Lucas 13
Uisneno In Kabin ma Prenat: Rais Manba'an Fe'u nok Reta' Ahun-hunut (AAZ) vs NTLH
1 Oras naan, anmuiꞌ tuaf natoon neu Naiꞌ Yesus am nak, gubernur Pilatus naꞌmaet atoniꞌ Yahudis fauk ein naꞌkon Galilea oras sin neman neun kota Yerusalem he neikin fuaꞌ-turuꞌ nbi Uim Onen Uuf.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus nataan am nak, “On mee? Atoin Galileas reꞌ nmaet naan, sin saant ein koꞌun nneis naꞌko biak ein ok-okeꞌ, oo? Es naan ate, sin napenin hukun aꞌmaten, oo?
2 Então Jesus disse:
3 Kaah fa, tua! Mes karu hi ka misaitan fa hi ꞌmonim reꞌ ammaufinun naan, he mtebi mfain mituin Uisneno In romin, hi of amreuꞌ on reꞌ sin.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Onaim on mee ntein neu tua boꞌes am faun ein reꞌ neon goes ii rame mnanuꞌ Siloam antaikobi ma nmeuk niis sin? Sin saant ein koꞌun neis naꞌkon tuaf bian reꞌ anbin Yerusalem, aa oo?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Kaah fa, tua! Mes karu hi ka misaitan fa hi ꞌmonim reꞌ nmaꞌeokb ok, he mituin Uisneno In romin amneot, hi of amreuꞌ on reꞌ sin amsaꞌ.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Rarit Naiꞌ Yesus anfee uab manporin es am nak, “Anmuiꞌ naan atoin es, reꞌ anmuiꞌ hau roet mafuaꞌ es anbi in poꞌon. In neem piut-piut he nbaiseun hau roet naan he nahiin neu nafua goen aa oo, aiꞌ kaah feꞌ. Mes hau roet naan ka nafua fa feꞌ.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Rarit in nreun akninuꞌ poꞌon naan am nak, ‘Toon teun goen, au ꞌuum fani-fani he uhiin hau roet ia in fuan, mes au ka ꞌiit fa saaꞌ-saaꞌ. Onaim amnooꞌ goe he kais naah bare.’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Mes akninuꞌ poꞌon naan nataah am nak, ‘Aam, kais mutooꞌ. Amfee mtein maan ee, oras toon es. Anbain he au ꞌkofan ꞌiit afu reꞌ roet ia in uun ii, rarit aꞌtao ne pupuk he namria.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Karu anmaan fani ma nafua te, reko! Mes karu kaah fa te, amnoꞌo.’ ”
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Neot es, nateef nok atoin Yahudis sin neon onen, Naiꞌ Yesus annao nanoniꞌ nbi uim onen.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Anbi naan, anmuiꞌ naan bifee jes reꞌ in nui-ꞌsau-ꞌbook, toon boꞌes am faun goen, natuin niut reuꞌf ee nmoꞌe. In ka bisa nhaek namneo fa.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Naiꞌ Yesus niit bifee naan, rarit anhaamn ee, ma naꞌuab nok ne mnak, “Ain! Oras ia, ho mureok nai.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Onaim Naiꞌ Yesus antao In aꞌniman neu bifee naan. Nok askeken ate, in nui-ꞌsau abokot naan, namneo nain. Onaim in ntoit makasi, ma nboꞌis Uisneno.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Mes uim onen naan in aꞌnaakt ee natooꞌ, natuin Naiꞌ Yesus narekoꞌ amenat nateef nok neon onen. Onaim in naꞌuab neu too mfaun ein am nak, “Krei jes naan ate, neno nee he hit tmeup. Onaim reko nneis ameent ein neman anbi nenon reꞌ naan, he namin tuaf he narekoꞌ sin. Kais neman oras neon onen!”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Mes Naiꞌ Yesus nataah ee mnak, “Hoe! Ho kais muꞌuab ate, ꞌtetaꞌ, ma mmoꞌe te, ꞌtetaꞌ. Anbi neon onen amsaꞌ hi mmeup, aiꞌ kaah?! Fin hi mnao mifetin hi bijae ngguin ma hi bikaes keledai ngguin he ninun oe, aiꞌ?!
15 Então o Senhor respondeu:
16 Bifee reꞌ ia, kaꞌo Abraham in sufan, on reꞌ hit. Nitu ꞌnaakf ee nfuut goe toon boꞌes am faun. Onaim karu Au ureokꞌ ee nateef nok neon onen on nai te, ansaan saaꞌ?”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Anneen on naan ate, Naiꞌ Yesus in muusn ein namaeb ok. Mes too mfaun ein anmarinan In meup rekon naan.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Onaim Naiꞌ Yesus antuta ntein In uaban naan am nak, “Au he utaib apirsait ein ꞌeik saaꞌ?
18 Jesus disse:
19 Un-unuꞌ te, sin fuak fauk aah, mes anna-nao te namfaun. Sin nmurain on reꞌ musiꞌ fua es reꞌ anaꞌ krisiꞌ. Atoniꞌ anseen ee nbi poꞌon. Rarit anmoin, ma njair hau koꞌu. Onaim koorn ein neman ma nakuun ein anbin in taek ein.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Rarit Naiꞌ Yesus naꞌuab antein am nak, “Au he utaib Uisneno Iin na, ꞌpaek saaꞌ antein?
20 Jesus continuou:
21 In on reꞌ raur teif reꞌ bifee ngguin nait je ma nsoer goe nok uut saku nua, ankuum goe he nmoꞌen utunuꞌ. Onaim uu kumuꞌ naan ansae, natuin raur teif aanꞌ-anaꞌ naan. Uisneno Iin na anmuꞌin pengaru koꞌu on naan amsaꞌ.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Rarit Naiꞌ Yesus sin anmurai nnaon neun kota Yerusalem. Anbin raan atnanaꞌ, sin neis nokan kota ma kuan he In nanoniꞌ tuaf.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Antean baer jes, anmuiꞌ tuaf es nataan Ee mnak, “Aam Tungguru! Of oniꞌ tuaf fauk aah es reꞌ napenin saok sanat ma ꞌhonis, oo?”
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 In nataah am nak, “Sonaf neno tunan in enoꞌ ꞌtaams ee, maꞌrenaꞌ. Onaim mibarab hi tuam ein rek-reko he bisa mtaam ampeoꞌn aa. Fin anmuiꞌ tuaf amfaun anromin he nsoob ein antaman npeꞌon naan, mes ka bisa fa.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Karu uim tuaf ee naꞌretuꞌ nrair enoꞌ naan ate, hi of amhake mbi moneꞌ, ma mteek enoꞌ naan, ma mhaman am mak, ‘Usiꞌ! Musoin kai eonꞌ ii feꞌ!’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Onaim hi mak, ‘Onait usiꞌ ho ka muhiin kai fa? Airoo natiꞌ te, hit ttoko ma tbukae tabu-bua. Ho munoniꞌ kai nbi hai kuan ein amsaꞌ, tua.’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Onaim In of nataah am nak, ‘Feꞌe na Au ꞌak, au ka uhiin ki fa! Hi reꞌ ia mansian amoeꞌ maufinu. Miꞌroo miꞌko ia!’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Rarit karu Uisneno nafeek mansian ein sin rasin sin ok-okeꞌ, hi mkae mpin-pinus ma mek-meuk nisim. Fin hi miit kaꞌo Abraham, kaꞌo Isak, kaꞌo Yakop ma Uisneno In mafefa kniunꞌ ein antokon et sonaf neno tunan in nanan. Mes Uisneno nriuꞌ napoitan ki meu moneꞌ.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Mansian ein of neman naꞌkon pah-pinan ia pani-mpain, naꞌko pasaꞌ neon-saet tar antea pasaꞌ neon-teas, naꞌko pasaꞌ ponain tar antea pasaꞌ haaꞌ-nua, he nbukaen buꞌ-buaꞌ nok Uisneno nbi In sonaf.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Amtanar mirek-rekoꞌ rasi reꞌ ia: karu Uisneno nafeek anrair mansian ein sin rasin ok-okeꞌ, anmuiꞌ tuaf es, reꞌ unuꞌ te, sin nak aiꞌ aanꞌ-anaꞌ, mes in napein hormaat koꞌu. Ma bian unuꞌ te nak in atoin aꞌnaet, te kaah, Uisneno nak in aꞌbaut aah.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Oras naan, anmuiꞌ naan atoin Farisis fauk neman ma nateef nok Naiꞌ Yesus. Rarit sin naꞌuab neu Ne am nak, “Reko nneis Aam Tungguru mnao muꞌroo-ꞌroo meu bare bian, natuin usif Herodes he naꞌmaet Ko, tua.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 — ausente —
32 Jesus respondeu:
33 — ausente —
33 E Jesus continuou:
34 Airoo, hi arki abitan Yerusalem! Hi reꞌ ia, es reꞌ biasa miꞌmaet Uisneno In mafefa kniunꞌ ein, ma mpoir miis In haef ein reꞌ neman ma naruruꞌ ki ranan. Fani-fani Au he uꞌbuaꞌ ma ꞌpanat ꞌaan ki he ꞌekaꞌ ꞌaan ki naꞌko rais maufinu, nahuum on reꞌ maun ainaf anpuput naan in aan ein anbin in ninin nanan. Mes hi ka mroim fa.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Oras ia, Uisneno ka nrae ma mfairoir fa hi uim onen naan. Nokaꞌ-nmeu te, in ruman. Hi of ka miit amtein Kau fa, tar antea hi mmanakuꞌ mmak,
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.