbin naan am nak, “Tatuin kaꞌo Musa in atoran, bole tarekoꞌ amenat nateef neon onen, aiꞌ kaah?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Mes sin nfeef aꞌtemen ok-okeꞌ. Onaim Naiꞌ Yesus ansai amenat naan, rarit nareok nain. Onaim Naiꞌ Yesus anreun goe he nfain nai.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Rarit Naiꞌ Yesus nataan sin ntenin am nak, “Karu anmuiꞌ riꞌaan es anmoufu ntaam neu oe haniꞌ nateef nok neon onen, hi mnao mipoin ee oo, aiꞌ kaah? Karu bijae je es anmoufu ntaam, hi mkoon ee oo, aiꞌ, mnao mipoin ee? Hi of amnao mheer mipoin. On nai te, naan in oetn ii nak, hi mmeup!”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Annenan Naiꞌ Yesus In uaban on naan ate, ka tiit fa es he bisa nataah neu Ne.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Oras naan, Naiꞌ Yesus ankius tuaf-tuaf reꞌ neman nbukaen nbin umi naan. Anmuiꞌ tuaf amfaun namin bare he ntokon nbin maat. Ankius on naan ate, In naꞌuab am nak,
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Ampaant om, oo! Karu anmuiꞌ tuaf anfee haan askaut neu ki, he mnao meu fesat kabin, kais maim bare he mtoko mbi aꞌnaet ein sin baark ein. Kais-kaisaꞌ kabin tuaf ee anfee haan askaut neu aꞌnaet ein.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Karu on naan ate, kabin tuaf naan of neem neu ko mnak, ‘Kais mutooꞌ goo! Au uskau he tananiꞌ teu kotin nee, natuin au ubarab aꞌtokoꞌ ia ꞌeu aꞌnaet reꞌ ia.’ Onaim ho mfeen muꞌko ꞌtokoꞌ naan ma mumaeb om. Rarit amnao mtoko mbi koit.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Onaim karu ho mupein haan askaut, mnao mtook meu ꞌtokoꞌ abit kotin ee. Karu kabin tuaf ee niit ko te, in of neem am nak ko mnak, ‘Ee, Aam! Au uskau he tkoen ok teu matan ia.’ Nok ranan naan hi mipein hormaat anbi taumn ee ok-okeꞌ.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Fin tuaf reꞌ nanaib on, Uisneno of namouf goe. Mes tuaf reꞌ naꞌpaarn on on reꞌ atoin aꞌbaut, Uisneno of nait naꞌraatn ee.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab nok uim tuaf naan am nak, “Neot es anteniꞌ, karu ho mmoeꞌ fesat, kais amfee haan askaut meu ho nonot-asar ma ho partei amuiꞌt ein anmesen! Natuin sin of bisa nfeen haan askaut he nbaras ko.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Mes karu ho mmoeꞌ fesat, mfee haan askaut meu amaꞌmuꞌit, hae sah-sereꞌ, abuat, ma aforot sin.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Sin of ka bisa nbaras naan ko fa. Mes karu ho mfee haan askaut neu sin, Uisneno es reꞌ anbaras neu ko. Anbi oras Uisneno namonib nafaniꞌ In apirsait ein reꞌ anmaten nrarin, In ka nnikan fa ho ꞌmoeꞌ reko naan.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Anneen on naan ate, tuaf es reꞌ nok antook mei meseꞌ nok Naiꞌ Yesus, naꞌuab am nak, “Ua reok reꞌuf, es reꞌ karu tbukae buꞌ-buaꞌ anbi Uisneno In sonaf!”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Naiꞌ Yesus nataah ee mnak, “Au ꞌmuiꞌ retaꞌ on nai: anmuiꞌ atoin es anmoeꞌ fesat koꞌu. Onaim in nfee haan askaut neu too mfaun ein.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Oras fesat naan sin naroitan anrair je te, in nreek haefan in ate ma nnao naskau tuaf-tuaf reꞌ napenin haan askaut am nak, ‘Au uskau tua, fin acara fesat he nmurai jen.’
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Mes sin arsin anmoꞌen kuuk rasi ꞌsukif humaꞌ-humaꞌ, he sin kais nokan neun reꞌ fesat naan. Tuaf es anfee rasi ꞌsukif am nak, ‘Heeꞌ! Au feꞌ aꞌsoos auf feꞌu, onaim au ꞌnao he ꞌkius ꞌiit ee feꞌ. Kais mutoꞌ-tooꞌ! Au ka bisa ꞌuum fa, tua.’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Bian nak, ‘Au feꞌ aꞌsoos ꞌaan kuuk bijae abanit afu pasan niim. Au he ꞌnao ꞌsobaꞌ sin. Onaim au ꞌtoit maꞌaf, he!’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Bian anteniꞌ nak, ‘Au ꞌmatsao feꞌu, onaim ka bisa fa, tua.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Rarit ate naan antebi nfain ma natoon neu in usin. Anneen on naan ate, usif naan natooꞌ batuur-batuur. Rarit in naprenat in ate naan am nak, ‘Karu on naan ate, mnao rabah meu raan oopt ein, raan aanꞌ-aanꞌ ein anbin kota ia, he mheer meik kit atoin kasian ein, atoin hae sah-sereꞌ, atoin aforot ma abuat ein.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Anneen on naan ate, ate naan annao ma naskau tuaf-tuaf ein naan. Rarit in ntebi nfain ma natoon am nak, ‘Usiꞌ! Sin neman nrarin, mes bare bian ruum ein feꞌ, tua.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Onaim usif naan naꞌuab am nak, ‘Karu on naan ate, amnao mtein meu kuan-kuan et kota in kotin, amtea reen ein. Muteef sekau-sekau te amfuir sin, he meik sin neman, asar baer fesat ia naheun.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Amneen, he! Tuaf-tuaf reꞌ antorak au haan askaut naan, sin ka nnaben niit fa fesat ia in minan, maski kreꞌ-reꞌo msaꞌ!’ ”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Rarit Naiꞌ Yesus sin annaon nkonon neun Yerusalem. Too mfaun ein natuin Ee. Rarit In nabaniꞌ nꞌain sin am naꞌuab am nak,
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Atoniꞌ reꞌ batuur-batuur he natuin Kau, in ro he nneek Kau anneis naꞌko areꞌ kanan saaꞌ-saaꞌ ii barisi: anneis naꞌko in ainaf-amaf, anneis naꞌko in fee-anah, anneis naꞌko in orif-tataf, ma anneis naꞌko in tuan aan kuun. Karu kaah fa te, atoniꞌ naan ka pantas fa he njair Au atoup noniꞌ.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Fin atoniꞌ reꞌ ka nroim fa he nasaah haꞌmuꞌit ma maꞌneꞌat natuin in npirsai Kau, in ka pantas fa he njair Au ngguin. Tuaf reꞌ anroim he njair Au ngguin, maski atoniꞌ he nroor naꞌmaet je msaꞌ, mes in nasaah piut haꞌmuꞌit ma maꞌneꞌat naan.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Onaim karu he mituin Kau, amtai mirek-rekoꞌ feꞌ. On reꞌ atoniꞌ he nafenaꞌ uim maktutaꞌ. In ro he nsoiꞌ nahunun uim je in oosn ii feꞌ, tar antea namtiis. Kais-kaisaꞌ roit ein ka nanokab fa.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Karu ka nsoiꞌ sin fa tar namtiis, in of anfanderen anrari te, roit ein oekꞌ ein. Rarit biak ein anmains ee ma namae je,
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 mnak, ‘Hi mkius miit atoniꞌ ne feꞌ! In feꞌ anfandeern aah ate, ka saaꞌ-saaꞌ fa feꞌ, mes narair roit.’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Uab conto bian, es reꞌ anmatoom nok makenat. Usif reꞌ he nnao neu makenat, ro he ntook he nsoiꞌ narek-rekoꞌ nok in aok-bian sin. Karu in suma nmuꞌi ha sorarus tuaf nifu boꞌes (10.000), in bisa niis anbi makenat nok musu tuaf nifu boꞌ nua (20.000), aiꞌ kaah?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Karu anso-soꞌi nrari ma, nak in of ka niis fa nbi makenat naan, reko nneis, oras muusn ee feꞌ ka ntaman fa feꞌ, in nreek haefan tuaf he nnao nꞌurus rais rameꞌ.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 On naan amsaꞌ, tuaf reꞌ he natuin Kau. In ro he ntai nafan-faniꞌ mnak, in nabarab anrair he nasaitan sin ok-okeꞌ, aiꞌ kaah feꞌ? Fin karu ka on fa naan ate, tuaf reꞌ naan ka pantas fa he njair Au ngguin.”
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 — ausente —
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 — ausente —
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.